ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ - Παρέμβαση μέσω skype στην τηλεόραση του ΣΚΆΪ

Μπόλαρης: Εμείς δεν προσκυνούμε για κομματικές σφραγίδες

Αυτές οι εκλογές αποτελούν 
πρόκληση δημοκρατίας, κοινωνικής συνοχής και ανασχεδιασμού του παραγωγικού τομέα...

Στόχος μας είναι να πάρει ξανά μπροστά ο τόπος, να έρθει η πραγματική ανάπτυξη. Γιατί η ανάπτυξη δεν είναι σύνθημα. Είναι υποχρέωση που απαιτεί σχεδιασμό και ιεράρχηση. Η ανακαμψη της οικονομιας της χωρας δεν μπορει να ειναι ευχες ή διακηρυξεις! Επιτυγχανεται μονο με στοχευμενες πολιτικες και πρακτικες.

Την ώρα που οι άλλοι προσκυνούν και επιζητούν την κομματική στήριξη και για τις κομματικές σφραγίδες εμείς προτιμούμε να έχουμε την κοινωνική αποδοχή. Μαζί μας θέλουμε να έχουμε τους ανθρώπους της κοινωνίας τους, τους μη προνομιούχους Έλληνες. Τους ανθρώπους που Ξέρουν, που Θέλουν και που Μπορούν..

Και σ'αυτήν την προσπάθεια δεν περισσεύει κανένας. Συμμετέχουμε όλοι μαζί για να έρθει άνεμος ανανέωσης. Φυσάει Βαρδάρης λοιπόν. Για να ξαστερώσει ο τόπος, για να ανοίξουν προοπτικές. Προοπτικές στην θάλασσα, προοπτικές στον Βορρά, προοπτικές Ευρώπης.

http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/2014/04/blog-post_8240.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+Tromaktiko+(tromaktiko)&m=1

Η ιδεολογική βάση της Νέας Πανελλήνιας Σοσιαλιστικής Κίνησης Δημοκρατίας

"Χρυσή Κουτάλα" : το σύμβολο του νέου κόμματος. To Μέλος ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ Παντελής Κουκουλεκίδης: "Με τη ΝΔ συμφωνούμε ιδεολογικά" «Η συμμετοχή στην κυβέρνηση ήταν αναγκαία, με τη ΝΔ συμφωνούμε ιδεολογικά, πολιτικά, κοινωνικά», ποιος τα λέει αυτά; Το μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ Παντελής Κουκουλεκίδης.

Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι τα συμφέροντα των μεγάλων Γερμανικών εταιρειών

Μάρκος Μπόλαρης

Δημοσιογράφος : Υπουργέ κύριε Μάρκο Μπόλαρη καλημέρα σας τι κάνετε ;

Μπόλαρης : Χαίρετε 

Δημοσιογράφος : Να σας πω κάτι,  αυτό το πράγμα των μέτρων,  των 9 κόμμα δις ευρώ, εμπροσθοβαρές για το 2013 ,  από 3,8 δις στον  προϋπολογισμό στο σχέδιο, πάει 4, 9.  Πάμε από εδώ... Δηλαδή δεν μπορεί να περάσει αυτό κύριε Υπουργέ,  να το ξέρετε ! Είναι δύσκολο.  Και το 
ΠΑΣΟΚ έχει τις ευθύνες.  Δεν λέω για τον απολογισμό ευθυνών.  Εδώ και τώρα.  Άλλα έχει πει ο κύριος Βενιζέλος,  άλλα έχετε πει στη Βουλή εσείς.  

Μπόλαρης :  Καλημέρα πρώτα απ όλα στους ακροατές.  Δεν είναι τα εναλλακτικά μέτρα αυτά που είχε υποσχεθεί ο κύριος πρωθυπουργός;  Γιατί είχε πει ότι ...

Δημοσιογράφος : Ο κύριος πρωθυπουργός είχε πει 18 δις ισοδύναμα μέτρα,  με Ζάππειο 1, Ζάππειο  2, Ζάππειο 3. έτσι δεν είναι κύριε Μπόλαρη ;

Μπόλαρης :  Ζάππειο 3 και έχουμε ισοδύναμα και εκτός από αυτά υπάρχουν και μια καβάντζα δεκαοκτώμισι δις,  18, 4 δις,  για την ακρίβεια,  τα οποία θα ελαφρύνουν τον κόσμο.  Και εμείς περιμένουμε να έρθουν αυτά τα ισοδύναμα.  

Δημοσιογράφος : Α ! Περιμένετε ;

Μπόλαρης : Γιατί ξέρετε,  έχουν περάσει 4 μήνες σχεδόν,  από τότε που έγιναν οι εκλογές,  και σε αυτούς τους 4 μήνες που πέρασαν,  εκείνο το οποίο εισπράττει ο πολίτης είναι πρώτα ότι υπάρχει μια αδράνεια σε σχέση με οποιαδήποτε πολιτική πρωτοβουλία θα έπρεπε να αναληφθεί για τον τόπο,  μια επικοινωνιακή επίθεση για το ότι γίνεται κάτι,  ότι αλλάζει κάτι,  χωρίς να υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ λόγων και έργων και βέβαια έχουμε και μία ατελείωτη μετρολογία,  μετρολαγνεία η οποία έχει σχέση με το ότι,  κλείδωσαν τα μέτρα άνοιξαν τα μέτρα, θα ξανακλείσουν, θα ξανακλειδώσουν έτσι ώστε να πείσουν,  η τρόικα,  θα έρθει η τρόικα,  θα τα ξαναδεί η τρόικα. Όταν βρισκόμαστε με την τρόικα,  κάνει έτσι μια με το χέρι,  πετάει από το τραπέζι τα μισά,  και ξαναρχίζει από την αρχή. Και αυτό το πράγμα στο τέλος,  όπως καταλαβαίνετε,  αυτό το ατελείωτο πήγαινε έλα,  αυτή η έλλειψη πραγματικά ευθύνης,  απέναντι στον πολίτη,  οδηγεί,  τους μεν πιο ευαίσθητους σε κατάθλιψη,  και τους άλλους σε απασφάλιση,  σε εξέγερση.  Είναι κάτι το οποίο επί 4 μήνες,  όλοι όσοι διαχειρίζονται αυτή την εικόνα, θα το έχουν καταλάβει.  Και στο τέλος,  ο κύριος πρωθυπουργός είναι υποχρεωμένος να βγει και να μας πει,  τι έχει αλλάξει,  διότι πήρε ψήφο,  πήρε 30 τοις 100, και δεν βγήκε μα πει κάποια άλλα πράγματα.  Αυτό τώρα το πακέτο το οποίο ετοιμάζεται,  είναι χειρότερο από αυτό το οποίο είχε ετοιμάσει ή ετοίμαζε τέλος πάντων,  ωρίμαζε,  ο Παπαδήμος ως πρωθυπουργός.  Και όπως καταλαβαίνετε,  το ουδείς αναμάρτητος,  με το δις αναμάρτητος,  δεν τελειώνει η δουλειά.  Θα πρέπει να υπάρχει πολιτικό θάρρος,  αυτό σημαίνει πολιτική ηγεσία,  μπαίνω μπροστά και εξηγώ τι έγινε.  Τι γινόταν,  πως το διαχειρίσθηκα.  τι παρέλαβα και τι κάνω σήμερα.  Υπάρχει λοιπόν υποχρέωση από οποιονδήποτε θέλει να είναι σοβαρός πολιτικός. με συνέπεια απέναντι στους πολίτες.  Εκτός εάν ο Εθνικός στόχος είταμε να γίνει κάποιος πρωθυπουργός.  Εάν αυτός ήταν ο Εθνικός στόχος,  αυτό το πετύχαμε.  Αλλά επειδή δεν νομίζω ότι αυτός είναι ο Εθνικός στόχος,  και επειδή από κάτω υπάρχει και ένας λαός,  11-12 εκατομμύρια  ο οποίος περιμένει εξελίξεις, χρειάζεται ειλικρίνεια για να μπορούμε να ξέρουμε που πάει ο τόπος.  Ο τόπος το πραγματικό πρόβλημα το οποίο έχει είναι μια τεράστια δυσλειτουργία,  αναποτελεσματικότητα και διαπλοκή,  και διαφθορά,  στο Δημόσιο τομέα και ταυτόχρονα μια αδυναμία τεράστια. στο χώρο της παραγωγής,  στον ιδιωτικό τομέα παραγωγής,  που σε πολύ μεγάλο βαθμό οφείλεται στην ανεπάρκεια και στη δυσλειτουργία του δημόσιου τομέα.  Αυτό είναι το πρόβλημα της χώρας.  Αντί λοιπόν να ασχοληθούμε με το ουσιαστικό πρόβλημα της χώρας και να πούμε ότι,  πρέπει να λύσουμε αυτά τα ζητήματα,  να κάνουμε διαρθρωτικές αλλαγές επιτέλους σε αυτόν τον τόπο.  Έχει σταματήσει εδώ και 8-10 μήνες οποιαδήποτε συζήτηση για διαρθρωτικές αλλαγές,  που πρέπει να γίνουν στην Ελλάδα και εκείνο το οποίο γίνεται είναι ατελείωτη μετρολογία. 

Δημοσιογράφος : Κύριε Μπόλαρη,  επειδή όλα αυτά που τονίζεται και υπογραμμίζεται και επειδή μιλήσατε για πολιτικό θάρρος, ,  προεκλογικά έχουνε τεθεί όλα αυτά.  Σα να είναι έτοιμες λύσεις και την επόμενη μέρα θα γίνουν.  Άρα τι διακρίνουμε;  Από την προεκλογική περίοδο μέχρι την πρώτη μετεκλογική δραστηριότητα,  εκεί φεύγουμε από την ελπίδα και τη λύση και πάμε στο ρεαλισμό.  Αυτή είναι η ουσία της σχολής των δύσπιστων που ανήκουμε εμείς.  Αυτό τώρα εγώ το λέω κωλοτούμπες σε στιλ Τσουκαχάρα.  Ο Τσουκαχάρα είναι πρωταγωνιστής , πρωταθλητής  στις κωλοτούμπες.  Κύριε Μπόλαρη.  

Μπόλαρης : Να σας πω κύριε Πολυμενέα το εξής.  Το πρόβλημα είναι ότι στη χώρα επιχειρούμε να λύσουμε τα ζητήματα κάνοντας λάθος εκτιμήσεις,  λάθος αναλύσεις.  Σας είπα ότι εάν ο Έλληνας πολίτης,  η ελληνική πολιτική ηγεσία,  όποια είναι,  όλοι όσοι διαμορφώνουν τον Δημόσιο λόγο,  δε εστιάσουμε στο ποιο είναι το πραγματικό μας πρόβλημα,  γιατί εμείς έχουμε 2 προβλήματα.  Το ένα είναι εσωτερικό μας και το άλλο είναι  το  ευρωπαϊκό.  Όταν λοιπόν εμείς δεν έχουμε εστιάσει και δεν έχουμε ξεκαθαρίσει μέσα μας,  για να το ξέρουμε,  ότι το πρόβλημα το οποίο δημιουργήθηκε στον ευρωπαϊκό Νότο,  όχι στην Ελλάδα,  όχι από τα μνημόνια,  αλλά στον ευρωπαϊκό Νότο, και στην Ελλάδα και στην πολύ ισχυρότερη Ιταλία των G8 και στην πολύ ισχυρότερη Ισπανία και στην Πορτογαλία,  όταν λοιπόν υπάρχει ένα πρόβλημα,  το οποίο έχει να κάνει με αποπληθωρισμό,  το οποίο έχει ασκηθεί και είναι  κεντρική πολιτική από την Ευρωπαϊκή Ένωση,  την οποία επιβάλλει η Γερμανία, γιατί αυτές είναι οι νεοσυντηρητικές επιλογές της,  δεν μπορούμε να δαιμονοποιούμε ανθρώπους,  πρόσωπα,  καταστάσεις,  και να μην λέμε ότι,  εάν δεν αλλάξει η πολιτική,  η νεοφιλελεύθερη πολιτική,  του αποπληθωρισμού του Νότου,  της συγκέντρωσης των πλεονασμάτων του Νότου στο κέντρο,  στη Γερμανία,  δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια του ο ευρωπαϊκός Νότος.  

Δημοσιογράφος : Μιλάτε για πολιτική λύση εσείς τώρα;

Μπόλαρης : Εγώ λέω γιατί προκλήθηκε το πρόβλημα στις χώρες του Νότου.  

Δημοσιογράφος : Η αιτία  ; Η αιτία είναι πολιτική ;

Μπόλαρης : Ξέρετε γιατί το λέω.  Γιατί προηγουμένως βάλατε στο τραπέζι τη λέξη ρεαλισμός.  Όταν λοιπόν θέλουμε ρεαλισμό,  ο ρεαλισμός δεν είναι το αν πονάει το χέρι της κυρίας Μέρκελ ή ο κύριος Τόμσεν και λέει θέλω αυτό,  αλλά γιατί το λέει αυτό !  Αυτό έχει σημασία,  να κάνουμε την ανάλυση στο γιατί η κυρία Μέρκελ ζητάει και επιβάλλει αυτές τις πολιτικές.  Ναι,  υπάρχει λοιπόν μία στρατηγική από πλευράς Γερμανίας.  Συμπαραστάτης σε αυτήν την πολιτική,  για όσα χρόνια ήταν πρόεδρος, ο κύριος Σαρκοζί  και αυτήν την πολιτική την πληρώνουμε εμείς.  Πέρα δηλαδή στο δικό μας πρόβλημα το εσωτερικό,  στο οποίο αναφέρθηκα προηγουμένως,  στην ανεπάρκεια του δημόσιου τομέα,  την αναποτελεσματικότητά του,  τα προβλήματά του,  την κατάρρευσή του και στην αδυναμία αλλαγής,  προστέθηκε η συνταγή της Γερμανίας,  η οποία έχει δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα.  Για να μην αδικώ, γιατί λένε μερικοί ότι επιτίθεμαι στη Γερμανία,  δεν επιτίθεμαι στη Γερμανία,  επιτίθεμαι στην νεοσυντηρητική,  νεοφιλελεύθεροι υφεσιακή πολιτική που πάει να επιβάλει η κυρία Μέρκελ και το κόμμα της,  όχι μόνο στη Γερμανία αλλά και σε όλη την Ευρώπη,  και τα πρώτα εμφανή θύματα είναι οι λαοί του Νότου.  

Δημοσιογράφος : Κύριε Μπόλαρη,  από τη στιγμή που μία συμμαχία,  μία ένωση έχει μετατραπεί σε ηγεμονία μιας χώρας,  κατ αρχήν καταρρέει η ένωση,  καταρρέει η συμμαχία και τώρα περιμένουμε εμείς αλλαγή πολιτικής, από την ίδια τη Γερμανία;  Δεν είναι δυνατό να γίνει αυτό !

Μπόλαρης : Εμείς εκείνο το οποίο λέμε είναι ότι,  εάν αυτό το πράγμα,  γιατί εδώ κοιτάξτε να δείτε,  εάν η Γερμανία και η κυρία Μέρκελ επιμείνει σε αυτήν την ιστορία,  εκείνο το οποίο θα γίνει είναι ότι θα υπάρξει  συμπαράταξη όλων των θιγομένων.  Και είναι απολύτως σαφές πως η συμπαράταξη του ευρωπαϊκού Νότου θα ηγηθεί η Γαλλία,  υποχρεωτικά και τότε τα πράγματα θα είναι τελείως διαφορετικά.  

Δημοσιογράφος : Θα πάμε σε άλλες συμμαχίες τότε. 

Μπόλαρης : Θα δημιουργηθεί πρόβλημα μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.  Η κυρία Μέρκελ αυτό ήρθε να προλάβει εδώ.  Να είστε βέβαιοι.  Αυτό ήρθε να προλάβει εδώ.  

Δημοσιογράφος : Αλλά το εύχομαι και ελπίζω, δεν μου άρεσε καθόλου κύριε Υπουργέ.  Τι σημαίνει εύχομαι και ελπίζω και το παρουσιάσαμε σαν επίτευγμα.  Να γράψουμε καλά στις εξετάσεις. 

Μπόλαρης :  Ο ελληνικός λαός λέει παρηγοριά στον άρρωστο.  Αυτά τα εύχομαι και ελπίζω,  ξέρετε πότε θα είχε αξία;  Αν η κυρία Μέρκελ την άλλη μέρα που αποχωρούσε, η συμπεριφορά των υπαλλήλων που είναι εδώ,  ήταν διαφορετική,  ήταν υπέρ του ελληνικού λαού.  Τότε θα λέγαμε, ναι είχε αποτέλεσμα.  Η επίσκεψη εδώ,  διότι η κυρία Μέρκελ πράγματι δεν ήρθε φέρνοντας δώρα.  Εμείς δεν θέλουμε δώρα να μας κάνει.  Το θέμα είναι να υπάρξουν πολιτικές,  οι οποίες στηρίζουν την Ευρωπαϊκή Ένωσή και η Ευρωπαϊκή Ένωσή δεν είναι τα συμφέροντα των μεγάλων  Γερμανικών εταιρειών αλλά είναι το συμφέροντα των λαών που ζούνε εδώ και οι λαοί αυτοί και εμείς, να πάνε καλά οι εταιρείες και οι εργοδότες και οι επιχειρήσεις. Αλλά για όλα υπάρχει ένα μέτρο.

http://bolaris.gr/index.php?page=description&article_id=6294

Μάρκος Mπόλαρης : Δεν μπορεί να κλείσει η υπόθεση της Siemens με έναν απλό συμβιβασμό, είναι ανοιχτά τα ζητήματα

Συνέντευξη του βουλευτή Σερρών Μάρκου Μπόλαρη στο Ραδιοφωνικό Σταθμό ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ, FM 105,5 στην εκπομπή «Λόγια στον Αέρα» με το δημοσιογράφο Μπάμπη Αγρολάμπο.  

ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ

Η υπόθεση της Siemens δεν έχει μόνο οικονομικές διαστάσεις τόνισε ο βουλευτής Σερρών του ΠΑΣΟΚ Μάρκος Μπόλαρης καθώς πρόκειται για έναν μεγάλο προμηθευτή του ελληνικού δημοσίου. Κατά συνέπεια όσο είναι ανοικτά τα ζητήματα όσων δωροδόκησαν και όσων δωροδοκήθηκαν η υπόθεση, εκτός του εξωδικαστικού συμβιβασμού, παραμένει εκκρεμής. 

Στην περίπτωση της Siemens επεσήμανε ο κ. Μπόλαρης παραβιάζονται οι αρχές του διεθνούς ανταγωνισμού με τη χρήση αθέμιτων μέσων. Οι Γερμανοί είναι υποχρεωμένοι να δώσουν όλα τα στοιχεία που εμπλέκουν όσους με κάθε τρόπο και με οποιαδήποτε ιδιότητα συμμετείχαν στις συναλλαγές, διαφορετικά πρόκειται για συγκάλυψη εγκλήματος. 

Πρέπει επομένως, όπως στην περίπτωση των υποβρυχίων υπενθύμισε ο κ. Μπόλαρης, να ζητηθούν από τις γερμανικές αρχές τα ονόματα των ατόμων που είτε μεθόδευσαν τους χρηματισμούς, είτε τους αποδέχθηκαν. Ως εταίροι στην ΕΕ, κατέληξε ο βουλευτής Σερρών, πρέπει να θέσουμε ξεκάθαρα το ζήτημα της διαλεύκανσης των ευθυνών, είναι θέμα αρχής και αξιοπρέπειας.
stokokkino.gr

Προβληματισμός και φόβος για την επόμενη μέρα, για την ανάπτυξη και ευημερία του τόπου

Προσκλητήριο προς τους πολίτες απευθύνει το ΠΑΣΟΚ 

Σε Αλεξανδρούπολη και Διδυμότειχο ο Μάρκος Μπόλαρης

Μάρκος Μπόλαρης

Με ψύχραιμη φωνή και υπεύθυνη στάση ανασυντάσσει τις δυνάμεις του το ΠΑΣΟΚ σε όλη την Ελλάδα, στοχεύοντας στην όσο το δυνατόν ευρύτερη εκπροσώπησή του στη νέα βουλή που θα προκύψει από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Στελέχη, υποψήφιοι βουλευτές και επιτροπή εκλογικού αγώνα συνεχίζουν τον αγώνα προς τις νέες κάλπες, με ξεκάθαρες προτάσεις και δίχως λαϊκίστικες κορώνες.

Για την καλύτερη οργάνωση του προεκλογικού αγώνα, βρέθηκε την περασμένη εβδομάδα στον Έβρο ο Μάρκος Μπόλαρης, ο οποίος πραγματοποίησε συναντήσεις και επαφές σε Αλεξανδρούπολη και Διδυμότειχο. Και στις δύο περιπτώσεις, η παρουσία στελεχών ήταν μαζική και ο διάλογος κράτησε για ώρες. Ο κ. Μπόλαρης μετέφερε τα βασικά σημεία του πολιτικού σχεδιασμού και ανέλυσε τα έξι σημεία που προτείνει το ΠΑΣΟΚ και ο Ευάγγελος Βενιζέλος για έξοδο από το μνημόνιο. Ακολούθησε ανταλλαγή απόψεων και απόφαση για συστράτευση όλων των δυνάμεων της δημοκρατικής παράταξης στο δρόμο προς τις εκλογές, προκειμένου το ΠΑΣΟΚ να επανακάμψει, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη. Στον αγώνα αυτόν, το παρόν δίνουν και οι υποψήφιοι βουλευτές, οι οποίοι θα έχουν κοινή παρουσία στην προσπάθεια, αφού η μάχη του σταυρού τελείωσε.

«Θα είμαστε όλοι παρόντες στη μάχη που δίνει το ΠΑΣΟΚ, το οποίο αποτελεί τη μοναδική δύναμη σταθερότητας και υπεύθυνης στάσης για τη σωτηρία του τόπου», σχολιάζει στη «ΓΝΩΜΗ» ο γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Έβρου του ΠΑΣΟΚ Θανάσης Ράσιος.
«Και στις δύο εκδηλώσεις, σε Αλεξανδρούπολη και Διδυμότειχο, κοινός τόπος όλων των συμμετεχόντων είναι η πρόσκληση που πρέπει να απευθύνουμε προς όλους τους πολίτες, προκειμένου να στηρίξουν τη δημοκρατική παράταξη. Να μη γυρίσουμε στα χρόνια του εθνικού διχασμού που ευαγγελίζεται τόσο ο κ. Σαμαράς, αλλά να προσπαθήσουμε να έχουμε μία σταθερή κυβέρνηση στη χώρα, κεντροαριστερής κατεύθυνσης, για να πετύχουμε το σταθερό πολιτικό περιβάλλον που θα εξασφαλίσει την παρουσία μας στην Ευρωζώνη. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε καλύτερους όρους για την ανάπτυξη και ευημερία του τόπου μας. Είναι ένα γενικό προσκλητήριο προς όλους, για την στήριξη αυτής της προσπάθειας. Στόχος μας η ισχυρή κυβερνητική εκπροσώπηση του ΠΑΣΟΚ, που αποτελεί την πιο ψύχραιμη και οργανωμένη φωνή, με σχέδιο κι εμπειρία».

Σύμφωνα με τον κ. Ράσιο, στις τάξεις των πολιτών του Έβρου επικρατεί προβληματισμός και φόβος για την επόμενη μέρα, με το κλίμα να αλλάζει υπέρ του ΠΑΣΟΚ από τους ψύχραιμους, σκεπτόμενους και έμπειρους πολιτικά.

«Ο μέσος ψηφοφόρος που εκδήλωσε την οργή του και τιμώρησε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, προβαίνοντας σε παρορμητικές επιλογές, δεν θα ενισχύσει πάλι εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις που όταν πήραν την ευθύνη, απέδειξαν ότι είναι ανέτοιμοι να προτείνουν λύσεις. Στη δύσκολη κατάσταση και συγκυρία που βρισκόμαστε, πρέπει να είμαστε ενωμένοι στον κοινό αγώνα».

Το παλαιό ΠΑΣΟΚ πάει στον ΣΥΡΙΖΑ

Ρε σείς λαμόγια ποιός σας είπε πως λεφτά δεν υπάρχουν...γιά τα παιδιά της ΓΕΝΟΠ!

Φωτόπουλος, Ραυτόπουλος και λοιποί

ΠΑΡΙΖΑκι Το σύνθημα του κ. Αλέξη Τσίπρα «εμείς είμαστε το ΠΑΣΟΚ του 1981» εκτός από ρητορική έχει και πρακτική διάσταση. Συνδικαλιστές, πρώην βουλευτές και υπουργοί, όλο το πάλαι ποτέ «βαθύ» και κρατικοδίαιτο ΠΑΣΟΚ μετακομίζει στην Κουμουνδούρου. Ο κ. Ν. Φωτόπουλος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, ο πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Ραυτόπουλος, ο κ. Αντ. Κοτσακάς, παλαιός υπουργός και στενός συνεργάτης του κ. Ακη Τσοχατζόπουλου στον καιρό της παντοδυναμίας του, είναι μόνο ορισμένα από τα δεκάδες στελέχη που εγκαταλείπουν το ΠΑΣΟΚ και συρρέουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Οι δύο πρώτοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στη Β΄ Αθηνών, οι Σοφία Σακοράφα και Π. Κουρουμπλής, συγκεντρώνουν 144.000 σταυρούς και είχαν εκλεγεί το 2009 με το ΠΑΣΟΚ. Αυτό σημαίνει ότι η αποχώρηση από το ΠΑΣΟΚ έχει και αριθμητικές επιπτώσεις για την Ιπποκράτους.Παρά τις δηλώσεις στενών συνεργατών του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου ότι οι αποχωρούντες είναι εκφραστές ενός «παρακμιακού» ΠΑΣΟΚ το οποίο δεν έχει θέση στο κόμμα, είναι διάχυτη η ανησυχία για τις αποχωρήσεις στις χαμηλές συνδικαλιστικές βαθμίδες, που πιθανόν θα προσδέσουν ολόκληρες επαγγελματικές ομάδες στο άρμα του ΣΥΡΙΖΑ. Διαβάστε στην «Καθημερινή της Κυριακής»

Πολιτικές νομοτέλειες στο αέναο αιωρούμενο της οικονομικής κρίσης

Εάν μαζέψουμε κι αυτούς εδώ, θα μπορέσουμε να γίνουμε αξιωματική αντιπολίτευση!

Η Ευρωπαϊκή ιστορική πείρα του 20ου αιώνα μας διδάσκει πως σε συνθήκες οικονομικής κρίσης καί δραματικών αλλαγών, όταν μειώνονται οι μισθοί, αλλάζουν τα εργασιακά κατεκτημένα καί ανεβαίνει η ανεργία, οι πολίτες κοιτούν αριστερά καί δεξιά προσπαθώντας να βρούν κάποια κλαδί γιά να πιαστούν, νιώθοντας το κοινωνικό δάπεδο να κλονίζεται κάτω από τα πόδια τους καί φοβούνται γιά το αύριο.

Η διαδικασία επιλογής είναι φαινομενικά μεν χαοτική, καθορίζεται όμως από κάποιες πολύ ξεκάθαρα διακρίσιμες νομοτέλειες. Το γεγονός πως τα πολυσυλεκτικά κόμματα σε εποχές κρίσεις καταποντίζονται είναι εξηγήσιμο από το γεγονός πως η ίδια η κοινωνία κατακερματίζεται στα εξ ών συνίσταται. Η κάθε κοινωνική ομάδα καί κοινωνική τάξη νιώθει την κρίση με διαφορετικό τρόπο καί αντιμετωπίζει την κρίση με διαφορετικό πρίσμα. Καταλαβαίνοντας τις αγωνίες της κάθε μιάς κοινωνικής ομάδας, μπορούμε και να καταλάβουμε τις διάφορες κατά τα άλλα φινομενικά ακατανότηες μετατοπίσεις, πχ από ψηφοφόρους του ΚΚΕ ή του ΠΑΣΟΚ προς στην Χρυσή Αυγή καί από το ΛΑΟΣ στον Σύριζα, κλπ.

Ο νεολαίος που δεν έχει ακόμη μπεί στην παραγωγή, είτε προσπαθεί να ξεφύγει μέσα από την μετανάστευση, εύκολα παρασύρεται από μηδενιστικές και αναρχοκαταστροφικές ομαδοποιήσεις, καί στον χώρο αυτό βρίσκουν πρόσφορο πεδίο οι αναρχικοί καί οι Ναζί. Θα ψηφίσει τους δημαγωγούς της Δεξιάς αλλά και τους δημαγωγούς της Αριστεράς, καί φυσικά καί την άκρα δεξιά.

Ο βιομηχανικός εργάτης προσπαθεί να αμυνθεί βρίσκει καταφύγειο στα σωματεία, προσπαθεί να κρατήσει τον μισθό του όσο μπορεί αλλα τον ενδιαφέρει πρώτιοστα να μην χάσει την εργασία του. Αυτό θα τον οδηγήσει μέχρι και σε καταλήψεις εργοστασίων, αλλά θα δεχτεί καί μείωση αποδοχών αρκεί να διατηρηθεί στο μεροκάμματο. Θα κινηθεί προς την αριστερά καί την κεντροαριστερά, πάντα με διάθεση καί ένστιγκτο ομαδικής αυτοάμυνας. 

Ο μικρομαγαζάτορας θα κοιτάξει να σώσει το κατάστημά του πρώτα απ΄ όλα που είναι η ζωή του καί ο μόνος τρόπος βιοπορισμού του. Εχθρός του είναι ο εφοριακός, αλλά καί η κοινωνική αναταραχή καί το έγκλημα που τον απειλεί άμεσα, καί διώχνει τους πελάτες από τον δρόμο, κλειστό στα σπίτια του. Πρώτο του μέλημα είναι να υπάρχει σταθερότητα καί κοινωνική ηρεμία καί αμέσως μετά η ανάπτυξη που θα φέρει ευημερία. Θα υποστηρίξει την κυβερνητική και συντηρητική δεξιά καί μόνον σε όξυνση θα στραφεί μαζικά καί στην άκρα δεξιά των Ναζί.

Ο εργαζόμενος σε γραφεία καί σε καταστήματα στον ιδιωτικό τομέα νοιάζεται πρώτιστα γιά την εργασία του καί γιά την ακρίβεια, τον πληθωρισμό, τις έκτακτεςς φορολογικές εισφορές. Θα υπερασπίσει την εργασία του, καί θα εναντιωθεί πχ εάν εργάζεται σε ξενοδοχείο, σε κάθε ενέργεια χτυπά τον τουρισμό. Είναι υπέρ της κοινωνικής σταθερότητας καί της ανάπτυξης καί θα στηρίξει τα μεγάλα κόμματα κέντροαριστεράς καί αριστεράς αλλά κάι της κυβερνητικής δεξιάς.

Ο άνεργος εργάτης αποκτά τα πολιτικά αντανακλαστικά του νεολαίου που δεν έχει μπεί στην παραγωγή, μόνον που αυτός επειδή έχει περάσει από την παραγωγική εργασία, δεν πάει σε λύσεις μηδενιστικές. Μπορεί να παραμείνει κοντά στην αριστερά, αλλά συνήθως προχωρά προς τις φρούδες λύσεις που ευαγγελίζεται η φασιστική άκρα δεξιά που του υπόσχεται να πατάξει τους εργάτες που ζητούν αύξηση ενώ αυτός δεν έχει να φάει καί να επιτεθεί στους ξένους μετανάστες που του κλέβουν την δουλειά του, γιά να μπορέσει να βρεί καί αυτός μεροκάμματο.

Ο δημόσιος υπάλληλος είναι αλαφιασμένος που το νιρβάνα του διαταράχτηκε, ο μισθός καί τα επιδόματα προσέλευσης στην εργασία κλπ καταργούνται ή ελαττώνονται δραστικά, καί το άγιο των αγίων, η ιερά των ιερών μονιμότητά του διακινδυνεύει να καταργηθεί. Έχει χάσει τον μπούσουλά του καί τρέχει πίσω από όποιον καί όποια δημαγωγό ή χαρτορίχτρα του δώσει έστω καί την αμυδρά ελπίδα πως ΤΙΠΟΤΑ δεν θα αλλάξει καί πως ΟΛΑ θα επιστρέψουν όπου καί όπως ήταν πρίν η λαίλαπα τα σάρωσσε όλα καί τον ξεστέγωσε, καί πως ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΛΕΝΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΑΡΑ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΑΠΑΤΗΛΟ που τσούφ θα κάνει και θα σβήσει καί όλα θα είναι μιά χαρά. Ακούει γιά όλα αυτά τα δυσνόητα καί ακατανόητα περί αποτελεσματικής δημόσιας διοίκησης, στατιστικές παρακολουθησης καί αξιολογήσεις του παραγόμενου έργου καί του φέρνουν ναυτία. Ένα κακό όνειρο έιναι, άστο μην το δίνεις σημασία καί θα περάσει. Θα πρέπει να πεισθούν πως η παιδική χαρά έκλεισε, δεν μπορολούμε να υπερφορολογούμε τον μικρομαγαζάτορα και να τον κλείνουμε γιά να εχουμε την πολυτέλεια στην κοινωνία να ταϊζουμε κεντήτρες καί φασολακοκαθαρίστρες δημόσιες λειτουργούς, πως χρειαζόμαστε νοσοκόμες μορφωμένες και δασκάλες και καθηγητές που να εργάζονται οκτάωρο και να μοιραστούν για να μικραίνουν οι τάξεις αντί να ζητούν καί άλλες προσλήψεις αργόμισθων. Πρέπει να μάθουν πως με το να καλύπτους τους επίορκους καί παρανομούντες "συναδέλφους" τους γίνονται θύματα των οριζόντιων περικοπών όπου τεμπέλης και εργατικός, επίορκος καί τίμιος αμοίβονται εξ ίσου χαμηλά, ο παταιώνας όμως βγάζει τα επιπλέον και πλουτίζει από την διαφθορά. Πρέπει κάποιος να τους πεί πως ναι θα θυσιαστεί κάποιων οι εργασία, αλλά θα είναι μονον αυτές και αυτες οι υπηρεσίες ου θα κλείσουν, έτσι που ναί μεν θα χάσεις όσους είναι να απολυθούν εκεί αλλά καθησυχάζουν όλοι οι υπόλοιποι, καί καταλαβαίνουν πως τα παιχνίδια τέλειωσαν, η παιδική χαρά έκλεισε, ξεκινάμε την αναδιοργάνωση.

Η πρώτη αντίδραση είναι ο καταποντισμός όπως είπαμε των πολυσυλλεκτικών κυβερνώντων κομμάτων, καί η άνοδος μικροαστικών δημαγωγών αλλά καί κομμουνιστικής αριστεράς καί ναζιστικής δεξιάς. 

Τα πανιά της ακροδεξιάς φουσκώνουν ανάλογα με το πόσο πολύ όσο αυξάνεται η ανεργία καί το πόσο μαγαζιά κλείνουν σμπρώχνοντας τους μικροαστούς στην απελπισία. 

Οι υπάλληλοι δημόσιου και ιδιωτικού τομέα τρέχουν να βρούν κάλυψη από στους δημαγωγούς πρώτα, καί κατόπιν, σε δεύτερο στάδιο, καί αφού ξεφουσκώσουν οι ελπίδες που εναπόθεσαν στους δημαγωγούς, κινούνται προς ακόμη πιό ακραία αριστερά καί δεξιά σχήματα. Πρώτα πάντα αυξάνεται αριθμητικά η αριστερά. Μετά την απαγοήτευση των αριστερών ψηφοφόρων, μεγάλο τους κομμάτι μετακινείται προς δεξιές καί πολλές φορές αντιθεσμικές λύσεις.

Παρόλη την μυθολογία εκατέρωθεν, η Σταλινογενής αριστερά (στην οποία ανήκει καί το ΚΚΕ καί ο Συνασπισμος / ΣΥΡΙΖΑ) ποτέ δεν επεδίωξε την εξουσία. Πάντοτε, είτε υποστήριξε καί διηύθυνε από πίσω (περιπτώσεις Γαλλικού Λαϊκού Μετώπου αλλά καί κυβέρνησης Ρεπουμπλικανικής Ισπανίας) κάποιου είδους συμμαχία, είτε δογματικά αρνήθηκε κάθε σύμπραξη καί συνεργασία επιδιώκοντας όμως πάντοτε μιά ισχυρή θέση στην αντιπολίτευση καί στα πολιτικά πράγματα...ισχυρή θέση (πχ αξιωματική αντιπολίτευση, ή καί πρώτο κόμμα) που φυσικά γρήγορα ξεφούσκωσε καί εξανεμίστηκε στην αμέσως επόμενη φάση. Η δυναμική αυτή είναι φυσικά κάτι που η σημερινή ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ τείνει να αγνοεί καί νομίζει πως η οδοστρωτήρα της κρίσης που τσάκισε τα κόκκαλα του ΠΑΣΟΚ θα περάσει τον ΣΥΡΙΖΑ σύριζα....αφήνοντάς τον να διατηρήσει όσα απροσδόκητα αξιωματικαντιπολιτευτικά η κρίση απλόχερα του χάρισε...ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ! Τα πάντα, άλλωστε, ρεί, όπως μας δίδαξε καί ο προπαππούς Ηράκλειτος.

Όποτε η αριστερά δέχτηκε να συγκυβερνήσει, γρήγορα απαγοήτευσε όσους την ψήφισαν επειδή απλούστατα δεν υπάρχει στην πολιτική μαγικό ραβδί καί οι δύσκολες καταστάσεις σε εποχές οικονομικής κρίσης απαιτούν δύσκολες καί κομματικά αυτομαστιγωτικές αποφάσεις. Η ανεργία δεν καταπολεμάται με ευχολόγια αλλά με επενδύσεις και φυσικά κανείς δεν πρόκειται να πάει να επενδύσει σε χώρα όπου υπάρχει έντονη πολιτική αναταραχή. Αυτά είναι πράγματα αυτονόητα. Για αυτό καί οι μόνοι κερδισμένοι τελικά από την αναταραχή είναι η ακροδεξιά καί οι μόνοι σίγουρα χαμένοι είναι οι αριστεροί που αντί να δούν την δύναμή τους σε συνεχή πορεία γραμμικής ανόδου, γρήγορα σπέρνουν την απαγοήτευση στην βάση τους και μετά τις πρώτες επιτυχίες καί το μεθύσι του ενθουσιασμού καί την αναλαμπή της δημοτικότητας έρχεται η απαγοήτευση, το ξεφούσκωμα της παλίρροιας που τους έφερε στο προσκήνειο και τελικά η κατάρα της αποπομπής τους, συνήθως με μάλλον άσχημο ιστορικά τρόπο.

Στην Γαλλία του μεσοπολέμου οι Κομμουνιστές έδωσαν την υποστήριξή τους στον Σοσιαλιστή Λέον Μπλουμ καί την ριζοσπαστικό κέντρο στο Γαλλικό Λαϊκό Μέτωπο του 1936. Δεν μπόρεσαν να καταφέρουν να εφαρμόσουν το πρόγραμμά τους καί όσα φιλεργατικά μέτρα πήραν γρήγορα καταργήθηκαν στην πράξη. Η πολιτική τους βάση, εργατοϋπάλληλοι καί μικροαστοί απαγοητεύθηκαν, οι αστοί εξοργίτηκαν και το πολιτικό κλίμα γύρισε προς την συντήρηση, αλλά ενώ η αριστερά καταποντίστηκε τουλάχιστον ο φασιμός, σε εκείνη την φάση τουλάχιστον, καί η οικονομική καταστροφή, απεφεύχθηκαν.

Στην Ισπανία η Σταλινογενής αριστερά κυβέρνησε μέσω ενός ιδιότυπου λαϊκού Μετώπου, χωρίς φυσικά να περάσει ριζοσπαστικές κοινωνικές αλλαγές, εξαγριώνοντας όμως (με τον συμβολισμό περισσότερο καί την κατάκτηση προσωρινά έστω ελέγχου δομών του κράτους όπως η αστυνομία καί ο στρατός, παρά με την εφαρμογή του προγράμματός της) την μοναρχοκληρική συντήρηση. Αναλώθηκε σε ενδοπαραταξιακές διαμάχες που διέσπασαν τον κοινωνικό χώρο της βάσης τοης ρεπουμπλικανικής κυβέρνησης καί προκάλεσαν τελικά την ήττα από τον φασισμό, μιά ήττα που φυσικά δεν ήταν καθόλου αναπόφευκτη. Η δημοκρατική παράταξη έχασε τον εμφύλιο πόλεμο από τους Φαλαγκίτες του Φραγκο που παρέμειναν στην εξουσία σαράντα χρόνια.

Σε άλλες περιπτώσεις, όπως η Γερμανία της Βαϊμάρης καί στην μεταπολεμική Ελλάδα, η κομμουνιστική αριστερά αρνήθηκε ανοικτά να πάρει την εξουσία στα χέρια της, καταφέρνοντας όμως να τρομοκρατήσει τους μεγαλοαστική συντήρηση πού αντέδρασεανάλογα, γιατί παρόλο που οι Σταλινικοί απέφυγαν την αξουσία σαν ο διάολος το λιβάνι, κανείς δεν τους πίστευε. Την ίδια στιγμή η άρνηση της κυβερνητικής ευθύνης είχε σαν αποτέλεσμα την απαγοήτευση των μικροαστών που βλέποντας τέτοια μετέωρα βήματα έχασαν την εμπιστοσύνη τους στα αριστερά οράματα. Η Ιστορί αμας διδάσκει πως σε τέτοπιες συνθήκες μικροαστοί καί τρομαγμένοι υπάλληλοι εγκαταλείπουν την αριστερά που συγκυριακά την υποστήριξαν και στρέφονται μαζικά προς την ακροδεξιά που τότε εμφανίζεται δυναμική καί προτείνει βίαιες και αντικαθεστωτικές λύσεις. Νομοτελειακά ακολουθεί η λευκή τρομοκρατία που φυσικά δεν περοιορίζεται στους οπαδούς της Αριστεράς αλλά χτυπά τους πάντες που θεωρούνται συνοδοιπόροι, δηλαδή όλους τους μη Ναζί, μή φασίστες, μή μοναρχικούς, μή υποστηρικτές της λευκής δικτατορίας.

Αυτή την δυναμική την είδαμε στην Γερμανία πρίν την άνοδο του Χίτλερ. Οι Σταλινικοί του Τάλμαν έπαιζαν με ακροαριστερές κορώνες καί συνεχώς φαίνονταν πως αύξαναν την δύναμή τους γραμμικά αλλά με το να αρνούνται να συμπράξουν σε συμμαχία με τους Σοσιαλδημοκράτες (ονοματίζοντάς τους συνεργάτες του Ναζισμού σοσιαλφασίστες), άνοιξαν τελικά τον δρόμο προς τον Χίτλερ και τον Ναζισμό.

Το ίδιο ακριβώς έγινε καί με το ΚΚΕ που ενώ είχε την εξουσία στα χέρια του καί οι πάντες έτρεμαν την μονοκρατορία του, αρνήθηκε επίμονα να κυβερνήσει ενώ έλεγχε στρατιωτικά όλη την Ελλάδα, και παρέδωσε όπως όπως την εξουσία το '44 με την Βάρκιζα. Κατόπιν αρνήθηκε να πάρει μέρος στις εκλογές του ' 46, παραλύοντας έτσι όσους το ακολουθούσαν και αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στην άκρα δεξιά καί τους μοναρχικούς στις ομάδες των οποίων συσπυρώθηκαν όλοι οι δωσίλογοι και οι συνεργάτες των Γερμανών και ενώ το ΚΚΕ προσπαθούσε εναγωνίως να μείνει απλά ένα μεγάλο κόμμα της αστικής αντιπολίτευσης, η ακροδεξιά το έσυρε στα άκρα καί την Ελλάδα στην εμφύλια σύρραξη. Αυτό που εσφαλμένα θεωρήθηκε σαν ιστορικό "λάθος" του Ζαχαριάδη, είναι γονιδιακή καταγεγραμμένη πολιτική στο ΔΝΑ όλως των σταλινογενών αριστερών κομμάτων, καί ο ΣΥΡΙΖΑ, σαν συνοθύλεμα Σταλινογενών, Μαοϊκών αλλά καί αναρχικών ομαδοποιήσεων, βρίσκεται στην ίδια κατεύθυνση. Οι πρώην χρηματοδοτούμενοι (σαν ΚΚΕ εσωτερικού) του νεοσταλινικού συντρόφου Νικολάε Τσαουσέσκου καί του παλαιοσταλινικού συντρόφου Κίμ Ίλ Σούνγκ ΔΕΝ είναι γονιδιακά καθόλου διαφορετικοί από την κα Παπαρήγα. Απλώς το ΚΚΕ, σαν το πιό παλιό καί σοβαρό μαγαζί στην γειτονιά (κοντεύει αισίως τα 100 χρόνια σε λίγο)  είναι και βαθύτετα συντηρητικό. 'Εχοντας τσουρουφλιστεί στο παρελθόν δεν έχει καμιά διάθεση να διακινδυνεύσει την συνδικαλιστική του μονοκρατορία, καί να μπεί σε κοινωνικές περιπέτειες. Πιό κοντά θα βρεθεί στο να υποστηρίξει μιά συνεχώς πρός τα ακροδεξιά στρεφόμενη Νέα Δημοκρατία, ή ακόμη καί να συνεργαστεί τακτικά καί με την άκρα δεξιά  (τό έκαναν καί οι Γερμανοί Σταλινικοί στην Πρωσσία με το δημοψήφισμα του Χίτλερ το '30, λίγο πρίν τους στείλει πακέτο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης), παρά να συνεργαστεί σε δημιουργία κυβερνητικού συνασπισμού με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η ιστορική πείρα μας διδάσκει πως όποιο κι άν είναι το τελικό αποτέλεσμα, 15 ή 25, 45 ή 55 τοις εκατό, οι του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να δεχτούν να κυβερνήσουν, δεν πρόκειται να δεχτούν να αυτοκαταστραφούν αποδεχόμενοι την διακυβέρνηση δεν πρόκειται να δεχτούν να καθήσουν στην ηλεκτρική καρέκλα των άδειων ταμείων, της αποδιαρθρωμένης κοινωνίας, του ανύπαρκτου καί διεφθαρμένου κράτους καί του εκβιαμού των διεθνών δανειστών. Η μόνη εξαίρεση θα ήταν ίσως μέσα από κάποια σε συνεργασία με άλλες, καθαρά αστικές αλλά σοσιαλιστικά φτιασιδωμένες δυνάμεις στις οποίες οι του ΣΥΡΙΖΑ θα φέρνουν στο τραπέζι την ιδεολογική ομπρέλα καί την δύναμη της λαϊκής ετυμηγορίας αλλά καί τους περισσότερους υπουργούς ενώ οι άλλοι θα φέρνουν την προς τα έξωθεν καλή μαρτυρία της αστικής σοβαροφάνειας καί την πρωθυπουργική καρέκλα στο Μαξίμου. Γιά αυτό ακριβώς καί το ειδύλλιο του ΣΥΡΙΖΑ με την Κατσέλη πρέπει να ιδωθεί υπ΄αυτό το πρίσμα με ιδιαίτερη προσοχή.

Εάν υπάρχει μιά περίπτωση να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτό θα είναι ΜΟΝΟΝ πίσω από κάποιον καραγιόζ μπερντέ, πίσω από ανδρείκελα-είδωλα ανύπαρκτων προπετάσματικών κομμάτων που θα τα χρησιμοποιείσει γιά να κρυφτεί, καί να αυτοσυντηρηθεί σε περίπτωση (που θα είναι αναπόφευκτη) καταστροφής. Πίσω, με άλλα λόγια, από διάφορους πολιτικούς σκελετούς με μανδύα, του στύλ Λούκα-Αρσένη, κλπ, που παραπέμπει στα πάλαι ποτέ γραφικά "αγροτικά" κόμματα- προθήκες των Ευρωπαϊκών ΚΚ, δημιουργώντας έτσι αποδιοπομπαίους τράγους ώστε να εμφανιστούν οι ίδιοι μετά το αναπόφευκτο φιάσκο αλώβητοι.

Mιλτιάδης Η. Μπόλαρης

Η επανάσταση ξεκινά. Η κόκκινη Λούκα με το όπλο παρά πόδας!

Πού το πάει η Λούκα;

Όταν προσπαθείς να τα έχεις καλά με όλους...τα μπερδεύεις λίγο

Λούκα: Με την Αριστερά που ενεργεί προς όφελος των λαϊκών δυνάμεων και της νέας γενιάς!

Γράφει ο Αιας

Το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών είναι η διακυβέρνηση της χώρας από μια ακηδεμόνευτη..
Αριστερά που ενεργεί προς όφελος των λαϊκών δυνάμεων και της νέας γενιάς και όχι η διαιώνιση του κυβερνητισμού, της τραπεζοκρατίας και της διακυβέρνησης της χώρας από τις καθεστωτικές δυνάμεις, τόνισε η Λούκα Κατσέλη, μιλώντας στην 1η πανελλαδική συνάντηση στελεχών της Κοινωνικής Συμφωνίας.
Με οραματικό, αλλά σαφή και εμπεριστατωμένο πολιτικό λόγο η Λούκα Κατσέλη, επεσήμανε ότι, η πολιτική ζωή της χώρας βρίσκεται σε μετάβαση από τον δικομματισμό σ΄ ένα νέο διπολισμό. «Από τη μια μεριά οι καθεστωτικές δυνάμεις του Κυβερνητισμού θα κάνουν τα πάντα για να συγκροτήσουν ένα ενιαίο μέτωπο γύρω από τη ΝΔ, αλλά και την εξασφάλιση μετεκλογικής συνεργασίας από ένα αποδυναμωμένο ΠΑΣΟΚ. Από την άλλη, οι προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις συσπειρώνονται μεν γύρω από το ΣΥΡΙΖΑ αλλά αναζητούν μια αξιόπιστη θεσμική έκφραση που θα τους επιτρέψει να δημιουργήσουν ένα συνεκτικό πόλο που θα διεκδικήσει με επιτυχία μια προοδευτική , ακηδεμόνευτη , αριστερή διακυβέρνηση για τη χώρα».
Εμείς στηρίζουμε ανεπιφύλακτα τον προοδευτικό αριστερό πόλο δυνάμεων διαμήνυσε η Λούκα Κατσέλη. «Και σε αυτό δεν συγκαταλέγουμε το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου, που έχοντας αναλάβει δεσμεύσεις για την εξυπηρέτηση των καθεστωτικών δυνάμεων, θέλει τώρα να παρουσιασθεί ως εκφραστής της Κεντροαριστεράς και να διαπραγματευθεί δήθεν την απαγκίστρωση από το Μνημόνιο. Δεν ήταν ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Σαμαράς που μας έλεγαν ότι δεν υπήρχαν άλλα περιθώρια διαπραγμάτευσης και ότι αν δεν υπογραφεί το Μνημόνιο θα οδηγηθούμε στην χρεοκοπία και τη δραχμή; Και εμείς τι λέγαμε και τότε και τώρα; Ότι είναι η πολιτική του Μνημονίου και της εξαθλίωσης που οδηγεί σε ύφεση, υστέρηση εσόδων, διόγκωση ελλειμμάτων και τελικά αδυναμία πληρωμής οφειλών, δηλαδή χρεοκοπία και επιστροφή στη δραχμή. Αν η Ευρωζώνη καταρρεύσει και επανέλθουν τα εθνικά νομίσματα, είναι γιατί η Ευρωπαϊκή καθεστηκυία τάξη με την αλόγιστη πολιτική της υποτάχθηκε στην κερδοσκοπία των αγορών. Και για αυτό υπόλογοι απέναντι στη χώρα και το λαό είναι ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ».
Η πρόεδρος της Κοινωνικής Συμφωνίας δεν άφησε κανένα περιθώριο παρερμηνειών. «Η θέση μας για την ανάγκη συστράτευσης όλων των γνήσια προοδευτικών κομμάτων για τη συγκρότηση ενός ενιαίου αριστερού πόλου καθίσταται επομένως πιο επίκαιρη από ποτέ. Τώρα είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων και της ευθύνης
Η συγκρότηση αυτού του πόλου δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο στη βάση προγραμματικών συγκλίσεων όπου όλοι θα κληθούν να κάνουν υπερβάσεις. Η πρότασή μας για πρόταξη ενός Εθνικού Σχεδίου Ανασυγκρότησης για την Ανάπτυξη με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης ως αναγκαία προγραμματική συνισταμένη απόψεων για την υπέρβαση της σημερινής κρίσης αποτελεί αδήριτη αναγκαιότητα και άμεση προτεραιότητα».

«Ωστόσο, υπογράμμισε, όλοι γνωρίζουμε ότι προγραμματική σύγκλιση των αριστερών δυνάμεων δεν μπορεί να προκύψει από τη μια μέρα στην άλλη. Θα προκύψει σταδιακά, σε βάθος χρόνου, και θ απαιτήσει σεβασμό στη διαφορετικότητα και την πολυφωνία. Επειδή όμως οι εξελίξεις τρέχουν και η ανάγκη σύμπραξης για μια προοδευτική διακυβέρνηση είναι επιτακτική , η πρότασή μας για μια καταρχήν ελάχιστη συμφωνία των κομμάτων γύρω από βασικές προτεραιότητες πολιτικής αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Αυτό ήταν και το σκεπτικό της πρότασής μας για τη συγκρότηση Κυβέρνησης Ειδικού Σκοπού με προοδευτικό πρόσημο την οποία απηύθυνα στον Αλέξη Τσίπρα κατά τη συνάντησή μας όταν είχε ο ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια του τη διερευνητική εντολή».
Καταλήγοντας η Λούκα Κατσέλη, υποστήριξε: «Συμμεριζόμαστε τις δυσκολίες ενός τέτοιου εγχειρήματος δεδομένης της πολυφωνίας που ήδη υπάρχει στον ΣΥΡΙΖΑ, της απουσίας συνεκτικών δομών και θέσεων επιμέρους στελεχών ή συνιστωσών που διαφέρουν ουσιαστικά από τις δικές μας.
Από την άλλη μεριά, δεν πρέπει να παραβλέψουμε την κοινωνική δυναμική που έχει αναπτυχθεί γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ, τις υπαρκτές πιέσεις που ήδη υπάρχουν για σύνθεση απόψεων και μετεξέλιξή του από κόμμα διαμαρτυρίας σε συνιστώσα μιας κυβερνώσας αριστεράς και τον ρόλο που εμείς ως Κοινωνική Συμφωνία μπορούμε να διαδραματίσουμε προς αυτή την κατεύθυνση.
Η προσωπική μου άποψη είναι ότι το διακύβευμα των εκλογών είναι τόσο κρίσιμο για το μέλλον της χώρας, που αν οι όροι που έχουμε θέσει μπορούν να εκπληρωθούν, δεν πρέπει να διστάσουμε να συνεργαστούμε.
Στη Γαλλία, χρειάστηκαν 17 χρόνια για να επανέλθει το Σοσιαλιστικό Γαλλικό Κόμμα στην Προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας και ήδη διαφαίνεται μια ελπιδοφόρα αλλαγή για την Ευρώπη.
Δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι οι καθεστωτικές δυνάμεις οργανώνουν την αντεπίθεσή τους με όλα τα μέσα στη διάθεσή τους και συγκροτούν ένα ενιαίο μέτωπο δυνάμεων.
Είναι ώρα ευθύνης για όλους και ιδιαίτερα για τα κόμματα της αριστεράς που καλούνται να κάνουν τις απαραίτητες υπερβάσεις».

στις Σάββατο, Μάϊος 19, 2012

http://taxalia.blogspot.com/2012/05/blog-post_7269.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2FnJOIs+%28TaXalia%3A+Macedonia%27s+Nr.1+blog%29

Κυβέρνηση Τσίπρα - Σύριζα με υποστήριξη των ασπόνδων!

Μιά πλάκα πήγε να κάνει ο Αλέξης:

 "Ελάτε" τους λέει "να σας δείξω πως απελευθερώνεσαι από το Μνημόνιο!"

Καί πώς λύνεται πολύ απλά το οικονομικό πρόβλημα...

Έ, λοιπόν, έγινε το έλα να δείς!

Άλλο πάλι που δεν ήθελαν οι άσπονδοι....του λένε "Έλα Αλέξη, ορίστε! Προχώρα κι εμείς εδώ είμαστε"

Δέν θα χαλάσουμε τις καρδιές μας γιά μιά καρέκλα!

Άς πάει να κουρεύεται η Ευρώπη!

Καί άς πάνε να ΓΑ οι Τράπεζες!

Η τρύπα Αλέξη μου είναι τώρα όλη δική σου!

Καί ο λαός γνωρίζει τι πρέπει να κάνει

καί...

Μήν το πολυσκέφτεσαι...ξέρω...Ένα αστείο πήγες να πείς καί κοίτα που έμπλεξες

 

Νόμιζες ότι ο Καμμένος θα σου έκανε πλάτη

Aλλά ο Καμμένος το έπαιξε παραλλαγή καί έστριψε γωνία

Όταν σού έλεγαν "Αλέξη,  μην παίζεις αγόρι μου καλό με την φωτιά!"...εσύ δεν άκουγες!

Τώρα τι να σε κάνω...

Προχώρα!

Καλή η δημαγωγία, καί η δημόσια αυτοϊκανοποίηση, αλλά αυτά που ξέραμε ώς τώρα...τέρμα!

Αλλιώς, Αλέξη μου...δεν μας βλέπω καθόλου καλά!

ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ «Το κρίσιμο είναι η πολιτική κατεύθυνση που θα υποδείξει το εκλογικό σώμα»

29/04/2012

Ο Μάρκος Μπόλαρης, υποψήφιος βουλευτής νομού Σερρών του ΠΑΣΟΚ, ως υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης έχει ταράξει επανειλημμένα τα θολά νερά του κοινωνικού κράτους.

Συνέντευξη στον Φίλιππο Δεργιαδέ
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της Κυριακής

Οι έρευνες που ξεκίνησε αποκάλυψαν 27.000 άτομα που εισέπρατταν παρανόμως συντάξεις και επιδόματα. Αναφερόμενος στις εν λόγω υποθέσεις, επιμένει ότι όλες οι υποθέσεις θα σταλούν στις αρμόδιες δικαστικές αρχές και θα επιστραφούν όσα χρήματα έχουν καταβληθεί. Για τις εκλογές θεωρεί ότι τελικά οι πολίτες θα ψηφίσουν με ψυχραιμία και ωριμότητα «όσους αναλαμβάνουν την ευθύνη», ενώ για την υπόθεση Τσοχατζόπουλου τονίζει ότι «κανένα πρόσωπο δεν είναι πάνω από τους θεσμούς».

Κύριε Μπόλαρη, το ΠΑΣΟΚ σήμερα μιλάει για διορθωτικά μέτρα και καλεί τους φίλους και οπαδούς του να το ξαναψηφίσουν. Γιατί να το πράξουν, ιδίως τώρα που... λεφτά δεν υπάρχουν;

Υπάρχουν ο φυσικός πλούτος και το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας. Είναι το πρωτογενές υλικό για να ξαναχτίσουμε τη σχέση εμπιστοσύνης με την πολιτική. Οι πολίτες πρέπει να επιβεβαιώσουν τη στήριξή τους σε αυτούς που στις δύσκολες περιστάσεις που δημιούργησε η διόγκωση του δημόσιου χρέους επέλεξαν να μπουν στη μάχη και να ματώσουν. Δεν μπορείς να εμπιστευτείς όσους στην κρίσιμη στιγμή παρέμεναν προκλητικά αδρανείς και περιορίζονταν στην ασφάλεια ενός καταγγελτικού λόγου, επενδύοντας την πολιτική τους ύπαρξη στη χρεοκοπία της χώρας. Μόνο έτσι θα δώσουμε προοπτική ελπίδας και θα προχωρήσουμε τις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές που ξεκινήσαμε.

Ποιος είναι ο κύριος αντίπαλος του ΠΑΣΟΚ σε αυτές τις εκλογές, η ΝΔ, τα κόμματα της αριστεράς ή ο κακός εαυτός του ΠΑΣΟΚ;

Αναμφίβολα, το διοικητικό και αναπτυξιακό μοντέλο πάνω στο οποίο δομήθηκε η μεταπολεμική πορεία της χώρας. Είμαστε η μόνη πολιτική δύναμη που επιδιώκει να μετατρέψει τη λαϊκή δυσφορία όχι σε πολιτική κρίση αλλά σε δημιουργική πρόσκληση για αλλαγή του αναπτυξιακού μας προτύπου. Αντίπαλός μας είναι η ανεύθυνη στάση εμπρός στα σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα.

Αν κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα δεν έχει την αυτοδυναμία, τι πρέπει να γίνει; Να προχωρήσουμε εκ νέου σε εκλογές ή να υπάρξει συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ;

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλης Βενιζέλος, με πλήρη αίσθηση της κρισιμότητας των επικείμενων εκλογών, τόνισε πως το ζητούμενο δεν είναι ποιος θα είναι πρωθυπουργός, όπως διακαώς επιθυμεί ο αρχηγός της ΝΔ. Το κρίσιμο είναι η πολιτική κατεύθυνση που θα υποδείξει το εκλογικό σώμα. Επιθυμεί μια δημιουργική πρόταση και σαφή εντολή για διαρθρωτικές αλλαγές ή θα ενδώσει στον πειρασμό της ανεύθυνης και επικίνδυνης παροχολογίας; Προσδοκώ πως ο λαός θα επιλέξει με ψυχραιμία και ωριμότητα όσους αναλαμβάνουν την ευθύνη να μετατρέψουν την οργή και την απογοήτευση σε προοπτική ελπίδας.

Τα κόμματα εξουσίας μιλούν εδώ και δεκαετίες για κάθαρση και διαφάνεια. Ούτε κάθαρση ούτε διαφάνεια είδαμε. Η υπόθεση του Άκη Τσοχατζόπουλου είναι η αρχή ή μια τουφεκιά στον προεκλογικό αέρα;

Αναφερθήκατε σε μια περίπτωση από αυτές που απασχόλησαν τον πολιτικό κόσμο με εμφανή τα χαρακτηριστικά του παρωχημένου μοντέλου διοίκησης και ανάπτυξης της χώρας. Για τις συμβάσεις των υποβρυχίων εργαστήκαμε, χωρίς υστερόβουλες πρακτικές, να διεκπεραιώσουμε σε μικρό χρονικό διάστημα την εντολή διερεύνησης του σκανδάλου. Είχα την τιμή, ως πρόεδρος της Ειδικής Προανακριτικής Επιτροπής της Βουλής, να συμβάλω στην αποκάλυψη στοιχείων που αξιοποιήθηκαν από τη δικαιοσύνη στην άσκηση ποινικής δίωξης κατά του πρώην υπουργού  Άμυνας και των προσώπων που εμπλέκονται. Αν είχαμε αξιοποιήσει με τον ίδιο τρόπο και τα στοιχεία της υπόθεσης Βατοπεδίου, θα είχαμε αποδείξει και εκεί έμπρακτα τη βούληση του πολιτικού κόσμου για να πρυτανεύσει η χωρίς εξαιρέσεις απόδοση ευθυνών σε όσους παρανόμησαν. Δυστυχώς στην περίπτωση αυτή η Νέα Δημοκρατία προτίμησε την παραγραφή με την προσφυγή στις κάλπες το 2007. Το μήνυμα όμως που αναδείξαμε με το πόρισμα της υπόθεσης των υποβρυχίων ήταν κατηγορηματικό: Κανένα πρόσωπο δεν είναι πάνω από τους θεσμούς. Η εξέλιξη της υπόθεσης αυτής σηματοδοτεί μια νέα αντίληψη για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και των ευθυνών που προκύπτουν.

Ως υφυπουργός Υγείας έχετε να επιδείξετε έργο και αντιμετωπίσατε σημαντικά ζητήματα, όπως οι αναπηρικές συντάξεις-μαϊμού και η παράνομη είσπραξη επιδομάτων. Όμως πολλοί ρωτούν ποιοι έδωσαν έγκριση γι’ αυτές τις παρανομίες και πόσοι από αυτούς βρίσκονται ενώπιον του εισαγγελέα.

Η απογραφή των δικαιούχων προνοιακών ιδρυμάτων ανέδειξε πρακτικές και νοοτροπίες που εξέθεσαν τη χώρα διεθνώς και κόστιζαν εκατοντάδες εκατομμύρια στο κράτος από παρανομίες. Στο κύκλωμα αυτό εμπλέκονται υπάλληλοι, γιατροί, στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και οι ίδιοι οι δικαιούχοι. Τόνισα κατ’ επανάληψη ότι όλες οι υποθέσεις που στοιχειοθετούν παράνομες πράξεις θα σταλούν στις αρμόδιες δικαστικές αρχές και θα επιστραφούν όσα χρήματα έχουν καταβληθεί αχρεωστήτως. Με την ταυτοποίηση των στοιχείων έχουν μειωθεί κατά 27.000 άτομα περίπου οι εγγραφές των δικαιούχων, ποσό που αναλογεί σε 110.000.000 ευρώ, ενώ με τη σύγκριση των στοιχείων αναδεικνύονται οι νησίδες διαφθοράς και συναλλαγής. Για όσες καταγγελίες υπάρχουν στοιχεία παρανομίας (όπως στην περίπτωση της Ζακύνθου) διενεργείται ήδη έρευνα από το Σώμα Ελεγκτών Υγείας και τα πορίσματα θα σταλούν στην εισαγγελία. Επεξεργαστήκαμε τη θέσπιση του ειδικού ελεγκτικού γραφείου που θα μεταβιβάζει τα πορίσματα ελέγχου στα αρμόδια πειθαρχικά όργανα για άσκηση διώξεων σε βάρος εμπλεκομένων υπαλλήλων και ιατρών. Πρόκειται για όργανο που θα αξιοποιεί τα πορίσματα που προκύπτουν για κακοδιαχείριση ή παράνομη διάθεση κονδυλίων για δαπάνες υγείας και πρόνοια. Θα επιβλέπει επίσης την είσπραξη των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών. Η σχετική διάταξη δεν ψηφίστηκε στην τελευταία συνεδρία της Βουλής κατ’ απαίτηση της Νέας Δημοκρατίας. Εμείς θα επανέρθουμε γιατί βασική αρχή της πολιτικής που ασκήσαμε στο υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης είναι η εξυγίανση του συστήματος παροχής υπηρεσιών υγείας.

 http://www.makthes.gr/news/politics/87488/

Σκάνδαλο Siemens: Οι κατηγορίες του ΠαΣοΚ για τους τέσσερις πρώην υπουργούς

Προκαταρκτική επιτροπή για τέσσερις πρώην υπουργούς κυβερνήσεων του ΠαΣοΚ και της Νέας Δημοκρατίας προτείνουν οι βουλευτές του ΠαΣοΚ, με πρόταση που θα καταθέσουν την Παρασκευή στον πρόεδρο της Βουλής κ. Φίλιππο Πετσάλνικο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στο 25σέλιδο κείμενο της πρότασης, τονίζεται ότι προκύπτουν ισχυρές ενδείξεις για την τέλεση των αδικημάτων της απιστίας σε βαθμό κακουργήματος και κατ' εξακολούθηση, από τους πρώην υπουργούς κ. κ. Χρήστο Μαρκογιαννάκη καιΓιώργο Αλογοσκούφη. Για τους κ. κ. Ακη Τσοχατζόπουλο και Αναστάσιο Μαντέλη, σημειώνεται ότι υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις για πιθανολογούμενες δωροδοκίες και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. 

Το «ΒΗΜΑ» αποκαλύπτει τα κυριότερα σημεία της πρότασης, που θα κριθεί από Τριμελές Συμβούλιο Εισαγγελέων, πριν από τη συζήτηση στη Βουλή.

«Είχε υποχρέωση ελέγχου»

Για τον κ. Αλογοσκούφη, πρώην υπουργό οικονομίας (2004-2008), επισημαίνεται ότι «ήταν σύμφωνα με το άρθρο 10 του Ν. 3429/2005, πρόεδρος της Διυπουργικής Επιτροπής Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών ΔΕΚΟ. Επομένως είχε υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και σκοπιμότητας των ενεργειών της διοίκησης του ΟΤΕ. Η Προγραμματική Συμφωνία 8002 συνέχισε να ισχύει χωρίς να γίνεται έλεγχος στις ρήτρες και στις τιμές, παρόλο που ο χρόνος λήξης των προγραμματικών είχε παρέλθει. Αν ο τότε υπουργός είχε ασκήσει τον απαιτούμενο έλεγχο για την εφαρμογή των ρητρών, θα είχε εξασφαλίσει σε βάθος εξαετίας, δηλαδή από το 1998, όλα τα υπερτιμήματα και θα είχε προστατεύσει κατά τον καλύτερο τρόπο το δημόσιο συμφέρον. 

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο έλεγχος ισοδυναμεί με υποκατάσταση της διοίκησης, όπως ο πρώην υπουργός ισχυρίστηκε στην Εξεταστική Επιτροπή. Είναι προφανές ότι ο κ. Αλογοσκούφης σκόπιμα παρερμηνεύει τις έννοιες διοίκηση...».» Το γεγονός ότι συνειδητά δεν εξετέλεσε το καθήκον ελέγχου που είχε και το γεγονός ότι γνώριζε πως αυτή η παράλειψή του είχε ως συνέπεια τη ζημία του ελληνικού δημοσίου, αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ενώπιον της Εξεταστικής ισχυρίστηκε ότι συνολικά οι ενέργειες της διοίκησης Βουρλούμη ήταν προς το συμφέρον του ΟΤΕ, αν και γνώριζε ότι εκκρεμούσε σε βάρος του τότε διοικητή κατηγορία για απιστία από την ελληνική Δικαιοσύνη».
Σύμφωνα με την πρόταση, επί υπουργίας Αλογοσκούφη, το ελληνικό Δημόσιο υπέστη ζημία 162.157.579 ευρώ από την προγραμματική σύμβαση με τη Siemens και συνολικά από άλλες προμήθειες του ΟΤΕ ζημιά 286.154.918 ευρώ.
Η παραλαβή του C4I
Για τον κ. Μαρκογιαννάκη, υφυπουργό Δημόσιας Τάξης 2004-2006 καταγράφεται ότι εξέδωσε απόφαση, με την οποία ενέκρινε την οριστική παραλαβή με μειωμένη τιμή του C4I. Στην πρόταση αναφέρεται ότι η κατάθεσή του στην Εξεταστική Επιτροπή το 2010, όπου ανέφερε ότι υπογράφτηκε μνημόνιο για την προσωρινή παραλαβή του C4I, επειδή στη δοκιμή του συστήματος στις αρχές Ιουλίου διαπιστώθηκε ότι μπορούσε να προσφέρει σημαντικά πράγματα, είναι ανεπαρκής και εν μέρει ανακριβής... Η Επιτροπή Παραλαβής και οι τεχνικοί σύμβουλοι της εταιρείας BOARTES με έκθεσή τους είχαν αξιολογήσει αρνητικά την επανάληψη της άσκησης. Παρά τη διαπίστωση ότι το C4I ήταν ακατάλληλο, ήδη από την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων με υπαιτιότητα της SAIC, εν τούτοις δεν κηρύχτηκε η διαδικασία να κηρυχτεί η εταιρεία έκπτωτη.
Στη μαρτυρία του ο κ. Μαρκογιαννάκης αναφέρει την έλλειψη εμπιστοσύνης στην εταιρεία BOARTES, διότι όπως τονίζει δεν είχε κανένα λόγο να μην έχει υπόνοιες ότι μεταξύ BOARTES και SAIC υπήρχε κάποιο παιχνίδι. Συνάγεται, σύμφωνα με την πρόταση, ότι ο υφυπουργός με τις πράξεις και παραλείψεις του ως υφυπουργός και υπουργός δεν διαχειρίστηκε σωστά τη δημόσια περιουσία και η ζημιά του Δημοσίου ανέρχεται σε 254.999.999 ευρώ.
«Χρήματα σε δύο υφισταμένους του»
Για τον πρώην υπουργό Ακη Τσοχατζόπουλο (Αμυνας 1996-2001): «Ευρέθησαν χρηματικά ποσά σε δυο υφιστάμενους του, όπως:
- Σε λογαριασμό του αναπληρωτή γενικού διευθυντή της Γενικής διεύθυνσης Εξοπλισμού,Αντώνη Κάντα σε ελβετική τράπεζα, που είχε ανοιχτεί στα τέλη του 2002, εμβάστηκαν 500.000 ευρώ από την εταιρεία Martha Holding Corporation δικαιούχος της οποίας ήταν οΠρόδρομος Μαυρίδης και στην οποία έρεαν χρήματα από τα "μαύρα ταμεία" της Siemens.- Σε λογαριασμό του Παύλου Νικολαϊδη, πρώην αντιπροέδρου της ΕΒΟ επί υπουργίας Τσοχατζόπουλου εμβάστηκαν τον Ιούλιο του 2000, 5.000.000 δραχμές από λογαριασμό του πρώην στελέχους της γερμανικής εταιρείας Ηλία Γεωργίου από την τράπεζα UBS».Η πρόταση αναφέρεται και στην υπόθεση των PATRIOT και συνδέεται με την κατάθεση Σίκατσεκ στους ανακριτές Ζαγοριανό και Αθανασίου ότι παρέδωσε περίπου 10 εκ. ευρώ στους Ψαρρό και Γκεμπάουερ... Αλλά και το άλλο στέλεχος της Siemens, Niedl έκανε λόγο για «φακελάκι», που ήθελε ο στρατός για να κλείσει τη σύμβαση...
Το έμβασμα των 200.000 μάρκων
Για τον Τάσο Μαντέλη, πρώην υπουργό Μεταφορών: Σύμφωνα με την έκθεση, η εμπλοκή του αφορά τη γνωστή κατάθεση από την Ελβετία του ποσού των 200.000 γερμανικών μάρκων, μέσω λογαριασμού της κυρίας Αντωνίας Μάρκου, παρένθετου προσώπου του κ. Ηλία Γεωργίου. Κατηγορείται ότι δεν άσκησε εποπτεία για την υλοποίηση της σύμβασης 8002 με αντάλλαγμα το ποσό, που εμβάστηκε από τη γερμανική εταιρεία. Στην πρόταση επισημαίνεται ότι τα αδικήματα των Τσοχατζόπουλου Μαντέλη έχουν μάλλον παραγραφεί, αλλά προτείνεται η αυτοτελής παραπομπή τους στην τακτική Δικαιοσύνη.
http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=410019

Τα υποψήφια πρόσωπα σε μια νέα κυβέρνηση

Ποια στελέχη του κυβερνώντος κόμματος περιμένουν στον προθάλαμο προς «αξιοποίηση»

 http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_3_13/03/2011_435735

KΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Του Βασιλη Νεδου

Οι τελευταίες 20 ημέρες έχουν συσσωρεύσει στον πρωθυπουργό μια άνευ προηγουμένου πίεση, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό. Και ο κ. Γ. Παπανδρέου, όπως άλλωστε έχει κάνει κατά περιόδους στους 17 μήνες της πρωθυπουργικής θητείας του, έστρεψε τελικά την προσοχή του στο... εξωτερικό. Μπορεί οι προσδοκίες από τη σύνοδο της 24ης-25ης Μαρτίου να είναι ιδιαίτερα αυξημένες, ωστόσο ουκ ολίγοι κυβερνητικοί παράγοντες θεωρούν ότι μετά τις 25 Μαρτίου τα πράγματα θα εξακολουθήσουν να είναι εξαιρετικά δύσκολα.

Αν και το σενάριο των εκλογών διαψεύδεται διαρκώς τόσο από τον ίδιο τον πρωθυπουργό όσο και από τους συνεργάτες του, δεν είναι λίγοι οι κυβερνητικοί παράγοντες ή βουλευτές που εκτιμούν πως δύσκολα μπορεί να συνεχιστεί η σημερινή πορεία. Οι αυξανόμενες υπουργικές έριδες, η ανάσχεση της μεταρρυθμιστικής πορείας της κυβέρνησης και οι ολοένα και συχνότερες αντιδράσεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ έναντι υπουργών έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα επικίνδυνης στασιμότητας. Για ορισμένους, μόνη έξοδο από τη συγκεκριμένη στενωπό αποτελούν οι εκλογές.
Ωστόσο, συνεργάτες του κ. Παπανδρέου υπενθυμίζουν ότι υπάρχει διαθέσιμο και ακόμα ένα «όπλο»: αυτό του ανασχηματισμού. Ο πρωθυπουργός το χρησιμοποίησε μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο. Εκτοτε, τα γεγονότα που ακολούθησαν ήταν ραγδαία και, με εξαίρεση την παρένθεση των αυτοδιοικητικών εκλογών, ο πρωθυπουργός τελεί υπό διαρκή πίεση. Οι περισσότεροι υπουργοί αλλά και ορισμένοι συνεργάτες του κ. Παπανδρέου θεωρούν ότι μετά τις 25 Μαρτίου μια εκτεταμένη αλλαγή προσώπων στο υπουργικό σχήμα θα ταίριαζε γάντι με τα πιθανά καλά νέα από τις Βρυξέλλες. Μάλιστα, δεν αποκλείονται «ηχηρές» μετακινήσεις, ακόμη και αυτή του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου.
Το ενδεχόμενο αυτό προκαλεί ήδη εκτεταμένες συζητήσεις στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, η οποία αναπόφευκτα θα αποτελέσει σημαντική, αν όχι τη μοναδική, δεξαμενή σε περίπτωση ανασχηματισμού.
Τα δύο πρώτα ονόματα τα οποία συζητούνται, κυρίως λόγω της εμπειρίας τους, είναι εκείνα της κ. Βάσως Παπανδρέου και του κ. Γ. Φλωρίδη. Στον ανασχηματισμό του Σεπτεμβρίου ο κ. Φλωρίδης λέγεται ότι είχε μείνει εκτός κυβέρνησης λόγω διαφωνίας για το χαρτοφυλάκιο που θα αναλάμβανε. Διαπραγματεύσεις αναλόγου επιπέδου, για την ανάληψη υπουργικής θέσης, είχαν κάνει συνεργάτες του πρωθυπουργού και με τον πρόεδρο του ΙΣΤΑΜΕ κ. Ηλ. Μόσιαλο, ο οποίος λόγω της ειδικότητάς του -αν αυτή τη φορά οι συζητήσεις ευοδωθούν- πιθανότατα θα κατευθυνθεί σε ένα από τα δύο κατ' εξοχήν κοινωνικά υπουργεία (Υγείας ή Εργασίας).

Πιθανότατη πρέπει επίσης να θεωρείται η επάνοδος του κ. Μ. Μπόλαρη στην κυβέρνηση, μετά τις εξαιρετικά θετικές επιδόσεις του στη διεκδίκηση της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Στη λίστα των υποψηφίων για υπουργοποίηση (ή υφυπουργοποίηση) περιλαμβάνεται και ο κ. Β. Εξαρχος, ενώ λόγω της εμπειρίας του δεν μένει εκτός συζήτησης και ο κ. Χρ. Πρωτόπαπας.
Ως ικανά πρόσωπα να διαχειριστούν συγκεκριμένης υφής χαρτοφυλάκια θεωρούνται οι κ. Ι. Δριβελέγκας, Αλ. Αθανασιάδης, Ι. Αμοιρίδης, Α. Μακρυπίδης και Μ. Παντούλας. Δεν αποκλείεται επίσης να βρεθεί εντός κυβέρνησης η κ. Χρύσα Αράπογλου, η οποία τον Οκτώβριο του 2009 είχε αρνηθεί το χαρτοφυλάκιο του υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη, κάτι που τελικώς δέχθηκε τότε ο κ. Σπ. Βούγιας. Ως πιθανές περιπτώσεις βουλευτών που θα μπορούσαν να αναλάβουν κάποιο υφυπουργείο θεωρούνται επίσης οι κ.κ. Ευτ. Δαμιανάκης, Δ. Βαρβαρήγος και Κατερίνα Περλεπέ-Σηφουνάκη.

Ο κ. Παπανδρέου, ιδίως σε αυτήν τη δύσκολη περίσταση, θα αποδώσει βαρύτητα στην Κ.Ο. Ωστόσο, συνεργάτες του υπενθυμίζουν ότι o πρωθυπουργός αρέσκεται (όπως φαίνεται και από το παρόν υπουργικό συμβούλιο) στην ενεργοποίηση και ανθρώπων εκτός του κομματικού πυρήνα. Ετσι, δεν αποκλείεται -εφόσον τελικά γίνει ο ανασχηματισμός- να αξιοποιηθούν και πρόσωπα με επαγγελματικές περγαμηνές, δίχως κατ' ανάγκη κομματική πορεία...

Οι υπόγειες ομαδοποιήσειςΗ Κ. Ο. του ΠΑΣΟΚ είναι περισσότερο κατακερματισμένη από ποτέ. Μια επίσκεψη στο εντευκτήριο της Βουλής είναι αρκετή για να καταδείξει του λόγου το ασφαλές. Ούτε ένας βουλευτής δεν δηλώνει αισιόδοξος, ενώ άπαντες «διυλίζουν» κάθε νομοσχέδιο προσπαθώντας να βρουν ψεγάδια. Οι παραδοσιακές «ισχυρές» ομάδες (Ευ. Βενιζέλου και Χρ. Παπουτσή) υφίστανται, έστω και με περιορισμένη συνοχή, εκσυγχρονιστές δεν έχουν παραμείνει παρά ελάχιστοι, ενώ ακόμη και αυτοί οι «προεδρικοί» είναι μάλλον «μουδιασμένοι» από τη σφοδρότητα των εξελίξεων. Φαίνεται ότι υπάρχει κι ένας πυρήνας συγκέντρωσης προσώπων γύρω από τον κ. Ι. Ραγκούση. Αν και ο ίδιος αρνείται ότι τα μέλη της ομάδας Π80 αποτελούν υποστηρικτές του, στην εκδήλωση που έγινε προ μηνός ήταν κεντρικός ομιλητής. Στο εσωτερικό της Κ. Ο. υπάρχουν πάντως και πιο περιορισμένες ομάδες, δίχως χαρακτηριστικά συσπείρωσης. Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα των κ. Γ. Φλωρίδη, Ν. Αλευρά και Κ. Καρτάλη, οι οποίοι κατά καιρούς πραγματοποιούν δημόσιες παρεμβάσεις δι' αρθρογραφίας τους, όπως και η ομάδα των «τριαντάρηδων» (Μιχ. Κατρίνης, Οδ. Κωνσταντινόπουλος και Νάντια Γιαννακοπούλου).