Αντι-Μνημονιακό μέτωπο καί παραφύσιν συμμαχίες ΚΚΕ - ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

Ο αντιμνημονιακός συναγωνιστής Κασιδιάρης της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ χέρι χέρι με τον αντιμνημονιακό σύντροφο Σιφονιό του ΠΑΜΕ καί του ΚΚΕ.

Μπορεί ο Ηλίας Κασιδιάρης της Χρυσής Αυγής να έδειξε το πόσο άντρας καί παλικάρι είναι με το να χτυπήσει μιά πολύ μεγαλύτερη σε ηλικία από αυτόν γυναίκα βουλευτή  του ΚΚΕ στην τηλεόραση, ωστόσο στο βίντεο -ντοκουμέντο (17η Φεβρουαρίου 2012) βλέπουμε τον ίδιο τον Ηλία Κασιδιάρη να γίνεται δεκτός με αγάπες καί φιλοφρονήσεις από κάποιον άλλον σημαίνοντα ΚΚέ, τον Γ. Σιφονιό. Όταν το ισχυρό αντράκι του Μιχαλολιάκου πήγε με συνοδεία ομάδας Χρυσαυγιτών στη Χαλυβουργία Ελλάδας, μεταφέροντας κουτιά με τρόφιμα καταλλήλως σταμπαρισμένα προεκλογικά με τα κομματικά σύμβολα της Χρυσής Αυγής, ο ΚΚΕ-ές πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων και μέλος του ΠΑΜΕ (συνδικαλιστική παράταξη του ΚΚΕ) κ. Γ. Σιφονιός, τον καλωσώρισε με ανοιχτές αντιμνημονιακές αγκάλες: 

«Έχουμε όλη την Ελλάδα στο πλευρό μας. Βλέπουμε τι γίνεται στο μαύρο μέτωπο της κυβέρνησης».

Ενάντια στην μαύρη αντιλαϊκή καί μνημονιακή συνύπαρξη ΠΑΣΟΚ-ΝΔ με την υποστήριξη Καρατζαφέρη, με άλλα λόγια, εμπρός γιά το λευκό φιλολαϊκό, φιλεργατικό και αντιμνημονιακό μέτωπο Καμένου, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ καί ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ! Η λάθος ανάλυση καί θεωρία οδηγεί καί στην ανάλογα λανθασμένη πραχτική καί σε εγκληματικά παρα φύσην συμμαχίες.

Οι σκόπελοι της κρουαζιέρας ως παράδειγμα

Του Αλεξη Παπαχελα

Πότε επιτέλους θα ξυπνήσουν οι πολιτικοί μας; Πότε θα καταλάβουν ότι έχουμε μπει στον 21ο αιώνα, πως η χώρα βουλιάζει και ότι δεν μπορούν να λειτουργούν όπως συνήθιζαν το 1980; Κλασικό παράδειγμα η κρουαζιέρα. Η Ελλάδα είναι ο πλέον δημοφιλής προορισμός και οι μεγάλες εταιρείες κρουαζιεροπλοίων θα ήθελαν να την καταστήσουν κεντρικό τους κόμβο για τη Μεσόγειο.

Κατά τις εκτιμήσεις τους, τα οφέλη για την ελληνική οικονομία θα ήταν πολύ σημαντικά. Και η εμπειρία, άλλωστε, δείχνει πως οι Αμερικανοί και άλλοι τουρίστες κρουαζιεροπλοίων είναι «καλοί πελάτες».

Θέτουν, όμως, ορισμένους όρους. Πρώτα απ’ όλα δεν καταλαβαίνουν, γιατί δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο ο σύνθετος μηχανισμός που έστησε η κυβέρνηση για την υπογραφή συμβάσεων με τις εταιρείες που θέλουν να έχουν ως βάση την Ελλάδα.

Καμία εταιρεία δεν λειτουργεί με τέτοιες συμβάσεις ή υποχρεώσεις για την πρόσληψη ντόπιων ναυτικών. Η κυβέρνηση, όμως, δείλιασε και αντί να απελευθερώσει πραγματικά το καμποτάζ, επέλεξε τα ημίμετρα που βεβαίως φέρνουν και ημιαποτελέσματα. Φοβήθηκε το ΠΑΜΕ και τους συνδικαλιστές γενικώς; Προφανώς, και αυτό στερεί σε πολλούς Ελληνες πραγματικές θέσεις εργασίας.

Πέραν τούτου, οι μεγάλες εταιρείες ζητούν κάτι που θεωρείται αυτονόητο στον υπόλοιπο κόσμο: να μην κλείνουν τα λιμάνια κάθε τόσο. Η ζημιά που υφίστανται οι εταιρείες κάθε φορά που τα συνδικάτα κλείνουν τα λιμάνια, νόμιμα ή παράνομα, είναι πολύ μεγάλη. Πρώτον λόγω των αποζημιώσεων που καταβάλουν οι εταιρείες και δεύτερον λόγω της βλάβης που υφίσταται η φήμη τους, αλλά και η φήμη της Ελλάδος ως προορισμού. Δεν είναι τόσο δύσκολα πράγματα να τα καταλάβει κανείς όλα αυτά και κάποια στιγμή η μεσαία τάξη αυτής της χώρας πρέπει να αναγκάσει τους πολιτικούς της να αγνοήσουν το όποιο πολιτικό κόστος και να προστατεύσουν όλους τους Ελληνες που θέλουν να πάει μπροστά ο τόπος για να υπάρχει ψωμί για όλους.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_14/07/2011_1295788