«Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ: Η Αντάντ της Ανατολικής Μεσογείου»

STRATFOR προς Τουρκία: «Όχι και τόσο κακή ιδέα ένα ελληνικό πλήγμα»!

ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!!!

Τεράστια αίσθηση προκαλεί ανάλυση του γνωστού αμερικανικού think tank «Strategic Forecasting» (STRATFOR) αφού προβαίνει σε προειδοποιήσεις προς την Άγκυρα ότι ο δρόμος που έχει πάρει στην υπόθεση των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο είναι ολισθηρός…

Μιχαήλ Βασιλείου
(Συνεργάτης του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ & ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ)

Η προειδοποίηση έχει διπλή σημασία εάν αναλογιστεί κανείς ότι η αίσθηση που επικρατεί είναι ότι το συγκεκριμένο ίδρυμα θα μπορούσε μάλλον να χαρακτηριστεί ως φιλοτουρκικό, με τον ιδρυτή του Δρ. Τζορτζ Φρίντμαν να έχει ουκ ολίγες φορές ταξιδέψει τους τελευταίους μήνες στην Άγκυρα απ’ όπου έστελνε αναλύσεις και εκτιμήσεις για την ικανότητα της Τουρκίας να αποτελέσει τον νέο ηγέτη στην ευρύτερη περιοχή.

Κι όλα αυτά μετά από επαφές σε ανώτατο επίπεδο (πολιτικές, στρατιωτικές) κάτι το οποίο προκύπτει τόσο από ανάγνωση των αναλύσεων «πίσω από τις γραμμές» όσο και από την πληρότητα της πληροφόρησης που έδειχνε να διαθέτει ένας κατά τεκμήριο δεινός αναλυτής τν διεθνών σχέσεων και της γεωπολιτικής.

Η ανάλυση ξεκινάει με μια αμφισβητούμενη θα μπορούσε να πει κανείς εκτίμηση, ότι η αμερικανική εταιρία που εμπλέκεται στην εξόρυξη των υδρογονανθράκων, η Noble Energy, καθώς επίσης η Κύπρος, οι Ηνωμένες Πολιτείες και μεγάλο τμήμα της Ευρώπης, δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν εγκαίρως ότι η Τουρκία, μη διαθέτοντας καλύτερες επιλογές, «θα χρησιμοποιούσε τη διένεξη για να επιστρέψει στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου».

Κάτι τέτοιες αναφορές σε αναλύσεις μας έχουν κάνει να πιστεύουμε ότι οι δυνατότητες των Ελλήνων αναλυτών, τουλάχιστον στα ζητήματα ασφαλείας της ευρύτερης περιοχής, είναι πολύ ανώτερες των ξένων συναδέλφων τους. Το περιοδικό ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ & ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ το οποίο μάλιστα στο τρέχων τεύχος που κυκλοφορεί στα περίπτερα σε όλη τη χώρα πραγματεύεται στο κεντρικό του θέμα, για μία ακόμη φορά, το συγκεκριμένο θέμα με τίτλο «Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ: Η Αντάντ της Ανατολικής Μεσογείου», έχει κατ’ επανάληψη ασχοληθεί με το θέμα προβλέποντας με εντυπωσιακή ακρίβεια το που οδεύουν τα πράγματα και ποια είναι τα γεωπολιτικά και μη συμφέροντα της κάθε εμπλεκόμενης πλευράς τα οποία διακυβεύονται στην υπόθεση.

Στη συνέχεια, η ανάλυση αναφέρει ορθώς, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες που από την αρχή της θητείας του Μπάρακ Ομπάμα στην προεδρία κατέβαλλαν και εξακολουθούν να καταβάλλουν προσπάθεια για την αλλαγή της εικόνας της χώρας στον μουσουλμανικό κόσμο και κυρίως στη Μέση Ανατολή, έχουν διακρίνει στην Τουρκία μία χώρα με σημαντική πολιτική, οικονομική και στρατιωτική ισχύ η οποία μπορεί να τους βοηθήσει να ξεπεράσουν τα προβλήματα και να ελέγξουν – καθοδηγήσουν την περιοχή πιο αποτελεσματικά. Στη φρασεολογία αυτή υποκρύπτεται – περιλαμβάνεται και η αμερικανική αναζήτηση συμμάχων για τον έλεγχο των πυρηνικών φιλοδοξιών της Τεχεράνης, με την Τουρκία να παίζει σημαντικό ρόλο, κυρίως ελέω γεωγραφίας.

Από το σημείο αυτό αρχίζει η άσκηση ευγενικής μεν, αλλά σκληρότατης κριτικής στην Τουρκία, η οποία είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει συζητήσεις στα κέντρα εξουσίας στην Άγκυρα. Η Τουρκία θεωρείται ότι χρησιμοποιεί σκληρή ρητορική η οποία όμως στερείται ουσίας: Εναντίον του Ισραήλ, με θετικά γι’ αυτήν αποτελέσματα σε επίπεδο δημόσιας εικόνας και επικοινωνιακής διείσδυσης στον αραβικό κόσμο, με σημαντικές όμως απώλειες στον τομέα της αξιοπιστίας, αφού όπως αναφέρεται στην ανάλυση, δεν φαίνονται οι Τούρκοι να είναι διατεθειμένοι να υλοποιήσουν τις απειλές τους για την αποστολή πολεμικών πλοίων που θα συνοδεύσουν έναν νέο «στόλο ελευθερίας» για τη Γάζα. Επειδή γνωρίζουν ότι οι Ισραηλινοί ποτέ δεν αστειεύτηκαν, ούτε σκοπεύουν να το πράξουν τώρα, με θέματα τα οποία άπτονται της εθνικής τους ασφάλειας.

Με απλά λόγια, οι υψηλής δημοσιότητας επισκέψεις του Ερντογάν στο Κάιρο και η προσπάθεια οργάνωσης της υποστήριξης του παλαιστινιακού αιτήματος για αναγνώριση από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ως κράτους, καταντούν από ένα σημείο και πέρα αντιπαραγωγικές, αφού πέραν των θετικών επιπτώσεων σε τμήμα των αραβικών κοινωνιών, περιπλέκουν την πολιτική μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή, οδηγούν σε ρητορική του τύπου «κι εμείς θα ενισχύσουμε το PKK» (δεν το ξέραμε, μέχρι και το όνομα της εταιρίας συνιδιοκτήτης της οποία ήταν πρώην αρχηγός της Mossad έχει γίνει γνωστό…) και αυτό είναι απείρως σημαντικότερο στο τέλος της ημέρας…

Στη συνέχεια, η ανάλυση του STRATFOR αναφέρεται στην έμμεση προειδοποίηση των ΗΠΑ στη Τουρκία να υπαναχωρήσει στις απειλές της οι οποίες σχετίζονται με τη διαδικασία των ερευνών και των εξορύξεων: Όντως οι ΗΠΑ είχαν μείνει «εξαιρετικά σιωπηλές» (extremely quiet) αν και μη κατονομαζόμενοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι έστειλαν ειδικά προς την Τουρκία μήνυμα (deliberate message) «να μην υπολογίζει στην αμερικανική βοήθεια σε αυτό το ζήτημα». Το STRATFOR με απλά λόγια και ευθέως υποστηρίζει ότι η Τουρκία δεν υπολόγισε σωστά (miscalculated) το πόσο πολύ απαραίτητη είναι για τις Ηνωμένες Πολιτείες ως γεωπολιτικός εταίρος, είτε για όλα τα προαναφερθέντα, είτε ως παράγοντας στην έμμεση πολιτική ανάσχεσης containment) της Ρωσίας. Με αυτό το σκεπτικό το STRATFOR προβλέπει ένταση στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας το προσεχές διάστημα.

Το τελευταίο μέρος της ανάλυσης είναι και το πιο ενδιαφέρον, αφού αξιολογεί τις πιθανότητες ξεσπάσματος στρατιωτικής σύγκρουσης ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία: Μπορεί η Ελλάδα να είναι απασχολημένη με την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, αναφέρεται, αν όμως η Τουρκία επιμείνει και στείλει πολεμικά πλοία να συνοδεύσουν ερευνητικά σκάφη για τη διενέργεια δικών της ερευνών σε «αμφισβητούμενα» (disputed) ύδατα στην κυπριακή ΑΟΖ, τότε η ελληνική κυβέρνηση ίσως μπει στον πειρασμό να επιχειρήσει τη συσπείρωση του λαού της, οπότε μια σύγκρουση με την Τουρκία δεν προβάλει και ως μια τόσο κακή ιδέα!

Εάν αυτή η εκτίμηση αντιμετωπιστεί «κυριολεκτικά», ίσως τα πράγματα να μην είναι και ακριβώς έτσι. Δεδομένου όμως του ρόλου – ενίοτε – τέτοιων ιδρυμάτων στην διαβίβαση μηνυμάτων, ενδεχομένως μια εναλλακτική ερμηνεία της αναφοράς θα ήταν «ίσως οι ΗΠΑ να εξυπηρετούνται από μια τέτοια προοπτική». Και για να επεκτείνουμε το συλλογισμό λίγο, εμμέσως διαμηνύεται στην Άγκυρα «δεν είστε όσο ισχυροί υποστηρίζεται» ή/και «γνωρίζεται ποιες είναι οι επιχειρησιακές δυνατότητες των Ελλήνων»…

Τα υπόλοιπα θα τα δούμε σύντομα…

defence-point.gr

Το Ισραήλ δεν θα υποκύψει στα 'καπρίτσια' της Τουρκίας

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

Israel Yok!

Το Ισραήλ δεν θα υποχωρήσει στα "καπρίτσια" της Τουρκίας, η οποία απαιτεί να τής ζητήσει συγγνώμη για την ισραηλινή επίθεση εναντίον του διεθνούς στολίσκου μεταφοράς ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα, τον Μάιο του 2010, κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους εννέα Τούρκοι, δήλωσε σήμερα ο ισραηλινός υφυπουργός Εξωτερικών Ντάνι Αγιαλόν."Δεν θα υποκύψουμε στα τουρκικά καπρίτσια που δεν έχουν καμία πολιτική ή ηθική δικαιολογία", τόνισε ο Αγιαλόν στο ισραηλινό ραδιόφωνο.

"Πρέπει να σταματήσει η φάρσα αυτή, δεν υπάρχει λόγος για συγγνώμη", πρόσθεσε ο ισραηλινός αξιωματούχος, μέλος του υπερεθνικιστικού κόμματος Ισραέλ Μπεϊτένου του υπουργού Εξωτερικών Αβίγκντορ Λίμπερμαν.

Ερωτηθείς σχετικά με τις πληροφορίες από την Τουρκία σύμφωνα με τις οποίες ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σκοπεύει να διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ, ο Αγιαλόν τόνισε:"δεν θα ενεργήσουμε υπό την απειλή αυτή. Ελπίζω ότι οι πληροφορίες αυτές είναι αναληθείς".

Ο ισραηλινός υφυπουργός Εξωτερικών προειδοποίησε ότι το Ισραήλ θα εφαρμόσει "την αρχή των αντιποίνων".

"Εάν δεν υπάρξει τούρκος πρεσβευτής στο Ισραήλ δεν θα υπάρξει και ισραηλινός πρεσβευτής στην Τουρκία, αλλά αυτό δεν είναι κάτι που επιθυμούμε", τόνισε.

Ο ΟΗΕ ανέβαλε για μια ακόμα φορά τη δημοσιοποίηση του πορίσματος για την κρίση που προκλήθηκε ανάμεσα στις δυο χώρες μετά το επεισόδιο στ΄ανοιχτά της Γάζας, στις 31 Μαΐου του 2010. Το πόρισμα επρόκειτο να δοθεί στη δημοσιότητα χθες Δευτέρα.

Μετά το επεισόδιο αυτό, η Τουρκία ανακάλεσε τον πρεσβευτή της στο Ισραήλ και διαβεβαίωσε ότι οι διμερείς σχέσεις "δεν θα είναι ποτέ οι ίδιες", ενώ απαίτησε μια συγγνώμη, κάτι που αρνήθηκε το Τελ Αβίβ για να μην εκθέσει τους στρατιώτες του σε δικαστικές διώξεις.
http://www.ikypros.com/easyconsole.cfm/id/23326 

Αναρτήθηκε από Ακρίτας στις 8/23/2011

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/08/blog-post_6047.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+InfognomonPolitics+%28InfognomonPolitics%29

Στρατηγική συνεργασία σε όλα τα επίπεδα, επενδύσεις Τελ Αβίβ και στην αμυντική βιομηχανία

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

Σε νέα στρατηγική περίοδο εισέρχονται οι σχέσεις Ελλάδος και Ισραήλ. Η Ελλάδα θα προσφέρει στο Ισραήλ το παράθυρο που θέλει στην Ευρώπη και το Ισραήλ τη γεωστρατηγική στήριξη που χρειάζονται Ελλάδα και Κύπρος στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι πλέον προφανές ότι η αξιοποίηση των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου της Α. Μεσογείου περνούν από την τριπλή στρατηγική σχέση Ελλάδας Κύπρου - Ισραήλ.

Ο Έλληνας υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Μπεγλίτης χαρακτήριζε «Στρατηγική επιλογή» την ανάπτυξη και εμβάθυνση των σχέσεων της χώρας μας με το Ισραήλ. Μια επιλογή που ξεκίνησε από την κυβέρνηση Κ. Καραμανλή ειδικά μετά το 2007 και συνεχίστηκε από τη νυν κυβέρνηση.

Κατά την παρέμβασή του στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, ο Π. Μπεγλίτης ανακοίνωσε ότι σύντομα θα υπογράψει Μνημόνιο Κατανόησης για την ανάπτυξη των στρατιωτικών, στρατηγικών, αμυντικών, τεχνολογικών και βιομηχανικών σχέσεων με τον Ισραηλινό ομόλογό του. Επίσης, σύντομα θα υπογραφεί και η σχετική διακρατική συμφωνία αμυντικής και στρατιωτικής συνεργασίας, κυρίως στον τομέα της συνεργασίας των αμυντικών βιομηχανιών και αμυντικών εξοπλισμών.

Σημαντική κρίνεται και η επίσκεψη του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια αύριο στο Ισραήλ. Ο κ. Παπούλιας θα επισκεφθεί επισήμως και την Παλαιστίνη, σε μία κρίσιμη περίοδο για τη Μέση Ανατολή, όπου θα τύχει και εκεί ιδιαίτερης υποδοχής. Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας συνοδεύουν οι υπουργοί Εξωτερικών κ. Στ. Λαμπρινίδης, Πολιτισμού κ. Π. Γερουλάνος και ο υφυπουργός Περιβάλλοντος (αρμόδιος για ενεργειακά θέματα) κ. Ι. Μανιάτης.

Στο μεταξύ, την αποτυχία των συνομιλιών για την ομαλοποίηση των διπλωματικών σχέσεων Τουρκίας - Ισραήλ, οι οποίες έχουν επιδεινωθεί μετά την ισραηλινή επίθεση σε διεθνή ύδατα, τον περασμένο Μάιο εναντίον του τουρκικού πλοίου Μavi Μarmara, επιβεβαίωσε ισραηλινή πηγή. Οι εντατικές συνομιλίες ανάμεσα στις δύο χώρες που πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Υόρκη και στη Γενεύη, δεν έφτασαν σε κάποιον συμβιβασμό σχετικά με το αίτημα της Τουρκίας για επίσημη απολογία και την άρνηση του Ισραήλ να εκφράσει κάτι περισσότερο από τη λύπη του για τον θάνατο των εννέα Τούρκων ακτιβιστών .

Έρχεται ο Πέρεζ

ΣΤΙΣ 28 Ιουλίου αναμένεται στην Κύπρο για επίσημη επίσκεψη ο Πρόεδρος του Ισραήλ Σιμόν Πέρες. Στην αντζέντα των συζητήσεων με τον Πρόεδρο Χριστόφια θα είναι οι διμερείς σχέσεις, οι εξελίξεις στην περιοχή και το φυσικό αέριο.

Και στην Παλαιστίνη ο Παπούλιας ΣΤΟΤελ Αβίβ ο Πρόεδρος της Ελλληνικής Δημοκρατίας θα συναντηθεί με Έλληνες επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος, θα έχει συνομιλίες με τον Πρόεδρο του Ισραήλ κ. Σιμόν Πέρες, τον Πρωθυπουργό κ. Μπ. Νετανιάχου, την αρχηγό της αντιπολίτευσης κ. Τζίπι Λίβνι, τον Πρόεδρο της Κνεσέτ κ. Ριβλίν, τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Εξωτερικών κ. Λίμπερμαν, τον πρόεδρο του Διεθνούς Εβραϊκού Ταμείου κ. Ε. Στένζιερ, τον Πατριάρχη κ. Θεόφιλο και θα παραστεί στο ελληνο-ισραηλινό επιχειρηματικό Φόρουμ για επενδύσεις και εμπόριο. θα καταθέσει στεφάνι στο μνημείο Βinyamin Ζe’evΗerzi οραματιστή του κράτους του Ισραήλ, θα καταθέσει στεφάνι στο Μουσείο Ολοκαυτώματος και θα επισκεφθεί το Δάσος των Εθνών. Κύριο θέμα του επιχειρηματικού Φόρουμ θα είναι η διερεύνηση για ισραηλινές επενδύσεις στην Ελλάδα, τη στιγμή που επισήμως το Ισραήλ έχει εκφράσει την πρόθεσή του για επενδύσεις στη χώρα μας. Σημαντικές θα είναι οι συνομιλίες για την περαιτέρω αύξηση του τουριστικού ρεύματος του Ισραήλ προς την Ελλάδα, αλλά και για το ενεργειακό. Τη Δευτέρα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα επισκεφθεί τη Ραμάλα, όπου θα τύχει ιδιαίτερης υποδοχής. Θα έχει συνομιλίες με τον Πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής κ. Μαχμούντ Αμπάς, θα καταθέσει στεφάνι στο μνημείο τουΓιάσερ Αραφάτ και θα συναντηθεί με αντιπροσωπεία του Συνδέσμου Ελληνίδων Παλαιστίνης.

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ  09/07/2011

Ο υπερτιμημένος κ. Νταβούτογλου

Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

Άγγελος Μ. Συρίγος
Δικηγόρος- επ. καθηγητής διεθνούς δικαίου & εξωτ. Πολιτικής

 

Τα μέσα τον περιγράφουν ως τον Κίσινγκερ της Τουρκίας. Το βιβλίο του, “Στρατηγικό βάθος”, δέσποζε για μήνες στα ευπώλητα. Στην Ελλάδα θεωρείται ως ο σοβαρός καθηγητής διεθνών σχέσεων που κατάφερε να τοποθετήσει τη χώρα του στο επίκεντρο των εξελίξεων. Ο λόγος, βεβαίως, για τον Αχμέτ Νταβούτογλου, τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας.

Είναι όμως έτσι; Ας πάρουμε το περίφημο δόγμα του περί μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες. Η πραγματικότητα το έχει διαψεύσει οικτρά.
-Το άνοιγμα προς την Αρμενία έχει μείνει μετέωρο διότι το τουρκικό κοινοβούλιο δεν επικυρώνει τις συμφωνίες που υπέγραψε ο Νταβούτογλου.
-Τo Κυπριακό παραμένει βαλτωμένο.
-Στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, δίπλα στα τόσα προβλήματα, ο Νταβούτογλου καθιέρωσε και την επίδειξη σημαίας από τουρκικά πολεμικά που πραγματοποιούν “αβλαβείς” διελεύσεις, προκειμένου να ξεπερασθεί το ψυχολογικό πρόβλημα του μέσου Τούρκου που πρέπει να πάψει να θεωρεί το Αιγαίο ως ελληνική λίμνη. Έτσι τουλάχιστον είπε…
-Στις σχέσεις με το Ισραήλ, η Τουρκία κατόρθωσε να διακόψει ολοσχερώς κάθε σοβαρή συνεργασία. Οι Ισραηλινοί δεν έχουν πολλούς φίλους στον κόσμο. Έχουν, όμως, πολλούς φίλους στην Ουάσιγκτων.
Αλλά και οι σχέσεις με τις μεγάλες δυνάμεις είναι προβληματικές. Η στάση της Τουρκίας έναντι του Ιράν ενόχλησε βαθύτατα τους Αμερικανούς. Η πρωτοβουλία Τουρκίας-Βραζιλίας για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα συνάντησε τη θυμηδία των δυτικών πριν καταποντισθεί δύο εβδομάδες μετά την αναγγελία της. Η Κίνα δυσαρεστήθηκε όταν η Τουρκία εξέφρασε θορυβωδώς το ενδιαφέρον της για τη μειονότητα των Ουιγούρων.
Ακόμη και η υποτιθέμενη καλή γνώση της ιστορίας και των διεθνών σχέσεων εκ μέρους του κ. Νταβούτογλου προβληματίζει. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι από ακαδημαϊκής πλευράς η διεθνής καριέρα του κ. Νταβούτογλου περιορίζεται σε μία πενταετή θητεία στο Ισλαμικό Πανεπιστήμιο της Μαλαισίας στην Κουάλα Λουμπούρ.
Πιο συγκεκριμένα, κύριο χαρακτηριστικό του Νταβούτογλου είναι η μέχρι υπερβολής εξιδανίκευση της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Τα παραδείγματα, όμως, που χρησιμοποιεί δεν είναι και τα πιο επιτυχημένα. Όταν βρέθηκε στο Σεράγιεβο ανέφερε ως παράδειγμα τον Μεχμέτ Πασά Σολόκοβιτς (1506-1579), Σέρβο, παιδί του παιδομαζώματος που έγινε γενίτσαρος και ανήλθε στο αξίωμα του Μεγάλου Βεζύρη. Ξέχασε ότι ο Σοκόλοβιτς ήταν δυσώνυμος για διαφθορά και νεποτισμό. Επί παραδείγματι όρισε δύο ανηψιούς του διαδοχικά Πατριάρχες των Σέρβων.
Στην Αίγυπτο ο Νταβούτογλου αναφέρθηκε στον Μωχάμεντ Άλη, τον πρώτο ηγεμόνα της χώρας που ήταν αλβανικής καταγωγής. Παρέλειψε, βεβαίως, να αναφέρει ότι o Μωχάμεντ Άλη κόντεψε δύο φορές να διαλύσει την Οθωμανική αυτοκρατορία.
Σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στον ελληνικό τύπο κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη χώρα μας, συνέκρινε τον Νικολό Μακιαβέλι με κάποιον οθωμανό φιλόσοφο, ονόματι Κιναλίζαντε Αλί, καταλήγοντας προφανώς υπέρ του δευτέρου…
Όλα αυτά δείχνουν έναν μάλλον συνηθισμένο ακαδημαϊκό, με αφοσίωση στο Ισλάμ και οθωμανικές εμμονές. Χαρακτηρίζεται από μπιζι-μποντισμό και ωραία ρητορική αλλά παράλληλα κάνει σοβαρά λάθη στην εξωτερική πολιτική. Βεβαίως είναι προφανές ότι σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που αδυνατεί να αποφασίσει ακόμη και εάν θα κηρύξει ΑΟΖ, ο κ. Νταβούτογλου φαντάζει ως κολοσσός της εξωτερικής πολιτικής. Τουλάχιστον αυτός ξέρει τι θέλει.

http://www.ethnos.gr/default.asp

Το ισλαμικό μοντέλο της Τουρκίας

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/02/blog-post_6780.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+InfognomonPolitics+%28InfognomonPolitics%29

Με τον Γιάννο Χαραλαμπίδη*
Η υπόθεση των πετρελαίων και του φυσικού αερίου συνιστά στοιχείο στρατηγικής σημασίας. Αλλά και ευρωπαϊκό, υπό την έννοια ότι εάν, όπως λέγεται, υπάρχουν μεγάλα αποθέματα, τότε η Κύπρος μπορεί να τροφοδοτεί για τα επόμενα χρόνια την Ε.Ε. Βεβαίως, το μεγάλο πρόβλημα ακούει στο όνομα Τουρκία. Και υπάρχουν φωνές που διερωτώνται: Καλά, γιατί πάμε τώρα να μπλέξουμε;..
Δηλαδή, γιατί δεν παγώνουμε το ζήτημα των πετρελαίων ώς τη λύση του Κυπριακού; Έτσι, όμως, καταλήγουμε στην αντίληψη ότι η Κύπρος βρίσκεται υπό καθεστώς φινλανδοποίησης. Δηλαδή, η άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων φιλτράρεται μέσα από την επιθυμία και τα συμφέροντα του τουρκικού ηγεμόνα, όπως συνέβαινε την περίοδο του ψυχρού πολέμου στις σχέσεις της Φινλανδίας και της Σοβιετικής Ένωσης.

Γεννάται, λοιπόν, το εξής ερώτημα: Θα προχωρήσουμε ή όχι στην εκμετάλλευση του φυσικού αερίου; Και πώς θα αντιμετωπίσουμε την τουρκική απειλή; Το θέμα είναι εκ των πραγμάτων πολυδιάστατο. Η άσκηση ή όχι κυριαρχικών δικαιωμάτων είναι συναφής με οικονομικά συμφέροντα, καθώς και με θέματα ασφαλείας που αφορούν στη γεωπολιτική μας περιοχή. Δηλαδή, κράτη πέραν ημών, της Τουρκίας και του Ισραήλ, όπως είναι η Αίγυπτος. Συνεπώς, η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου μπορεί και θα πρέπει να ενταχθεί στο πλαίσιο μιας στρατηγικής, που θα υπακούει στην εξής λογική:

Χαλιφάτο, στρατός και οι ΗΠΑ
Πρώτο, της συμμαχίας με το Ισραήλ στην αρχή του ότι: Ο εχθρός του εχθρού μου, δηλαδή της Τουρκίας, είναι φίλος. Βεβαίως, αυτό δεν αρκεί. Επιβάλλεται να υπογραφεί εκτός από τη συμφωνία επί της ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) μια ενεργειακή - οικονομική συμφωνία και μια άλλη αμυντική για την αντιμετώπιση επίθεσης σε βάρος των κοινών συμφερόντων.

Εδώ θα πρέπει να επισημανθεί ότι οφείλουμε να λάβουμε υπόψη και τα συμφέροντα των λοιπών γειτονικών χωρών, όπως είναι η Αίγυπτος, η οποία διαθέτει εντός της δικής της ΑΟΖ κοιτάσματα φυσικού αερίου, αλλά επί του παρόντος τελεί σε κρίση. Και δεν είναι σαφές ποιο θα είναι το νέο αιγυπτιακό πολιτικό και πολιτειακό σκηνικό. Εάν δηλαδή θα είναι ή όχι στην εξουσία και σε ποιο βαθμό οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, ή κάποια άλλα ακραία ισλαμικά ρεύματα ή κάποια άλλη δύναμη ή δυνάμεις.

Ή εάν θα υπάρξουν συνεργασίες και ποιες. Η μετριοπαθής εξωτερική πολιτική του Μουμπάρακ ήταν φιλοαμερικανική και συναινετική έναντι του Ισραήλ, και δημιούργησε συνθήκες σταθερότητας. Τόσο η Κύπρος όσο και το σύνολο της Ε.Ε. ουδόλως θα ήθελαν να δουν στην Αίγυπτο ένα καθεστώς ισλαμικό και καθόλου κοσμικό, ανάλογο του Ιράν, που μόνο συνθήκες αποσταθεροποίησης μπορεί να προκαλέσει. Και να ενισχύει ενδεχομένως την αντίληψη απόκρουσης μιας νέα ισλαμικής απειλής. Από την άλλη, ο εκδημοκρατισμός της Αιγύπτου θα συνιστά εξέλιξη που θα διευκολύνει τη συνεργασία και τη σταθερότητα, εφόσον η νέα ηγεσία της χώρας θα χαρακτηρίζεται από πνεύμα συνδιαλλαγής και είναι απαλλαγμένη από ακρότητες.

Είναι πάντως ανοικτό το ενδεχόμενο να υιοθετηθεί το τουρκικό μοντέλο, όπως το ανέδειξαν οι ΗΠΑ και στηρίζουν μερίδα Ευρωπαίων. Δηλαδή, μια συγκατοίκηση στην εξουσία μεταξύ του αιγυπτιακού στρατού, που απολαμβάνει της στήριξης των ΗΠΑ και εξαρτάται από αυτές, και από ένα μετριοπαθές Ισλάμ και άλλες δυνάμεις, που θα υιοθετήσει στο πολιτειακό σύστημα στοιχεία δυτικής δημοκρατίας. Ό,τι και αν συμβεί στην Αίγυπτο ή ακόμη και σε άλλα αραβικά και μουσουλμανικά κράτη, όπως η Ιορδανία και η Υεμένη, των οποίων οι ηγεσίες, φοβούμενες το «επαναστατικό ντόμινο», ανακοίνωσαν μεταρρυθμίσεις, η Κύπρος ουδόλως θα πρέπει να καταληφθεί από ισλαμοφοβία, αλλά ομού μετά της Ε.Ε. θα πρέπει να συνδράμει, ως περιφερειακός δρων, το όνομα των εταίρων της, την ανάδειξη της κοσμικότητας των μουσουλμανικών κρατών. Και την αποτροπή της υποταγής τους στην αντίληψη του Χαλιφάτου, που συνιστά τον αντίποδα μιας ιμπεριαλιστικής και ισοπεδωτικής μορφής δυτικής παγκοσμιοποίησης. Τονίζονται, δε, αυτά ως ενδιάμεσοι σταθμοί πολιτειακής εξέλιξης του μουσουλμανικού κόσμου, διότι αφενός η Αίγυπτος είναι μια από τις ηγέτιδες χώρες του και άμεσα εμπλεκόμενη στην υπόθεση του φυσικού αερίου στην περιοχή, καθώς και βαρόμετρο περιφερειακής σταθερότητας ή αστάθειας.

Επισημαίνονται τα πιο πάνω και για ακόμη δυο λόγους:

α) Του γεγονότος ότι είναι δύσκολο για τις αραβικές και μουσουλμανικές χώρες να περάσουν σύντομα ή και αργότερα στην υιοθέτηση και εφαρμογή μιας δημοκρατίας δυτικού τύπου, λόγω της πολιτικής, πολιτισμικής και θρησκευτικής τους κουλτούρας.

β) Των νέων ισοζυγίων δυνάμεων που θα δημιουργηθούν στην περιοχή μεταξύ Αιγύπτου, Ισραήλ, Τουρκίας, Συρίας και των λοιπών αραβικών χωρών.

Ο ρόλος της Ε.Ε.
Δεύτερο, της εμπλοκής της ΕΕ στην υπόθεση του φυσικού αερίου μέσω οικονομικών συμφερόντων και στην ακόλουθη βάση: Εάν η Τουρκία πλήξει τις προσπάθειες για την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου της Κύπρου ή τις ενεργειακές της πηγές, είναι ως να πλήττει τα συμφέροντα της ίδιας της ΕΕ. Υπό αυτές τις συνθήκες, θα παραμένει παγωμένο το τουρκικό ενταξιακό κεφάλαιο για την ενέργεια, ακόμη και η ίδια η ενταξιακή της πορεία, εκτός και αν η Τουρκία σεβαστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και κατ’ επέκταση τα δικαιώματα και τα συμφέροντα κάθε Ευρωπαίου πολίτη. Η εμπλοκή της ΕΕ μπορεί να αποτελέσει ασφαλιστική δικλίδα και στις όποιες σχέσεις της Κύπρου με το Ισραήλ, στην πρακτική μιας «win-win situation».

Ότι δηλαδή θα είναι πολύ πιο δύσκολο για το Ισραήλ να μας «πουλήσει» μελλοντικά, εάν τα δικά του συμφέροντα δεν θα είναι απλώς δεμένα με την Κύπρο, αλλά με το σύνολο της ΕΕ. Άλλωστε, υπό αυτές τις προϋποθέσεις, η Κύπρος μπορεί να διαδραματίσει στο όνομα της ΕΕ ένα γεφυροποιό ρόλο για τον τερματισμό της διένεξης μεταξύ των Αράβων με το Ισραήλ. Όπως, άλλωστε, ο στόχος της Κύπρου θα πρέπει να είναι η δίκαιη και δημοκρατική λύση στο Κυπριακό, και η κοινωνία συμφερόντων μεταξύ των λαών της περιοχής και της Τουρκίας περιλαμβανομένης.

Ο ενεργειακός κόμβος της Ευρώπης
Τρίτο, της εξέλιξης της Κύπρου σε ενεργειακό κόμβο της ΕΕ και της περιφέρειάς της, που σημαίνει την αναβάθμιση των λιμανιών, των αεροδρομίων και των τομέων παροχής υπηρεσιών. Αλλά και κάτι άλλο: Της διεύρυνσης και της περεταίρω ανάπτυξης του κυπριακού στόλου και της εγκατάστασης θαλάσσιου αγωγού μέσω Ελλάδας, προκειμένου να περνά το φυσικό αέριο προς την υπόλοιπη Ευρώπη.

Η δεσποτική Τουρκία και η εγκλωβισμένη Ευρώπη
ΑΛΗΘΕΣ είναι ότι, αυτό το οποίο ενοχλεί την Τουρκία δεν είναι μόνο ότι η Κύπρος μπορεί να μετατραπεί σε ένα μικρό παράδεισο και περιφερειακό κέντρο της ΕΕ. Το τουρκικό πρόβλημα είναι βαθύτερα γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό, και είναι ενταγμένο στο παιγνίδι ισχύος. Εάν η Κύπρος συνάψει αμυντική συμφωνία με το Ισραήλ και εάν συνδέσει τη δική ασφάλεια με εκείνην της ΕΕ λόγω ενεργειακών συμφερόντων, τότε θα περιοριστεί εκ των πραγμάτων ο δεσποτικός ρόλος της Άγκυρας και σταδιακά θα χάσει την επιρροή της επί της Κύπρου, η οποία μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη εναλλακτική ενεργειακή οδό της Ευρώπης, η οποία: α) Είναι κατά καιρούς εγκλωβισμένη στην αντιπαράθεση Ρωσίας - Ουκρανίας, με αποτέλεσμα να παγώνει όταν το Κίεβο κλείνει τις στρόφιγγες. β) Διατρέχει τον κίνδυνο, εάν ξεφύγει από το ρωσο-ουκρανικό δίδυμο, να γίνει όμηρος της Τουρκίας, η οποία εμφανίζει εαυτήν ως την πλέον ενδεδειγμένη ενεργειακή οδό.

Η Κύπρος, μέσα από το μικρό της μέγεθος, διαθέτει ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι χώρα που δεν θα απειλήσει τους γείτονές της. Συνεπώς, είναι η μόνη που μπορεί να δημιουργήσει μαζί τους χωρίς καχυποψίες κοινωνία συμφερόντων. Ταυτοχρόνως, εάν η Τουρκία σκεφθεί ευέλικτα, θα μπορεί να συμμετάσχει σε έναν ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό συνεργασίας, στην πρακτική κοινών περιφερειακών προγραμμάτων ανάπτυξης. Για να συμβεί, όμως, αυτό, η Άγκυρα θα πρέπει να απαλλαγεί από τα αυτοκρατορικά της σύνδρομα, πράγμα δύσκολο, με το στρατό να συγκατοικεί στην εξουσία με τους νεο-οθωμανιστές Ερντογάν και Νταβούτογλου, οι οποίοι μπορούν να χαλιναγωγηθούν, όταν αντιληφθούν ότι από 'δώ και μπρος δεν θα απειλούν την Κύπρο, αλλά τα συμφέροντα της ίδιας της Ε.Ε. και του Ισραήλ.

Το άγχος του Κυπριακού και των πετρελαίων
ΥΠΑΡΧΕΙ και μια άλλη διάσταση στην υπόθεση του φυσικού αερίου: Το κυπριακό πρόβλημα. Είναι, λοιπόν, μπελάς το φυσικό αέριο ή μπορεί να αποτελέσει εργαλείο δίκαιης λύσης, στο πλαίσιο μιας πρακτικής αμοιβαίου οφέλους; Η θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός της ΕΕ πρέπει να είναι σαφής: Είναι κίνητρο για τους Τουρκοκυπρίους και την Άγκυρα η ύπαρξη του φυσικού αερίου, υπό την έννοια ότι οι μεν Τουρκοκύπριοι μπορούν να καρπωθούν τα οφέλη της εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου με τη συναίνεσή τους σε μια λύση δημοκρατική και ευρωπαϊκή. Κυρίως αυτό ισχύει για την Άγκυρα, η οποία ελέγχει τον Έρογλου. Εφόσον η Τουρκία ξεκολλήσει από τις αυταρχικές και αντιδημοκρατικές της μεθόδους, θα διευκολύνει την ενταξιακή της πορεία και θα αποκαλύψει τα κράτη εκείνα που κρύβονται πίσω από το Κυπριακό, για να προβάλλουν εμπόδια στην πλήρη ένταξή της. Έτσι άλλωστε μπορούν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις μιας νέας εποχής και συνεργασίας, στη βάση των αρχών και των αξιών της ΕΕ και της κοινωνίας συμφερόντων στη λογική του αμοιβαίου οφέλους, που θα απαλλάσσει όλους από το άγχος του άλυτου κυπριακού προβλήματος και των… πετρελαίων.

Δρ Διεθνών Σχέσεων
Sigmalive.com/

Δεν παίζονται οι Κύπριοι!

Καλά οι άνθρωποι δεν πιάνονται με τίποτα, και φυσικά η πολιτική τους στην καυτή γεωστρατηγική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου φαντάζει σαν ανώτερα μαθηματικά και κβαντική φυσική στα δικά μας "τα βόδια μας αργά"!

Τσού ρε Λούλη, μας κάνουν οι Τούρκοι, και μας παίρνουν τα 'Ιμια, αμαχητί! Κόσκινο κάνουν τα αεροπλάνα τους το Αιγαίο, και με απειλές Κάσους Μπέλι μας στριμώχνουν στα 6 μίλια.

Οι Κύπριοι, δεν δίνουν σημασία ούτε σε Τούρκους (μόνοι τους καθορίσαν και επέβαλαν διεθνώς την ΑΟΖ τους), ούτε σε Άγγλους (τους λένε ανοίγουμε θέμα νομιμότητας της Αγγλικής βάσης!), ούτε σε Αμερικάνους (κουρελιάσαν με 65% το σχέδιο Ανάν). 

Πρίν κάν φτάσουν τα καράβια της Τουρκικής νηοπομπής στην Γάζα, οι Κύπριοι το είχαν μυριστεί από μίλια μακρυα το βρώμικο παιχνίδι των Τούρκων και δεν τους επέτρεψαν να προσεγκίσουν τα χωρικά τους ύδατα ούτε να πιάσουν σε Κυπριακό λιμάνι (το ότι κάποια δικά μας αριστερόστροφα ορνιθοκέφαλα μπήκαν στο παιχνίδι των Τούρκων στρατηγών και του Νταβούτογλου και προσάραξαν στα κατεχόμενα λιμάνια, άρα δικαίως έφαγαν το ξύλο της αρκούδας από τους Ισραηλινούς -έστι δίκης οφθαλμός- το προσπερνάμε). Η Γεωπολιτική τράπουλα στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο ξαναμοιράστηκε. Η Κύπρος βρέθηκε με το Ισραήλ την ίδια στιγμή που το Ισραήλ τα κόντραρε με την Τουρκία. Ουσιαστικά, επομένως, γιά πρώτη φορά στην ιστορία της η Κύπρος αποκτά κοινά γεωστρατηγικά ερίσματα με την Αμερική στον χώρο αυτό, που δεν άπτονται μόνον της υποστήριξης στην διασφάλιση της ύπαρξης του Ισραήλ, αλλά και στην εκμετάλευση των κοινών με το Ισραήλ κοιτασμάτων φυσικού αερίου, σε συνεργασία πάντα με τους Αμερικάνους. Η αλήθεια είναι πως γιά πρώτη φορά και η Αθήνα ξύπνησε και αντέδρασε με γρήγορα αντανακλαστικά, πράγμα φυσικά που οφείλεται προσωπικά στον Γ. Παπανδρέου και στην διπλωματία μπρός πίσω με τον Μπίμπι. Το ότι έβγαλαν τα λυσακά και τα ναζιστικά απωθημένα τους τους και κάποια φασιστοειδή γιά τον "Εβραίο Τζέφρυ" που τάκανε πλακάκια με τους "Εβραίους", τι να κάνουμε...αυτά τραβούσε και ο Ε. Βενιζέλος με την τότε συντηρητική δεξιά όταν συμμάχησε με τους "αιμοβόρους εχθρούς του έθνους", τους Βούλγαρους εναντίον της Τουρκίας στον Α' Βαλκανικό πόλεμο. Τα καταστροφικά αποτελέσματα της συμμαχίας αυτής τα είδαμε...γιά την Τουρκία! Η Ελλάδα τριπλασιάστηκε, και μόλις πιάσαν τα ηνία οι υποερεθνικόφρονες έχασαν την Μικρασία τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη με τις εγγληματικές ηλιθιότητες που διέπραξαν.

Τώρα πάλι όλοι ουρλιάζουν...μα τι κάνει η Κύπρος! Εκεί που τα έφτιαξε με το Ισραήλ πάει τώρα να βάλει φωτιά στα παντελόνια της με δηλώσεις εναντίων του Ισραηλινού αποικισμού στα κατεχόμενα και με αναγνώριση των πρό του 1967 συνόρων; Γιά ποιό λόγο βάζει τέτοιον δυναμίτη σε όσα με τόση επιμονή πέτυζε έως τώρα; 

Η απάντηση είναι πολύ απλή:

"Η θέση της Κύπρου παραμένει σταθερή σε αυτό το θέμα, αντιμετωπίζουμε και στην Κύπρο πρόβλημα εποικισμού και γνωρίζουμε ότι οποιαδήποτε κίνηση αλλοιώνει τις πραγματικότητες και θα επηρεάσει αρνητικά την έκβαση των διαπραγματεύσεων"

Άλλα λόγια ν' αγαπιώμαστε λοιπόν. Επαναλαμβάνω: άλλα ΛΟΓΙΑ! Οι Ισραηλινοί δεν μασάνε χόρτο, ούτε είναι Κατίνες, τα καταλαβαίνουν αυτά. Δέν μπορεί ο Κύπριος και να πεί ότι είμαστε υπέρ της καταπάτησης των εδαφών από τους Ισραηλινούς αλλά εναντίων της καταπάτησης των εδαφών από τους Τούρκους...απλά πράγματα!
Το βασικό ζήτημα είναι πως και τα διεθνή νομικά προσχήματα κρατούν, και φίλοι παραμένουν με τον Αραβικό κόσμο που άλλωστε αλλάζει και μεταμορφώνεται και επαναπλάθεται μπροστά στα μάτια μας, άρα δεν μας συμφέρει να τα βάλουμε μαζί του ανώφελα, και η γεωπολιτική και οικονομική (ελπίζουμε σύντομα και στρατιωτική και βιομηχανική) συνεργασία με το Ισραήλ να προχωρά παράλληλα και να εμβαθύνεται το αλληλομπλέξιμο του άξονα Αθήνας-Λευκωσίας-ΤέλΑβίβ. Εάν μπεί και το Κάϊρο αργότερα, και η Δαμασκός (μέσα από την δημιουργική επίλυση του Παλαιστινιακού από τους δύο ενδιαφερόμενους), τότε τα γεωπολιτικά ερείσματα της Τουρκίας στην περιοχή θα αρχίσουν να στερεύουν δραματικά. Θα χάσει και η Τουρκία του Νταβούτογλου το Ισλαμογεωπολιτικό της ραιζόν ντ΄έτρ στην Μέση Ανατολή. Η επίλυση του Παλαιστινιακού, μέσα από μιά δικρατική λύση, όπου το Ισραήλ θα αποκτήσει σε βάθος χρόνου, και μέχρι να ηρεμίσουν τα πράγματα, κάποια "κηδεμονία" σε ένα ανεξάρτητο Παλαιστηνιακό κράτος, είναι όχι μόνον θεμιτή αλλά και αναπόφευκτη. το ότι σε κάποια φάση οι υπερσυντηρητικοί μέσα στο Ισραήλ θα αναγκαστούν να υποχωρήσουν είναι σίγουρο. Δεν μπορεί για  μερικά στρέμματα ιερής πέτρας να μπαίνουν στο καβούκι της μισσαλοδοξίας και του μίσους δυό λαοί εσαεί. Η λύση θα ξεκινήσει από την Δυτική όχθη, και πολύ αργότερα θα ακολουθήσει η Γάζα, που ίσως να αποκολληθέι και να γίνει κομμάτι της Αιγύπτου σε κάποια μελλοντική φάση. Όλα γίνονται. Εδώ οι Σκοπιανοί βουλγαρόφωνοι έγιναν αρχαίοι Μακεδόνες, οι Αραβόφωνοι Παλαιστίνιοι δεν μπορούν να γίνοθν Αραβόφωνοι επίσης Αιγύπτιοι;
Τα πάντα ρεί λοιπόν. Όλα αλλάζουν δραστικά και ανεξέλεγκτα. Άς μην φοβόμαστε την αλλαγή. Άς την ακολουθήσουμε, όπως την ακολουθούν οι Κύπριοι, και άς βοηθήσουμε στην δημιουργία της νέας πραγματικότητας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, μιας και το σημερινό στατους κβό δεν μας συμφέρει!

30 Ιαν 2011

Από το Σαλονικιώτικο ιστολόγιο TAXALIA

Αναγνωρίζει η Κύπρος, Παλαιστινιακό κράτος στα προ του 1967 σύνορα;

Η είδηση έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία, αφού τον τελευταίο καιρό οι σχέσεις Κύπρου-Ισραήλ είναι θερμότατες. Τι ακριβώς συμβαίνει;

Γράφει η Ισραηλινή Haaretz:
"Report: Cyprus recognizes Palestinian states within 1967 borders"

Τα Ελληνικά ΝΕΑ:
Την αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους επαναβεβαιώνει η Κύπρος

Επιστολή Χριστόφια στον Αμπάς
Με επιστολή του στον Μαχμούντ Αμπάς ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας επαναβεβαιώνει την απόφαση που ελήφθη το Νοέμβριο του 1998 από τη Λευκωσία για την αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους.

«Η απόφαση αυτή παραμένει σε ισχύ» αναφέρεται στην...
 επιστολή, η οποία όπως διευκρίνισε ο Κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου ήταν απαντητική σε επιστολή του Παλαιστίνιου προέδρου Μαχμούντ Αμπάς.
Αναφορικά με τα σύνορα του μελλοντικού παλαιστινιακού κράτους, η θέση της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, επισήμανε ο κ. Στεφάνου, είναι ευθυγραμμισμένη με τη γνωστή θέση της ΕΕ ότι «δεν θα αναγνωρίσει οποιεσδήποτε αλλαγές στα σύνορα προ του 1967 εκτός εάν υπάρξει συμφωνία μεταξύ των δύο μερών».
Η Κυπριακή κυβέρνηση τονίζει, στο πλαίσιο αυτό, την τεράστια σημασία της επανέναρξης των συνομιλιών μεταξύ των δύο μερών το συντομότερο δυνατόν, για μια λύση του Παλαιστινιακού ζητήματος μέσω διαπραγματεύσεων, προσέθεσε ο κ. Στεφάνου.
Την Παρασκευή ο υπουργός Εξωτερικών της Παλαιστινιακής Αρχής Ριάντ Μάλκι είχε γίνει δεκτός από τον Δημήτρη Χριστόφια και είχε συνομιλίες με τον Κύπριο υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Κυπριανού.
Ο κ. Κυπριανού αναφερόμενος στο θέμα της αναβάθμισης της παλαιστινιακής εκπροσώπησης στην Κύπρο, είπε ότι «το θέμα βρίσκεται στο τραπέζι και ότι οποιαδήποτε εξέλιξη θα ανακοινωθεί εν ευθέτω χρόνω».

Πολύ διαφορετικά παρουσιάζει τα πράγματα το Αμερικανόφιλο TVXS
Σε επιστολή του προς τον Παλαιστίνιο ηγέτη Μαχμούντ Αμπάς, ο Κύπριος πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας εκφράζει την ελπίδα να επιτευχθεί μια ειρηνευτική συμφωνία που θα εξασφαλίσει ένα ανεξάρτητο, κυρίαρχου παλαιστινιακό κράτος με πρωτεύουσά του την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Κάνει επίσης λόγο για «στενές ιστορικές σχέσεις» μεταξύ Παλαιστίνης και Κύπρου.

Ο Δ. Χριστόφιας υπογραμμίζει πως η Κύπρος δεν θα αποδεχθεί οποιεσδήποτε μονομερείς ενέργειες στα παλαιστινιακά εδάφη κατεχόμενα από το Ισραήλ από το 1967.  (!!! )
Εν τω μεταξύ, στα μέσα Μαρτίου ο Δημήτρης Χριστόφιας θα επισκεφθεί το Ισραήλ και γίνονται διευθετήσεις διά της διπλωματικής οδού για επίσκεψη του στη Ραμάλα και συνάντηση με τον Μαχμούντ Αμπάς.

Και το επίσημο ανακοινωθέν της Κυπριακής Δημοκρατίας, για να βγάλετε συμπεράσματα, ιδίως για τον ανησυχητικό τρόπο, που παρουσιάζει το θέμα το TVXS:
Ο Υπουργός Εξωτερικών συναντήθηκε με τον Υπουργό Εξωτερικών της Παλαιστινιακής Αρχής

28/01/2011
Ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Μάρκος Κυπριανού είχε σήμερα συνάντηση, στο Υπουργείο Εξωτερικών, με τον Υπουργό Εξωτερικών της Παλαιστινιακής Αρχής κ. Riad Al-Malki, ο οποίος πραγματοποιεί επίσκεψη στην Κύπρο.
Μετά το πέρας των συνομιλιών, σε δηλώσεις του προς δημοσιογράφους, ο κ. Κυπριανού είπε ότι αποτελεί χαρά και τιμή για τον ίδιο το γεγονός ότι είχε την ευκαιρία να συναντηθεί σήμερα με τον φίλο και συνάδελφό του, τον Παλαιστίνιο Υπουργό Εξωτερικών, προσθέτοντας ότι, παρά τις συχνές τους συναντήσεις σε διάφορα διεθνή βήματα, η σημερινή συνάντηση τους έδωσε την ευκαιρία να συζητήσουν περισσότερα θέματα και σε μεγαλύτερο βάθος. Σημείωσε, δε, ότι και ο ίδιος πραγματοποίησε πρόσφατα επίσκεψη στη Ραμάλα, όπου η Κυπριακή Δημοκρατία διαθέτει Γραφείο Εκπροσώπησης, το οποίο συστεγάζεται με τη Μάλτα.
Ο κ. Κυπριανού ανέφερε ότι κατά τη συνάντηση συζήτησαν το παλαιστινιακό ζήτημα και την ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή και πρόσθεσε: «Είχα την ευκαιρία να ενημερωθώ επί αυτών των θεμάτων, τις δυσκολίες που υπάρχουν στη διαδικασία και να επαναβεβαιώσω τη στήριξη της Κύπρου για τη δημιουργία ενός κυρίαρχου παλαιστινιακού κράτους, χωρίς αλλαγές στα πριν το 1967 σύνορα, πέραν του τι θα συμφωνηθεί μεταξύ των δύο πλευρών. Δεύτερον, είχα την ευκαιρία να ενημερώσω τον συνάδελφό μου σχετικά με τις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται για την επίλυση του Κυπριακού. Υπάρχουν πολλοί παραλληλισμοί μεταξύ αυτών των δύο πολιτικών προβλημάτων και τόσο η Κύπρος όσο και η Παλαιστίνη τάσσονται υπέρ αρχών και του διεθνούς δικαίου».
«Για εμάς είναι πολύ σημαντικό να επανεκκινήσει η ειρηνευτική διαδικασία το συντομότερο δυνατό και εκφράζουμε αυτή τη θέση τόσο ως Κυπριακή Δημοκρατία όσο και ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περιττό να αναφέρω ότι απευθύνουμε έκκληση από κοινού με τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση για διακοπή του εποικισμού. Η θέση της Κύπρου παραμένει σταθερή σε αυτό το θέμα, αντιμετωπίζουμε και στην Κύπρο πρόβλημα εποικισμού και γνωρίζουμε ότι οποιαδήποτε κίνηση αλλοιώνει τις πραγματικότητες και θα επηρεάσει αρνητικά την έκβαση των διαπραγματεύσεων», σημείωσε ο κ. Κυπριανού.
Ο Υπουργός Εξωτερικών είπε, επίσης, ότι συζητήθηκαν διμερή θέματα, οι σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης-Παλαιστίνης και η Ένωση για τη Μεσόγειο, στην οποία συμμετέχουν και οι δύο χώρες.
«Επαναλαμβάνω ότι η Κυπριακή Κυβέρνηση και εγώ προσωπικά εκφράζουμε τη στήριξή μας στην Κυβέρνηση της Παλαιστίνης, τον Πρόεδρο Abbas, τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Εξωτερικών στις προσπάθειές τους για εξεύρεση λύσης σε αυτό το μεγάλο πρόβλημα, το οποίο για εμάς δεν είναι απλώς ένα ξένο ζήτημα. Βρισκόμαστε στην ίδια περιοχή, την ίδια γειτονιά και μας ενδιαφέρει προσωπικά να έχει η διαδικασία θετική έκβαση», κατέληξε ο κ. Κυπριανού.
Από πλευράς του, ο κ. Al-Malki ευχαρίστησε τον κ. Κυπριανού για τη συνάντηση, κατά την οποία, όπως είπε, του δόθηκε η ευκαιρία να ενημερώσει τον κ. Κυπριανού για την κατάσταση στην Παλαιστίνη, τους λόγους για το αδιέξοδο της ειρηνευτικής διαδικασίας και τις ενέργειες της παλαιστινιακής πλευράς για επανενεργοποίησή της, τις προσπάθειές τους να εξασφαλίσουν συναίνεση στο Συμβούλιο Ασφαλείας για το σχέδιο Ψηφίσματος που καταδικάζει τον εποικισμό εκ μέρους του Ισραήλ, καθώς και για τις ενέργειές τους προκειμένου να αποφευχθεί η άσκηση βέτο από τις Η.Π.Α.
Ο κ. Al-Malki είπε ότι συζητήθηκαν, επίσης, θέματα διμερών σχέσεων, οι σχέσεις μεταξύ Παλαιστινιακής Αρχής και Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενόψει και της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο 2012, και η επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας στην Παλαιστίνη τον ερχόμενο Μάρτιο, για την οποία μάλιστα βεβαίωσε τον κ. Κυπριανού ότι γίνονται οι κατάλληλες ετοιμασίες, ώστε αυτή η επίσκεψη να μην είναι, όπως είπε, μόνο ιστορική, αλλά και απολύτως επιτυχημένη.
Καταλήγοντας, ο Παλαιστίνιος Υπουργός Εξωτερικών ευχαρίστησε τον κ. Κυπριανού για την πραγματοποίηση της επίσκεψής του στο νησί και τη διεξαγωγή συνομιλιών σε ένα ιδιαίτερα φιλικό κλίμα, όπως είπε, γεγονός που αντικατοπτρίζει τις εξαιρετικές σχέσεις μεταξύ Κύπρου και Παλαιστίνης.
Αναφερόμενος στο θέμα της αναβάθμισης της παλαιστινιακής εκπροσώπησης στην Κύπρο, ο κ. Κυπριανού είπε ότι το θέμα βρίσκεται στο τραπέζι και ότι οποιαδήποτε εξέλιξη θα ανακοινωθεί εν ευθέτω χρόνω.

ΑΛΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ (ελέω Νταβούτογλου...) ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΟΕΒΡΑΪΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Απόβαση του εβραϊκού λόμπι στην Αθήνα

ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ | Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011

 

Ο Αλαν Σόλοου

Ο Αλαν Σόλοου

Απόβαση στην Αθήνα πραγματοποιεί από τις 8 ως τις 13 Φεβρουαρίου στην Ελλάδα το πανίσχυρο εβραϊκό λόμπι.

Κατόπιν πρόσκλησης του έλληνα Πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου, η Διάσκεψη των Προέδρων των Μειζόνων Αμερικανο-εβραϊκών Οργανώσεων θα επισκεφθεί τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Η αντιπροσωπεία θα περιλαμβάνει προέδρους και εκτελεστικούς διευθυντές περίπου 50 αμερικανοεβραϊκών οργανώσεων.

Η έλευσή τους σηματοδοτεί, σύμφωνα με διπλωματικές και κυβερνητικές πηγές, άλλη μία ένδειξη της «νέας εποχής» στις ελληνοϊσραηλινές σχέσεις. Η επίσκεψη αυτή λαμβάνει ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς έχει τύχει της υποστήριξης του Λευκού Οίκου, του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας αλλά και του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών.

Ποιοι θα έρθουν, ποιους θα δουν Από τα πιο γνωστά ονόματα που θα έρθουν στην Αθήνα είναι οι Αλαν Σόλοου και Μάλκολμ Χόενλαϊν, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος των Μειζόνων Αμερικανο-εβραϊκών Οργανώσεων, ο Ρόμπερτ Ελμαν, Πρόεδρος της American Jewish Committee, ο Τζέισον Αϊζακσον, διευθυντής του Washington Office of Government and International Affairs κ.ά
Η «Διάσκεψη των Προέδρων» επισκέπτεται ετησίως το Ισραήλ αλλά πριν πάει εκεί περνά προηγουμένως από μία άλλη, διαφορετική κάθε φορά, χώρα. Η επίσκεψή της στην Ελλάδα θα ξεκινήσει από τη Θεσσαλονίκη στις 8 Φεβρουαρίου.

Στην Αθήνα, η αντιπροσωπεία θα βρεθεί την επομένη 9 Φεβρουαρίου. Εχει μάλιστα ζητήσει να συναντήσει τον πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Καρ. Παπούλια, τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Φ. Πετσάλνικο, τον Πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αντ. Σαμαρά και την ηγεσία των υπουργείων Εξωτερικών, Εθνικής Αμυνας, Προστασίας του Πολίτη και Επικρατείας.

Προοπτικές συνεργασίας Η απόφαση των κυβερνήσεων Ελλάδος και Ισραήλ, ιδιαίτερα μετά την κρίση του στολίσκου τον περασμένο Ιούνιο, να συσφίγξουν τις σχέσεις τους περιελάμβανε και την πτυχή της συνεργασίας ανάμεσα στις ομογενειακές οργανώσεις Ελλήνων και Εβραίων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αλλωστε, κυβερνητικές και διπλωματικές πηγές έχουν εκμυστηρευθεί σε εμπιστευτικές συνομιλίες τους, ότι η αξιοποίηση του εβραϊκού λόμπι θα μπορούσε να ενισχύσει την εικόνα της Αθήνας στις Ηνωμένες Πολιτείες και την προώθηση των ελληνικών θέσεων τόσο για τα εθνικά θέματα όσο και για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Από την πλευρά των εβραϊκών οργανώσεων έχει επίσης εκφραστεί η θέληση για συνεργασία με τις ελληνοαμερικανικές οργανώσεις στο Κογκρέσο και αλλού.

Ωστόσο και οι δύο πλευρές επιμένουν ότι η συνεργασία τους δεν έχει καμία σχέση με την πρόσφατη ψύχρανση των σχέσεων ανάμεσα στο Ισραήλ και στην Τουρκία.

To Καστελόριζο σημείο κομβικό στην Ανατολική Μεσόγειο

Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2011

Αιγαίο και Καστελόριζο: Πώς διαπραγματεύεται η κυβέρνηση;

Του Νίκου Κοτζιά

Είναι γνωστή η αντίσταση που πρόβαλε ο Μακάριος στις παραλλαγές προτάσεων της Αμερικανικής Κυβέρνησης (Σχέδια ‘Ατσεσον) για εκχώρηση από την Ελλάδα της νήσου Καστελόριζο προκειμένου να υπάρξει η πολυπόθητη τότε «Ένωση» της Κύπρου με την Ελλάδα.

Οι ΗΠΑ είχαν αναλάβει στις αρχές της δεκαετίας του ’60 αυτή την πρωτοβουλία, φοβούμενες τόσο τυχόν στενή σύνδεση της Κύπρου με την τότε Σοβιετική Ένωση, όσο και την πρόκληση πολέμου ανάμεσα σε δύο κράτη μέλη του ΝΑΤΟ, την Ελλάδα και την Τουρκία.

Ανεξάρτητα το πώς αξιολογεί κανείς τις τότε προτάσεις, αυτό που θέλω να υπογραμμίσω εδώ, είναι ότι για την ένωση ολόκληρης της Κύπρου με την Ελλάδα ζητιόταν η παραχώρηση του Καστελόριζου.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1974, προδομένη η Κύπρος από την Χούντα των Αθηνών, έγινε το....
μεγάλο θύμα της τουρκικής επιθετικότητας και κατοχής. Όμως, το μικρό Καστελόριζο παρέμεινε ελληνικό και μάλιστα με αυξανόμενη ρόλο. Σειρά σχετικά πρόσφατων συμφωνιών για το διεθνές δίκαιο της Θαλάσσης αναγνωρίζουν, πλέον, στο Καστελόριζο την ύπαρξη υφαλοκρηπίδας, καθώς και δικαιώματα Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).

Ο μικρός ελληνικός βράχος απέκτησε μέγιστη γεω-οικονομική στρατηγική σημασία. Αποτελεί φυσικό εμπόδιο για την Τουρκία που επιθυμεί να κυριαρχήσει στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου έχουν εντοπιστεί τεράστια αποθέματα σε πετρέλαιο και αέρια. Με άλλα λόγια έχουν γίνει ανακαλύψεις που προσθέτουν στην γεω-στρατηγική σημασία της περιοχής εν γένει, λόγο γειτνίασης με τα Πετρέλαια της Μέσης Ανατολής, μια αυτοτελή γεω-οικονομική και κατά προέκταση αυτόνομη γεωστρατηγική σημασία.

Η Τουρκική διπλωματία εντόπισε σύντομα τα πλεονεκτήματα που αποκτά η θαλάσσια περιοχή στην Ανατολική Μεσόγειο. Προσπαθεί δε, να προωθήσει τρεις στρατηγικές επιλογές: πρώτον να υποβαθμίσει τη σημασία και τη δυνατότητα δράσης του Ισραήλ. Για αυτό εξάλλου και η στάση της στα πρόσφατα επεισόδια κατά την αποστολή βοήθειας προς την Γάζα. Να εμφανίσει εαυτό, αυτή η δύναμη κατοχής (αλλά για αυτό κουβέντα ορισμένοι Έλληνες ακτιβιστές…), ως εκπρόσωπο των συμφερόντων της Βόρειας Κύπρου και ότι διαχειρίζεται τα δήθεν αυτόνομα συμφέροντα των κατεχομένων εδαφών. Ενώ εμφανίζει τα νόμιμα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως υπό επιτήρηση, εμφανίζοντας την τελευταία ως κράτος περιορισμένης κυριαρχίας. Και τρίτον, να αποκλείσει την διασύνδεση ανάμεσα σε Ηπειρωτική Ελλάδα – Ρόδο με Καστελόριζο και του τελευταίου με την Κύπρο. Δηλαδή, η Τουρκία υποστηρίζει ότι έχει δικαιώματα δια της κατοχής. Ενώ η Ελλάδα και η Κύπρος δεν έχουν καθότι καλούνται να παραιτηθούν από τα νόμιμα δικαιώματά τους.
Πώς μπορεί να γίνει παραίτηση από δικαιώματα; Με μιας; Ανοικτά;

Καμιά κυβέρνηση δεν θα το έκανε, διότι αυτό θα συνιστούσε εθνική προδοσία. Αυτή γίνεται από αδυναμία και δια της διολίσθησης. Επί παραδείγματι δια της αποδοχής, όπως έχει ήδη γίνει, της Τουρκικής θέσης σύμφωνα ότι στην διαπραγμάτευση ως προς το Αιγαίο δεν θα συμπεριλαμβάνεται το Καστελόριζο. Όμως, ένα πλαίσιο συμφωνίας χωρίς το Καστελόριζο σημαίνει ότι η συνολική συμφωνία δεν θα λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητές και τα δικαιώματά του.
Αντίθετα με όσα πράττει η ελληνική πολιτεία, πρέπει να καταστήσει σαφές ότι δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία για το Αιγαίο χωρίς αναγνώριση των δικαιωμάτων ΑΟΖ που απορρέουν από τη θέση που κατέχει το Καστελόριζο και η υφαλοκρηπίδα του.

Σε αυτή τη βάση θα πρέπει να υπάρξει αρχική συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο. Αμέσως δε μετά με την Αίγυπτο.

Συμφωνίες που θα αναγνωρίζουν την ΑΟΖ του Καστελόριζο. Εάν η Τουρκία έχει άλλη γνώμη, ας πάει εκείνη στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Αλλά το να παραιτείται η Ελλάδα εκ των προτέρων από την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου σε αναμφισβήτητη περιοχή της, διότι έτσι το επιθυμούν οι Τούρκοι προκειμένου να διαπραγματευτούν άλλα ζητήματα στο Αιγαίο πρόκειται το λιγότερο για εθνική ηλιθιότητα!

 geopolitics-gr

Πρόσω ολοταχώς γιά σύσφυξη γεωστρατηγικών και οικονομικών σχέσεων και συνεργασία με το Ισραήλ πλέον η Κύπρος

Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011

Η πρόταση της Delek Συνεργασία για φυσικό αέριο ζήτησαν οι Ισραηλινοί από τον Χριστόφια

Ινφογνώμων Πολιτικά 

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/01/delek_19.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+InfognomonPolitics+%28InfognomonPolitics%29

 

ΤΟΥ  ΠΕΤΡΟΥ ΘΕΟΧΑΡΙΔΗ

Προς τον πρόεδρο Χριστόφια απευθύνθηκε η ισραηλινή Delek Group, προτείνοντας συνεργασία για δημιουργία τερματικού υγροποίησης φυσικού αερίου στην Κύπρο, εξαγωγές στον υπόλοιπο κόσμο και χρήση από το νησί μας «φτηνού και καθαρού» φυσικού αερίου. Όπως αποκαλύπτει σήμερα ο Φιλελεύθερος, η πρόταση της Delek υποβλήθηκε γραπτώς στις 9 Ιανουαρίου και απευθυνόνταν προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας με κοινοποίηση στους υπουργούς Εξωτερικών, Οικονομικών και Εμπορίου, ενώ ενημερώθηκε και το Γραφείο Προγραμματισμού.

Οι Ισραηλινοί στην πρόταση τους, την οποία υπογράφει ο εκτελεστικός πρόεδρος της DekelGroup, Άσι Μπάρτφιλ, εξηγούν στον πρόεδρο Χριστόφια το σχεδιασμό τους και ζητούν κατ’ ιδίαν συνάντηση.
Πιο αναλυτικά, ο επικεφαλής της Delek αναφέρεται στην ανακάλυψη 450 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων (ΒCΜ) του φυσικού αερίου στο κοίτασμα «Λεβιάθαν» και ακολούθως μπαίνει απευθείας στο ψητό. Αναφέρει ότι η πρόταση αφορά τη δημιουργία πολυμορφικής μονάδας υγροποίησης φυσικού αερίου και άλλων υγρών καυσίμων, προμήθεια φυσικού αερίου για τις ανάγκες ηλεκτροπαραγωγής και άλλες στο νησί μας και εξαγωγές. Σε αυτό το πλέγμα, ζητείται από τον πρόεδρο Χριστόφια να ανάψει το πράσινο φως για να προχωρήσουν τα επόμενα βήματα.

«Σε αυτήν την εγκατάσταση (το πολυμορφικό τερματικό), προτείνουμε να μεταφέρεται φυσικό αέριο για εσωτερική χρήση στην Κύπρο από δύο πηγές: των κοιτασμάτων φυσικού αερίου που εμείς πρόσφατα ανακαλύψαμε στη θάλασσα του Ισραήλ και σήμερα είναι υπό ανάπτυξη, όπως και από τα κοιτάσματα που ελπίζουμε ότι θα ανακαλυφθούν στη θάλασσα της Κύπρου κατά τα επόμενα χρόνια», αναφέρει ο πρόεδρος της ισραηλινής εταιρείας. Εξηγεί επίσης πως «οι υφιστάμενες ποσότητες φυσικού αερίου είναι επαρκείς για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της χώρας σας για δεκαετίες». Επιπρόσθετα, «οι ποσότητες αυτές εξασφαλίζουν ότι μέσω των εγκαταστάσεων για επεξεργασία και υγροποίηση φυσικού αερίου και άλλων υγρών καυσίμων στην Κύπρο», θα είναι δυνατή η εξαγωγή του φυσικού αερίου από τις θάλασσες της Κύπρου και του Ισραήλ «στους καταναλωτές σε όλο τον κόσμο».

Ο εκτελεστικός πρόεδρος της Delek Εnergy δηλώνει στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας: «Είμαστε πεπεισμένοι ότι το έργο αυτό θα επιτρέψει στην Κύπρο να ικανοποιήσει τις εγχώριες ενεργειακές ανάγκες με μια καθαρή και φθηνή πηγή και να μετατρέψετε την Κύπρο, από εισαγωγέα της ενέργειας, σε περιφερειακό κέντρο εξαγωγής φυσικού αερίου. Κάτι που θα επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην οικονομία της Κύπρου και ουσιαστική ανάπτυξη».

Καταλήγοντας, ο κ. Μπάρτφιλ, με βάση την πρόταση που υποβλήθηκε επίσημα στη Κυπριακή Δημοκρατία, ζητά από τον πρόεδρο Χριστόφια να προγραμματίσει συνάντηση το συντομότερο δυνατόν με εκπροσώπους της Δημοκρατίας, ώστε να τους παρουσιαστούν και να τεθούν επί τάπητος «οι πρακτικές πτυχές της πρότασης, όπως τα χρονοδιαγράμματα, η χρηματοδότηση, τα οικονομικά και τα τεχνικά ζητήματα», ενώ δεσμεύεται για προσωπική εμπλοκή στις επαφές αυτές. Ζητά ακόμα από τον Πρόεδρο, εάν υπάρχει δυνατότητα, να του επιτρέψει να τον συναντήσει προσωπικά για να του παρουσιάσει την πρόταση την οποία χαρακτηρίζει σαν «όραμα στο οποίο είναι ιδιαίτερα αφοσιωμένος».

Να σημειωθεί ότι η Delek Group, πέραν του σημαντικού ποσοστού συμμετοχής της μαζί με την Νoble Εnergy στα κοιτάσματα Νταλίτ, Ταμάρ και Λεβιάθαν, κατέχει και τα δικαιώματα σε σειρά άλλων υπό εξερεύνηση περιοχών του Ισραήλ. Επίσης, όπως προ μηνών έγγραψε ο «Φ», η Delekκατέχει το σχεδόν το 4% των μετοχών της Νoble Εnergy που έχει και τα δικαιώματα του «Οικοπέδου 12». Σύμφωνα επίσης με πληροφορίες του «Φ», εκπρόσωποι της εταιρείας είχαν πριν μερικές βδομάδες επαφές σε κυβερνητικό επίπεδο στη Λευκωσία ενημερώνοντας για το ενδιαφέρον τους, ένώ στο ενδιαφέρον αυτό δεν είναι αμέτοχη και η Νoble.

Τι έλεγε η Κυβέρνηση  
Η ΠΡΟΤΑΣΗτης Delek, που αποκαλύπτει σήμερα ο Φιλελεύθερος, διασκεδάζει ουσιαστικά όλες τις μέχρι τώρα αναφορές από πλευράς εκπροσώπων της Κυβέρνησης ότι δεν υπήρξε τίποτα επίσημο και συγκεκριμένο από πλευράς Ισραήλ. Παράλληλα, επιβεβαιώνει τις πληροφορίες του «Φ» για το ισραηλινό ενδιαφέρον. Μάλιστα, μετά τη δημοσιοποίηση ότι η πρόταση προέρχεται από την Delek Group, την περασμένη εβδομάδα, ο υπουργός Εμπορίου, Αντώνης Πασχαλίδης, ερωτηθείς για την πρόταση του Ισραήλ, είχε υποδείξει απευθυνόμενος προς δημοσιογράφους (στις 13 Ιανουαρίου, τέσσερις μέρες μετά την επίσημη υποβολή της πρότασης) πως «όταν ακούτε τον πρέσβη της ίδιας χώρας να λέει ότι δεν υπάρχει, τότε πρέπει να το πείτε και να το ξεκαθαρίσετε.

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε μπορεί να έρχονται και προτάσεις…». Να σημειωθεί ότι ο πρέσβης δεν είχε δηλώσει ότι «δεν υπάρχει πρόταση», αλλά σε ερώτηση αν ισραηλινές εταιρείες έχουν ενδιαφερθεί για εξόρυξη φυσικού αερίου στην Κύπρο, ο κ. Χαράρι είπε πως «φαντάζεστε το ενδιαφέρον από πολλές ισραηλινές εταιρείες που ασχολούνται με την ενέργεια». Να σημειωθεί πως ο υπουργός ήταν ένας από τους παραλήπτες της έγγραφης πρότασης.

Με χθεσινές του δηλώσεις, πάντως, υπέδειξε πως «εκείνο που υπάρχει είναι εκδήλωση ενδιαφέροντος από την εταιρεία Delekγια ένα είδος συνεργασίας». Ταυτόχρονα, εξήγησε πως «το ενεργειακό θέμα και η έλευση του φυσικού αερίου δεν πρέπει να απλοποιούνται , υπάρχουν πολλές προεκτάσεις» και διαβεβαίωσε πως αξιολογούνται όλα τα στοιχεία. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι κατά το τέλος της προηγούμενης εβδομάδας σχετικές ειδήσεις για τη πρόταση της Delekείχαν μεταδώσει οι Τimes, η Guardian, το Ρόιτερ και το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, κάνοντας το γύρο του κόσμου.

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Δ. Χριστόφιας: Κυνικός και αλαζόνας ο Αχμέτ Νταβούτογλου

enet.gr Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010

« Άκυρη και παράνομη με βάση το Διεθνές Δίκαιο είναι η παρουσία του τουρκικού στρατού στην Κύπρο και όχι η συμφωνία της Κυπριακής Δημοκρατίας με το Ισραήλ για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης», τόνισε ο Κύπριος πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας σχολιάζοντας δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου.

 

«Ο κ. Νταβούτογλου δεν νομιμοποιείται, ούτε με τον καταστατικό χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ούτε με το Διεθνές Δίκαιο, να είναι τόσο κυνικός και τόσο αλαζόνας», δήλωσε ο πρόεδρος Χριστόφιας. 

Η Κυπριακή Δημοκρατία, υπογράμμισε, είναι ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος και ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα και τα κυριαρχικά της καθήκοντα, με την υπογραφή διαφόρων Συμφωνιών, οι οποίες εκπηγάζουν ακριβώς από το Διεθνές Δίκαιο και από το Δίκαιο της Θάλασσας, όπως έχει εγκριθεί και συνομολογηθεί από τα Ηνωμένα Έθνη.

Καταλήγοντας, ο πρόεδρος Χριστόφιας υπέδειξε ότι εκείνος που παρανομεί είναι ο κ. Νταβούτογλου και η χώρα του.

άχ Αντωνία μας, θάλασσα τα'κανες πάλι!...Δεν σου τά'πανε πως σκληρόν προς κέντρα λακτίζειν!

Με την αμέριστη υποστήριξη του λεγόμενου διεθνούς παράγοντα έως τώρα, οι Σκοπιανοί πήραν σίγουρα το λάθος μήνυμα, και νομίζουν πως μπορουν να κάνουν και δική τους εξωτερική πολιτική, και δή Μεσανατολική! Η πρώτη γκάφα τους ήταν αν αφήσουν την σύνοδο του ΝΑΤΟ να περάσει χωρίς να πιάσουν από τα δόντια το σωτήριο σκοινί που (πιστός στα Βασιγκτώνια κελεύσματα) τους πέταξε ο δικός μας ΥΠΕΞ...Δεν άρεσε ΚΑΘΟΛΟΥ στα υπερατλαντικά αφεντικά αυτό, και το δείχουν απροκάλυπτα πλέον. ¨Ηδη βλέπουμε πορτοκαλιού χρώματος διαδηλώσεις εναντίον του Γκρούϊου στα Σκόπια και πυρά εναντίον του σε μέχρι τώρα φίλια μέσα. Τώρα πάλι σε άλλον παλουκόλακο έπεσαν οι Σκοπιανοί και σίγουρα αυτό θα τους πονέσει! Με το "lobby" δεν τα βάζει κανείς χωρίς να ματωθεί, κάτι που το βλέπουν ήδη ο Ερντογάν και ο Νταβούτογλου. Να μην αφήνουμε τέτοιες ευκαιρίες να μας φεύγουν μέσα από τα χέρια μας λοιπόν...αρκεί να μπούν οι δικοί μας στο ΥΠΕΞ στην άμεση εκμετάλευση της κοντόφθαλμης Συριακής γκάφας των Σκοπιανών! Άντε παιδιά στο ΥΠΕΞ...ναι, μεν τα βόδια σας αργά, αλλά και τέτοιες διπλωματικές ευκαιρίες δεν μας εμφανίζονται κάθε μέρα!...

Αντόνιο Μιλοσόσκι: «Η υποστήριξη προς τη Συρία δεν στρέφεται κατά του Ισραήλ»

Δεκέμβριος 20, 2010.

Η υποστήριξη προς την Συρία δεν θα χαλάσει τη  φιλία με το Ισραήλ, υποστήριξε σήμερα ο ΥΠΕΞ Σκοπίων, Αντόνιο Μιλοσόσκι.

Στην Συρο-ισραηλινή διένεξη στα πλαίσια του ΟΗΕ η θέση των Σκοπίων ήταν υπέρ της Συρίας (σ.σ. για τους εύλογους λόγους, αναγνώρισης του σλαβικού κράτους ως ‘μακεδονία’ εκ μέρους της Συρίας), αλλά αυτό δεν σημαίνει- συνεχίζει το δημοσίευμα- ότι η ‘Μακεδονία’ γυρίζει τη πλάτη στο Ισραήλ. (σ.σ. και όμως τη γύρισε…)

«Η συνεργασία με το Ισραήλ βρίσκεται σε μια υγιή δομή και κάθε θέμα με πολυμερή ή διμερή βάση δεν θέτει σε κίνδυνο την καρποφόρα σχέση μεταξύ της πΓΔΜ και του Ισραήλ», δήλωσε ο Αντόνιο Μιλισόσκι.

Ωστόσο, ο πρέσβης του Ισραήλ σε επιστολή του προς το Υπουργείο Εξωτερικών των Σκοπίων, κατέστησε σαφές ότι η Ιερουσαλήμ είναι απογοητευμένη από τη θέση του κράτους της Βαρντάρσκας. Ζήτησε, μάλιστα, εξηγήσεις για την απόφαση αυτή.

«Η χώρα εναρμονίζεται με τη στάση των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά και όταν οι χώρες πρέπει να ψηφίσουν για ένα θέμα αποφασίζουν σύμφωνα με τα εθνικά τους συμφέροντα», δήλωσε ο Μιλοσόσκι.

Η επίλυση των υψιπέδων του Γκολάν, είναι ένα από τα βασικά εκκρεμή ζητήματα μεταξύ του Ισραήλ και της Συρίας, το οποίο δεν υποστηρίζεται ούτε από τις ΗΠΑ ούτε από τον Καναδά. Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες απείχαν και σύμφωνα με τις Βρυξέλλες στην ίδια γραμμή παρέμειναν η Κροατία και το Μαυροβούνιο.

Σημειώνεται ότι η Συρία είναι η 129η χώρα που αναγνώρισε την πΓΔΜ με το συνταγματικό της όνομα.

Από την άλλη πλευρά η υποστήριξη του Ισραήλ και του ισραηλινού λόμπι προς τη ‘Μακεδονία’ αποτελούν παράδοση.
Σημειώνεται ότι το Ισραήλ στο μόνο βαλκανικό κράτος που κατήργησε το καθεστώς των θεωρήσεων (Βίζας) είναι τα Σκόπια.

--

Τίτλος άρθρου: «Милошоски: Поддршката за Сирија нема да не скара со Израел»

Δημοσίευση: τηλεόραση ‘Sitel’, 20.12.2010 - 15:34.

Η Τουρκία 'βγάζει αφρούς' για τη συμφωνία Κύπρου-Ισραήλ για την ΑΟΖ

http://infognomonpolitics.blogspot.com/

Ο χάρτης με τα όρια των ΑΟΖ αναδεικνύει την τεράστια σημασία του ελληνικού χώρου και το έγκλημα του πολιτικού κόσμου, που δεν διεκδίκησε αποτελεσματικά τα δίκαια του Ελληνισμού

Λύσσαξε στην κυριολεξία η Τουρκία μετά την υπογραφή της συμφωνίας Κύπρου-Ισραήλ, για την οριοθέτηση της μεταξύ τους ΑΟΖ.

Η Άγκυρα, που κατέχει το 40% του εδάφους της Κυπριαής Δημοκρατίας, αντέδρασε στην υπογραφή της συμφωνίας και κάλεσε στο υπουργείο εξωτερικών τον Gaby Levy, πρέσβη του Ισραήλ
στην Άγκυρα για επιδοση νότας διαμαρτυρίας. Η Άγκυρα γνωστοποίησε στον πρέσβη του Ισραήλ ότι η Τουρκία είναι κάθετα αντίθετη με την υπογραφή μιας τέτοιας συμφωνίας, πριν την εξεύρεση μόνιμης συνολικής λύσης για το θέμα του Κυπριακού.

Να σημειωθεί ότι η Κύπρος υπέγραψε αντίστοιχη συμφωνία με την Αίγυπτο και με το Λίβανο.
Όσον αφορά τη γενικότερη πολιτική της Τουρκίας για το θέμα, η Άγκυρα δείχνει φανερά ενοχλημένη από τη διαδικασία οριοθέτησης των ΑΟΖ μεταξύ των χωρών της Αν. Μεσογείου και προσπαθεί να την τορπιλίσει, με το επιχείρημα ότι χωρίς να υπογραφεί μόνιμη συμφωνία μεταξύ Ισραήλ-Παλαιστινίων, Ισραήλ-Λιβάνου και Ισραήλ-Συρίας, δεν είναι δυνατόν να επιχειρείται η ρύθμιση του θέματος των μεταξύ τους ΑΟΖ.

Σύμφωνα με σημερινά δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου, η Τουρκία, δια του υφουπυοργού εξωτερικών Feridun Sinirlioğlu, φέρεται να δήλωσε στον πρέσβη του Ισραήλ ότι είναι αποφασισμένη να επέμβει με στρατιωτικά μέσα σε οποιαδήπτε απόπειρα 'μονομερούς' εκμετάλλευσης του υποθαλάσσιου πλούτου της Αν. Μεσογείου, χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν η πολιτική της Άγκυρας στο θέμα αυτό!

Με βάση τις εξελίξεις στο θέμα, ίσως να δίνεται μια απάντηση για την αγωνία εμπλοκής της Τουρκίας στο Μεσανατολικό και το Παλαιστινιακό, με πολιτικά ή ανθρωπιστικά μέσα (βλέπε Μαβί Μαρμαρά), αφού η διευθέτηση των ΑΟΖ μεταξύ των χωρών της περιοχής, αποδυναμώνει αισθητά τις θέσεις της Άγκυρας έναντι της Λευκωσίας και της Κύπρου στο καυτό θέμα της διεθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος-Κύπρου, Ελλάδος-Αιγύπτου και Ελλάδος-Τουρκίας.

Ενθουσιώδη ισραηλινά δημοσιεύματα για την επίσκεψη Δ. Δρούτσα

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Με τίτλο «Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών: Μόνο οφέλη στην περιοχή από την πρόοδο των διμερών σχέσεων» και υπότιτλο «Δημήτρης Δρούτσας αναφέρεται η ισραηλινή εφημερίδα «Jerusalem Post», στην επίσκεψη του Δ. Δρούτσα στο Ισραήλ. Με υπότιτλο «Γράφουμε νέες σελίδες στην ιστορία των ελληνο-ισραηλινών σχέσεων. Έρχεται για μονοήμερη επίσκεψη» στο πρωτοσέλιδό της η εφημερίδα δημοσιεύει συνέντευξη του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών στον δημοσιογράφο Χέρμπ Κέινον.

Στα εισαγωγικά του σχόλια, ο κ. Κέινον αναφέρει ότι «οι δεσμοί Ελλάδας - Ισραήλ βελτιώνονται τους τελευταίους μήνες περίπου στον ίδιο ρυθμό που επιδεινώνονται οι σχέσεις Ισραήλ - Τουρκίας, ωστόσο ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας πιστεύει ότι δεν υπάρχει διασύνδεση μεταξύ τους».

Ο κ. Δρούτσας είπε στην «Jerusalem Post», λίγο πριν από την άφιξή του στο Ισραήλ, το βράδυ της Κυριακής, ότι η πρόσφατη άνθιση των ελληνο-ισραηλινών σχέσεων δεν έχει «κατηγορηματικά» καμία σχέση με την ισραηλινο-τουρκική κρίση.

Ο Έλληνας υπουργός ανέφερε ότι οι διεθνείς σχέσεις δεν είναι ένα «ανταγωνιστικό παιχνίδι» και πρόσθεσε πως «δεν βλέπουμε καμία ανταγωνιστική διάσταση ανάμεσα στη σχέση που αναπτύσσουμε με το Ισραήλ και στις σχέσεις μας με την Τουρκία. Αυτό συμβαίνει, επειδή αυτές οι σχέσεις έχουν τη δική τους δυναμική και το δικό τους ιστορικό πλαίσιο. Αυτό που κάνουμε είναι ότι γράφουμε νέες σελίδες στην ιστορία των ελληνο-ισραηλινών σχέσεων».

Ο κ. Δρούτσας έφθασε στο Ισραήλ το βράδυ της Κυριακής στο πλαίσιο μίας περιοδείας που περιλαμβάνει την Ιορδανία, την Παλαιστινιακή Αρχή, την Αίγυπτο και τον Λίβανο.

Η επίσκεψή του, γράφει η εφημερίδα, πραγματοποιείται σχεδόν έναν χρόνο μετά την άνοδο στην εξουσία του κεντροαριστερού Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος υπό τον Γιώργο Παπανδρέου. Αρχικά, εκφράστηκαν ανησυχίες στα Ιεροσόλυμα για τη συγκεκριμένη κυβέρνηση, καθώς τα Ιεροσόλυμα γενικά προτιμούν πιο συντηρητικές κυβερνήσεις στην Ευρώπη, ενώ ο πατέρας του Παπανδρέου, Ανδρέας, ήταν γνωστός για φιλοπαλαιστινιακές και αντι-ισραηλινές τάσεις όταν διετέλεσε δις Πρωθυπουργός της Ελλάδας, τις περιόδους 1981 - 89 και 1993 - 96, προστίθεται στο ρεπορτάζ της εφημερίδας και τονίζεται ότι «εντούτοις, αυτές οι ανησυχίες εξαλείφθηκαν, όταν ο νεότερος Παπανδρέου άλλαξε τη σχέση της χώρας του με το Ισραήλ προς το καλύτερο».

Το ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών, αναγνωρίζοντας την αλλαγή τόνου από την Αθήνα, διόρισε πρέσβη στην Αθήνα έναν από τους ικανότερους διπλωμάτες του, τον Aryeh Mekel, ο οποίος χρημάτισε στο παρελθόν σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του Ιτσχάκ Σαμίρ, γενικός διευθυντής της Israel Broadcasting Authority και γενικός πρόξενος στην Ατλάντα και στη Νέα Υόρκη, γράφει η εφημερίδα.

«Ελληνική ιστορία αγάπης»

Στο πρωτοσέλιδο του κύριου ένθετου «24 Ώρες» της εφημερίδας "Yediot Aharonot", δημοσιεύεται η αναγγελία της συνέντευξης του κ. Δρούτσα στο δημοσιογράφο Itamar Eichner.

Η αναγγελία έχει τίτλο: «Αυξανόμενος εξελληνισμός» και υπότιτλο: «Κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και χιλιάδες τουρίστες, οι οποίοι "αντάλλαξαν" την Αττάλεια με τη Ρόδο. Ο Έλληνας υπουργός φτάνει για επίσκεψη στο Ισραήλ και μιλά για τον μήνα του μέλιτος με την Ιερουσαλήμ».

Με τίτλο «Ελληνική ιστορία αγάπης» δημοσιεύεται στις σελίδες 2-3 η συνέντευξη του κ. Δρούτσα και στον υπότιτλο αναφέρεται: «Καθώς οι σχέσεις με την Τουρκία συνθλίβονται, αναπτύσσεται μια πραγματική ιστορία αγάπης μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ. Στο μενού: Συνεργασία σχεδόν σε όλους τους τομείς - εντείνονται οι αμοιβαίες εκδηλώσεις συμπάθειας».

Η εφημερίδα αναφέρει ότι τους δύο λαούς συνδέουν ισχυροί δεσμοί που ανάγονται στα βάθη της ιστορίας, αφού συγκαταλέγονται μεταξύ των αρχαιότερων πολιτισμών στον κόσμο και συνυπάρχουν επί αιώνες. Σήμερα οι δύο λαοί ανήκουν στην ίδια ευρωπαϊκή πολιτισμική οικογένεια και μοιράζονται κοινές πολιτιστικές αξίες.

Ο υπουργός δέχεται ότι «υπήρξε έλλειμμα σε πολιτικό επίπεδο ως προς τον βαθμό ανάπτυξης της διακρατικής συνεργασίας, η οποία δεν βρισκόταν σε αντιστοιχία με την πραγματική σχέση των δύο λαών: Αυτό το έλλειμμα εμείς, προσπαθήσαμε να καλύψουμε κατά την προηγούμενη θητεία μας στην κυβέρνηση της περίοδο 1999-2004. Αλλά και τώρα, από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας, είμαστε αποφασισμένοι να ενισχύσουμε και να εμβαθύνουμε τις σχέσεις μας και μάλιστα με γρήγορους ρυθμούς. Συμπίπτουμε με την ισραηλινή κυβέρνηση ως προς αυτό, όπως φάνηκε από τις συναντήσεις των δύο πρωθυπουργών το καλοκαίρι, και είμαι βέβαιος ότι τα απτά αποτελέσματα δεν θα αργήσουν να φανούν».

Σε ερώτηση αν ανησυχεί και η Ελλάδα από την προσέγγιση της Τουρκίας στο Ιράν και αν το θεωρεί αυτό επικίνδυνη περιφερειακή εξέλιξη, υπογραμμίζει:

«Κάθε χώρα είναι ελεύθερη να επιλέγει τους στόχους και τις προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής και να διαμορφώνει τις θέσεις της με βάση το εθνικό της συμφέρον. Η ελληνική εξωτερική πολιτική κινείται σε δύο άξονες: στην προσήλωσή της σε σταθερές αρχές και αξίες και στη συνδιαμόρφωση της κοινής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να ενισχυθεί ο ρόλος και η φωνή της τελευταίας στη διεθνή σκηνή. Η στάση της Τουρκίας, η οποία είναι και υποψήφιο μέλος της Ε.Ε., έναντι του Ιράν δεν ευθυγραμμίζεται με τις θέσεις της Ένωσης και αυτό είναι μια παράμετρος που έχει τη σημασία της. Εκείνο όμως που πραγματικά μάς ανησυχεί είναι η έλλειψη απτής προόδου στις προσπάθειες για ειρηνική διευθέτηση του ζητήματος. Η Ελλάδα υποστηρίζει, όπως ξέρετε, τη διττή προσέγγιση που έχει η υιοθετήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά την άποψή μας, χρειάζεται μια ισόρροπη προσέγγιση που δεν θα οξύνει τα πράγματα και θα οδηγήσει σε ειρηνική εκτόνωση της κατάστασης. Το διακύβευμα είναι πολύ υψηλό. Το ξέρετε καλύτερα. Είναι η ίδια η ειρήνη».

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010
Απο το ιστολόγιο  
http://www.zougla.gr

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=184608&cid=6