Ο κ. Νταβούτογλου ρεμβάζων

Toυ Kωστα Iορδανιδη
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_2_13/03/2011_1294682

 Φιλότιμη η προσπάθεια του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών κ. Αχμέτ Νταβούτογλου να αναθεωρήσει τη διαχωριστική γραμμή Ανατολής και Δύσεως εντάσσοντας τη χώρα του και την Ελλάδα στην ίδια γεωπολιτική και πολιτιστική ενότητα, στο ενδιαφέρον άρθρο του που δημοσιεύθηκε στην «Κ» την Πέμπτη.
Η προσέγγιση δεν είναι νέα. Κάτι ανάλογο είχε επιχειρήσει, με τρόπο λιγότερο θεωρητικό, και ο διατελέσας πρωθυπουργός και πρόεδρος της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ, όταν στα μέσα της δεκαετίας του ’80 είχε υποστηρίξει ότι η Ελλάδα και η Τουρκία ήταν λίγο-πολύ ισοβαρή παράγωγα της διαλύσεως της οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Σφάλλει ο κ. Νταβούτογλου όταν υποστηρίζει ότι «η αντίληψη της αντιπαλότητος είναι ένα σχετικώς νέο φαινόμενο στις σχέσεις της Ελλάδος και της Τουρκίας». Αντίθετα, υπήρξε κατ’ εξοχήν προσδιοριστικό στοιχείο από την Επανάσταση του 1821 και εξής. Ηδη από το 1844, η αντιπαλότητα αυτή εντάχθηκε στο πλαίσιο μιας σαφέστατης διακρίσεως ανάμεσα στη Δύση και στην Ανατολή, με την ομιλία του Ιωάννη Κωλέττη στη Βουλή, όπου και η πρώτη διατύπωση της Μεγάλης Ιδέας.
«Διά την γεωγραφικήν της θέσιν η Ελλάς (...) έχουσα εκ μεν δεξιών την Ανατολήν, εξ αριστερών δε την Δύσιν, προώρισται ώστε διά μεν της πτώσεως αυτής να φωτίση την Δύσιν, διά δε της αναγεννήσεως την Ανατολήν». Εκτοτε και επί σειρά ετών στόχος ήταν να αποτελέσει η Ελλάς «το πρότυπον Βασίλειον της Δύσεως εις την Ανατολήν».
Προφανώς ο κ. Νταβούτογλου αναφέρεται στη συνύπαρξη του γένους των Ελλήνων μαζί με άλλες εθνότητες, στο πλαίσιο της οθωμανικής αυτοκρατορίας, και ορθώς επισημαίνει ότι «κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί τη μεγάλη επιρροή που άσκησαν οι Φαναριώτες στην οθωμανική διοίκηση, πρωτίστως στην οθωμανική διπλωματία και το εμπόριο».
Οντως η οθωμανική αυτοκρατορία υπήρξε πολυεθνής και ανεκτικότερη κατά πολύ, από ορισμένες απόψεις, εν σχέσει με άλλες αυτοκρατορίες. Υπήρξε και καινοτόμος ως προς το σύστημα που δημιούργησε. Ηδη από τον 16ο αιώνα, οι πρέσβεις της Βενετίας στην Κωνσταντινούπολη –οι οξυδερκέστεροι παρατηρητές της Δύσεως στην Ανατολή– δεν μπορούσαν να κρύψουν την έκπληξή τους μπροστά στο μοναδικό φαινόμενο διοικήσεως μιας αυτοκρατορίας από εξισλαμισθέντες χριστιανούς ή ακόμη και χριστιανούς, με αμέτοχο σχεδόν το έθνος των Τούρκων. Ο στρατός και η ανώτατη υπαλληλία αποτελούνταν από εξισλαμισθέντες χριστιανούς και η αυτοκρατορία έφερε το όνομα του ιδρυτού της δυναστείας Οσμάν ή Οτομάν, ενώ ο όρος Τούρκος ήταν υποτιμητικός, και για τον λόγο αυτόν προσφιλής στη Δύση.
Υποστηρίζουν ορισμένοι ότι ο κ. Νταβούτογλου εμφορείται από οθωμανικές αντιλήψεις. Αλλά οθωμανική αυτοκρατορία –παλιά ή νέα– προϋποθέτει κράτος πολυεθνικό και φυσικά σουλτάνο, που ακόμη και στη φάση της πλέον οικτράς παρακμής ήταν το σημείο αναφοράς των υπηκόων του. Πιθανόν ο κ. Νταβούτογλου να οραματίζεται μία κοινοπολιτεία με κεντρικό ρόλο στην Τουρκία και σε αυτό το πλαίσιο απευθύνει πρόσκληση προς την Ελλάδα. Δεν θα αντιδράσουμε αγενώς και εσπευσμένα. Ας διατυπώσει πρόταση λεπτομερή και περιεκτική. Προς το παρόν διαπιστώνουμε ότι απλώς ζητεί από την Ελλάδα να αποδεχθεί τις πάγιες απαιτήσεις της Τουρκίας.

Δεν παίζονται οι Κύπριοι!

Καλά οι άνθρωποι δεν πιάνονται με τίποτα, και φυσικά η πολιτική τους στην καυτή γεωστρατηγική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου φαντάζει σαν ανώτερα μαθηματικά και κβαντική φυσική στα δικά μας "τα βόδια μας αργά"!

Τσού ρε Λούλη, μας κάνουν οι Τούρκοι, και μας παίρνουν τα 'Ιμια, αμαχητί! Κόσκινο κάνουν τα αεροπλάνα τους το Αιγαίο, και με απειλές Κάσους Μπέλι μας στριμώχνουν στα 6 μίλια.

Οι Κύπριοι, δεν δίνουν σημασία ούτε σε Τούρκους (μόνοι τους καθορίσαν και επέβαλαν διεθνώς την ΑΟΖ τους), ούτε σε Άγγλους (τους λένε ανοίγουμε θέμα νομιμότητας της Αγγλικής βάσης!), ούτε σε Αμερικάνους (κουρελιάσαν με 65% το σχέδιο Ανάν). 

Πρίν κάν φτάσουν τα καράβια της Τουρκικής νηοπομπής στην Γάζα, οι Κύπριοι το είχαν μυριστεί από μίλια μακρυα το βρώμικο παιχνίδι των Τούρκων και δεν τους επέτρεψαν να προσεγκίσουν τα χωρικά τους ύδατα ούτε να πιάσουν σε Κυπριακό λιμάνι (το ότι κάποια δικά μας αριστερόστροφα ορνιθοκέφαλα μπήκαν στο παιχνίδι των Τούρκων στρατηγών και του Νταβούτογλου και προσάραξαν στα κατεχόμενα λιμάνια, άρα δικαίως έφαγαν το ξύλο της αρκούδας από τους Ισραηλινούς -έστι δίκης οφθαλμός- το προσπερνάμε). Η Γεωπολιτική τράπουλα στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο ξαναμοιράστηκε. Η Κύπρος βρέθηκε με το Ισραήλ την ίδια στιγμή που το Ισραήλ τα κόντραρε με την Τουρκία. Ουσιαστικά, επομένως, γιά πρώτη φορά στην ιστορία της η Κύπρος αποκτά κοινά γεωστρατηγικά ερίσματα με την Αμερική στον χώρο αυτό, που δεν άπτονται μόνον της υποστήριξης στην διασφάλιση της ύπαρξης του Ισραήλ, αλλά και στην εκμετάλευση των κοινών με το Ισραήλ κοιτασμάτων φυσικού αερίου, σε συνεργασία πάντα με τους Αμερικάνους. Η αλήθεια είναι πως γιά πρώτη φορά και η Αθήνα ξύπνησε και αντέδρασε με γρήγορα αντανακλαστικά, πράγμα φυσικά που οφείλεται προσωπικά στον Γ. Παπανδρέου και στην διπλωματία μπρός πίσω με τον Μπίμπι. Το ότι έβγαλαν τα λυσακά και τα ναζιστικά απωθημένα τους τους και κάποια φασιστοειδή γιά τον "Εβραίο Τζέφρυ" που τάκανε πλακάκια με τους "Εβραίους", τι να κάνουμε...αυτά τραβούσε και ο Ε. Βενιζέλος με την τότε συντηρητική δεξιά όταν συμμάχησε με τους "αιμοβόρους εχθρούς του έθνους", τους Βούλγαρους εναντίον της Τουρκίας στον Α' Βαλκανικό πόλεμο. Τα καταστροφικά αποτελέσματα της συμμαχίας αυτής τα είδαμε...γιά την Τουρκία! Η Ελλάδα τριπλασιάστηκε, και μόλις πιάσαν τα ηνία οι υποερεθνικόφρονες έχασαν την Μικρασία τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη με τις εγγληματικές ηλιθιότητες που διέπραξαν.

Τώρα πάλι όλοι ουρλιάζουν...μα τι κάνει η Κύπρος! Εκεί που τα έφτιαξε με το Ισραήλ πάει τώρα να βάλει φωτιά στα παντελόνια της με δηλώσεις εναντίων του Ισραηλινού αποικισμού στα κατεχόμενα και με αναγνώριση των πρό του 1967 συνόρων; Γιά ποιό λόγο βάζει τέτοιον δυναμίτη σε όσα με τόση επιμονή πέτυζε έως τώρα; 

Η απάντηση είναι πολύ απλή:

"Η θέση της Κύπρου παραμένει σταθερή σε αυτό το θέμα, αντιμετωπίζουμε και στην Κύπρο πρόβλημα εποικισμού και γνωρίζουμε ότι οποιαδήποτε κίνηση αλλοιώνει τις πραγματικότητες και θα επηρεάσει αρνητικά την έκβαση των διαπραγματεύσεων"

Άλλα λόγια ν' αγαπιώμαστε λοιπόν. Επαναλαμβάνω: άλλα ΛΟΓΙΑ! Οι Ισραηλινοί δεν μασάνε χόρτο, ούτε είναι Κατίνες, τα καταλαβαίνουν αυτά. Δέν μπορεί ο Κύπριος και να πεί ότι είμαστε υπέρ της καταπάτησης των εδαφών από τους Ισραηλινούς αλλά εναντίων της καταπάτησης των εδαφών από τους Τούρκους...απλά πράγματα!
Το βασικό ζήτημα είναι πως και τα διεθνή νομικά προσχήματα κρατούν, και φίλοι παραμένουν με τον Αραβικό κόσμο που άλλωστε αλλάζει και μεταμορφώνεται και επαναπλάθεται μπροστά στα μάτια μας, άρα δεν μας συμφέρει να τα βάλουμε μαζί του ανώφελα, και η γεωπολιτική και οικονομική (ελπίζουμε σύντομα και στρατιωτική και βιομηχανική) συνεργασία με το Ισραήλ να προχωρά παράλληλα και να εμβαθύνεται το αλληλομπλέξιμο του άξονα Αθήνας-Λευκωσίας-ΤέλΑβίβ. Εάν μπεί και το Κάϊρο αργότερα, και η Δαμασκός (μέσα από την δημιουργική επίλυση του Παλαιστινιακού από τους δύο ενδιαφερόμενους), τότε τα γεωπολιτικά ερείσματα της Τουρκίας στην περιοχή θα αρχίσουν να στερεύουν δραματικά. Θα χάσει και η Τουρκία του Νταβούτογλου το Ισλαμογεωπολιτικό της ραιζόν ντ΄έτρ στην Μέση Ανατολή. Η επίλυση του Παλαιστινιακού, μέσα από μιά δικρατική λύση, όπου το Ισραήλ θα αποκτήσει σε βάθος χρόνου, και μέχρι να ηρεμίσουν τα πράγματα, κάποια "κηδεμονία" σε ένα ανεξάρτητο Παλαιστηνιακό κράτος, είναι όχι μόνον θεμιτή αλλά και αναπόφευκτη. το ότι σε κάποια φάση οι υπερσυντηρητικοί μέσα στο Ισραήλ θα αναγκαστούν να υποχωρήσουν είναι σίγουρο. Δεν μπορεί για  μερικά στρέμματα ιερής πέτρας να μπαίνουν στο καβούκι της μισσαλοδοξίας και του μίσους δυό λαοί εσαεί. Η λύση θα ξεκινήσει από την Δυτική όχθη, και πολύ αργότερα θα ακολουθήσει η Γάζα, που ίσως να αποκολληθέι και να γίνει κομμάτι της Αιγύπτου σε κάποια μελλοντική φάση. Όλα γίνονται. Εδώ οι Σκοπιανοί βουλγαρόφωνοι έγιναν αρχαίοι Μακεδόνες, οι Αραβόφωνοι Παλαιστίνιοι δεν μπορούν να γίνοθν Αραβόφωνοι επίσης Αιγύπτιοι;
Τα πάντα ρεί λοιπόν. Όλα αλλάζουν δραστικά και ανεξέλεγκτα. Άς μην φοβόμαστε την αλλαγή. Άς την ακολουθήσουμε, όπως την ακολουθούν οι Κύπριοι, και άς βοηθήσουμε στην δημιουργία της νέας πραγματικότητας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, μιας και το σημερινό στατους κβό δεν μας συμφέρει!

30 Ιαν 2011

Από το Σαλονικιώτικο ιστολόγιο TAXALIA

Αναγνωρίζει η Κύπρος, Παλαιστινιακό κράτος στα προ του 1967 σύνορα;

Η είδηση έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία, αφού τον τελευταίο καιρό οι σχέσεις Κύπρου-Ισραήλ είναι θερμότατες. Τι ακριβώς συμβαίνει;

Γράφει η Ισραηλινή Haaretz:
"Report: Cyprus recognizes Palestinian states within 1967 borders"

Τα Ελληνικά ΝΕΑ:
Την αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους επαναβεβαιώνει η Κύπρος

Επιστολή Χριστόφια στον Αμπάς
Με επιστολή του στον Μαχμούντ Αμπάς ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας επαναβεβαιώνει την απόφαση που ελήφθη το Νοέμβριο του 1998 από τη Λευκωσία για την αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους.

«Η απόφαση αυτή παραμένει σε ισχύ» αναφέρεται στην...
 επιστολή, η οποία όπως διευκρίνισε ο Κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου ήταν απαντητική σε επιστολή του Παλαιστίνιου προέδρου Μαχμούντ Αμπάς.
Αναφορικά με τα σύνορα του μελλοντικού παλαιστινιακού κράτους, η θέση της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, επισήμανε ο κ. Στεφάνου, είναι ευθυγραμμισμένη με τη γνωστή θέση της ΕΕ ότι «δεν θα αναγνωρίσει οποιεσδήποτε αλλαγές στα σύνορα προ του 1967 εκτός εάν υπάρξει συμφωνία μεταξύ των δύο μερών».
Η Κυπριακή κυβέρνηση τονίζει, στο πλαίσιο αυτό, την τεράστια σημασία της επανέναρξης των συνομιλιών μεταξύ των δύο μερών το συντομότερο δυνατόν, για μια λύση του Παλαιστινιακού ζητήματος μέσω διαπραγματεύσεων, προσέθεσε ο κ. Στεφάνου.
Την Παρασκευή ο υπουργός Εξωτερικών της Παλαιστινιακής Αρχής Ριάντ Μάλκι είχε γίνει δεκτός από τον Δημήτρη Χριστόφια και είχε συνομιλίες με τον Κύπριο υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Κυπριανού.
Ο κ. Κυπριανού αναφερόμενος στο θέμα της αναβάθμισης της παλαιστινιακής εκπροσώπησης στην Κύπρο, είπε ότι «το θέμα βρίσκεται στο τραπέζι και ότι οποιαδήποτε εξέλιξη θα ανακοινωθεί εν ευθέτω χρόνω».

Πολύ διαφορετικά παρουσιάζει τα πράγματα το Αμερικανόφιλο TVXS
Σε επιστολή του προς τον Παλαιστίνιο ηγέτη Μαχμούντ Αμπάς, ο Κύπριος πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας εκφράζει την ελπίδα να επιτευχθεί μια ειρηνευτική συμφωνία που θα εξασφαλίσει ένα ανεξάρτητο, κυρίαρχου παλαιστινιακό κράτος με πρωτεύουσά του την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Κάνει επίσης λόγο για «στενές ιστορικές σχέσεις» μεταξύ Παλαιστίνης και Κύπρου.

Ο Δ. Χριστόφιας υπογραμμίζει πως η Κύπρος δεν θα αποδεχθεί οποιεσδήποτε μονομερείς ενέργειες στα παλαιστινιακά εδάφη κατεχόμενα από το Ισραήλ από το 1967.  (!!! )
Εν τω μεταξύ, στα μέσα Μαρτίου ο Δημήτρης Χριστόφιας θα επισκεφθεί το Ισραήλ και γίνονται διευθετήσεις διά της διπλωματικής οδού για επίσκεψη του στη Ραμάλα και συνάντηση με τον Μαχμούντ Αμπάς.

Και το επίσημο ανακοινωθέν της Κυπριακής Δημοκρατίας, για να βγάλετε συμπεράσματα, ιδίως για τον ανησυχητικό τρόπο, που παρουσιάζει το θέμα το TVXS:
Ο Υπουργός Εξωτερικών συναντήθηκε με τον Υπουργό Εξωτερικών της Παλαιστινιακής Αρχής

28/01/2011
Ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Μάρκος Κυπριανού είχε σήμερα συνάντηση, στο Υπουργείο Εξωτερικών, με τον Υπουργό Εξωτερικών της Παλαιστινιακής Αρχής κ. Riad Al-Malki, ο οποίος πραγματοποιεί επίσκεψη στην Κύπρο.
Μετά το πέρας των συνομιλιών, σε δηλώσεις του προς δημοσιογράφους, ο κ. Κυπριανού είπε ότι αποτελεί χαρά και τιμή για τον ίδιο το γεγονός ότι είχε την ευκαιρία να συναντηθεί σήμερα με τον φίλο και συνάδελφό του, τον Παλαιστίνιο Υπουργό Εξωτερικών, προσθέτοντας ότι, παρά τις συχνές τους συναντήσεις σε διάφορα διεθνή βήματα, η σημερινή συνάντηση τους έδωσε την ευκαιρία να συζητήσουν περισσότερα θέματα και σε μεγαλύτερο βάθος. Σημείωσε, δε, ότι και ο ίδιος πραγματοποίησε πρόσφατα επίσκεψη στη Ραμάλα, όπου η Κυπριακή Δημοκρατία διαθέτει Γραφείο Εκπροσώπησης, το οποίο συστεγάζεται με τη Μάλτα.
Ο κ. Κυπριανού ανέφερε ότι κατά τη συνάντηση συζήτησαν το παλαιστινιακό ζήτημα και την ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή και πρόσθεσε: «Είχα την ευκαιρία να ενημερωθώ επί αυτών των θεμάτων, τις δυσκολίες που υπάρχουν στη διαδικασία και να επαναβεβαιώσω τη στήριξη της Κύπρου για τη δημιουργία ενός κυρίαρχου παλαιστινιακού κράτους, χωρίς αλλαγές στα πριν το 1967 σύνορα, πέραν του τι θα συμφωνηθεί μεταξύ των δύο πλευρών. Δεύτερον, είχα την ευκαιρία να ενημερώσω τον συνάδελφό μου σχετικά με τις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται για την επίλυση του Κυπριακού. Υπάρχουν πολλοί παραλληλισμοί μεταξύ αυτών των δύο πολιτικών προβλημάτων και τόσο η Κύπρος όσο και η Παλαιστίνη τάσσονται υπέρ αρχών και του διεθνούς δικαίου».
«Για εμάς είναι πολύ σημαντικό να επανεκκινήσει η ειρηνευτική διαδικασία το συντομότερο δυνατό και εκφράζουμε αυτή τη θέση τόσο ως Κυπριακή Δημοκρατία όσο και ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περιττό να αναφέρω ότι απευθύνουμε έκκληση από κοινού με τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση για διακοπή του εποικισμού. Η θέση της Κύπρου παραμένει σταθερή σε αυτό το θέμα, αντιμετωπίζουμε και στην Κύπρο πρόβλημα εποικισμού και γνωρίζουμε ότι οποιαδήποτε κίνηση αλλοιώνει τις πραγματικότητες και θα επηρεάσει αρνητικά την έκβαση των διαπραγματεύσεων», σημείωσε ο κ. Κυπριανού.
Ο Υπουργός Εξωτερικών είπε, επίσης, ότι συζητήθηκαν διμερή θέματα, οι σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης-Παλαιστίνης και η Ένωση για τη Μεσόγειο, στην οποία συμμετέχουν και οι δύο χώρες.
«Επαναλαμβάνω ότι η Κυπριακή Κυβέρνηση και εγώ προσωπικά εκφράζουμε τη στήριξή μας στην Κυβέρνηση της Παλαιστίνης, τον Πρόεδρο Abbas, τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Εξωτερικών στις προσπάθειές τους για εξεύρεση λύσης σε αυτό το μεγάλο πρόβλημα, το οποίο για εμάς δεν είναι απλώς ένα ξένο ζήτημα. Βρισκόμαστε στην ίδια περιοχή, την ίδια γειτονιά και μας ενδιαφέρει προσωπικά να έχει η διαδικασία θετική έκβαση», κατέληξε ο κ. Κυπριανού.
Από πλευράς του, ο κ. Al-Malki ευχαρίστησε τον κ. Κυπριανού για τη συνάντηση, κατά την οποία, όπως είπε, του δόθηκε η ευκαιρία να ενημερώσει τον κ. Κυπριανού για την κατάσταση στην Παλαιστίνη, τους λόγους για το αδιέξοδο της ειρηνευτικής διαδικασίας και τις ενέργειες της παλαιστινιακής πλευράς για επανενεργοποίησή της, τις προσπάθειές τους να εξασφαλίσουν συναίνεση στο Συμβούλιο Ασφαλείας για το σχέδιο Ψηφίσματος που καταδικάζει τον εποικισμό εκ μέρους του Ισραήλ, καθώς και για τις ενέργειές τους προκειμένου να αποφευχθεί η άσκηση βέτο από τις Η.Π.Α.
Ο κ. Al-Malki είπε ότι συζητήθηκαν, επίσης, θέματα διμερών σχέσεων, οι σχέσεις μεταξύ Παλαιστινιακής Αρχής και Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενόψει και της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο 2012, και η επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας στην Παλαιστίνη τον ερχόμενο Μάρτιο, για την οποία μάλιστα βεβαίωσε τον κ. Κυπριανού ότι γίνονται οι κατάλληλες ετοιμασίες, ώστε αυτή η επίσκεψη να μην είναι, όπως είπε, μόνο ιστορική, αλλά και απολύτως επιτυχημένη.
Καταλήγοντας, ο Παλαιστίνιος Υπουργός Εξωτερικών ευχαρίστησε τον κ. Κυπριανού για την πραγματοποίηση της επίσκεψής του στο νησί και τη διεξαγωγή συνομιλιών σε ένα ιδιαίτερα φιλικό κλίμα, όπως είπε, γεγονός που αντικατοπτρίζει τις εξαιρετικές σχέσεις μεταξύ Κύπρου και Παλαιστίνης.
Αναφερόμενος στο θέμα της αναβάθμισης της παλαιστινιακής εκπροσώπησης στην Κύπρο, ο κ. Κυπριανού είπε ότι το θέμα βρίσκεται στο τραπέζι και ότι οποιαδήποτε εξέλιξη θα ανακοινωθεί εν ευθέτω χρόνω.

Η Ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης ενισχύεται από οικονομικούς μετανάστες από την Ελλάδα

Gazeta Shqiptare: «Οι Έλληνες μεταναστεύουν στην Τουρκία για καλύτερη ζωή» 

 http://www.echedoros-a.gr/2011/01/gazeta-shqiptare.html

 2 Ιανουαρίου, 2011

Ενώ η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε βαθιά ύφεση, κάποιοι Έλληνες πολίτες, προσβλέπουν στη γειτονική Τουρκία, ιδίως στην Κωνσταντινούπολη, για μια καλύτερη ζωή.

Είναι ένα, πραγματικά, αξιοσημείωτο φαινόμενο, αν σκεφτεί κανείς τις συχνά τεταμένες σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, από τότε που η Ελλάδα κέρδισε την ανεξαρτησία της από την Οθωμανική Κυριαρχία, το 1821.

Η Ελένη Βαρμάζη είναι μια από τις λίγες Ελληνίδες που έχει βρει δουλειά στην Κωνσταντινούπολη. Διδάσκει σε διάφορα ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Πόλη.

«Έκανα αίτηση για θέση εργασίας στον Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιρλανδία, στην έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις Βρυξέλλες, στην Κύπρο, αλλά εδώ βρήκα μια θέση εργασίας. Είμαι πολύ ικανοποιημένη από τη δουλειά που κάνω με τους μαθητές μου. Έλαβα με ικανοποίηση τη θέση της διδασκαλίας της τουρκικής γλώσσας και όλα πάνε καλά, καλές συνθήκες εργασίας και είναι καλύτερα που βρήκα εδώ δουλειά, παρά στο Λονδίνο ή το Βερολίνο. Μπορώ άνετα να βρίσκομαι το Σαββατοκύριακο στην Ελλάδα», λέει η Ελένη.

Η περίπτωσή της φαντάζει αρκετά εντυπωσιακή σκεφτόμενος κανείς τις εξαιρετικά τεταμένες σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, οι οποίες έχουν φθάσει μερικές φορές στα πρόθυρα πολέμου. Ωστόσο η περίπτωση της Ελένη Βαρμάζη δεν είναι η μοναδική.

Ο Γιάννης Γρηγοριάδης, είναι ειδικός στις διεθνείς σχέσεις στο Πανεπιστήμιο Μπιλκέντ. Έχει αγοράσει σπίτι στην αρχαία ελληνική γειτονιά της Πόλης. Ο Γρηγοριάδης υποστηρίζει ότι ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός Ελλήνων έρχονται στην Πόλη και αυτό δείχνει ότι οι σχέσεις των δύο χωρών βελτιώνονται.

«Βρισκόμαστε σε πολύ διαφορετικές συνθήκες από εκείνες στα τέλη του 1990, όταν οι δύο χώρες είχαν φθάσει στα πρόθυρα του πολέμου. Μαθητές από την Ελλάδα έρχονται στην Κωνσταντινούπολη για να μάθουν την τουρκική γλώσσα. Πέρσι μια πολύ δημοφιλής τηλεοπτική σειρά είχε προσελκύσει πολλούς Έλληνες τηλεθεατές που άλλαξε την εικόνα που είχαν για την Τουρκία. Όλα αλλάζουν και οι άνθρωποι κατανοούν καλύτερα την Τουρκία, αν και υπάρχουν ακόμη σκοτεινά σημεία, όπως στις περισσότερες χώρες, για να δημιουργηθεί μια ισόρροπη σχέση», είπε ο Γρηγοριάδης.

Στα εγκαίνια της έκθεσης της Ελληνικής Αρχιτεκτονικής στην Κωνσταντινούπολη, επισημάνθηκε ότι η ελληνική γλώσσα και όχι η τουρκική, κυριαρχούσε στην Πόλη.

Ο Λάκης Βίνγας είναι ένας από τους παλαιότερους κατοίκους της ελληνικής κοινότητας της Πόλης, δήλωσε ότι η κοινότητα έχει μια καθοδική πορεία, πιστεύει, ωστόσο, ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει.

«Οι άνθρωποι είχαν θέσει ως προθεσμία για μετανάστευση της οικογένειας, όταν τα παιδιά τελείωναν το Λύκειο. Έτσι από 100 χιλιάδες που ήμασταν κάποτε, έχουμε απομείνει περίπου τρεις χιλιάδες. Κρύβαμε τα ονόματά μας, την ταυτότητά μας, τη θρησκεία μας. Τώρα, βέβαια υποστηρίζουν ότι αυτά είναι ελεύθερα. Δυστυχώς, ο 20ος αιώνας ήταν ένας κακός αιώνας. Πιστεύω ότι ο 21ος αιώνας θα αποτελέσει μια κρίσιμη καμπή για εμάς», δήλωσε ο Βίνγας.

Στο ελληνικό σχολείου Ζωγράφου της Κωνσταντινούπολης, η καθηγήτρια αγγλικών προετοιμάζεται για την τελική βαθμολογία των εξετάσεων. Στην τάξη υπάρχουν μόνο τέσσερις μαθητές. Όλα τα σχολεία έχουν λιγότερους από 100 μαθητές. Ενώ στο παρελθόν, με την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης οι μαθητές εγκατέλειπαν την Πόλη και πήγαιναν στην Ελλάδα, τώρα θέλουν να παραμείνουν, όπως η Νατάσα.

«Θέλω να εργάζομαι ως μεταφράστρια σε ένα πανεπιστήμιο της Τουρκίας, επειδή γεννήθηκα και ζω εδώ. Αγαπώ την Κωνσταντινούπολη, έχω φίλους εδώ και θέλω το μέλλον μου να είναι εδώ», είπε η καθηγήτρια των αγγλικών.

Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για τους Έλληνες που εργάζονται στην Κωνσταντινούπολη, αλλά πιστεύεται ότι ο αριθμός τους είναι μικρός ενώ παρατηρείται μια τάση αύξησής του.

Με την ταραχώδη οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, σε αντίθεση με την οικονομική άνθηση της Τουρκίας, οι αναλυτές πιστεύουν ότι η Κωνσταντινούπολη θα γίνει ένας κοινός προορισμός για πολλούς Έλληνες που ζητούν μια διέξοδο.

Πρέπει να επισημανθεί, εδώ, ότι η ονομασία ‘Ισταμπούλ’, προέρχεται από την ελληνική που θα πει πηγαίνω «Εις την Πόλη»

(Σημειώση Gazeta Shqiptare: ‘ Το παρόν κείμενο ανακτήθηκε από τη «Φωνή της Αμερικής».)

--
Τίτλος άρθρου: «Grekët, emigrantë në Turqi për një jetë më të mirë»

Δημοσίευση: Gazeta Shqiptare, 30/12/2010 - 14:34

Βαλκανικό Περισκόπιο - Ἂρθρα & Σκέψεις- Γιῶργος Ἐχέδωρος