Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρωσία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρωσία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 15 Απριλίου 2014

Μάχες και νεκροί στην ανατολική Ουκρανία

Αρχές εμφυλίου ζει η χώρα


Τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν την Τρίτη σε συγκρούσεις μεταξύ του ουκρανικού στρατού και ενόπλων φιλορώσων αυτονομιστών στην ανατολική επαρχία Ντονέτσκ της Ουκρανίας, μετέδωσε η ρωσική κρατική τηλεόραση.
oukranoi stratiotes
Οι συγκρούσεις ξέσπασαν την ώρα που ο ουκρανικός στρατός ανακαταλάμβανε το στρατιωτικό αεροδρόμιο της πόλης Κραματόρσκ, στην ανατολική Ουκρανία.
Προς το παρόν δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση για τον αριθμό των νεκρών, που άλλες πηγές ανεβάζουν ακόμα και στους 11.
Ένας εκπρόσωπος των αυτονομιστών δήλωσε ότι ένα μέλος τους τραυματίστηκε σε ανταλλαγή πυροβολισμών.
Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες κάνουν λόγο και για κινήσεις ρωσικών στρατευμάτων προς την ανατολική Ουκρανία.
Οι ουκρανικές δυνάμεις ανέκτησαν τον έλεγχο του αεροδρομίου της πόλης Κραματόρσκ, αναφέρει σε ανακοίνωση που δόθηκε στη δημοσιότητα από το γραφείο του ο μεταβατικός πρόεδρος της Ουκρανίας Ολεξάντρ Τουρτσίνοφ.
Στην ουκρανική στρατιωτική επιχείρηση συμμετέχουν άρματα μάχης, ελικόπτερα και αεροσκάφη.
Αντιδράσεις από τη Ρωσία
Η Ρωσία εξέφρασε τη βαθιά της ανησυχία σχετικά με τις πληροφορίες για την ύπαρξη θυμάτων στην ανατολική Ουκρανία, όπου το Κίεβο εξαπέλυσε μια «ειδική επιχείρηση» εναντίον των φιλορώσων αυτονομιστών που έχουν καταλάβει πολλά κυβερνητικά κτίρια και εγκαταστάσεις. Η Μόσχα προειδοποίησε το Κίεβο για το ξέσπασμα εμφυλίου πολέμου στην Ουκρανία.
«Οι πληροφορίες που λαμβάνουμε προκαλούν βαθιά ανησυχία. Κατά τα φαινόμενα, τα γεγονότα εξελίσσονται βάσει του χειρότερου δυνατού σεναρίου», δήλωσε ο Κονσταντίν Ντολγκόφ εκπρόσωπος για τα ανθρώπινα δικαιώματα του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, όπως μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων RIA.
Πιο ενεργή εμπλοκή ζητούν από το Κρεμλίνο οι Ρώσοι
Πολλοί Ρώσοι πολίτες, οι οποίοι έχουν την ευκαιρία να απευθύνουν ερωτήματα προς τον Βλαντίμιρ Πούτιν στο πλαίσιο της προετοιμασίας μιας τηλεοπτικής του συνέντευξης μεθαύριο κατά την οποία θα απαντήσει σε ερωτήσεις πολιτών, ζητούν μια πιο ενεργή εμπλοκή της Ρωσίας στην ουκρανική κρίση, όπως δήλωσε σήμερα ο εκπρόσωπος τύπου του, Ντμίτρι Πεσκόφ.
«Πολλοί Ρώσοι πολίτες εκτιμούν ότι χρειάζεται μια πιο ενεργή εμπλοκή» της Ρωσίας στα γεγονότα που διαδραματίζονται στην Ουκρανία, εξήγησε ο εκπρόσωπος, όπως μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων Ιντερφάξ.
Ο Πεσκόφ σημείωσε επίσης ότι από τα 1,5 εκατομμύρια τηλεφωνήματα που έχουν γίνει έως σήμερα, πολλά προέρχονται από τους κατοίκους διαφόρων περιοχών της Ουκρανίας. Πολλοί κάτοικοι της Κριμαίας, που πρόσφατα προσαρτήθηκε στη ρωσική Ομοσπονδία, επίσης απηύθυναν ερωτήματα προς τον πρόεδρο.
«Υπάρχουν πολλά ερωτήματα για το πως θα λάβουν την ρωσική υπηκοότητα, πώς θα μεταναστεύσουν στη Ρωσία. Υπάρχουν επίσης ερωτήματα κατά τα οποία ζητούνται εξηγήσεις για τη ρωσική στάση (στην ουκρανική κρίση)» σημείωσε σύμφωνα με το πρακτορείο Itar-Tass.
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν θα απαντήσει μεθαύριο στις ερωτήσεις των Ρώσων πολιτών κατά τη διάρκεια μιας πολύωρης τηλεοπτικής εκπομπής, που αποτελεί παράδοση, με φόντο την ουκρανική κρίση και τη σφοδρή αντιπαράθεση με τις χώρες της Δύσης.
Το Κίεβο και οι χώρες της Δύσης βλέπουν ρωσικό δάκτυλο πίσω από τις εξεγέρσεις των φιλορώσων στα ανατολικά της Ουκρανίας και κατηγορούν το Κρεμλίνο ότι έχει στείλει μαχητές. Την κατηγορία αυτή χαρακτήρισε «παράλογη» ο Πεσκόφ.
Ο δείκτης RTS του χρηματιστηρίου της Ρωσίας (όπου οι συναλλαγές γίνονται σε δολάρια ΗΠΑ) σημείωσε πτώση 3% και πλέον σήμερα, μετά τη μετάδοση πληροφοριών για το ότι έχουν ξεσπάσει συγκρούσεις στην ανατολική Ουκρανία.
http://www.matrix24.gr/2014/04/%CE%BC%CE%AC%CF%87%CE%B5%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BF%CF%85%CE%BA%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1/

Πέμπτη 3 Μαΐου 2012

«Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ: Η Αντάντ της Ανατολικής Μεσογείου»

STRATFOR προς Τουρκία: «Όχι και τόσο κακή ιδέα ένα ελληνικό πλήγμα»!

ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!!!
Τεράστια αίσθηση προκαλεί ανάλυση του γνωστού αμερικανικού think tank «Strategic Forecasting» (STRATFOR) αφού προβαίνει σε προειδοποιήσεις προς την Άγκυρα ότι ο δρόμος που έχει πάρει στην υπόθεση των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο είναι ολισθηρός…
Μιχαήλ Βασιλείου
(Συνεργάτης του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ & ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ)
Η προειδοποίηση έχει διπλή σημασία εάν αναλογιστεί κανείς ότι η αίσθηση που επικρατεί είναι ότι το συγκεκριμένο ίδρυμα θα μπορούσε μάλλον να χαρακτηριστεί ως φιλοτουρκικό, με τον ιδρυτή του Δρ. Τζορτζ Φρίντμαν να έχει ουκ ολίγες φορές ταξιδέψει τους τελευταίους μήνες στην Άγκυρα απ’ όπου έστελνε αναλύσεις και εκτιμήσεις για την ικανότητα της Τουρκίας να αποτελέσει τον νέο ηγέτη στην ευρύτερη περιοχή.
Κι όλα αυτά μετά από επαφές σε ανώτατο επίπεδο (πολιτικές, στρατιωτικές) κάτι το οποίο προκύπτει τόσο από ανάγνωση των αναλύσεων «πίσω από τις γραμμές» όσο και από την πληρότητα της πληροφόρησης που έδειχνε να διαθέτει ένας κατά τεκμήριο δεινός αναλυτής τν διεθνών σχέσεων και της γεωπολιτικής.
Η ανάλυση ξεκινάει με μια αμφισβητούμενη θα μπορούσε να πει κανείς εκτίμηση, ότι η αμερικανική εταιρία που εμπλέκεται στην εξόρυξη των υδρογονανθράκων, η Noble Energy, καθώς επίσης η Κύπρος, οι Ηνωμένες Πολιτείες και μεγάλο τμήμα της Ευρώπης, δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν εγκαίρως ότι η Τουρκία, μη διαθέτοντας καλύτερες επιλογές, «θα χρησιμοποιούσε τη διένεξη για να επιστρέψει στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου».
Κάτι τέτοιες αναφορές σε αναλύσεις μας έχουν κάνει να πιστεύουμε ότι οι δυνατότητες των Ελλήνων αναλυτών, τουλάχιστον στα ζητήματα ασφαλείας της ευρύτερης περιοχής, είναι πολύ ανώτερες των ξένων συναδέλφων τους. Το περιοδικό ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ & ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ το οποίο μάλιστα στο τρέχων τεύχος που κυκλοφορεί στα περίπτερα σε όλη τη χώρα πραγματεύεται στο κεντρικό του θέμα, για μία ακόμη φορά, το συγκεκριμένο θέμα με τίτλο «Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ: Η Αντάντ της Ανατολικής Μεσογείου», έχει κατ’ επανάληψη ασχοληθεί με το θέμα προβλέποντας με εντυπωσιακή ακρίβεια το που οδεύουν τα πράγματα και ποια είναι τα γεωπολιτικά και μη συμφέροντα της κάθε εμπλεκόμενης πλευράς τα οποία διακυβεύονται στην υπόθεση.
Στη συνέχεια, η ανάλυση αναφέρει ορθώς, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες που από την αρχή της θητείας του Μπάρακ Ομπάμα στην προεδρία κατέβαλλαν και εξακολουθούν να καταβάλλουν προσπάθεια για την αλλαγή της εικόνας της χώρας στον μουσουλμανικό κόσμο και κυρίως στη Μέση Ανατολή, έχουν διακρίνει στην Τουρκία μία χώρα με σημαντική πολιτική, οικονομική και στρατιωτική ισχύ η οποία μπορεί να τους βοηθήσει να ξεπεράσουν τα προβλήματα και να ελέγξουν – καθοδηγήσουν την περιοχή πιο αποτελεσματικά. Στη φρασεολογία αυτή υποκρύπτεται – περιλαμβάνεται και η αμερικανική αναζήτηση συμμάχων για τον έλεγχο των πυρηνικών φιλοδοξιών της Τεχεράνης, με την Τουρκία να παίζει σημαντικό ρόλο, κυρίως ελέω γεωγραφίας.
Από το σημείο αυτό αρχίζει η άσκηση ευγενικής μεν, αλλά σκληρότατης κριτικής στην Τουρκία, η οποία είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει συζητήσεις στα κέντρα εξουσίας στην Άγκυρα. Η Τουρκία θεωρείται ότι χρησιμοποιεί σκληρή ρητορική η οποία όμως στερείται ουσίας: Εναντίον του Ισραήλ, με θετικά γι’ αυτήν αποτελέσματα σε επίπεδο δημόσιας εικόνας και επικοινωνιακής διείσδυσης στον αραβικό κόσμο, με σημαντικές όμως απώλειες στον τομέα της αξιοπιστίας, αφού όπως αναφέρεται στην ανάλυση, δεν φαίνονται οι Τούρκοι να είναι διατεθειμένοι να υλοποιήσουν τις απειλές τους για την αποστολή πολεμικών πλοίων που θα συνοδεύσουν έναν νέο «στόλο ελευθερίας» για τη Γάζα. Επειδή γνωρίζουν ότι οι Ισραηλινοί ποτέ δεν αστειεύτηκαν, ούτε σκοπεύουν να το πράξουν τώρα, με θέματα τα οποία άπτονται της εθνικής τους ασφάλειας.
Με απλά λόγια, οι υψηλής δημοσιότητας επισκέψεις του Ερντογάν στο Κάιρο και η προσπάθεια οργάνωσης της υποστήριξης του παλαιστινιακού αιτήματος για αναγνώριση από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ως κράτους, καταντούν από ένα σημείο και πέρα αντιπαραγωγικές, αφού πέραν των θετικών επιπτώσεων σε τμήμα των αραβικών κοινωνιών, περιπλέκουν την πολιτική μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή, οδηγούν σε ρητορική του τύπου «κι εμείς θα ενισχύσουμε το PKK» (δεν το ξέραμε, μέχρι και το όνομα της εταιρίας συνιδιοκτήτης της οποία ήταν πρώην αρχηγός της Mossad έχει γίνει γνωστό…) και αυτό είναι απείρως σημαντικότερο στο τέλος της ημέρας…
Στη συνέχεια, η ανάλυση του STRATFOR αναφέρεται στην έμμεση προειδοποίηση των ΗΠΑ στη Τουρκία να υπαναχωρήσει στις απειλές της οι οποίες σχετίζονται με τη διαδικασία των ερευνών και των εξορύξεων: Όντως οι ΗΠΑ είχαν μείνει «εξαιρετικά σιωπηλές» (extremely quiet) αν και μη κατονομαζόμενοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι έστειλαν ειδικά προς την Τουρκία μήνυμα (deliberate message) «να μην υπολογίζει στην αμερικανική βοήθεια σε αυτό το ζήτημα». Το STRATFOR με απλά λόγια και ευθέως υποστηρίζει ότι η Τουρκία δεν υπολόγισε σωστά (miscalculated) το πόσο πολύ απαραίτητη είναι για τις Ηνωμένες Πολιτείες ως γεωπολιτικός εταίρος, είτε για όλα τα προαναφερθέντα, είτε ως παράγοντας στην έμμεση πολιτική ανάσχεσης containment) της Ρωσίας. Με αυτό το σκεπτικό το STRATFOR προβλέπει ένταση στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας το προσεχές διάστημα.
Το τελευταίο μέρος της ανάλυσης είναι και το πιο ενδιαφέρον, αφού αξιολογεί τις πιθανότητες ξεσπάσματος στρατιωτικής σύγκρουσης ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία: Μπορεί η Ελλάδα να είναι απασχολημένη με την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, αναφέρεται, αν όμως η Τουρκία επιμείνει και στείλει πολεμικά πλοία να συνοδεύσουν ερευνητικά σκάφη για τη διενέργεια δικών της ερευνών σε «αμφισβητούμενα» (disputed) ύδατα στην κυπριακή ΑΟΖ, τότε η ελληνική κυβέρνηση ίσως μπει στον πειρασμό να επιχειρήσει τη συσπείρωση του λαού της, οπότε μια σύγκρουση με την Τουρκία δεν προβάλει και ως μια τόσο κακή ιδέα!
Εάν αυτή η εκτίμηση αντιμετωπιστεί «κυριολεκτικά», ίσως τα πράγματα να μην είναι και ακριβώς έτσι. Δεδομένου όμως του ρόλου – ενίοτε – τέτοιων ιδρυμάτων στην διαβίβαση μηνυμάτων, ενδεχομένως μια εναλλακτική ερμηνεία της αναφοράς θα ήταν «ίσως οι ΗΠΑ να εξυπηρετούνται από μια τέτοια προοπτική». Και για να επεκτείνουμε το συλλογισμό λίγο, εμμέσως διαμηνύεται στην Άγκυρα «δεν είστε όσο ισχυροί υποστηρίζεται» ή/και «γνωρίζεται ποιες είναι οι επιχειρησιακές δυνατότητες των Ελλήνων»…
Τα υπόλοιπα θα τα δούμε σύντομα…

Δευτέρα 15 Αυγούστου 2011

Μπρος σε πληθυσμιακή κατάρρευση η Ρωσία

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΣΣΔ ΤΟ 1991 Η ΧΩΡΑ ΕΧΑΣΕ 6 ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ !

Για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος της δημογραφικής κρίσης στη Ρωσία, δεν είναι ανάγκη να ερευνήσει τις πλέον δυσπρόσιτες περιφέρειες της χώρας με τα ακραία κλιματικά φαινόμενα. Στην περιοχή του Τβερ (Καλίνιν από το 1930 ώς το 1990), μερικές ώρες μονάχα από τη Μόσχα, καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια της περασμένης δεκαετίας περισσότεροι από δύο θάνατοι για κάθε μία γέννηση.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανησυχεί για τη χαμηλή γεννητικότητα αλλά και για την ιδιαίτερα υψηλή θνησιμότητα κυρίως των ανδρών. 
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανησυχεί για τη χαμηλή γεννητικότητα αλλά και για την ιδιαίτερα υψηλή θνησιμότητα κυρίως των ανδρών. «Μία χώρα τόσο αχανής όπως η Ρωσία, έπρεπε να έχει τουλάχιστον 500 εκατομμύρια κατοίκους»
Βλαντιμίρ Πούτιν
(Λόγος προς το έθνος, 8 Ιουλίου 2000)
Σύμφωνα δε με τα πρώτα αποτελέσματα της απογραφής του Σεπτεμβρίου του 2010, ο πληθυσμός της περιοχής ανέρχεται μονάχα στα 1,32 εκατομμύρια άτομα. Μέσα σε είκοσι χρόνια μειώθηκε κατά 18%, δηλαδή κατά περισσότερο από 300.000 κατοίκους(1). Η Αννα Τσουκίνα, γεωγράφος στο πανεπιστήμιο του Τβερ, υποστηρίζει ότι στα μισά από τα 9.000 χωριά της περιοχής ο μόνιμος πληθυσμός δεν ξεπερνάει τα δέκα άτομα.
Από την εποχή της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ενωσης, το 1991, η Ρωσία έχει χάσει σχεδόν 6 εκατομμύρια κατοίκους. Μάλιστα, η επιστροφή των Ρώσων που ζούσαν στις «αδελφές Δημοκρατίες» και το θετικό μεταναστευτικό ισοζύγιο επέτρεψαν να μετριαστούν κάπως οι συνέπειες ενός ιδιαίτερα αρνητικού φυσικού ισοζυγίου. Σήμερα ο πληθυσμός της Ρωσίας ανέρχεται σε 142,9 εκατομμύρια κατοίκους που ζουν σε μια επικράτεια η οποία είναι διπλάσια εκείνης του Καναδά ή της Κίνας (και τριάντα φορές μεγαλύτερη από εκείνη της Γαλλίας) (2). Μάλιστα, ο Βασίλι Βισνέβσκι, διευθυντής του Ινστιτούτου Δημογραφίας του πανεπιστημίου της Μόσχας, υποστηρίζει ότι «η χειρότερη μορφή φτώχειας της χώρας είναι ο αναιμικός πληθυσμός της, που ζει σε μια αχανή επικράτεια».
Οι πλέον απαισιόδοξες εκτιμήσεις του ΟΗΕ για την εξέλιξη της σημερινής δημογραφικής κατάστασης κάνουν λόγο για έναν πληθυσμό ο οποίος το 2025 θα έχει περιοριστεί στα 120 εκατομμύρια -σύμφωνα με το μεσαίο σενάριο, ο πληθυσμός της χώρας θα ανέρχεται στα 128,7 εκατομμύρια. Στη συνέχεια η μείωσή του θα πραγματοποιηθεί με ακόμα ταχύτερο ρυθμό. Οσο για το πρόσφατο μεσαίο σενάριο της ρωσικής ομοσπονδιακής στατιστικής υπηρεσίας (Rosstat), είναι ότι, εκείνη την εποχή, ο πληθυσμός της χώρας θα ανέρχεται στα 140 εκατομμύρια.
Στον ετήσιο λόγο του στη Δούμα, στις 10 Μαΐου του 2006, ο Πούτιν αξιολογούσε το δημογραφικό ζήτημα ως «το οξύτερο πρόβλημα της χώρας» και έθετε τρεις προτεραιότητες: «Κατ' αρχάς, οφείλουμε να περιορίσουμε τη θνησιμότητα. Στη συνέχεια χρειαζόμαστε μια έξυπνα σχεδιασμένη μεταναστευτική πολιτική. Τέλος, πρέπει να αυξηθεί το ποσοστό της γεννητικότητας». Δεδομένης της σχετικής αδιαφορίας του πληθυσμού για το ζήτημα, τα μέσα ενημέρωσης και οι υπεύθυνοι προτιμούν να εστιάζουν τις προσπάθειές τους στη γεννητικότητα -ένα ζήτημα γύρω από το οποίο εύκολα προκύπτει συναίνεση- και δεν καταπιάνονται με τις αντιφάσεις της «νέας Ρωσίας», όπου κυριαρχούν εντονότατες ανισότητες.
ΕΠΟΧΗ ΓΚΟΡΜΠΑΤΣΟΦ
Ωστόσο, οι δημογράφοι παραμένουν σκεπτικιστές. Τις περισσότερες φορές το μόνο αποτέλεσμα των οικονομικών κινήτρων είναι να επισπεύδουν οι γυναίκες μια προαποφασισμένη εγκυμοσύνη τους. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η πολιτική του Γκορμπατσόφ για την τόνωση της γεννητικότητας επέτρεψε αρχικά την άνοδο της γονιμότητας, αλλά στη συνέχεια ακολούθησε μια ακόμα εντονότερη κάμψη. Μακροπρόθεσμα, η γεννητικότητα εξελίσσεται στη Ρωσία όπως και στις περισσότερες βιομηχανικές χώρες. Ηδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 ο σύνθετος δείκτης γονιμότητας ήταν χαμηλότερος από το όριο της ανανέωσης των γενεών.
Η μόνη διαφορά με τη Δύση ήταν η χαμηλή διάδοση των μεθόδων αντισύλληψης. Οι αρχές καλλιεργούσαν την καχυποψία απέναντι στο χάπι και οι Ρωσίδες κατέφευγαν μαζικά στην άμβλωση (νόμιμη από το 1920, απαγορευμένη από τον Στάλιν το 1936 και πάλι νόμιμη μετά το 1955). Οι στατιστικές για τις αμβλώσεις παρέμεναν απόρρητες μέχρι το 1986. Ωστόσο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, υπήρξαν χρονιές όπου στη (σημερινή) Ρωσική Ομοσπονδία πραγματοποιήθηκαν έως και 5,4 εκατομμύρια αμβλώσεις (για παράδειγμα το 1965).
Παρ' όλο που η χαμηλή γεννητικότητα της Ρωσίας είναι φυσιολογική για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, η ιδιαίτερα υψηλή θνησιμότητα -κυρίως στους άνδρες- αποτελεί πρωτοφανές φαινόμενο. Οι ρώσοι άνδρες βρίσκονται -με προσδόκιμο χρόνο ζωής 62,7 έτη το 2009 (έναντι 74,6 για τις γυναίκες)- στη χειρότερη θέση σε ολόκληρη την ήπειρο, ενώ εκτιμώνται κάτω και από τον παγκόσμιο μέσο όρο (66,9 χρόνια το 2008). Ενώ οι Δυτικοί κέρδισαν περίπου δώδεκα χρόνια προσδόκιμου ζωής από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, οι Ρώσοι δεν έχουν ακόμα κατορθώσει να επιστρέψουν στο επίπεδο του... 1964!
Οσο κι αν στο Τβερ οι συνομιλητές μας επικαλούνται τη φυγή των νέων προς την πρωτεύουσα (που αντισταθμίζεται, εντούτοις, από την εισροή στην περιοχή μεταναστών από την Κεντρική Ασία), ο πραγματικός λόγος συνίσταται στη θνησιμότητα του ανδρικού πληθυσμού, καθώς ο προσδόκιμος χρόνος ζωής του (58,3 έτη το 2008) είναι κατώτερος εκείνου του Μπενίν ή της Αϊτής (3).
Τη δεκαετία του 1950 στη Ρωσία σημειώθηκε ταχύτατη πρόοδος στην καταπολέμηση των λοιμωδών ασθενειών. Οταν το 1964 ανήλθε στην εξουσία ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ, οι κομμουνιστικές χώρες είχαν καλύψει την υστέρησή τους απέναντι στις δυτικές, χάρη στην ανάπτυξη του υγειονομικού τους συστήματος, στους εμβολιασμούς και τα αντιβιοτικά. Ομως, στη συνέχεια, το χάσμα δεν έπαψε να βαθαίνει. Το σύστημα υγείας δεν αποτελούσε πλέον προτεραιότητα για το σοβιετικό καθεστώς, που είχε εισέλθει σε μια περίοδο οικονομικής στασιμότητας. Αποδείχθηκε δε ελάχιστα αποτελεσματικό σε σχέση με τις παθήσεις της σύγχρονης εποχής (καρκίνος, καρδιαγγειακές παθήσεις), ενώ ο κεντρικός σχεδιασμός οδήγησε στην επιλογή της ποσότητας και όχι της ποιότητας της ιατρικής περίθαλψης. Επιπλέον, τα μέσα που διατέθηκαν για τον εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων και την επιμόρφωση του προσωπικού παρέμειναν περιορισμένα. Εξάλλου, το καθεστώς δεν κατόρθωσε να ευαισθητοποιήσει τα άτομα για μια πιο υγιεινή ζωή.
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, οι Ρώσοι έχασαν (την περίοδο 1991-1994) σχεδόν επτά χρόνια προσδόκιμου χρόνου ζωής. Παρ' όλο που η αύξηση της θνησιμότητας αποτέλεσε κοινό χαρακτηριστικό όλων των πρώην κομμουνιστικών χωρών, αποδείχθηκε ότι, όσο προχωρούσε κανείς προς τα ανατολικά, ήταν πιο απότομη και είχε περισσότερο μόνιμο χαρακτήρα. Αυτή η εξέλιξη μπορεί να εξηγηθεί μονάχα με το χάος που προκάλεσε η περίοδος Γέλτσιν (1991-1999). Σύμφωνα με τον Ζακ Σαπίρ (4), «ο πληθυσμός υπέστη ένα σοκ που μπορεί να συγκριθεί μονάχα με εκείνο της περιόδου 1928-1934 (μεγάλος λιμός στην Ουκρανία)».
ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ
Ηταν η εποχή του ξεπουλήματος των δημόσιων αγαθών και της λεηλασίας των φυσικών πόρων, προς όφελος μιας μικρής ομάδας προνομιούχων. Οι επιλογές που έκαναν οι πρώτοι ηγέτες της μετακομμουνιστικής περιόδου, που υλοποιούσαν τις συμβουλές των ειδικών της Δύσης, μετέτρεψαν τη Ρωσία στην ευρωπαϊκή χώρα με τις υψηλότερες ανισότητες, αλλά και τις πλέον έντονες σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η αποδιάρθρωση της κοινωνίας συνοδεύτηκε από μια έκρηξη των βίαιων θανάτων. Η Ρωσία κατέχει τη δεύτερη θέση παγκοσμίως ως προς το ποσοστό των αυτοκτονιών των ανδρών και την πρώτη θέση ως προς τη θνησιμότητα από τροχαία (33.000 νεκροί ετησίως) και από ανθρωποκτονίες (5). Επιπλέον, οι Ρώσοι, αποπροσανατολισμένοι και πανικόβλητοι, έχασαν ακόμα και το «κοινωνικό τους κεφάλαιο», τα δίκτυα σχέσεων που είχαν αναπτύξει. Η Ρωσία συγκαταλέγεται στις χώρες όπου παρατηρείται ο μικρότερος αριθμός μελών που συμμετέχουν σε συλλόγους, σωματεία και οργανώσεις. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση του αθλητισμού: Οπως παρατηρεί η δημοσιογράφος Αννα Πιούνοβα, «με εξαίρεση την τάξη των προνομιούχων, οι Ρώσοι δεν ενδιαφέρονται πλέον για τη φυσική τους κατάσταση. Αν και η Ρωσία εξακολουθεί να κατέχει σημαντική θέση στις αθλητικές διοργανώσεις λόγω της ελιτίστικης επιλογής των αθλητών από νεαρότατη ηλικία, δεν υφίσταται πλέον μαζικός αθλητισμός».
Η βότκα αποτελεί το κατ' εξοχήν πρόβλημα δημόσιας υγείας. Μετά τους περιορισμούς που επέβαλε ο Γκορμπατσόφ, η κατανάλωση αυξήθηκε με ταχύ ρυθμό τη δεκαετία του '90. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ), στους άνδρες σχεδόν ένας θάνατος στους πέντε οφείλεται στο αλκοόλ (έναντι ενός στους δεκαέξι κατά μέσο όρο σε παγκόσμιο επίπεδο).
Στον τομέα της υγείας, οι «Νέοι Ρώσοι» καταφεύγουν στις πανάκριβες υπηρεσίες του ιδιωτικού τομέα, ενώ η πλειονότητα του πληθυσμού αναγκάζεται να αρκεστεί στην υποβαθμισμένη ποιότητα του δημόσιου τομέα. Σύμφωνα με τον δείκτη υγείας που έχει δημιουργήσει ο ΟΗΕ, η Ρωσική Ομοσπονδία κατέχει την 122η θέση, και μάλιστα με βαθμολογία που είναι κατώτερη από εκείνη που είχε το 1970. Κατά τη διάρκεια του καύσωνα του 2010, ενώ τα μέλη της νέας νομενκλατούρας περνούσαν τις διακοπές τους στην Κυανή Ακτή ή στα πολυτελή θέρετρα της Μαύρης Θάλασσας, στην περιφέρεια της Μόσχας και στο νότιο τμήμα της χώρας καταγράφηκαν 55.000 περισσότεροι θάνατοι συγκριτικά με το προηγούμενο καλοκαίρι, λόγω των ελλείψεων του συστήματος υγείας.
Βέβαια, η οικονομική ανάκαμψη των τελευταίων ετών και η «επιστροφή» του κράτους είχαν ως αποτέλεσμα να σημειωθεί κάποια πρόοδος, κυρίως όσον αφορά την αντιμετώπιση των καρδιαγγειακών παθήσεων και την έγκαιρη και αποτελεσματική περίθαλψη των θυμάτων των τροχαίων. Η παιδική θνησιμότητα μειώθηκε στο ήμισυ μέσα σε μια δεκαπενταετία και έφθασε στο επίπεδο της Δύσης (7,5* το 2010).
Ο ΤΟΜΕΑΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
Η πολιτική για την υγεία κάνει σήμερα μια στροφή, την οποία έπρεπε να είχε εφαρμόσει εδώ και πολύ καιρό. Πράγματι, η μεταρρύθμιση της υγείας του 1993, η οποία αντικατέστησε ένα συγκεντρωτικό κρατικό σύστημα ασφάλισης για την κάλυψη της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός άναρχα αποκεντρωμένου συστήματος, όπου ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες αποδείχθηκε πολυδάπανος και αναποτελεσματικός. Η δε χρηματοδότηση της υγείας στη Ρωσία, η οποία ήταν ήδη πολύ χαμηλή πριν από το 1991, μειώθηκε ακόμα περισσότερο. Το 2000 οι δημόσιες και ιδιωτικές δαπάνες ανέρχονταν στο 2,7% του ΑΕΠ και το 2010 στο 4,5%, τη στιγμή που στις βιομηχανικές χώρες αυτό το ποσοστό υπερβαίνει το 10% του ΑΕΠ (11% στη Γαλλία, 16% στις ΗΠΑ).
Από την 1η Ιανουαρίου του 2011 πραγματοποιήθηκε μια σημαντική αλλαγή: Οι ασφαλιστικές εισφορές για την υγειονομική περίθαλψη αυξήθηκαν από το 3,1% στο 5,1%. Το επιπλέον ποσό που θα προκύψει (11,5 δισ. ευρώ) θα διατεθεί για τη δημιουργία ενός εθνικού ταμείου για την ανακαίνιση των κέντρων υγείας, την εγκατάσταση συστημάτων πληροφορικής σε αυτά, την άνοδο της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών και τη δημιουργία 500 διαγνωστικών κέντρων. Ωστόσο, δεν θα υπάρξει ουσιαστική βελτίωση της υγειονομικής κατάστασης του πληθυσμού αν δεν υπάρξουν εξελίξεις στις συνθήκες ζωής, στη μείωση των ανισοτήτων και την αναδιανομή του εισοδήματος.
Με εξαίρεση μερικές πετρελαιοπαραγωγικές περιοχές της Δυτικής Σιβηρίας και τη Μόσχα, η οποία φιλοδοξεί να μετατραπεί σε «παγκόσμια μητρόπολη» και έχει κερδίσει 1,5 εκατομμύριο κατοίκους την τελευταία εικοσαετία, η μεγαλύτερη αύξηση του πληθυσμού παρατηρείται στις νότιες περιοχές της χώρας. Πράγματι, οι ορεσίβιοι λαοί του Βόρειου Καυκάσου που κατατρομοκρατούν τους Ρώσους από την εποχή των πολέμων της Τσετσενίας, είναι εκείνοι που κάνουν και τα περισσότερα παιδιά.
Ομως, η μεγάλη πρόκληση που αντιμετωπίζει η Ρωσία για την ανάπτυξη της αχανούς επικράτειάς της είναι να μην παραμείνει μια οικονομία που εξαρτάται μονάχα από την εκμετάλλευση του ορυκτού φυσικού πλούτου της και κυρίως του πετρελαίου. Η εγκατάλειψη των βιομηχανικών φιλοδοξιών της και η εμμονή στις εξορυκτικές δραστηριότητες βαθαίνει το χάσμα ανάμεσα στις περιοχές που είναι πλούσιες σε φυσικούς πόρους και τις υπόλοιπες. Στον πολικό κύκλο, το Μουρμάνσκ έχασε μέσα σε είκοσι χρόνια το ένα τέταρτο του πληθυσμού του, ενώ το Μαγκαντάν, δυσφημισμένο για πάντα εξαιτίας του γκουλάγκ της Κολίμα, έχει μονάχα το ένα τρίτο του πληθυσμού που είχε την εποχή της ΕΣΣΔ (6).
Επίσης, προβληματίζει η μοίρα των «μόνογκραντ», των πόλεων που αναπτύχθηκαν γύρω από ένα τεράστιο βιομηχανικό συγκρότημα. Η αντιμετώπιση της ρύπανσης και ο εκσυγχρονισμός των βιομηχανιών τους θα απαιτούσε κολοσσιαία ποσά, ώστε ορισμένοι κάνουν τακτικά λόγο για «εξαγωγή της μάζας των ανέργων (7)» στις περιφερειακές μητροπόλεις ή σε πόλεις με περισσότερο διαφοροποιημένη παραγωγική βάση.
Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ
Οσον αφορά δε τη μετανάστευση, η στάση της κυβέρνησης είναι διπρόσωπη. Προσπαθεί να συνδυάσει την απάντηση στο δημογραφικό πρόβλημα με την κολακεία της κοινής γνώμης, η οποία βυθίζεται στον εθνικισμό και την ξενοφοβία. Οσο κι αν ο Πούτιν μιλάει για μια επιλεκτική μετανάστευση που θα προσελκύει «άτομα μορφωμένα, που θα σέβονται τους νόμους», οι περισσότεροι μετανάστες προέρχονται από τον Καύκασο και τις φτωχές περιοχές της Κεντρικής Ασίας (Ουζμπεκιστάν, Καζακστάν, Τατζικιστάν) και δουλεύουν συνήθως στην οικοδομή και στα οδικά έργα, κάτω από δύσκολες συνθήκες.
Σύμφωνα με τον Αλεξάντρ Βερχόφσκι του Κέντρου Σόβα, «η Ρωσία -κι ακόμα περισσότερο η ΕΣΣΔ- ήταν ανέκαθεν πολυπολιτισμική. Σήμερα, οι μετανάστες, ακόμα κι όταν προέρχονται από άλλες ρωσικές Δημοκρατίες, είναι ξεκομμένοι από τη ρωσική κοινωνία. Επικρατεί τέτοιος φόβος ώστε όλοι όσοι δεν έχουν τα τυπικά ρωσικά χαρακτηριστικά αντιμετωπίζονται σαν «εξωγήινοι». Η υποκρισία φτάνει στο αποκορύφωμά της στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης, η οποία καταγγέλλεται ομόφωνα, αλλά δεν γίνεται τίποτα για την πάταξη των κυκλωμάτων, ούτε και για τη δημιουργία προγραμμάτων για την ενσωμάτωση των μεταναστών.
Η ρωσική κοινωνία δεν δείχνει έτοιμη να δρομολογήσει μια φιλόδοξη μεταναστευτική πολιτική. Ωστόσο, τα δημογραφικά φαινόμενα που αντιμετωπίζει είναι τόσο σημαντικά, ώστε είναι αδύνατον να ελπίζει ότι μπορεί να αναστρέψει -ή έστω και να μετριάσει- τη δυναμική τους. Πρέπει επίσης να αρχίσει να εξετάζει τη λήψη των μέτρων με τα οποία θα προσαρμοστεί σε μια ενδογενή πληθυσμιακή κατάρρευση, που είναι σε μεγάλο βαθμό μη αναστρέψιμη.
(1) Alexandre Tkatchenko, Lydia Bogdanovo και Anna Tchoukina, «Δημογραφικά προβλήματα στην περιοχή του Τβερ» (στα ρωσικά), Σχολή Γεωγραφίας του Τβερ, 2010.
(2) Προκαταρκτικά αποτελέσματα της τελευταίας απογραφής (Οκτώβριος 2010). Τα υπόλοιπα προέρχονται από τις δημογραφικές επετηρίδες της ομοσπονδιακής στατιστικής υπηρεσίας Rosstat.
(3) Δείκτες της Παγκόσμιας Τράπεζας, 2008.
(4) Jacques Sapir, «Le Chaos russe», La Decouverte, Παρίσι, 1996.
(5) ΠΟΥ, 2009 και European Sourcebook of Crime and Criminal Justice Statistics, 4η έκδοση, «Boom Juridische uitgevers», Χάγη, 2010.
(6) Cedric Gras και Vycheslav Shvedov, «Extreme-Orient russe, une incessante (re)conquete economique», Herodote, n.138, Παρίσι, Αύγουστος 2010.
(7) «Moscow Times», 17 Μαρτίου 2010.
* Δημοσιογράφος.
http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=301023

Τετάρτη 9 Ιουνίου 2010

Tέλος (οριστικό;) και επίσημα στον Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη - Στρατηγική ήττα της Ελλάδας



09-06-2010
Την αναβολή - πρακτικά ματαίωση - της κατασκευής και την παύση της χρηματοδότησης του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης αποφάσισε η Ρωσία αποδίδοντας κατά κύριο λόγο την απόφασή της "λόγω της αναποφασιστικότητας της βουλγαρικής κυβέρνησης για το έργο" και κατά δεύτερον στην "Μη πίεση από ελληνικής πλευράς προς την Βουλγαρία".

Όπως μεταδίδει το Dow Jones Newswires, επικαλούμενο το RIA Novosti, ο Ρώσος υπουργός ενέργειας Sergei Shmatko δήλωσε: “Σήμερα πρέπει να δηλώσουμε πως το έργο Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη έχει πρακτικά αναβληθεί. Δεν λέω πως θα το σταματήσουμε, αλλά θα το αναβάλουμε μέχρι να καταλάβουμε τη θέση της Βουλγαρίας και θα σταματήσουμε τη χρηματοδότησή του.”

Ο S.Shmatko πριν δύο μέρες ματαίωσε το ραντεβού του με την Ελληνίδα υπουγό Τ.Μπιρμπίλη που είναι αρμόδια για το έργο και εγκάλεσε την Βουλγαρία γιατί προβάλλει ανύπαρκτα κωλύματα όπως η “οικολογική αποτελεσματικότητα” του αγωγού και τις ανησυχίες της για το "σχεδιαζόμενο σύστημα διανομής μεριδίων".

Το τέλος του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης πλήττει καίρια τα ελληνικά γεωστρατηγικά συμφέροντα και μάλιστα εις διπλούν: Τον χάνει η Ελλάδα και τον κερδίζει η Τουρκία με τον Σαμψούντα-Τσεϊχάν. Οι δε ΗΠΑ που πολέμησαν τον αγωγό, πρέπει να αισθάνονται και αυτές ηττημένες αφού μπορεί να μην εγκαταστάθηκε στις Βουλγαρία και Ελλάδα, αλλά θα εγκατασταθεί σε έναν πολύ πιο ανεξάρτητο παίκτη όπως είναι η Τουρκία...

Σε οποιαδήποτε περίπτωση οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης είναι μεγάλες, αφού δεν πίεσε την βουλγαρική κυβέρνηση του Μπορίσοφ με τον τρόπο που είχαν υποδείξει οι Ρώσοι, ενώ και η δική της θέση, βάσει των όσων είχε πει προεκλογικά ο Γιώργος Παπανδρέου στην Αλεξανδρούπολη, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί θετική.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Τρίτη 8 Ιουνίου 2010

"Καλό Μέλλον"


Πούτιν και Ερντογάν δίνουν τα χέρια στο πλαίσιο της Ευρασιατικής Διάσκεψης στην Κωνσταντινούπολη.

Τρίτη 8 Ιουνίου 2010

08/06/2010

Φωτογραφία: Novosti ΡΙΑ
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προέβησαν σε συνέντευξη τύπου μετά τις συνομιλίες στην Κωνσταντινούπολη

Ακολουθεί "Γκουγκολική" μετάφραση από το Ρωσσικό πρωτότυπο:

Η Ρωσία και η Τουρκία συμφώνησαν το συντομότερο δυνατόν τις εσωτερικές διαδικασίες που απαιτούνται για να επιτευχθούν οι προηγούμενες διμερείς συμφωνίες στους τομείς της ενέργειας να εργαστούν, δήλωσε ο πρωθυπουργός Βλαντιμίρ Πούτιν.

"Πρόσφατα, η ρωσική αντιπροσωπεία πισκέφτηκε στην Τουρκία, με επικεφαλής τον Πρόεδρο (Dmitry) Medvedev, η επίσκεψη ήταν πολύ καρποφόρα, οι πιο σημαντικό συμφωνίες που επιτεύχθηκαν στον τομέα της ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της πυρηνικής," - είπε ο Ρώσος πρωθυπουργός.

«Είχαμε καιρό συζητήσεις για το θέμα αυτό για πολλά χρόνια, πριν ένα μήνα ήταν στο σημείο, και συμφωνήσαμε ότι στο πολύ εγγύς μέλλον θα διεξαχθούν όλες οι αναγκαίες εσωτερικές διαδικασίες που εξασφαλίζουν ότι έχουν κερδίσει τα έργα αυτά," - πρόσθεσε.

Πυρηνικά ενεργειακά έργα

Η Ρωσία και η Τουρκία έχουν συμφωνήσει στο άμεσο μέλλον να αναλάβουν τις απαραίτητες εσωτερικές διαδικασίες για να διασφαλιστεί ότι έχουν κερδίσει τα έργα στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας, δήλωσε ο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Υπενθύμισε ότι κατά την επίσκεψη του προέδρου Ντμίτρι Μεντβέντεφ στην Τουρκία έχει φθάσει μια σημαντική συμφωνία στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας.

Φιλόδοξος στόχος

Ο Πούτιν εξέφρασε επίσης την πεποίθηση ότι ο ρωσο-τουρκικών σχέσεων "λαμπρό μέλλον", προσθέτοντας ότι οι προοπτικές για τις δύο χώρες είναι τομείς όπως το εμπόριο, η γεωργία, η ενέργεια, η στρατιωτική-τεχνική συνεργασία.

Ο πρωθυπουργός εξέφρασε επίσης την πεποίθηση ότι οι δύο χώρες θα μπορούσαν να επιλύσουν φιλόδοξος στόχος - να επιτευχθεί η πενταετής χαμηλό κύκλο εργασιών ύψους 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων. "Παρά την επιβράδυνση που σημειώθηκε στον κύκλο εργασιών οφείλεται σε αντικειμενικούς λόγους, είναι (πωλήσεις) θα αποκατασταθεί, και εμείς θα το φέρει προς τους αριθμούς του" 100 δισ. ευρώ, - είπε ο Πούτιν.

Για να εργαστείτε με Αχμαντινετζάντ

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε ότι η διάσκεψη για την αλληλεπίδραση και Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης στην Ασία, θα έχουν την ευκαιρία να συνεργαστεί με τον πρόεδρο του Ιράν και, αν χρειαστεί, να συζητήσει μαζί του τα προβλήματα.

"Κύριε Πρόεδρε, το Ιράν είναι εδώ και πιστεύω ότι θα τον δούμε στο κοινό έργο της Διάσκεψης. Νομίζω ότι θα είμαστε σε θέση να συζητήσουμε-τα προβλήματα, εάν υπάρχει ανάγκη σε Ιρανό ομόλογό μου», εταίρος, - Πούτιν είπε.

Μιλώντας σχετικά με πιθανές κυρώσεις κατά του Ιράν, τόνισε ότι η Ρωσία "δεν τηρήσει αυτή την άποψη, ότι τα εν λόγω ψηφίσματα πρέπει να είναι περιττό και να θέσει το Ιράν και την ιρανική ηγεσία, και ακόμη περισσότερο - τον ιρανικό λαό σε ένα είδος ψευδούς θέσης, το οποίο θα έθετε εμπόδια για την ανάπτυξη της ειρηνικής πυρηνικής ενέργειας. "

Ο Αχμαντινετζάντ δήλωσε την Τρίτη ότι το Ιράν δεν θα συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις για την επίλυση της κατάστασης γύρω από το πυρηνικό του πρόγραμμα, εάν η έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ νέες κυρώσεις. Είναι άλλη μια φορά δήλωσε ότι είχε φθάσει στα μέσα Μαΐου, μια τριμερής συμφωνία για την ανταλλαγή του ιρανικού εμπλουτισμένου ουρανίου σε τουρκικό έδαφος αποτελεί για τις χώρες της Δύσης "τελευταία ευκαιρία" για να καταλήξει σε συμφωνία με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Ξεκινώντας στο Μπουσέρ

Το εργοστάσιο Bushehr στο Ιράν θα αρχίσουν όπως είχε προγραμματιστεί τον Αύγουστο του 2010, δήλωσε ο Βλαντιμίρ Πούτιν.

«Τον Αύγουστο, η ολοκλήρωση του έργου ... θα ξεκινήσει, το έργο θα ξεκινήσει», - είπε ο Ρώσος πρωθυπουργός.

Το πυρηνικό εργοστάσιο Bushehr άρχισε να οικοδομεί το 1975 Εταιρείας της Γερμανίας, αλλά εγκατέλειψε τη σύμβαση μετά την επανάσταση στο Ιράν, η κατάσχεση της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Τεχεράνη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, επέβαλε εμπάργκο στην υψηλή τεχνολογία στο Ιράν. Τον Ιανουάριο του 1995, η "Zarubezhatomenergostroy" και ο Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας του Ιράν (AEOI), που υπογράφηκε στην Τεχεράνη μια σύμβαση για την ολοκλήρωση του πρώτου μπλοκ του σταθμού. Τον Φεβρουάριο του 1998 η Ρωσία και το Ιράν συμφώνησαν ότι η Ρωσία όχι μόνο να βοηθήσει στην κατασκευή πυρηνικών σταθμών, καθώς και πλήρως ολοκληρωθεί η κατασκευή του σταθμού.

Live Project

Την κατασκευή του έργου φυσικού αερίου "Blue Stream-2", που προβλέπονται τα αναγκαία μέσα και είναι "ένα ζωντανό έργο, δήλωσε στους δημοσιογράφους ο πρωθυπουργός της Ρωσίας.
Η κατασκευή του Blue Stream-2 "-" είναι ένα ζωντανό έργο, παρέχοντας τους αναγκαίους πόρους, "- είπε. Υπενθύμισε ότι οι χώρες συζήτησαν το ενδεχόμενο κατασκευής επιπλέον υποκαταστημάτων σε όλη τη Μαύρη Θάλασσα από τη Ρωσία προς την Τουρκία με την ικανότητα να παρέχει σε τρίτες χώρες.
Το ζήτημα της επέκτασης του Blue Stream-2 »μπορεί να λυθεί μετά από την οικονομική ανάλυση, είπε ο Βλαντιμίρ Πούτιν. "Όσον αφορά τις προμήθειες φυσικού αερίου προς τις αγορές άλλων χωρών της περιοχής, είναι υπολογισμό της θέσης. Πρέπει να σκεφτούμε της οικονομίας του έργου», - είπε ο Πούτιν.

Ο Πούτιν επανέλαβε ότι η Ρωσία εφαρμόζει επίσης το σχέδιο "South Stream", την παροχή φυσικού αερίου προς την Τουρκία μέσω του Blue Stream -1 "και μέσω του εδάφους της Ουκρανίας. "Είναι όλα ζωτικό έργα που είναι καλά προικισμένα, και στο πλαίσιο αυτό, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε" - πρόσθεσε.

Σχολιάζοντας τη συμφωνία της Τουρκίας με το Αζερμπαϊτζάν για την προμήθεια φυσικού αερίου, ο Πούτιν είπε ότι το αέριο που προορίζεται να καλύψει την παράνομη προμήθεια ιρανικού φυσικού αερίου και δεν είναι ανταγωνιστής του ρωσικού φυσικού.

Με τη σειρά του, ο Ερντογάν είπε επίσης ότι η συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν για την προμήθεια φυσικού αερίου από το Σαχ Ντενίζ--2 »δεν θα επηρεάσει τις ρωσικές προμήθειες φυσικού αερίου για το" Blue Stream ". "Δεν θα υπάρξει δισταγμός στην προμήθεια φυσικού αερίου από τη Ρωσία, δεν θα επηρεάσει το" Blue Stream "-", δήλωσε ο Ερντογάν.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ρωσία παρέχει το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της τουρκικής αγοράς. Ο Τούρκος πρωθυπουργός δήλωσε ότι η χώρα του ενδιαφέρεται για τη Ρωσία ως εταίρο στη βιομηχανία φυσικού αερίου.

"Το Ισραήλ δεν χρειάζεται φυσικό αέριο"

Ρωσικό φυσικό αέριο, το οποίο έχει προγραμματιστεί να παραδώσει τον αγωγό φυσικού αερίου «Blue Stream-2" δεν μπορεί να υποχρεωθεί το Ισραήλ σε σχέση με την ανακάλυψη των ιδίων διαθεσίμων της χώρας αυτής, ο Πούτιν είπε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, υπάρχουν πληροφορίες »ότι το Ισραήλ έχει βρει ένα αέριο στο ράφι και πιθανότατα το« Blue Stream »δεν μπορεί να επεκταθεί στο Ισραήλ για οικονομικούς λόγους», - είπε ο Πούτιν. "Το πιο πιθανό, αυτό το αέριο στο Ισραήλ και δεν χρειάζεται" - προστίθεται ο Ρώσος πρωθυπουργός. Ο Πούτιν πρόσθεσε ότι όσον αφορά την προμήθεια του εν λόγω αγωγού και σε άλλες χώρες είναι απαραίτητοι υπολογισμοί. "Πρέπει να σκεφτούμε της οικονομίας του έργου" - είπε.

Ο πρωθυπουργός επίσης ζήτησε να μην σύνδεση των θεμάτων του δυνατού την προμήθεια φυσικού αερίου προς το Ισραήλ με τις πρόσφατες εξελίξεις με το τουρκικό πλοίο του στόλου της ελευθερίας. "Εικασίες για την απώλεια ανθρώπινης ζωής δεν ακολουθεί το ένα το άλλο που δεν συνδέεται», - είπε ο Πούτιν.

Καταδίκασε την επίθεση εναντίον του "στολίσκου ελευθερίας"

Ο πρωθυπουργός της Ρωσίας δήλωσε ότι η Ρωσία καταδίκασε την επίθεση κατά της "στολίσκο ελευθερίας" και προέρχεται από το γεγονός ότι αυτό δεν θα ξανασυμβεί.

"Καταδικάζουμε τη δράση αυτή" της ισραηλινής πλευράς, ο Πούτιν δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου στην Κωνσταντινούπολη.

Επιπλέον, ο επικεφαλής της κυβέρνησης, δημιουργεί πολλά ερωτήματα ότι η επίθεση πραγματοποιήθηκε σε ουδέτερο ύδατα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η κατάσταση απαιτεί μια «διεξοδική έρευνα». "Έχουμε να μεταβαίνουν από το γεγονός ότι τίποτα δεν αρέσει αυτό δεν θα συμβεί ξανά», - είπε ο Πούτιν.

Με τη σειρά του, ο Τούρκος πρωθυπουργός εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς τις χώρες που Κατανοώ την χώρα σε σχέση με την υπόθεση, και χαιρέτισε επίσης τη σαφή θέση της Ρωσίας για το θέμα αυτό.

"Το περιστατικό αυτό είναι να ληφθούν υπόψη για λόγους συνείδησης. Ο μόνος σκοπός ήταν να παραδώσει ανθρωπιστική βοήθεια από 32 χώρες. Οι άμαχοι που δεν είχαν όπλα είχαν δεχθεί επίθεση. Αυτό δεν μπορεί να δικαιολογηθεί," - είπε.

Ο Ερντογάν τόνισε ότι η Τουρκία προτίθεται να προστατεύσει όλους τους διεθνείς θεσμούς, τα δικαιώματα εκείνων που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της επίθεσης.

Αμερικανοί στην Κιργιζία

Το ζήτημα των Ηνωμένων Πολιτειών στρατιωτική βάση στην Κιργιζία στην αποκλειστική αρμοδιότητα της ηγεσίας αυτής της χώρας, δήλωσε ο Βλαντιμίρ Πούτιν.

"Καθώς η ηγεσία της Κιργιζίας θα αποφασίσει - ας είναι,» - είπε, απαντώντας σε ερώτηση αν η Ρωσία θα λάβει κανένα μέτρο για να διασφαλιστεί ότι οι Αμερικανοί έχουν εγκαταλείψει το "Μάνας".

Αιώνες ιστορίας

Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε ότι η Ρωσία δεν προτίθεται να λάβει υπερβολικά ευθύνη σχετικά με την επίλυση της διένεξης Καραμπάχ, συμπεριλαμβανομένης της πρόβλεψης για πίεση προς κάθε πλευρά.

"Πρέπει να είμαστε υπομονετικοί και να πάμε για την εναρμόνιση των θέσεων. Τόσο η Ρωσία όσο και όλοι οι άλλοι παράγοντες είναι έτοιμοι να παρέχουν ένα ώμο, αλλά δεν μπορεί να υποκαταστήσει ούτε για την Αρμενία ή το Αζερμπαϊτζάν δεν μπορεί και δεν θα αναλάβει την ευθύνη για την υπερβολική πιέζοντας το μία στην άλλη πλευρά », - είπε ο Πούτιν.

Διαφορετικά, είπε ο Ρώσος πρωθυπουργός, "τότε θα σας κατηγορήσει ή πριν από ένα ή το άλλο κόμμα."

Τόνισε ότι η Ρωσία δένεται με την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν με δεσμούς αιώνων ιστορίας. «Και δεν θέλουμε να τότε κάποιος σκέφτηκε ότι πιέζεται από τη μία πλευρά και έχουν άδικο για κάποιον να λύσεις. Είμαστε έτοιμοι να μιλήσουμε μόνο για τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί μεταξύ Εγγυητής τους», - είπε ο Πούτιν.

Η Ασφάλεια των τουριστών

Ρωσία και την Τουρκία την Τρίτη υπέγραψε ένα έγγραφο για να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των τουριστών μεταξύ των υπηκόων του, στη Ρωσία και την Τουρκία. Η Κοινή δήλωση της Ομοσπονδιακής Υπηρεσία Τουρισμού της Ρωσίας και η Αναπληρωτής Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκικής Δημοκρατίας, υπεγράφη, παρουσία των επικεφαλής των κυβερνήσεων των δύο χωρών κατά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων, ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη.

Ο επικεφαλής της ρωσικής κυβέρνησης έφθασε στην Κωνσταντινούπολη για να παρακολουθήσουν την τρίτη σύνοδο κορυφής της διάσκεψης για την αλληλεπίδραση και τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης στην Ασία (CICA). Η επίσκεψη Πούτιν ήταν η δεύτερη τον τελευταίο μήνα που επισκέπτονται υψηλόβαθμοι εκπρόσωποι από τη Ρωσία προς την Τουρκία: May 11-12, Άγκυρα, επισκέφθηκε τον πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Έτσι, οι διαπραγματεύσεις στην Κωνσταντινούπολη μπορεί να θεωρηθεί ως συνέχεια του διαλόγου που άρχισε σε επίπεδο αρχηγών κρατών. Η κύρια ελπίδα της Μόσχας και της Άγκυρας έχουν διαθέσει στην ενεργειακή αλληλεπίδραση, η οποία μπορεί να θεωρηθεί ως παράδειγμα για μια αμοιβαία ωφέλιμη και αποτελεσματική συνεργασία.

Βασισμένο σε υλικά από RIA Novosti και το πρακτορείο ειδήσεων Ιντερφάξ.
Δημοσιεύτηκε από Mιλτιαδη Η. Μπ.


Καί σtο Εθνος της 9 Ιουνίου 2010 διαβάζουμε τα εξής:
Επίδειξη περιφερειακής ισχύος
Ελάχιστες ώρες πριν από τη συνεδρίαση του ΣΑ του ΟΗΕ για το αμερικανικής έμπνευσης «νέο πακέτο κυρώσεων» κατά του Ιράν, ο Ρώσος πρωθυπουργός τόνισε ότι οποιαδήποτε απόφαση δεν πρέπει να είναι υπερβολική.
«E» 9/6

Σε επίδειξη περιφερειακής ισχύος προέβησαν χθες οι ηγέτες της Ρωσίας, της Τουρκίας και του Ιράν, οι οποίοι βρέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη στο πλαίσιο της Ευρασιατικής Διάσκεψης, επιδιώκοντας σαφώς να δοκιμάσουν τα ανακλαστικά των Ηνωμένων Πολιτειών λίγες ώρες πριν από τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για την επιβολή σκληρότερων κυρώσεων στο Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11381&subid=2&pubid=14624986
Λίγο πριν το Συμβούλιο Ασφαλείας ξεκινήσει να συνεδριάζει για να συζητήσει το αμερικανικής έμπνευσης «νέο πακέτο κυρώσεων», ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν επεσήμανε πως «οποιαδήποτε απόφαση του ΟΗΕ για κυρώσεις εις βάρος του Ιράν δεν θα πρέπει να είναι υπερβολική και δεν θα πρέπει να θέτει την ηγεσία του Ιράν και τον ιρανικό λαό σε δυσκολία».

Ωστόσο, ρωσικές διπλωματικές πηγές υποστήριζαν λίγο αργότερα πως η Μόσχα «δεν βλέπει κανένα πρόβλημα στην υιοθέτηση απόφασης που θα προβλέπει νέες κυρώσεις κατά του Ιράν» και η οποία αναμένεται να δημοσιοποιηθεί σήμερα το πρωί.

Ο Ιρανός πρόεδρος προειδοποίησε την Ουάσιγκτον ότι εάν το Σ.Α. εγκρίνει τις νέες κυρώσεις, η Τεχεράνη δεν θα μετέχει πλέον σε οποιονδήποτε διάλογο.

Το «παρών» στη διάσκεψη έδωσε και ο Ιρανός πρόεδρος Μ. Αχμαντινετζάντ«Eχω ήδη πει ότι η αμερικανική κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της σφάλλουν εάν θεωρούν ότι μπορούν να κραδαίνουν το ρόπαλο μιας απόφασης και στη συνέχεια να κάθονται να συζητήσουν μαζί μας. Αυτό δεν θα συμβεί», τόνισε ο Αχμαντινετζάντ. Παράλληλα κάλεσε τη Μόσχα να μη συστρατευθεί με τους εχθρούς του Ιράν, ενώ κάλεσε τις δυτικές δυνάμεις να υποστηρίξουν τη συμφωνία Ιράν - Τουρκίας - Βραζιλίας για την ανταλλαγή πυρηνικού καυσίμου, με στόχο να ξεπεραστεί το αδιέξοδο που αφορά το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.

Στην Ουάσιγκτον παρακολουθούσαν με έντονο ενδιαφέρον τις εργασίες της Ευρασιατικής Διάσκεψης, καθώς η αμερικανική κυβέρνηση εκτιμά ότι έχει κερδίσει τη στήριξη τόσο της Μόσχας όσο και του Πεκίνου για την επιβολή των νέων κυρώσεων.

Ο Ρώσος πρόεδρος πάντως χαρακτήρισε «ειρηνικό» το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα -κάτι που αρνούνται οι ΗΠΑ-, ενώ ανακοίνωσε πως Ρωσία και Ιράν θα εκμεταλλευθούν από κοινού τον πυρηνικό σταθμό του Μπουσέρ, ο οποίος, όπως ανακοινώθηκε από τη Μόσχα, θα τεθεί σε λειτουργία τον Αύγουστο.

Ρωσία - Τουρκία
Υπέγραψαν την πυρηνική συμφωνία

Συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας υπέγραψαν χθες στην Κωνσταντινούπολη ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας Τανέρ Γιλντίζ και ο αντιπρόεδρος της ρωσικής κυβέρνησης Ιγκορ Σέτσιν παρουσία των πρωθυπουργών των δύο χωρών, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Βλαντιμίρ Πούτιν.

Η συμφωνία προβλέπει την ανταλλαγή πληροφοριών και τεχνογνωσίας σε θέματα πυρηνικής ενέργειας, καθώς και τη συνεργασία των δύο αρμόδιων υπηρεσιών των δύο χωρών για θέματα προστασίας από τη ραδιενέργεια, αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών, εκπαίδευσης και κατάρτισης του ανθρώπινου δυναμικού.

ΜΑΡΙΑ ΚΡΑΛΛΗ
kralli@pegasus.gr