Η Τουρκία εξωραΐζει την Οθωμανική Αυτοκρατορία

Η Τουρκία κάνει την προπαγάνδα της στα Βαλκάνια με κονδύλια της ΕΕ και «διαφημιστές» Έλληνες και Βαλκάνιους καθηγητές

15 Νοε 2014 - 04:24

Υπάρχουν πολλοί, δυστυχώς, στην Ελλάδα, που δεν αντιλαμβάνονται πως δεν είναι μόνον τα όπλα με τα οποία κατακτιούνται οι λαοί. «Όπλα» είναι και τα πολιτιστικά δρώμενα, που λειτουργούν ως Δούρειος Ίππος και προετοιμάζουν το έδαφος. Η Τουρκία κάνει την προπαγάνδα της στα Βαλκάνια με κονδύλια της ΕΕ και «διαφημιστές» Έλληνες και Βαλκάνιους «προοδευτικούς» καθηγητές.

Ο Νίκος Μελέτης, στα «Επίκαιρα», είχε δημοσιεύσει παλαιότερα ένα άρθρο για την εκστρατεία εξωραϊσμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της οθωμανικής κληρονομιάς, που χρονικά συμπίπτει βέβαια με την αναβίωση του Νέο-οθωμανισμού σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο από το δίδυμο Νταβούτογλου-Ερντογάν.

Και το αξιοσημείωτο είναι ότι πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις για τον οθωμανισμό, χρηματοδοτούνται από την Ε.Ε. και κάποιες και υπό την καθοδήγηση του Ιδρύματος Γκαίτε.

Η πρωτοβουλία ανήκει στην ομάδα με την επωνυμία «A Balkan Tale» («Μια Βαλκανική Ιστορία»), η οποία εμφανίζει πλούσια δραστηριότητα στο πλαίσιο της προσπάθειας να ξαναγραφτεί η ιστορία στα Βαλκάνια, αλλά με τρόπους αρκετά πιο «διακριτικούς» απ' αυτούς που επιχειρήθηκαν κατά το παρελθόν, προκαλώντας εντονότατες αντιδράσεις. Η Ρεπούσεια προσπάθεια ενόχλησε, και επανέρχονται τρόπο με πιο ήπιους τρόπους.

Η ομάδα έχει οργανώσει και εκθέσεις φωτογραφίας στην Ελλάδα, όπου πέντε φωτογράφοι από πέντε βαλκανικές χώρες παρουσιάζουν φωτογραφίες με μνημεία της οθωμανικής κληρονομιάς. Κάτι που εκ πρώτης όψεως μοιάζει μάλλον σαγηνευτικό και συγκινητικό. Η ανάγνωση, όμως, των κειμένων που συνοδεύουν τις εκθέσεις, αλλά και η επιλογή των μνημείων που φωτογραφήθηκαν και προβάλλονται είναι αποκαλυπτικά των προθέσεων.

Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο ότι από ελληνικής πλευράς συμμετέχει στην ομάδα αυτή, έχοντας την επιστημονική επιμέλεια της έκθεσης, η καθηγήτρια Ιστορίας του Πάντειου κυρία Χριστίνα Κουλούρη, γνωστή για την προσωπική φιλική σχέση της με την κυρία Ρεπούση, την οποία και υπερασπίστηκε σθεναρά στην υπόθεση του βιβλίου της Ιστορίας.

Από τα κείμενα αλλά και την οργάνωση της έκθεσης είναι σαφές ότι επιδιώκεται ο εξωραϊσμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η εξιδανίκευση της «ομαλής συμβίωσης» χριστιανών και  μουσουλμάνων στα εξακόσια χρόνια της οθωμανικής σκλαβιάς και λίγο πολύ η ενοχοποίηση των εθνικών κινημάτων που οδήγησαν στη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στη δημιουργία των εθνικών κρατών.

Στην παγίδα της «ομαλής συμβίωσης» έχουν πέσει πολλοί -θέλω να πιστεύω χωρίς να το αντιληφθούν- και δεν αντιλαμβάνονται την σχέση της υποτέλειας. Δεν λαμβάνουν υπόψη τους βίαιους εξισλαμισμούς, τις πωλήσεις Χριστιανών σε σκλαβοπάζαρα, μέχρι και το δικαίωμα του πασά να περάσει με την χριστιανή νύφη το πρώτο βράδυ του γάμου (γι’ αυτό και παντρεύονταν κρυφά σε ξωκλήσια οι Έλληνες).

Η Τουρκία θεωρεί τα Βαλκάνια ως την κορυφαία της προτεραιότητα, μετά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει με τους Άραβες. Σε μια διοργάνωση Ημερίδας για τα 100 χρόνια των Βαλκανικών Αγώνων στο τουρκικό Κοινοβούλιο, με θέμα «Η Τουρκία και τα Βαλκάνια», και με τη συμμετοχή αντιπροσώπων από 156 οργανώσεις, διπλωμάτες και πολιτικούς με βαλκανική καταγωγή, έγινε εμφανής ο στόχος της.

Σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο «Η οικονομική και διπλωματική εισβολή της Τουρκίας στα Βαλκάνια» που μετέφερε το Βαλκανικό Περισκόπιο, ο Αλβανός κ. Gani Tërshnjaku περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία επανέρχεται στο Κοσσυφοπέδιο. Γράφει για την αμφιθυμία των Αλβανών σε σχέση με την επάνοδο των Οθωμανών, καθώς βλέπουν να μένουν μακριά από την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο εδραιώνεται η Τουρκία στη γη τους και την χρησιμοποιεί ως διάδρομο για την Ευρώπη.

Ήδη η επισημοποίηση της χρήσης της τουρκικής γλώσσας, αιρετοί και μη αξιωματούχοι τουρκικής καταγωγής, υπουργοί και η παρουσία Τούρκων στρατιωτών μέσω της KFOR ή της EULEX, οι τακτικές επισκέψεις Ερντογάν -Νταβούτογλου, το Δημοκρατικό Τουρκικό Κόμμα του Κοσσυφοπεδίου (KDTP) που εκφράζει την τουρκική μειονότητα στο Κοσσυφοπέδιο, οι επενδύσεις ύψους 40.000.000 ευρώ (σε κατασκευές, τράπεζες, νοσοκομεία, σχολεία, μεταποίηση, ασφάλειες, τρόφιμα) που ακολούθησαν τις 31 συμφωνίες οικονομικής (και όχι μόνο) συνεργασίας, όλα τούτα έχουν εδραιώσει την τουρκική παρουσία στο Κοσσυφοπέδιο.

Και υπάρχουν και πολλά ακόμα: Οι «πολιτιστικές δραστηριότητες» της Τουρκίας στο Κοσσυφοπέδιο με την συνεργασία των θρησκευτικών ηγετών, την ανακατασκευή τζαμιών από τουρκικές εταιρείες και οργανώσεις, την προώθηση της τουρκικής γλώσσας με δωρεάν μαθήματα, την δημιουργία πολιτιστικών κέντρων («Yusuf Emre», «Mesk») με πλήθος δραστηριοτήτων, την προώθηση τουρκικών ταινιών και σειρών…

Υπάρχει και το αίτημα του κ. Νταβούτογλου και άλλων Τούρκων προς τον κ. Θάτσι να αλλάξει τα σχολικά βιβλία ιστορίας και να μην παρουσιάζονται οι Οθωμανοί -Τούρκοι ως εχθροί που κατέκτησαν την περιοχή για περισσότερα από 500 χρόνια και απελευθερώθηκε από τους Αλβανούς.
Τιάλλο πια να πούμε για να εγερθούν οι διπλωμάτες μας;

http://www.voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=201169

Ο κ. Νταβούτογλου ρεμβάζων

Toυ Kωστα Iορδανιδη
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_2_13/03/2011_1294682

 Φιλότιμη η προσπάθεια του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών κ. Αχμέτ Νταβούτογλου να αναθεωρήσει τη διαχωριστική γραμμή Ανατολής και Δύσεως εντάσσοντας τη χώρα του και την Ελλάδα στην ίδια γεωπολιτική και πολιτιστική ενότητα, στο ενδιαφέρον άρθρο του που δημοσιεύθηκε στην «Κ» την Πέμπτη.
Η προσέγγιση δεν είναι νέα. Κάτι ανάλογο είχε επιχειρήσει, με τρόπο λιγότερο θεωρητικό, και ο διατελέσας πρωθυπουργός και πρόεδρος της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ, όταν στα μέσα της δεκαετίας του ’80 είχε υποστηρίξει ότι η Ελλάδα και η Τουρκία ήταν λίγο-πολύ ισοβαρή παράγωγα της διαλύσεως της οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Σφάλλει ο κ. Νταβούτογλου όταν υποστηρίζει ότι «η αντίληψη της αντιπαλότητος είναι ένα σχετικώς νέο φαινόμενο στις σχέσεις της Ελλάδος και της Τουρκίας». Αντίθετα, υπήρξε κατ’ εξοχήν προσδιοριστικό στοιχείο από την Επανάσταση του 1821 και εξής. Ηδη από το 1844, η αντιπαλότητα αυτή εντάχθηκε στο πλαίσιο μιας σαφέστατης διακρίσεως ανάμεσα στη Δύση και στην Ανατολή, με την ομιλία του Ιωάννη Κωλέττη στη Βουλή, όπου και η πρώτη διατύπωση της Μεγάλης Ιδέας.
«Διά την γεωγραφικήν της θέσιν η Ελλάς (...) έχουσα εκ μεν δεξιών την Ανατολήν, εξ αριστερών δε την Δύσιν, προώρισται ώστε διά μεν της πτώσεως αυτής να φωτίση την Δύσιν, διά δε της αναγεννήσεως την Ανατολήν». Εκτοτε και επί σειρά ετών στόχος ήταν να αποτελέσει η Ελλάς «το πρότυπον Βασίλειον της Δύσεως εις την Ανατολήν».
Προφανώς ο κ. Νταβούτογλου αναφέρεται στη συνύπαρξη του γένους των Ελλήνων μαζί με άλλες εθνότητες, στο πλαίσιο της οθωμανικής αυτοκρατορίας, και ορθώς επισημαίνει ότι «κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί τη μεγάλη επιρροή που άσκησαν οι Φαναριώτες στην οθωμανική διοίκηση, πρωτίστως στην οθωμανική διπλωματία και το εμπόριο».
Οντως η οθωμανική αυτοκρατορία υπήρξε πολυεθνής και ανεκτικότερη κατά πολύ, από ορισμένες απόψεις, εν σχέσει με άλλες αυτοκρατορίες. Υπήρξε και καινοτόμος ως προς το σύστημα που δημιούργησε. Ηδη από τον 16ο αιώνα, οι πρέσβεις της Βενετίας στην Κωνσταντινούπολη –οι οξυδερκέστεροι παρατηρητές της Δύσεως στην Ανατολή– δεν μπορούσαν να κρύψουν την έκπληξή τους μπροστά στο μοναδικό φαινόμενο διοικήσεως μιας αυτοκρατορίας από εξισλαμισθέντες χριστιανούς ή ακόμη και χριστιανούς, με αμέτοχο σχεδόν το έθνος των Τούρκων. Ο στρατός και η ανώτατη υπαλληλία αποτελούνταν από εξισλαμισθέντες χριστιανούς και η αυτοκρατορία έφερε το όνομα του ιδρυτού της δυναστείας Οσμάν ή Οτομάν, ενώ ο όρος Τούρκος ήταν υποτιμητικός, και για τον λόγο αυτόν προσφιλής στη Δύση.
Υποστηρίζουν ορισμένοι ότι ο κ. Νταβούτογλου εμφορείται από οθωμανικές αντιλήψεις. Αλλά οθωμανική αυτοκρατορία –παλιά ή νέα– προϋποθέτει κράτος πολυεθνικό και φυσικά σουλτάνο, που ακόμη και στη φάση της πλέον οικτράς παρακμής ήταν το σημείο αναφοράς των υπηκόων του. Πιθανόν ο κ. Νταβούτογλου να οραματίζεται μία κοινοπολιτεία με κεντρικό ρόλο στην Τουρκία και σε αυτό το πλαίσιο απευθύνει πρόσκληση προς την Ελλάδα. Δεν θα αντιδράσουμε αγενώς και εσπευσμένα. Ας διατυπώσει πρόταση λεπτομερή και περιεκτική. Προς το παρόν διαπιστώνουμε ότι απλώς ζητεί από την Ελλάδα να αποδεχθεί τις πάγιες απαιτήσεις της Τουρκίας.