Λίγες σκέψεις με αφορμή την "πρόσκληση Φ. Πετσάλνικου στην ομογένεια"...

 για την υπέρβαση της κρίσης...(NAFTEMPORIKI.GR Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011 13:08)

Κάλεσμα στην ομογένεια να συνεισφέρει στην υπέρβαση της κρίσης και στη δημιουργία μιας νέας προοπτικής για τη χώρα «με οικονομική σταθερότητα και ανάπτυξη» απηύθυνε ο Φ. Πετσάλνικος, κηρύσσοντας την έναρξη των εργασιών της 8ης Γενικής Συνέλευσης της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ένωσης Ελληνισμού.

Ο πρόεδρος της Βουλής αναφέρθηκε στους ισχυρούς δεσμούς που ενώνουν τον ελληνισμό της Διασποράς με την Ελλάδα, τονίζοντας πως «ιδιαίτερα στις παρούσες συνθήκες, ο απόδημος ελληνισμός είναι για τη χώρα μας εθνικό κεφάλαιο».

Ζήτησε παράλληλα από τα μέλη της Πα.Δ.Ε.Ε. να μετουσιώσουν την εμπειρία που θα πάρουν από την επίσκεψή τους στην Ελλάδα, σε δράση υπέρ της χώρας, καθώς όπως είπε χαρακτηριστικά, «η επιχειρηματικότητα, οι δυνατότητες δημόσιας και πολιτικής παρέμβασης, η διεθνής δικτύωση, η τεχνογνωσία, όλη αυτή η δυναμική των Ελλήνων της Διασποράς, θα μπορούσε να συμβάλει τα μέγιστα για μια κατά το δυνατόν ταχύτερη ανάκαμψη από την οικονομική κρίση».

Λοιπόν, να πὠ κι εγώ, σαν "ομογενής" τρόπον τινά, της διασποράς την κακία μου. Καλά τα ευχολόγια αλλά δέν πείθουν κανέναν!
Άς μπούν σε μιά σειρά πρώτα οι ημεδαποί που τρέχουν με χρηματοσάκους αλαφιασμένοι να αγοράσουν ότι κτηματομεσιτικό σκουπίδι βρούν μπροστά τους σε Λονδίνο και Βουλγαρία, αρκεί να φυγαδεύσουν τον πρόστυχα φοροδιαφεύγοντα οβολό τους από την Ελλάδα, άς συμμαζευτεί η Αφρικανικού μεγέθους διαφθορά και η Μπαγκλαντεσιανών ρυθμών τριτοκοσμική γραφειοκρατία στην Ελλάδα, και όχι μόνον οι ομογενείς, αλλά και όλος ο κόσμος θα τρέχουν να επενδύσουν στον επίγειο παράδεισο που είναι η Ελλάδα. Οι Βούλγαροι το θεωρούν όνειρο ζωής και υπέρτατη κοινωνική καταξίωση το  να αγοράσουν ένα οικοπεδάκι στην Χαλκιδική ή όπου αλλού στο βόρειο Αιγαίο, το μυθικό γι΄αυτούς μπέλο μόρε, την Λευκή Θάλασσα, και οι δικοί μας πάνε και αγοράζουν ότι βρούν σε παλιοχώρια (πάνε πρό πολλού τα χρόνια πού έβγαζες λεφτά επενδύοντας σε γή στην Βουλγαρία), αρκέι να κρύψουν κακήν κακώς τα φοροκλεψιμαίϊκά τους.

Νεοέλληνιστί "μαλάκας" εστί όποιος προτάσει  το "εμείς"
(σύνολο, κοινωνία, πατρίδα) μπροστά από το "εγώ"

Με την προϋπόθεση ότι θα μείνει, φυσικά  και κανά κομμάτι γής μετά από την καταπάτηση, στο οποίο να μπορεί να επενδύσει κανείς (το οτι θα τα αγοράσουν οι"ξένoι" τους κόβει, ή ότι θα τα αγοράσουν οι "ξένοι" και δεν θα προλάβουν τα καταπατήσουν οι ίδιοι;). Αρκεί να μπούν οι βάσεις μιάς σύγχρονης οικονομίας με αυστηρή εφαρμογή σε κάποια φάση της υπάρχουσας νομοθεσίας! Καί, τέλος, μήν περιμένουμε επενδύσεις, ημεδαπών ή αλλοδαπών όταν η Βουλγαρία έχει 10-20 % και η Ελλάδα έχει 25-40% φορολογία και επιβάλει την μία έκτακτη εισφορά μετά την άλλη γιά όσα κορόϊδα πληρώνουν και πάρτυ διαρκείας γιά όσους φοροδιαφεύγουν! Να ανοιχτεί και ο ανταγωνσιμός λίγο λίγο, όπως με δειλά βήματα άρχισε να γίνεται τα δύο τελευταία χρόνια (τι έγινε με τους φορτηγατζήδες που ρήμαξαν το σύμπαν πέρισυ βρε παιδιά, πόσες άδειες φορτηγών δόθηκαν...ούτε μία, έ!). 

Άς μην ζούμε με φαντασιώσεις λοιπόν. Δεν υπάρχει κανένα μυστικό στην όποια επιτυχία των Ελλήνων του εξωτερικού...ΑΠΛΩΣ ζούν σε ΕΥΝΟΜΟΥΜΕΝΕΣ πολιτείες, ράτη που σέβονται τον πολίτη και τιμωρούν τον παραβάτη. Τρία απλά πράγματα θέλει η Ελλάδα γιά να πάει μπροστά: 


Α. Να αλλάξουν κάποιοι απηρχειωνένοι νόμοι (...θέλει δουλειά πολύ!)
Β. Να αρχίζουν να εφαρμόζονται οι ισχύοντες νόμοι, που σημαίνει να αρχίσουν να τιμωρούνται επιτέλους οι παραβάτες, ιδιωτικού τε και δημοσίου τομέα. 
Γ. Να κοπούν όλες μα ΟΛΕΣ οι εξαιρέσεις του κανόνα μιάς και ο δρόμος πρός την κόλαση περνάει μέσα από τα "παραθυράκια"  (Κάνεις, π.χ. έναν νόμο γιά τις χήρες και αυξάνονται οι πλασματικοί ληξιαρχικοί θάνατοι των ανδρών, κάνεις έναν νόμο γιά τους πολύτεκνους και αυξάνονται (ΕΔΩ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΠΛΑΚΑ, ΕΓΙΝΕ και μάλιστα κατά κόρον στις μεταγραφές στα πανεπιστήμια αλλά και για θέσεις στο δημόσιο) οι εικονικές υιοθεσίες, κάνεις νόμο γιά επιδόματα σπουδών και ΄νά σου εμφφανίζονται όλοι με γιαλαντζί μεταπτυχιακά Ρουμανίας, Κοσόβου, Σκοπίων και πάει λέγοντας . Δυστυχώς, και να ντρεπόμαστε, αλλά δέν είμαστε λαός γιά εξαιρέσεις, δεν μάθαμε ποτέ να περιμένουμε στην ουρά. Θα σμπρώξουμε, θα ποδοπατήσουμε, θα τσαλαπατήσουμε  γέρους, αρρώστους και γυναικόπαιδα γιά να μπούμε πρώτοι κάπου, στο λεωφορείο, στο δημόσιο, στον διαγωνισμό...οπουδήποτε έχουμε εμείς τσαμπουκά καί μέσον! Η αξιοκρατία γιά τους μακάκες, γιά να χρησιμοποιήσω τον τηλεοπτικοό όρο του πρώην πλασιέ και αειδό σε σκυλάδικο που αναρρηχήθηκε μέσα στο ζέχον νεο-Ελληνικό πολιτικό γίγνεσθαι σε Νομάρχη και Περιφεριάρχη...  
Μέχρι να γίνουμε άνθρωποι λοιπόν, με την ένοια του να σταματήσουμε να ενεργούμε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ με το ένστικτο του αυτοεπιβιώνοντος "εγώ", και αρχίσουμε να λειτουργούμε και λίγο με το συλλογικό του "εμείς), θα πρέπει να κοπούν όλες οι εξαιρέσεις, ΟΛΑ τα  ΠΑΡΑΘΥΡΑΚΙΑ! 
Άδικο μέν αλλά προσωρινά τουλάχιστον, γιά πέντε, δέκα χρόνια, αναγκαίο! 

Άς βάλουμε την Νεοελληνική ανομία μας σε κάποια σειρά καί τα άλλα, τα της οικονομίας, ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ  θα τακτοποιηθούν, και πολύ πιό γρήγορα από ότι νομίζουμε! ΤΟΣΟ ΑΠΛΟ ΕΙΝΑΙ!


Μιλτιάδης Η.Μ.

«Επιχειρηματικότητα χωρίς εμπόδια και γραφειοκρατία»

(Σημείωση δική μας: Στην Ελλάδα ένα πράγμα γνωρίζουμε - "Αδειοδότηση" σημαίνει ευκαιρία γιά τον οποιοδήποτε υπάλληλο να σου φέρει παράλογα προσκόμματα ώστε να εκβιάσει το πολυπόθητο λάδωμα. Άρα, όσο λιγότερα εμπόδια στην αρχή, καί όσο καθαρότερες οι απαιτήσεις τόσο καλύτερα. Αυτό που συνήθως λείπει από τέτοιου είδους νόμους είναι και η θεμοθετημένη δυνατότητα άμεσης  άμυνας του πολίτη απέναντι στην καρεκλοκένταυρη γραφειοκρατία και τα λαδοφόρα καπρίτια της).

 

Ψηφίστηκε στο σύνολό του, με ευρεία πλειοψηφία από την ολομέλεια της Βουλής, το σχέδιο νόμου για την «Απλοποίηση της αδειοδότησης τεχνικών επαγγελματικών και μεταποιητικών δραστηριοτήτων και επιχειρηματικών πάρκων και άλλες διατάξεις». 


Το νομοσχέδιο αποτελεί μέρος του ολοκληρωμένου σχεδίου μεταρρυθμίσεων για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος που υλοποιείται από το Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας. Όπως μάλιστα το χαρακτήρισε ο υπουργός, κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης μιλώντας στην ολομέλεια της Βουλής, αποτελεί «ένα μίνι fast track για τις αδειοδοτήσεις στη χώρα μας». 


Οι ρυθμίσεις που περιέχονται στο νομοσχέδιο, αποτελούν μια σημαντική τομή για τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος ανταγωνιστικού, φιλικού προς τις υγιείς επιχειρήσεις, ευνοϊκού για την τόνωση του επιχειρηματικού κλίματος και κατ’ επέκταση για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Κινείται σε τρεις άξονες: 


Ο πρώτος αφορά στα τεχνικά επαγγέλματα και συγκεκριμένα τις διαδικασίες αδειοδότησής τους. Εκσυγχρονίζεται η ισχύουσα νομοθεσία, που βασίζεται σε ένα νόμο του 1934, με μια σειρά από τομές που διαμορφώνουν ένα σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο για κάθε επάγγελμα. Περιορίζεται ο αριθμός των χορηγούμενων αδειών, ώστε το είδος και ο αριθμός τους να ανταποκρίνονται σε πραγματικές ανάγκες της οικονομίας. Καθιερώνονται σύγχρονες προϋποθέσεις και απαιτήσεις όσον αφορά τα απαιτούμενα επαγγελματικά προσόντα και τον τρόπο πιστοποίησής τους. Παρέχεται η δυνατότητα δημιουργίας εξειδικευμένων φορέων επαγγελματικής κατάρτισης, η οποία σήμερα δεν υπάρχει. Οι διαδικασίες αδειοδότησης γίνονται πιο απλές και διαφανείς.


Ο δεύτερος άξονας αφορά στην αδειοδότηση για την εγκατάσταση και λειτουργία μεταποιητικών δραστηριοτήτων και απαντά στα προβλήματα που δημιουργούσε η πολυνομία και η συναρμοδιότητα μεγάλου αριθμού υπηρεσιών. Αλλάζει το μοντέλο αδειοδότησης, από τη λογική του πρώτα «ελέγχω» και μετά «αδειοδοτώ» στο μοντέλο που πρώτα «αδειοδοτεί» και μετά «ελέγχει», για τις δραστηριότητες χαμηλής όχλησης. Άλλη μια σημαντική αλλαγή είναι ότι δίνεται πλέον στα Επιμελητήρια της χώρας η δυνατότητα σύστασης υπηρεσίας με τις ίδιες αρμοδιότητες με αυτές της Διεύθυνσης Ανάπτυξης της Περιφέρειας ως ένας ισοδύναμος μηχανισμός. Ακόμη, με μια σειρά ρυθμίσεων προστατεύεται η επιχειρηματικότητα σε περιβαλλοντικά θέματα και ζητήματα χωροταξίας-πολεοδομίας.


Ο τρίτος άξονας του σχεδίου νόμου αφορά στην ίδρυση και λειτουργία Επιχειρηματικών Πάρκων. Διευκολύνεται η επιχειρηματική δράση, στο πλαίσιο εφαρμογής του εθνικού χωροταξικού σχεδιασμού, ενισχύεται η επιχειρηματικότητα και η ανταγωνιστικότητα, ρυθμίζεται η άναρχη χωροθέτηση των επιχειρήσεων, διευκολύνεται η ανάπτυξή τους, ενώ παράλληλα επιτυγχάνονται οικονομίες κλίμακας για τις επιχειρήσεις από τη χρήση κοινών υποδομών. Και όλα αυτά, λαμβάνοντας ασφαλώς υπόψη την προστασία του περιβάλλοντος και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των πολιτών.
Όπως δήλωσε ο αναπληρωτής υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, κ. Σωκράτης Ξυνίδης, «το νομοσχέδιο είναι μέρος της προσπάθειάς μας να μεταρρυθμίσουμε έτσι το κράτος, ώστε ό,τι είναι άκαιρο και δεν υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον να αντικατασταθεί από δομές που θα σπρώξουν τη χώρα προς τα εκεί που έχει ανάγκη. Αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία θα στηριχθεί η ανάπτυξη, μέσω του εκσυγχρονισμού ενός πεπαλαιωμένου νομοθετικού πλαισίου, που είχε αναφορές στη δεκαετία του ΄30».

Δημιουργική καταπολέμηση της γραφειοκρατίας μέσα από την καινοτομία

Έλληνες επιστήμονες δημιουργούν παγκόσμια ηλεκτρονική πλατφόρμα για τα προσωπικά δεδομένα.

Mία ελληνική ομάδα ειδικών και επιστημόνων, ύστερα από διεθνή διαγωνισμό, αναλαμβάνει τη δημιουργία Πλατφόρμας Ανταλλαγής Ληξιαρχικών Πράξεων, μίας ψηφιακής «ενιαίας προσωπικής κατάστασης», υπό την αιγίδα της Διεθνούς Επιτροπής Προσωπικής Καταστάσεως (Commission Internationale de l'Εtat Civil ή CIEC (http://www.ciec1.org).
Το έργο αναφέρεται σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα ασφαλούς ανταλλαγής ληξιαρχικών εγγράφων για τον πολίτη των κρατών-μελών της CIEC, εγγράφων που αφορούν την προσωπική κατάσταση των πολιτών της. Ψυχή του εγχειρήματος και υπεύθυνος του έργου είναι ο Αλέξανδρος Βαρβέρης, μέλος Ε.Ε.Δ.Ι.Π. του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Όλα άρχισαν όταν το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Επιτροπής Προσωπικής Καταστάσεως, υπό τον καθηγητή Σπύρο Βρέλλη, υποστήριξε τη δημιουργία της ηλεκτρονικής διασύνδεσης όλων των ληξιαρχείων, προκειμένου οι αρχές των κρατών μελών να ανταλλάσσουν τα πάσης φύσεως πιστοποιητικά, που προβλέπονται, αποφεύγοντας τη γραφειοκρατία, και να λαμβάνουν τα απαιτούμενα έγγραφα άμεσα. Ενδεικτικά στοιχεία, όπως η γέννηση τέκνων, γάμοι, βαπτίσεις, αναγνωρίσεις ή νομιμοποιήσεις τέκνων, θάνατοι, είναι μερικά από τα πιστοποιητικά, που συνήθως ανταλλάσσονται μεταξύ των αρχών.
Το πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε από την ΕΕ και ξεκίνησε στο τέλος του 2010. Στόχος του προγράμματος είναι μέσα σε δύο χρόνια τα ληξιαρχεία 12 χωρών της Ευρώπης και τεσσάρων εκτός (Ελβετία, Τουρκία, Μεξικό, Κροατία) να είναι συνδεδεμένα ηλεκτρονικά και να αναταλλάσουν σχετικές πληροφορίες. Αξίζει να σημειωθεί, ότι η εταιρεία που ανέλαβε τη δημιουργία της ηλεκτρονικής πλατφόρμας είναι και αυτή ελληνική. Πρόκειται για την εταιρία UBITECH, που έλαβε την υψηλότερη βαθμολογία από την επιτροπή αξιολόγησης του διεθνούς διαγωνισμού και τελικά ανέλαβε το έργο.
Όπως εξηγεί ο κ. Βρέλλης, «παράλληλα με τις τεχνικές εργασίες υπάρχει ο νομικός προβληματισμός για τον τρόπο με τον οποίο θα θεμελιωθεί η χρήση της πλατφόρμας. Εκεί ανακύπτουν θέματα προστασίας προσωπικών δεδομένων. Για τον λόγο αυτό η συζήτηση σε διεθνές επίπεδο συνεχίζεται αμείωτη, προκειμένου να δημιουργηθεί μία διεθνής σύμβαση η οποία θα περιλαμβάνει όλες τις λεπτομέρειες. Θα υπάρξει ειδική μέριμνα για απόλυτη σαφήνεια, στον τρόπο που θα συνταχθούν με την πλατφόρμα κράτη που δεν έχουν πιστοποιηθεί από την Ευρώπη για τη διακίνηση των προσωπικών δεδομένων των πολιτών τους».
«Είναι ένα ηλεκτρονικό εργαλείο -λέει η Χρυσαφώ Τσούκα, επίκουρη καθηγήτρια της Νομικής Σχολής Αθηνών- το οποίο θα έχει ολοκληρωθεί σε τρία περίπου χρόνια, απόλυτα χρήσιμο για τους πολίτες που συχνά χρειάζονται αντίγραφα ληξιαρχικών πράξεων και πρέπει να ζητούν την βοήθεια προξενικών αρχών, τοπικών αρχών, κ.α., διαδικασίες που απαιτούν χρόνο».
Για μεγάλη επιτυχία της ελληνικής αντιπροσωπείας στη διεθνή επιτροπή προσωπικής κατάστασης, κάνει λόγο ο υπεύθυνος του έργου για τη Διεθνή Επιτροπή, Αλέξανδρος Βαρβέρης, ο οποίος τον τελευταίο χρόνο έχει επιδοθεί σε έναν αγώνα αξιοπιστίας, προκειμένου να αποδείξει ότι ακόμη και στα δύσκολα η Ελλάδα μπορεί.
Το πρόγραμμα είναι εξαιρετικά απαιτητικό (μελέτη της δομής της πληροφορίας, η διαλειτουργικότητα των συστημάτων και των πληροφοριών, όπως επίσης και θέματα ασφαλείας, οικονομικοί παράμετροι, κ.α.) και πρέπει όλα τα ληξιαρχικά γραφεία των 12 κοινοτικών και των τεσσάρων μη κοινοτικών κρατών να διασυνδεθούν αποτελεσματικά, αξιόπιστα και με ασφάλεια. Το εγχείρημα είναι δύσκολο, αλλά η εν λόγω διακρατική σύμβαση απαιτεί τη δημιουργία κατάλληλης τεχνολογικής υποδομής, που θα επιτρέπει τη χρήση ηλεκτρονικών μέσων για την επικοινωνία και ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των ληξιαρχικών αρχών των κρατών-μελών του οργανισμού.
Σημειώνεται ότι η υλοποίηση της πλατφόρμας λογισμικού, επιχορηγήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «Civil Justice 2007-2013» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Επενδύσεις και ξεπουλήματα

Της Μαριάνας Πυργιώτη από την "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ"
http://www.makthes.gr/news/politics/63065/

Ημερομηνία: 13/10/2010

Διάδωσέ το 

Ιστορίες γραφειοκρατικής τρέλας

Σε αυτή τη χώρα ακόμη και ο Άσπρος Λαγός ή ο γάτος του Τσέστερ φαντάζουν απολύτως “λογικοί” χαρακτήρες! Και αν, παρ’ ελπίδα, κάποιοι απορούν και, σαν την Αλίκη, δεν βγάζουν νόημα αλλάζοντας θέση στο τραπέζι του τσαγιού ή μιλώντας με ασώματες κεφαλές γάτων, το πρόβλημα είναι δικό τους.

Η χώρα δεν έχει πρόβλημα. Είναι απολύτως… συντονισμένη στην παράνοια, σαν μια χώρα θαυμάτων. Χθες, το πρακτορείο Bloomberg, θέλοντας να καταδείξει τι σημαίνει ελληνική γραφειοκρατία και πώς οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν την αποκεφάλιζαν αλλά προτιμούσαν να χάνουν επενδύσεις, δημοσίευσε μια ιστορία την οποία αφηγήθηκε ένας φιλόδοξος πρώην επενδυτής, ο Αντουάν Μααλούφ, της εταιρείας MMC Group, με έδρα το Μονακό.

Ας θεωρήσουμε λοιπόν, για την οικονομία της συζήτησης, ότι όλα τα κρίσιμα στοιχεία, όπως, π.χ., η αξιοπιστία του ομίλου, τα στοιχεία και τα μεγέθη, είναι αξιόπιστα, κι ας μείνουμε στην αφήγηση:

«Λίγο πριν από το Πάσχα του 2008, ο Αντουάν Μααλούφ επισκέφτηκε τα γραφεία της τότε υπουργού Τουρισμού Φανής Πάλλη-Πετραλιά, με ένα ασυνήθιστο αίτημα: ήθελε να αγοράσει ένα ελληνικό νησί. Ο γενικός διευθυντής τής επενδυτικής εταιρείας MMC Group, με έδρα το Μονακό, έβαλε πάνω στο μαονένιο τραπέζι συσκέψεων, κάτω από τη μύτη της υπουργού, περί τα 15 δισ. ευρώ (21 δισ. δολ.), υπό τη μορφή εγγυήσεων, οι οποίες είχαν εκδοθεί από μερικές από τις μεγαλύτερες τράπεζες σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Η ιδέα του Μααλούφ ήταν απλή. Ο επενδυτικός του όμιλος θα πλήρωνε γύρω στα 120 εκατ. ευρώ για τον ‘Πάτροκλο’, ένα άγονο νησί στον Σαρωνικό, που οι ντόπιοι ψαράδες αποκαλούν και ‘Γαϊδουρονήσι’, και θα το μετέτρεπε με τα υπόλοιπα χρήματα του τεράστιου επενδυτικού πακέτου σε θεματικό πάρκο, στιλ Λας Βέγκας. Το νησί είναι σε πολύ μικρή απόσταση από την Αθήνα, και ο 63 χρονος Μααλούφ σχεδίαζε να το γεμίσει καζίνα, γήπεδα γκολφ, πολυτελή ξενοδοχεία ικανά να φιλοξενήσουν περί τα 50.000 άτομα και μια μαρίνα χωρητικότητας χιλιάδων γιοτ. Η επένδυση θα έδινε δουλειά σε 8.000 Έλληνες, σε μια εποχή που η χώρα κυνηγούσε θέσεις εργασίας και η Ντονατέλα Βερσάτσε είχε ήδη υπογράψει συμβόλαιο για να κατασκευάσει ένα πολυτελές ξενοδοχείο. ‘Το μόνο που χρειαζόμουν για να αρχίσω ήταν μια επιστολή στην οποία η κυβέρνηση θα δεσμευόταν να συνδράμει για να ξεπεραστεί η γελοία ελληνική γραφειοκρατία’, δήλωσε ο Μααλούφ. ‘Ήθελα μια δέσμευση, μια επίσημη γραπτή δέσμευση’. Σε απάντηση, η τότε υπουργός Τουρισμού του είπε: ‘Η ελληνική κυβέρνηση σας δίνει την πλήρη υποστήριξή της. Έχετε τις ευλογίες μας’. ‘Επομένως, θα μου δώσετε την επιστολή;’ επανέλαβε ο Μααλούφ. ‘Τι;’ του απάντησε η κ. Πάλλη-Πετραλιά. ‘Δεν εμπιστεύεστε την κυβέρνηση της Ελλάδος;’. Ο Μααλούφ λέει ότι δεν πήρε ποτέ την επιστολή που ήθελε, και η επένδυση στον ‘Πάτροκλο’ ματαιώθηκε. Έπεσε θύμα της γραφειοκρατικής παράλυσης και της θεσμοθετημένης διαφθοράς που ο έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου πασχίζει τώρα να ελέγξει.”

Αν λοιπόν το περιστατικό εξελίχθηκε έτσι, ή κάπως έτσι, δεν ξέρει κανείς αν θα πρέπει να κλάψει ή να γελάσει με τον χειρισμό τής τότε κυβέρνησης. Να υπενθυμίσουμε μερικά απλά και βασικά θεματάκια: Τα νησιά, οι άδειες για καζίνα, τα ξενοδοχεία κλπ. σε πακέτο ύψους 15 δισ. δεν μπορεί να είναι θέμα μιας συνάντησης ανάμεσα σε έναν ή μία υπουργό και σε έναν επενδυτή. Εκτός κι αν είχαν προηγηθεί καμιά δεκαριά κυβερνητικές συσκέψεις, όπου ο πρωθυπουργός και οι συναρμόδιοι υπουργοί είχαν εξετάσει την πρόταση ενδελεχώς. Τότε και μόνον τότε ένας υπουργός Τουρισμού θα μπορούσε σε ένα τελικό ραντεβού να δώσει είτε τις ευλογίες είτε… τα παπούτσια στο χέρι σε έναν επενδυτή. Συνέβη κάτι τέτοιο; Και τι αποφάσισαν τότε οι έχοντες την ευθύνη; Αν λέει αλήθεια ο Αν. Μααλούφ, ήθελαν την επένδυση αλλά δεν του έδωσαν την επιστολή -κάτι σαν επίσημο πράσινο φως. Γιατί; Εθίγησαν από το αίτημα που για μια χώρα σαν την Ελλάδα είναι παραπάνω από λογικό; Μήπως δεν ήθελαν μια τέτοια επένδυση σε στιλ Λας Βέγκας και έβαλαν τη Φ. Πετραλιά  να χειριστεί όπως εκείνη νόμιζε την άρνηση; Μήπως δεν την πήραν στα σοβαρά, διότι, π.χ., είχαν άλλη εικόνα από αυτήν που δίνει το πρακτορείο για το κύρος και την αξιοπιστία του επενδυτικού ομίλου; Ό,τι και να συνέβη, όποια κι αν ήταν η απόφαση, ο χειρισμός ήταν για γέλια ή για κλάματα.

Το ίδιο -ο κλαυσίγελος, δηλαδή- ισχύει σήμερα, καθώς, αφού ουσιαστικά χρεοκοπήσαμε, ανακαλύψαμε όλοι μαζί το “θαύμα θαύμα!” τέτοιων επενδύσεων. Δηλαδή, φιλέτα του δημοσίου, όπως το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού, να δίδονται σε ξένους για χρήσεις γης, όπως περίπου αυτές του Αν. Μααλούφ. Πριν από τη χρεοκοπία, αυτά ήταν -αν θυμάστε- κυοφορούμενα σκάνδαλα, ύποπτο ξεπούλημα της περιουσίας του λαού, καταστροφή περιοχών ιδιαιτέρου κάλλους, έξαλλοι κάτοικοι των γύρω περιοχών που θα ήθελαν το Γαϊδουρονήσι ως έχει, προσφυγές επί προσφυγών και καταγγελίες για λεόντειες συμβάσεις που η επόμενη κυβέρνηση φυσικά και θα επαναδιαπραγματευόταν. Θα ήταν πρωτοσέλιδα και εκπομπές, φωνές και πύρινα άρθρα τα οποία θα ελεεινολογούσαν τους νεοφιλελεύθερους που δίνουν τώρα και τα “μπακίρια της οικογένειας”, για να γίνει Λας Βέγκας η Αττική κλπ.

Γι’ αυτό, κάποια μέρα, μας βλέπω συλλογικά, σαν μια “Αλίκη”, να χτυπάμε τα χέρια στο δικαστήριο, να ψηλώνουμε απότομα και να φωνάζουμε αναποδογυρίζοντας τα πάντα: «Δεν είστε παρά ένα μάτσο τραπουλόχαρτα».