Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010

Εβραίοι στις ΗΠΑ με την Ελλάδα μέσα τους



 
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_26/12/2010_426698


Ρωμανιώτες από τα Γιάννενα πήγαν στη Νέα Υόρκη ως μετανάστες στις αρχές του 20ού αιώνα και έχτισαν εκεί τη συναγωγή τους

Της Μαργαριτας Πουρναρα


Είναι ένα από τα πολλά μυστικά του Μανχάταν. Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι στο νότιο τμήμα του υπάρχει μια ελληνική ρωμανιώτικη συναγωγή, η μοναδική στο δυτικό ημισφαίριο, που ιδρύθηκε το 1927. Η Kehila Kedosha Janina χτίστηκε από Γιαννιώτες που μετέβησαν στη Νέα Υόρκη με το μεγάλο μεταναστευτικό κύμα των αρχών του 20ού αιώνα. Ηταν από τους ελάχιστους Εβραίους που είχαν ενσωματωθεί για αιώνες στην τοπική κοινωνία και μετοίκησαν στις ΗΠΑ μόνο για οικονομικούς λόγους και όχι διότι υφίσταντο διωγμούς. Την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία τους μας διηγήθηκε η «ψυχή» της συναγωγής, η Σεφαραδίτισσα Μάρσια Χαντάντ Οικονομόπουλος, ένα ηλιόλουστο κυριακάτικο πρωινό του Δεκεμβρίου στην Broome Street, παρέα με τον καθηγητή του Queens College Νίκο Αλεξίου, που έχει κάνει ειδική μελέτη στο θέμα.
«Μερικοί πιστεύουν ότι το Ελληνας και το Εβραίος δεν χωρούν στην ίδια λέξη. Η ρωμανιώτικη συναγωγή που άντεξε στον χρόνο και συσπείρωσε την κοινότητα των ανθρώπων αυτών στην Αμερική δίνει μέχρι σήμερα τη δική της σταθερή απάντηση. Είμαστε λαοί της διασποράς που συμπορευτήκαμε, αλληλοεπηρεαστήκαμε, συνυπήρξαμε και βιώσαμε πλάι πλάι όλα τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα. Και τη μετανάστευση μαζί την περάσαμε», λέει η Μάρσια προσφέροντάς μας –τι άλλο;– ελληνικό καφέ.
Πριν ξεκινήσουμε, ένα σύντομο μάθημα Ιστορίας: «Οι Ελληνες Εβραίοι μετοίκησαν στην Ελλάδα από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και έφτιαξαν τις κοινότητές τους σε διάφορες περιοχές, από τα Γιάννενα και τη Χαλκίδα μέχρι τον Βόλο και τη Βέροια, οι οποίες θεωρούνται οι αρχαιότερες εβραϊκές κοινότητες της Ευρώπης. Οταν τα ελληνικά εδάφη πέρασαν στα χέρια των Ρωμαίων, τότε επικράτησε και το όνομα “Ρωμανιώτες” για τα μέλη των κοινοτήτων αυτών, έτσι ώστε να μπορούν να τους διακρίνουν από εκείνους που εγκαταστάθηκαν σε άλλα μέρη της Ευρώπης. Οι Ρωμανιώτες μιλούσαν ελληνικά, είχαν υιοθετήσει τα τοπικά ήθη και έθιμα, κρατώντας διαφορετική μόνο τη θρησκεία τους. Ακόμα και στη λειτουργία, όμως, ακούγονταν απαγγελίες ποιημάτων και ψαλμών στα ελληνικά. Ηταν πάντα ενσωματωμένοι στις τοπικές κοινωνίες, με τα ίδια δικαιώματα όπως οι υπόλοιποι πολίτες, με ελληνική συνείδηση και εβραϊκό θρήσκευμα. Μονάχα στη βυζαντινή αυτοκρατορία απαγορευόταν να καβαλικέψουν άλογα, επειδή αυτή η πράξη εθεωρείτο δείγμα ισχύος, ενώ ορισμένοι αυτοκράτορες πέρασαν κάποιους σκληρούς νόμους εναντίον τους, που όμως δεν κράτησαν πολύ. Μπορούσαν να έχουν στην κατοχή τους γη και να ασκούν ελεύθερα όποιο επάγγελμα ήθελαν».
Τα πρώτα 1.800 χρόνια της ιστορίας του εβραϊκού ελληνισμού είναι αποκλειστικά για την παρουσία των Ρωμανιωτών. Μετά το 1492, με τους διωγμούς εναντίον των Πορτογάλων και των Ισπανών Εβραίων, κατέφθασαν στην υπό οθωμανική κατοχή Ελλάδα περίπου 20.000 Σεφαραδίτες, υπερκεράζοντας σε αριθμό τους Ρωμανιώτες. Η Μάρσια Χαντάντ μας εξηγεί: «Εγκαταστάθηκαν κατά κύριο λόγο στη Θεσσαλονίκη, μιλούσαν λαντίνο (μια ισπανοϊουδαϊκή διάλεκτο) και αντιμετώπισαν με περιέργεια και συχνά με εχθρότητα τους εξελληνισμένους Εβραίους, για τους οποίους συχνά πίστευαν ότι είχαν απολέσει την εβραϊκή ταυτότητα. Τους αποκαλούσαν μάλιστα “Γκρέκος”. Οι Σεφαραδίτες ήρθαν με έναν αέρα κοσμοπολιτισμού. Εφεραν τους ραββίνους τους και τις εμπορικές τους διασυνδέσεις με όλους τους εβραϊκούς θυλάκους της Μεσογείου, αντιμετωπίζοντας τους Ρωμανιώτες ως υποδεέστερους. Στην πορεία, ήρθαν και ορισμένες οικογένειες Εσκενάζι Εβραίων, δηλαδή με καταγωγή τη Γερμανία ή την κεντρική Ευρώπη, πάντα με το δέλεαρ ότι θα μπορούσαν να έχουν τη δική τους γη στην Ελλάδα και να μην υφίστανται διωγμούς ούτε να ζουν σε γκέτο όπως συνέβαινε σε άλλες χώρες».
Σε μια σειρά από ιστορικές περιστάσεις οι Ρωμανιώτες και οι Σεφαραδίτες είχαν εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση. «Οι Τούρκοι εκχώρησαν εμπορικά προνόμια στους Σεφαραδίτες και όχι στους Ρωμανιώτες, τους οποίους θεωρούσαν Ελληνες, δηλαδή κατακτημένους. Οταν λ.χ. οι Ελληνες κήρυξαν την Επανάσταση το 1821, οι Ρωμανιώτες τάχθηκαν με το πλευρό τους, ενώ κάποιοι Σεφαραδίτες ένιωθαν ότι ταυτίζονταν περισσότερο με τους Οθωμανούς, οι οποίοι τους προστάτευσαν από τους διωγμούς του 15ου αιώνα. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, 13.500 Σεφαραδίτες και Ρωμανιώτες πολέμησαν στο πλευρό των Ελλήνων, με ήρωα τον Μορδοχάι Φριζή. Πριν από το 1940 ζούσαν στην Ελλάδα 78.500 Εβραίοι, εκ των οποίων 67.000 χάθηκαν στα κρεματόρια. Η εξόντωση ένωσε τις δύο εβραϊκές κοινότητες. Απέμειναν τόσο λίγοι που δεν είχε νόημα να αισθάνονται ότι έχουν διαφορετική καταγωγή. Σήμερα υπολογίζονται στις 5.000. Δυστυχώς, ακόμα και η ιστορία του Ολοκαυτώματος έχει γραφτεί αναφορικά με τις απώλειες που υπέστησαν οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης και η Ρωσία, χωρίς να συμπεριλαμβάνουν την Ελλάδα. Ακόμα και σήμερα, πολλοί Εβραίοι άλλων εθνικοτήτων ξαφνιάζονται στο άκουσμα ότι υπήρχαν εδώ και αιώνες Ελληνες Εβραίοι που εξολοθρεύτηκαν στο Αουσβιτς και σε άλλα στρατόπεδα».
Κάθε χρόνο επιστρέφουν στα Γιάννενα Η συναγωγή Kehila Kedosha Janina ιδρύθηκε το 1927 από Εβραίους που μετανάστευσαν στην Αμερική μαζί με τους Ελληνες. Τα μέλη της, με καταγωγή τα Ιωάννινα, ανήκαν στο τεράστιο μεταναστευτικό κύμα που έφερε εκατομμύρια Ευρωπαίους στις ΗΠΑ, από το 1900 μέχρι και το 1924. Αναγκάστηκαν να αναζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον όχι γιατί διώκονταν, αλλά διότι δεν τα έβγαζαν πέρα οικονομικά.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, υπολογίζεται ότι μετανάστευσαν οι 2.000 από τους 4.000 Εβραίους των Ιωαννίνων. Οπως και οι Ελληνες, ζούσαν σε μια αγροτική οικονομία με μεγάλες στερήσεις, ανασφάλεια και κακουχίες. Εκτός από τους Γιαννιώτες, ήρθαν στις ΗΠΑ και άλλοι Εβραίοι κυρίως με καταγωγή από περιοχές της Ηπείρου και της Μακεδονίας, που δεν είχαν ακόμα ενσωματωθεί στο ελληνικό κράτος.
«Και πάλι υπήρχαν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στους Ρωμανιώτες και τους Σεφαραδίτες, όταν εγκαθίσταντο στις νέες πατρίδες» μας λέει η Μάρσια Χαντάντ Οικονομόπουλος. «Οι πρώτοι δήλωναν Ελληνες, κρατούσαν τη γλώσσα, τα ήθη, τα έθιμα, τα φαγητά και τη μουσική. Συνήθως είχαν ταπεινά επαγγέλματα. Οι δεύτεροι δήλωναν Σεφαραδίτες, μιλούσαν λαντίνο και αφομοιώθηκαν γρήγορα στις χώρες όπου κατέληξαν. Εχοντας καλύτερες διασυνδέσεις και αστική καταγωγή, κέρδιζαν αμέσως μια θέση στη μεσαία τάξη.
Οι Ρωμανιώτες της Νέας Υόρκης εγκαταστάθηκαν στο νότιο τμήμα του Μανχάταν μαζί με άλλους Εβραίους και Ελληνες. Εκεί ήρθαν σε επαφή με ομόθρησκους από άλλα μέρη. Ενώ θα μπορούσαν να προσεύχονται σε κάποια από τις δεκάδες συναγωγές που είχαν ιδρύσει οι Εσκενάζι και οι Σεφαραδίτες, προτίμησαν να οικοδομήσουν τη δική τους, ώστε να ακολουθούν το δικό τους τελετουργικό που είχε και την ελληνική γλώσσα.
Χόρευαν ηπειρώτικα »Οι περισσότεροι καταπιάστηκαν με τα υφάσματα και έφτιαχναν γυναικεία ενδύματα και εσώρουχα. Οι πρώτες γενιές μιλούσαν αποκλειστικά ελληνικά στα σπίτια τους, κάτι που τους απομόνωνε από τους υπόλοιπους Εβραίους, οι οποίοι δεν τους αναγνώριζαν ως δικούς τους. Στις συνεστιάσεις χόρευαν ηπειρώτικους σκοπούς και έτρωγαν ελληνικά εδέσματα. Το ούζο δεν έλειπε ποτέ από τις γιορτές, ούτε καν τις θρησκευτικές. Συνήθιζαν να παντρεύονται μεταξύ τους και σπάνια συγγένευαν με Εβραίους άλλων εθνικοτήτων. Με τους Ελληνες είχαν εξαιρετικές σχέσεις και υπάρχουν φωτογραφίες όπου σε εβραϊκές συνεστιάσεις του 1937 παρευρίσκονται και συνεορτάζουν με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Αθηναγόρα».
Οι Ρωμανιώτες, όπως και οι Ελληνες, κράτησαν την ελληνική τους συνείδηση στην καινούρια τους ζωή. Μέσα σε μερικές δεκαετίες διασκορπίστηκαν σε ολόκληρη την Αμερική, αλλά σε πολλές περιπτώσεις διατηρούν ακόμα λέξεις, συνήθειες και κυρίως τη μεγάλη αγάπη για την Ελλάδα. Κάθε χρόνο η συναγωγή διοργανώνει ταξίδι-προσκύνημα στα Γιάννενα και πολλοί απόγονοι των πρώτων Ρωμανιωτών επιστρέφουν να γνωρίσουν τις ρίζες τους με μεγάλη συγκίνηση. Αλλωστε τα επίθετά τους παραμένουν τα ίδια και βρίσκουν συχνά ορισμένους συγγενείς ή και τοποθεσίες για τις οποίες τους μιλούσαν οι παππούδες τους.
Η Kehila Kedosha Janina, αν και μικροσκοπική, θεωρείται ένα από τα αρχιτεκτονικά ορόσημα της Νέας Υόρκης (New York Landmark). Η πρόσοψή της συντηρήθηκε το 2004. Στο εσωτερικό της υπάρχει γυναικωνίτης που έχει μετατραπεί σε μικρό μουσείο με παραδοσιακές γιαννιώτικες φορεσιές, αντικείμενα, φωτογραφίες και βιβλία. Κατά καιρούς διοργανώνονται μαθήματα ελληνικής μαγειρικής, τοπικών χορών, μουσικής κ.ά. Η διεύθυνσή της είναι 280, Broome Street.

Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010

«ΑΟΖ με την Κύπρο, τώρα!» - ΚΛΕΙΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ

Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010
Η διά μονομερούς δηλώσεως δημιουργία της κυπριακής ΑΟΖ το 2004 από τον πρόεδρο Παπαδόπουλο ήταν πραγματικά ηγετική κίνηση. Αν και η Τουρκία διεμαρτυρήθη, η απόφαση έγινε αμέσως αποδεκτή και από την Ε.Ε. και από τις ΗΠΑ.
Υπενθύμιση: Το Καστελόριζο είναι νησί στο ανατολικότερο άκρο της Ελλάδας και της Ε.Ε. Εχει 430 κατοίκους (απογραφή 2001)... Υπενθύμιση: Το Κασ
τελόριζο είναι νησί στο ανατολικότερο άκρο της Ελλάδας και της Ε.Ε. Εχει 430 κατοίκους (απογραφή 2001)... Επανειλημμένες προσεγγίσεις του όμως προς την ελληνική πλευρά, να οριοθετήσει μαζί με την Κύπρο την ΑΟΖ, έμειναν αναπάντητες. Η πρόσφατη απόφαση της μεγαλονήσου να οριοθετήσει την ΑΟΖ με το Ισραήλ δεν αφήνει πλέον καμία δικαιολογία στην Ελλάδα να μην ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της.
Εδώ και 30 χρόνια η χώρα μας επιμένει ότι η μοναδική διαφορά με την Τουρκία -η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου- είναι νομικής φύσης. Η έννοια της υφαλοκρηπίδας όμως έχει, εδώ και 25 χρόνια, υπερκεραστεί απ' αυτήν της ΑΟΖ.
Με βάση τα άρθρα 55-57 της νέας Σύμβασης του 1982, ως ΑΟΖ ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης περιοχή σε πλάτος μέχρι 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης και εντός της οποίας το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα σε θέματα που έχουν σχέση με την εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πηγών, ζώντων ή μη, των υδάτων, του βυθού και του υπεδάφους της θάλασσας.
Επίσης η Σύμβαση αναφέρει ρητά (άρθρο 121, παράγραφος 2) ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα ενός νησιού καθορίζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζονται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Επομένως, η Τουρκία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα ίδια επιχειρήματα για την ΑΟΖ που προβάλλει για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου, ότι, δηλαδή, τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι κάθονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας. Επιπλέον, η νέα Σύμβαση έχει καταργήσει τη γεωλογική έννοια της υφαλοκρηπίδας και έτσι η Τουρκία έχει χάσει άλλο ένα επιχείρημα.
Κλειδί σ' αυτή την οριοθέτηση είναι το Καστελόριζο, νησί το οποίο κατοικείται και, κατά συνέπεια, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι και διαθέτει ΑΟΖ και ότι είναι νησί της Ε.Ε. Εάν η Ελλάδα δεχτεί να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο χωρίς τον υπολογισμό του Καστελόριζου, η εμφανής συνέπεια θα είναι η Ελλάδα να μην έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο!
Οι τελευταίες μελέτες που έχουν γίνει δείχνουν ότι υπάρχουν μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου και πετρελαίου στο τρίγωνο Καστελόριζου-Κρήτης-Κύπρου. Οι περισσότερες από αυτές τις μελέτες έγιναν από αμερικανικές εταιρείες που προφανώς ειδοποίησαν τους Τούρκους γι' αυτό και, πιθανώς, είναι ζήτημα χρόνου προτού οι τελευταίοι αρχίσουν να προκαλούν την Ελλάδα με έρευνες στην περιοχή.
Τελευταία ακούγονται πολλά γύρω από την παλαιά αμερικανική ιδέα περί συνεκμεταλλεύσεως. Η συνεκμετάλλευση δεν οδηγεί πουθενά, δεν λύνει κανένα πρόβλημα, και γι' αυτό ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε από άλλες χωρές που αντιμετώπισαν τα προβλήματα που έχουμε με την Τουρκία. Συνεκμετάλλευση λοιπόν θα είναι τραγικό λάθος με επιπτώσεις και σε άλλους τομείς των διμερών σχέσεων, ανοίγοντας την όρεξη της Τουρκίας και για άλλους οικονομικούς πόρους, όπως την αλιεία.
Εν όψει των ανωτέρω, η Ελλάδα, ακολουθούσα το παράδειγμα άλλων χωρών (π.χ. ΗΠΑ, Ρωσία, οι περισσότερες χώρες της Ε.Ε., Ισραήλ) να διακηρύξει την κυριαρχία της σε ΑΟΖ με βάση τη Σύμβαση του 1982.
Τα ανωτέρω μπορούν να γίνουν με την ψήφιση νόμου που να δημιουργεί ΑΟΖ στις ελληνικές θάλασσες και εν συνεχεία να ανακοινωθεί στον ΟΗΕ. Μετά θα έρθουμε σε διαπραγματεύσεις με την Κύπρο και την Αίγυπτο προς καθορισμό της διαχωριστικής γραμμής.
Βεβαίως, η Τουρκία δεν θα αναγνωρίσει τέτοια κίνηση, όπως έπραξε και πρόσφατα με την Κύπρο. Νομικώς όμως αυτό είναι αδιάφορο. Σ' αυτή την περίπτωση όμως θα πρέπει να της υπενθυμίσουμε ότι η προσχώρησή της στη Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας είναι μια από τις προϋποθέσεις για την πλήρη ένταξή της στην Ε.Ε.
Βεβαίως, η «χώρα των μηδενικών διαφορών» θα μπορούσε, αγνοώντας το Διεθνές Δίκαιο, να επανέλθει στις παράνομες παραβιάσεις του εναερίου και υδάτινου χώρου μας. Επιθυμεί όμως να καταστρέψει την εικόνα ότι «έχει αλλάξει», που και η ίδια αλλά και οι εν Ελλάδι υποστηρικτές της, εδώ και χρόνια, προσπαθούν να δημιουργήσουν;

* Ο Β. Μαρκεζίνης είναι ακαδημαϊκός και ο Θ. Καρυώτης καθηγητής Πανεπιστημίου

Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2010

WikiLeaks : υπέρ των Σκοπίων παρασκηνιακά οι ΗΠΑ σε όλα τα κρίσιμα θέματα !

Σαφή θέση υπερ των Σκοπίων έχουν οι ΗΠΑ αποκαλύπτει το WikiLeaks Εκτύπωση E-mail
13-12-2010
Image 



Σαφή θέση υπέρ των Σκοπίων παίρνουν παρασκηνιακά οι ΗΠΑ σε όλα τα κρίσιμα θέματα, όπως της ονομασίας του εθνοτικού πορσδιορισμού της γλώσσας τους κλπ, όπως αποκαλύπτεται από τηλεγράφημα που έχει διαρρεύσει στο WikiLeaks. 
«Ως προς τη ‘Μακεδονία’, ο βοηθός υπουργός Γκόρντον είπε πως οι ΗΠΑ αφήνουν ακόμα τον Ειδικό Εκπρόσωπο του ΟΗΕ Νίμιτς να ηγείται [στη διαδικασία] και σημείωσε ότι ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Στάινμπεργκ είχε μιλήσει στους Έλληνες. Αν και οι ‘Μακεδόνες’ χρειάζεται να υποχωρήσουν σε θέματα, όπως η ονομασία του αεροδρομίου τους (σ.σ.: Μέγας Αλέξανδρος!), έχουν λογική επιχειρηματολογία σε άλλα θέματα, όπως η γλώσσα τους, η ονομασία της υπηκοότητάς τους κ.λπ. Κάποια υποχώρηση χρειάζεται και από τις δύο πλευρές».

Όλα αυτά στις 3 Ιουλίου 2009, πριν συμπληρωθεί καν μία εβδομάδα από την σύνοδο του ΟΑΣΕ στην Κέρκυρα, ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Φίλιπ Γκόρντον ενημερώνει διπλωμάτες χωρών-μελών της Ε.Ε. για τα διαμειφθέντα.

Ο κ. Γκόρντον, ο οποίος ήταν επίσης παρών στην Κέρκυρα, αναφέρεται στις συνομιλίες της κ. Μπακογιάννη με τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζέιμς Στάινμπεργκ στις 28 Ιουνίου 2009. Σημειώνεται ότι η κ. Μπακογιάννη είχε κι άλλη μια συνάντηση με τον κ. Στάινμπεργκ στις 15 Μαΐου 2009, η οποία καταγράφεται σε άλλα τηλεγραφήματα.

Η θέση της Ουάσιγκτον διατυπώθηκε, για πρώτη φορά, στις συνομιλίες του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζέιμς Στάινμπεργκ με την τότε υπουργό Εξωτερικών Ντ. Μπακογιάννη κατά τη Σύνοδο του ΟΑΣΕ στην Κέρκυρα, στις 28 Ιουνίου 2009. Ο κ. Στάινμπεργκ επανέλαβε ταυτόσημες απόψεις, αποτυπώνοντάς της μάλιστα γραπτώς σε “non paper” που επέδωσε στις 2 Φεβρουαρίου 2010, στον τότε αναπληρωτή και νυν υπουργό Εξωτερικών Δ. Δρούτσα.

Στην ίδια γραμμή αναμένεται να κινηθεί, σήμερα στην Αθήνα, και η βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τίνα Καϊντάνοβ σε συνομιλίες της με τον γ.γ. του υπουργείου Εξωτερικών πρέσβη Ι. Ζέπο. Η κ. Καϊντάνοβ θεωρείται βαθύς γνώστης και απαιτητικός συνομιλητής επί των βαλκανικών θεμάτων με επιτυχημένη καριέρα στο Στέητ Ντηπάρτμεντ, sτο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας και στις αμερικανικές πρεσβείες της ΝΑ Ευρώπης.

- Το διπλωματικό «πακέτο»
Το «πακέτο» ονομασίας-γλώσσας-εθνότητας αποτελεί την απάντηση του Στέητ Ντηπάρτμεντ στο ελληνικό βέτο κατά της ένταξης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, τον Απρίλιο του 2008. Περίπου ένα χρόνο αργότερα, το μήνυμα του κ. Στάινμπεργκ προς την κα. Μπακογιάννη ήταν «επικεντρωθείτε στο όνομα και αφήστε τα υπόλοιπα». Η επόμενη φάση των συνομιλιών είχε προγραμματιστεί στη γενική συνέλευση του ΟΗΕ, το Σεπτέμβριο του 2009, αλλά η τότε υπουργός Εξωτερικών δεν είχε μεταβεί, τελικά, στη Νέα Υόρκη λόγω ασθένειας.

Στις 2 Φεβρουαρίου φέτος, όπως σημειώνουν εγκυρότατες διπλωματικές πηγές, ο κ. Στάινμπεργκ τόνισε στον κ. Δρούτσα πως «είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε και θα βοηθήσουμε στο θέμα του γεωγραφικού προσδιορισμού», επιδίδοντας στον Έλληνα υπουργό και το επίμαχο non paper. Το υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει ενημερώσει έκτοτε ούτε τα κόμματα ούτε τα μέσα ενημέρωσης για το non paper και είναι, μέχρι στιγμής, ασαφές, αν έχει διαρρεύσει στο Wikileaks. Πάντως η γνωστή ιστοσελίδα φέρεται να κατέχει 54 εξερχόμενα τηλεγραφήματα της Αμερικανικής Πρεσβείας της Αθήνας του διμήνου Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2010 κι άγνωστο αριθμό εισερχόμενων τηλεγραφημάτων. Την ίδια περίοδο, ένα άλλο non paper, τετρασέλιδο, είχε επιδοθεί από την πρεσβεία στην ελληνική κυβέρνηση ενόψει της διεθνούς διάσκεψης του Λονδίνου για το Αφγανιστάν και ενόψει άλλων υποθέσεων καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

Κατά τις ίδιες διπλωματικές πηγές, το αμερικανικό non paper «διαφοροποιείται» από ένα αναλυτικό σημείωμα που είχε επιδώσει η ελληνική πλευρά στον ειδικό εκπρόσωπο του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς το Δεκέμβριο του 2009. Το άτυπο σημείωμα του κ. Στάινμπεργκ έκρινε «λογική» την ελληνική θέση για μια ονομασία του τύπου “Upper Vardaska”, αλλά επεσήμανε ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να υποχωρήσει στα θέματα της γλώσσας και της εθνότητας. Η Αθήνα, σύμφωνα με το Στέητ Ντηπάρτμεντ, θα μπορούσε να αποδεχθεί κάτι τέτοιο «σιωπηρά (tacitly) μέσω της διαδικασίας των Ηνωμένων Εθνών».
Αν και ούτε ο κ. Δρούτσας ούτε και ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, που επισκέφθηκε ένα μήνα αργότερα το Λευκό Οίκο, δέχθηκαν αμέσως το σκεπτικό του non paper, η «δημοκρατία» γνωρίζει ότι τόσο ο υπουργός Εξωτερικών, όσο κι άλλος εξωθεσμικός μεσολαβητής, εξέτασαν επί μακρόν τις αμερικανικές ιδέες. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, ώστε η υπουργός Εξωτερικών Χ. Κλίντον να θεωρεί, μέχρι φέτος το Σεπτέμβριο, ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου αποδέχεται πλήρως την προσέγγιση των ΗΠΑ. Η κ. Κλίντον εξοργίστηκε, όταν ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ Ν. Γκρούεφσκι απέρριψε τις προτάσεις του Στέητ Ντηπάρτμεντ, ενώ ανέφερε ότι «η Ελλάδα έκανε ό,τι έπρεπε», δημιουργώντας, ως σήμερα, νέα ερωτηματικά ως προς το τι έχει δεχθεί η χώρα μας.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=16120&Itemid=171

Κυριακή 20 Ιουνίου 2010

ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΒΡΑΊ΄ΚΟΥ ΛΟΜΠΙ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

Άρθρο παρμένο από το πολύ σοβαρό και πάντα σωστά ενημερωμένο Ιστολόγιο:
http://diolkos.blogspot.com/2010/06/blog-post_1260.html

H κρίση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, που λαμβάνει διαστάσεις βαθιάς, διαχρονικής ρήξης, έχει διαταράξει τη μέχρι πρότινος στενή συνεργασία της Άγκυρας με το πανίσχυρο εβραϊκό λόμπι στην Ουάσιγκτον, εξέλιξη που εμφανίζεται αποφασισμένη να αξιοποιήσει η ελληνοαμερικανική κοινότητα. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Καθημερινή, η πρώτη επαφή πραγματοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη στη Νέα Υόρκη. Διήρκεσε μιάμιση ώρα και αποφασίστηκαν περαιτέρω κινήσεις.
Ταυτόχρονα, ηγετικά στελέχη της ελληνοαμερικανικής κοινότητας θα προχωρήσουν σε καταχωρίσεις σε εφημερίδες επιρροής, όπως οι New York Times, στις οποίες θα αναδεικνύουν την υποκρισία της Τουρκίας η οποία εμφανίζεται να υποστηρίζει τους Παλαιστινίους στη Γάζα τη στιγμή που έχει εισβάλει και συνεχίζει να κατέχει τμήμα της Κύπρου.
Πριν από τρεις εβδομάδες, στο πλαίσιο ελληνοαμερικανικού συνεδρίου στην Ουάσιγκτον, σημαντικοί γερουσιαστές και βουλευτές εμφανίστηκαν αγανακτισμένοι με τον Tayyip Erdogan, και αυτό πριν από την κρίση στα ανοιχτά της Γάζας. Εξέφρασαν την άποψη πως "η Τουρκία εργάζεται ενάντια στην πολιτική των ΗΠΑ για λύση του Κυπριακού και αντιμετώπιση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν", μίλησαν για συνεργασία σε "θέματα κοινού ενδιαφέροντος" και αναρωτήθηκαν "πώς τολμάει μια χώρα που ευθύνεται για τη γενοκτονία των Αρμενίων και την εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή της Κύπρου, να κατηγορεί άλλες χώρες για παραβίαση του διεθνούς δικαίου;". Η Άγκυρα δεν μπορεί πλέον να υπολογίζει στη στήριξη του εβραϊκού λόμπι στον χειρισμό θεμάτων όπως είναι η Κύπρος, το Αιγαίο ή η γενοκτονία των Αρμενίων. Ενδεικτικό της μεταστροφής του κλίματος είναι πρόσφατο άρθρο της φιλικής προς το Ισραήλ Washington Times με τίτλο "Η αμερικανοεβραϊκή κοινότητα θέτει τέλος στην υποστήριξη των τουρκικών συμφερόντων στο Κογκρέσο". Αφού αναφέρεται στις πολλές περιπτώσεις στήριξης της Τουρκίας από το εβραϊκό λόμπι, αποκαλύπτει ότι με τις παρεμβάσεις του διευκόλυνε τις πωλήσεις αμερικανικών όπλων προς την Τουρκία, τις οποίες προσπαθούσε να περιορίσει το ελληνικό λόμπι, ενώ πέτυχε να μην περάσει ο πετρελαιαγωγός Μπακού-Τσεϊχάν από την Αρμενία. Όπως δηλώνει στην εφημερίδα ο πρώην υφυπουργός Άμυνας Douglas Feith, το εβραϊκό λόμπι "κατέστησε περισσότερο ορατή και κατανοητή" τη στρατηγική αξία της Τουρκίας για τις ΗΠΑ και εξασφάλισε τη στήριξή της από διαδοχικές κυβερνήσεις και πολλά μέλη του Κογκρέσου.

Σάββατο 5 Ιουνίου 2010

Το Δαβουτόγλειο μπούμεραγκ : İsrail Yok!...όπως λέμε: Malta Yok!...*

"Davudoglu's boomerang: İsrail Yok!...as we say: Malta Yok!..."*

Το στρατηγικό εγχείρημα Νταβούτογλου πέτυχε τον πρώτο στόχο του. Το Ισραήλ απομονώθηκε, και οι Τουρκαλάδες υποκριτικά αναδεικνύονται οι χατζαροφόροι προστάτες των καταπιεσμένων Παλαιστινίων.
Τουρκία-Ισραήλ 1-0 λοιπόν. Ο λεβάντες φουσκώνει τα πανιά της Δαβουτόγλειας ναυαρχίδας.
Τα σπαθιά έχουν βγεί από τις ξιφοθήκες, καί στα τριακόσια εκκατομύρια των Αράβων προστίθενται τώρα τα εβδομήντα των Τούρκων. Η Αμερική τρέχει και δεν φτάνει να μαζέψει τα ασυμάζευτα των δύο στυλοβατών της στην περιοχή.
Ο θρίαμβος του Ερντογάν, πού έχει συσπειρώσει πίσω του τις λαϊκές μάζες του Ισλάμ, καί όχι μόνον, στην Τουρκία καί στην Μέση Ανατολή, και η αντίστοιχη ταπείνωση του Νετανιάχου που επιφέρει επάνω του την μήνιν του συνόλου του Ισραηλίτικου πολιτικού κόσμου, είναι σε απολύτως αντίστρόφη αναλογία.
Είναι όμως έτσι τα πράγματα; To 1-0 ΤΥουρκίας-Ισραήλ σίγουρα δεν θα κρατήσει γιά πολύ. Το Ισραήλ, ευτυχώς γιά την Ελλάδα καί την Κύπρο, δεν είναι Κιχωτικοί ανεμόμυλλοι γιά να κονταροχτυπιέται μαζί του, έτσι, γιά το Ισλαμικό θεαθείναι, ο κάθε Γιενί-Οσμανλί νταβατζής. Η Ισλαμοκρατική Τουρκία θα βρεί επί τέλους τον μάστορή της.
Τό τρομακτικής δύναμης και επιροής Εβραϊκό Λόμπυ στις ΗΠΑ έχει ήδη μπεί σε τροχειά κίνησης με την αξιοθαύμαστη εκγρήγορση και τον δυναμισμό που πάντα το διακρίνει.
Το παρακάτω άρθρο, γραμμένο από έναν ρεπουμπλικανό βουλευτή από το Ιλλινόϊς, συμφωνεί δεν συμφωνεί κανείς μαζί του (άλλο θέμα αυτό, και δευτερεύον άλλως τε στο θέμα μας) είναι πάντως ενδεικτικό της οργανωμένης δουλειάς που πέφτει καί του σκηνικού αντι-Τουρκικής προπαγάνδας που μεθοδικά στήνεται στις ΗΠΑ.

Photo by: ASSOCIATED PRESS
Hello, Turkey?By AARON SCHOCK
06/06/2010


The Turkish foreign minister recently called the flotilla episode ‘Turkey’s 9-11.’

There are some vital points being overlooked in the international coverage of the Israeli response to the Gaza flotilla, and a mountain of hypocrisy that needs to be exposed. Egypt, the Palestinian Authority (PA) and every Arab foreign minister agreed that Hamas not be allowed to control the southern border crossing with Egypt after the terror group violently seized control of Gaza in 2007.

Yes, Egypt has blockaded Gaza under Hamas’s control as much as the Israelis have – and with the widespread support of Arab governments and the PA. Where’s the outrage?

Palestinians are supposedly experiencing a humanitarian crisis, and yet no Arab or Islamic government has demanded Egypt open its border with Gaza. Hello, Turkey?

When Israel pulled out completely from the Gaza Strip in 2005, it imposed no blockade. It was only after Hamas began a terror campaign with 10,000 rockets fired at Israeli civilians that Israel and Egypt imposed this blockade – with PA and Arab support. No Arab government wanted a terror-prone Hamas to flourish in Gaza, let alone spread.

ONE NEEDS to ask: If the Kurds or the Kurdistan Workers’ Party (PKK) across the Turkish border in Iraq rained 10,000 rockets on Turkish civilians, what would the Turks do? After all, the Kurds have legitimate disputes with the government of Turkey, and have been viciously repressed.

What if international NGOs decided to airlift humanitarian supplies to PKK refugees in Iraq, with those shipments containing civilian equipment that could easily be made into weapons?

Only Turkey recognizes a Turkish republic in Northern Cyprus. What would the Turkish military’s response be if organizations from nations that do not recognize the Turkish occupation of Northern Cyprus decided to break that military occupation?

Again, regarding Turkish hypocrisy, the prime minister of Turkey, Recep Tayyip Erdogan, received the international pariah who leads Sudan – President Omar Bashir – a man who has committed genocide. The International Criminal Court has an arrest warrant out for him on charges of genocide, crimes against humanity and war crimes. Not only has the Darfur region of Sudan experienced genocide directed by Bashir and his government, but other regions of southern Sudan have as well. During the visit in mid-August of last year, Erdogan said he did not believe Bashir was guilty of the war crimes for which he was indicted.

And here is how the Turkish prime minister justified that widely disputed contention: “It is not possible for those who belong to the Muslim faith to carry out genocide,” said Erdogan. He deems Bashir innocent. End of story.

THE TURKISH foreign minister recently called the flotilla episode, “Turkey’s 9-11.” Shame on you sir. No American should ever forget such an insult.

This brings me to the reason for the blockade of Gaza, including the Israeli naval blockade. Some of the items on the ships were dual-use, with both civilian and military uses. For instance, there was rebar for a small amount of cement.

Heaven knows Gaza needs a lot of rebuilding. This tiny amount is insignificant for construction, however, although it’s a nice supply of iron to be converted into weapons.

If the Israeli naval blockade ends does anyone really think Hamas won’t be importing a wide array of weapons? If the ships don’t have to go through checkpoints, arms shipments would resume without a doubt – and so would the rocket attacks.

What nation would sit back and allow arms to pour into a neighboring territory that will certainly be used in more attacks on its people? If the blockade ends, arms shipments into Gaza will resume, and rocket firings into will Israel resume. It’s that simple.

None of the United Nations peacekeeping organizations and observers has kept out the sophisticated weapons imported by Hizbullah into southern Lebanon – despite absolute UN assurances to do so. No similar observers are capable of standing in the way of Iranian arms shipments to Hamas either. Only Israeli and Egyptian checkpoints can do that.

Again, I ask, would Turkey allow similar organizations to ship uninspected cargo to the suffering PKK Kurds in Turkey and Iraq? Hamas needs to negotiate with its estranged brothers in the Palestinian Authority in the West Bank, and commit themselves to peace and recognition of Israel. Then peace and prosperity will prevail.

Let’s get the facts straight and the hypocrisy exposed as this debate proceeds.



The writer, a Republican, represents Illinois’ 18th Congressional District. He is the youngest member of Congress.


*
..."And to say “Forgeddaboudit!” there is malta yok, an expression with an amusing history. In the year 1645, the story goes, the Ottoman sultan Ibrahim the Mad ordered his fleet to attack the Christian island of Malta in the western Mediterranean. Upon receiving the order, however, Ibrahim’s chief admiral, fearing such a move would end in disaster, placed a candle on his naval map, allowed the wax drippings to fall on the little island until they covered it, declared to his adjutants “Malta yok,” and sailed off to attack the Venetians in Crete. The siege of Crete lasted 24 years, in the third of which Ibrahim lost his head, and the Venetians finally surrendered in 1669...."
The Jewish daily FORWARD: "Pardon my Turkish"
http://www.forward.com/articles/6927/