Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος μιλάει στους συμπολεμιστές του

«Το να σου παραδώσω την πόλη, δεν είναι θέμα ούτε δικό μου ούτε άλλου κατοίκου της, καθώς με κοινή απόφαση όλοι αυτοπροαίρετα θα πεθάνουμε και δε θα λογαριάσουμε τη ζωή μας»

Ακούσαμε λοιπόν εμείς μέσα στην πόλη τόσο μεγάλη οχλοβοή, σαν ήχο έντονης θαλασσοταραχής, και σκεφτόμασταν άραγε τι είναι. Μετά από λίγο βεβαιωθήκαμε και επαληθεύτηκε ότι για την επαύριο ο αμιράς ετοίμασε χερσαίο και θαλάσσιο πόλεμο για την πόλη, με όση σφοδρότητα μπορούσε. Κι εμείς βλέποντας το τόσο μεγάλο πλήθος των ασεβών  (όπως μου φάνηκε, πραγματικά για κάθε έναν από εμάς αντιστοιχούσαν πεντακόσιοι και περισσότεροι από αυτούς), αναθέσαμε όλες μας τις ελπίδες στην Πρόνοια του Θεού.

Και με προσταγή του βασιλιά, ιερείς, αρχιερείς και μοναχοί, γυναίκες και παιδιά κρατώντας τις άγιες και σεπτές εικόνες καθώς και τα «θεία εκτυπώματα», γύριζαν στα τείχη της πόλης και με δάκρυα φώναζαν το «Κύριε ελέησον» και ικέτευαν τον Θεό να μη μας παραδώσει για τις αμαρτίες μας σε χέρια εχθρών άνομων και αποστατών και των πιο πονηρών σε όλη τη γη, αλλά να μας λυπηθεί.

Και κλαίγοντας, ο ένας στον άλλον έδιναν θάρρος, για να αντισταθούν γενναία στους εχθρούς την ώρα της μάχης. Παρόμοια και ο βασιλιάς, το ίδιο οδυνηρό δειλινό της δευτέρας, αφού συγκέντρωσε όλους τους αξιωματούχους, τους άρχοντες και αρχομένους, δημάρχους και εκατόνταρχους και άλλους εκλεκτούς στρατιώτες, είπε τα εξής:

«Εσείς λοιπόν ευγενέστατοι άρχοντες και εκλαμπρότατοι δήμαρχοι και στρατηγοί και γενναιότατοι συμπολεμιστές και όλος ο πιστός και τίμιος λαός, γνωρίζετε καλά ότι ήρθε η ώρα και ο εχθρός της πίστης μας θέλει, με κάθε μέσο και τέχνασμα, να μας φέρει σε πολύ δυσκολότερη θέση και με όλη του τη δύναμη να μας πολεμήσει σφοδρά με μεγάλη συμπλοκή στην ξηρά και στη θάλασσα, για να μας δηλητηριάσει, αν μπορεί, σαν το φίδι και να μας καταπιεί σαν το λιοντάρι.

Για αυτό σας μιλώ και σας παρακαλώ να σταθείτε με ανδρεία και γενναία ψυχή, όπως κάνατε πάντα ως τώρα, ενάντια στους εχθρούς της πίστης μας. Σας παραδίδω λοιπόν την εκλαμπρότατη και περίφημη αυτή πόλη και πατρίδα μας και βασιλεύουσα των πόλεων. 

Γνωρίζετε βέβαια καλά, αδελφοί, ότι για τέσσερα πράγματα οφείλουμε από κοινού να προτιμήσουμε περισσότερο να πεθάνουμε παρά να ζούμε. Πρώτα για την πίστη μας και την ευσέβεια, δεύτερον για την πατρίδα, τρίτον για τον βασιλιά σαν χρισμένο κύριό μας και τέταρτον για τους συγγενείς και φίλους.

Λοιπόν, αδελφοί, αν οφείλουμε να αγωνιζόμαστε ως το θάνατο για ένα μόνο από τα τέσσερα, πολύ περισσότερο για όλα αυτά μαζί, καθώς, όπως ολοφάνερα το βλέπετε, όλα πρόκειται να τα στερηθούμε. 

Αν για τα δικά μου πλημμελήματα παραχωρήσει ο Θεός τη νίκη στους ασεβείς, αγωνιζόμαστε για την πίστη μας την αγία, την οποία ο Χριστός με το δικό του αίμα μας χάρισε. Κι αν ακόμα κερδίσει κάποιος όλο τον κόσμο και χάσει την ψυχή του, ποιο το όφελος; Δεύτερον, με τον ίδιο τρόπο θα χάσουμε την περίφημη πατρίδα και την ελευθερία μας. Τρίτον, χάνουμε και τη βασιλεία, την κάποτε περίλαμπρη και τώρα ταπεινωμένη και ντροπιασμένη και αποδυναμωμένη, και εξουσιάζεται από τύραννο και ασεβή. Τέταρτον, στερούμαστε και τα πολυαγαπημένα μας παιδιά, και τις συζύγους μας και τους συγγενείς.». 

Γεώργιος Φραντζής , (J.Ρ. ΜΙGΝΕ, Patrologia Graeca)
Απόδοση στα νέα ελληνικά: Τέζας Γεώργιος
http://www.impantokratoros.gr/Konstantinos-Paleologos.el.aspx

Το Μοναστήρι (ξανα)μαθαίνει ελληνικά

ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΩΝ

Τηλέμαχος Κόκκος
30/05/2011

Ο δάσκαλος Θ. Στεργίου σε εκδρομή στο Γαλαξίδι με τα παιδιά του
φροντιστηρίου του

Μετά από πολλά χρόνια καταπίεσης, η ελληνική γλώσσα και ο ελληνικός πολιτισμός
επιστρέφουν στο Μοναστήρι (Μπίτολα) της ΠΓΔΜ.

Οι Έλληνες της περιοχής, που για πολλά χρόνια έκρυβαν την καταγωγή τους, έχουν
τώρα την ευκαιρία να μάθουν ελληνικά, χάρη στα φροντιστήρια που λειτουργούν
στην πόλη και την εδώ και δέκα χρόνια εφαρμογή του ευρωπαϊκού προγράμματος
«Περικλής».

Στα φροντιστήρια αυτά εργάζονται πλέον οι δάσκαλοι που γνώριζαν ελληνικά,
αλλά τα μιλούσαν μόνο κρυφά στα σπίτια τους και πάντα με τον φόβο της αστυνομίας.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που δέχθηκαν «επισκέψεις» από κρατικά όργανα έτσι για
ένα . . . καφεδάκι ! Φυσικά ποτέ δεν ενοχλήθηκαν αντίστοιχα φροντιστήρια
ρουμανικής η τουρκικής ή οποιασδήποτε άλλης γλώσσας.
Ένα από τα πιο δυναμικά και αξιόλογα κέντρα της εκμάθησης των Ελληνικών
είναι και αυτό του Θανάση Στεργίου στο Μοναστήρι που λειτουργεί με πολλούς
μαθητές, χωρίς  καμιά βοήθεια από την πατρίδα .

Με φιλανθρωπίες κάποιων περιστασιακών επισκεπτών στο Μοναστήρι
ο Κώστας Μπούγιας της ΕΡΤ, προϊστάμενος περιφερειακών ραδιοσταθμών
είναι ένας από αυτούς), στέκεται ακόμα όρθιος, αλλά ως πότε;
Τουλάχιστον κάποιοι αρμόδιοι ...ξύπνησαν από τον λήθαργο και εδώ και
μερικά χρόνια πηγαίνουν τους μαθητές εκδρομές στην πατρίδα και σε
άλλες περιοχές όπου έχει ανθίσει ο ελληνικός πολιτισμός. 
Βοήθεια προσφέρει και ο σύλλογος «Φίλοι του Μοριά», με εκπαιδευτικό
υλικό.

Η χαζομάρα σ'αυτή τη χώρα δεν έχει όρια!!!

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 27 ΜΑΪ́ΟΥ 20

του Θεόφιλου Κωτσίδη

Με σημερινά δημοσιεύματα, τα οποία στερούνται του σεβασμού, προς την Ιστορία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, - όταν μάλιστα τιμήθηκε μόλις πριν λίγες μέρες από όλους τους συλλογικούς φορείς αλλά και από την ίδια την Ελληνική Πολιτεία η Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στην οποία πρωταγωνιστικό ρόλο είχε και ο ίδιος ο Μουσταφά Κεμάλ - επιχειρείται η ανάδειξη της απόφασης να κηρυχθεί το σπίτι του Κεμάλ ως μνημείο με ομόφωνη απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού.


Διατυπώνει μάλιστα με περίσσια σιγουριά ότι ο Κεμάλ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ότι κάποιοι - τυχαίοι μάλλον - υποστηρίζουν ότι γεννήθηκε στη Χρυσαυγή Θεσσαλονίκης.


Ως απάντηση στην απαράδεκτη αυτή απόφαση παραθέτουμε 2 άρθρα.


Το άρθρο του Σάββα Καλεντερίδη το οποίο δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα Ποντιακή Γνώμη με το οποίο ζητά να παραδοθεί στους συλλόγους και τα προσφυγικά σωματεία το νεοκλασικό «Σπίτι του Κεμάλ» στη Θεσσαλονίκη και του Τάσου Κοντογιαννίδη το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News σχετικά με το αν η Θεσσαλονίκη ή η Χρυσαυγή τελικά είναι η γενέτειρα του Κεμάλ.

Να παραδοθεί στους συλλόγους και τα προσφυγικά σωματεία το νεοκλασικό «Σπίτι του Κεμάλ» στη Θεσσαλονίκη

του Σάββα Καλεντερίδη


Οι Τούρκοι υπεραμύνονται ενός άθλιου και διεστραμμένου σφαγέα και την ίδια στιγμή εμείς οι Έλληνες τιμούμε τον ίδιο άνθρωπο που είναι υπεύθυνος για τη σφαγή εκατοντάδων χιλιάδων γυναικόπαιδων, καθιστώντας το υποτιθέμενο σπίτι του τόπο προσκυνήματος στη μαρτυρική Θεσσαλονίκη.


Τώρα που αρχίζει να αντιλαμβάνεται ο κόσμος την ιστορική αλήθεια, επιβάλλεται να ακυρωθεί άμεσα η πράξη παραχώρησης στο τουρκικό κράτος του νεοκλασικού στη Θεσσαλονίκη, να παραδοθεί στους συλλόγους και τα προσφυγικά σωματεία της Θράκης, του Πόντου και της Ανατολής, και αντί για τόπος προσκυνήματος των φασιστών Τούρκων στον διεστραμμένο σφαγέα, να μετατραπεί σε Μουσείο Γενοκτονίας του Ελληνισμού του Πόντου και της Ανατολής.


Το ιστολόγιο του περιοδικού foreignpolicy δημοσίευσε τον κατάλογο των δικτατόρων οι οποίοι έφεραν μουστάκι. Στον κατάλογο αυτό περιλαμβάνεται και ο διεστραμμένος σφαγέας των λαών της Ανατολίας και ιδρυτής της Τουρκικής «Δημοκρατίας» Μουσταφά Κεμάλ.


Το περιοδικό στο δημοσίευμά του αναφέρεται στο πώς υιοθετήθηκε το πρότυπο του μουστακιού στην τουρκική κοινωνία και στη διαχρονική εξέλιξή του, ενώ γίνεται αναφορά και στον μυστακοφόρο Ερντογάν. Πάντως, αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι η αντίδραση των τουρκικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης τα οποία θεωρούν το δημοσίευμα ως προσβολή εναντίον του Κεμάλ και της Τουρκίας, καθώς στον ίδιο κατάλογο περιλαμβάνεται ο δικτάτορας Φράνκο και ο Χίτλερ...


Μετά το θόρυβο που προκλήθηκε στην τουρκική κοινή γνώμη για το θέμα, ο πρέσβης της Τουρκίας στην Ουάσιγκτον Ναμί Ταν έστειλε σκληρή επιστολή διαμαρτυρίας στο εγκυρότατο αμερικανικό περιοδικό, αναφέροντας ότι αποτελεί μεγάλη προσβολή για την Τουρκία το γεγονός ότι συμπεριλήφθηκε στον ίδιο κατάλογο το όνομα του ιδρυτή της Τουρκικής «Δημοκρατίας» με δικτάτορες όπως ο Χίτλερ και ο Στάλιν. Φαίνεται ότι ο πρέσβης της Τουρκίας αγνοεί το γεγονός πως η διεθνής κοινή γνώμη γνωρίζει πολύ καλά ότι ο Κεμάλ κυβέρνησε δικτατορικά την Τουρκία από το 1923 μέχρι το θάνατό του, το 1938, καθώς και τις πρωταγωνιστικές του ευθύνες για το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων αόπλων αθώων γυναικόπαιδων, που έγιναν στα πλαίσια του σχεδίου, το οποίο επεξεργάστηκε και έθεσε ο ίδιος σε εφαρμογή, για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολής και τη δημιουργία της "καθαρής" Τουρκίας.


Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι ο Χίτλερ, όταν σχεδίαζε τη Γενοκτονία των Εβραίων, έλαβε ως πρότυπο την Τουρκία και τον ίδιο τον Κεμάλ.


Πώς είπαμε ότι λέγεται ένας λαός και μια χώρα όταν αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει τις ευθύνες που έχει για τη δολοφονία εκατοντάδων χιλιάδων και εκατομμυρίων ανθρώπων;

Θεσσαλονίκη ή Χρυσαυγή, η γενέτειρα του Κεμάλ;

του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη

Ενώ οι Τούρκοι ετοιμάζονται να γιορτάσουν τα 130 χρόνια από τη γέννηση του πατέρα τους (Ατατούρκ) Μουσταφά Κεμάλ, ένα παλιό ερώτημα, για το πού γεννήθηκε, ξαναέρχεται στην επιφάνεια. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη ή στο Σαρή Γιάρ, τη σημερινή Χρυσαυγή του Λαγκαδά;


Το έδαφος για να φανεί η Θεσσαλονίκη τόπος γεννήσεως του, καλλιεργήθηκε στη δεκαετία του ’30 από τουρκικής πλευράς με την ανοχή των ελληνικών αρχών, που δεν είχαν κανένα λόγο να αντιδράσουν. Προωθήθηκε εντέχνως από την πλευρά της Τουρκίας για να φανεί κάπως αριστοκρατική -για προπαγανδιστικούς λόγους- η καταγωγή του και η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου που καλλιεργούσε με ιδιαίτερη επιμονή την ελληνοτουρκική φιλία έδειξε πλήρη αδιαφορία… Έτσι παρέμεινε, κι έτσι καθιερώθηκε. Η αλήθεια, όμως, είναι διαφορετική.


Ο Μουσταφά Κεμάλ γεννήθηκε στο χωριό Σαρή Γιάρ, κοντά στον Λαγκαδά, όπου ζούσαν οι γονείς του. Εκεί έμενε η οικογένειά του. Ο πατέρας του Αλή Ριζά εφέντης, ήταν έφεδρος αξιωματικός στην αρχή, έμπορος ξυλείας κατόπιν και αργότερα, τελωνειακός υπάλληλος στο Σταθμό του Λαγκαδά, όπου πηγαινοερχόταν με το άλογό του.


Ο παππούς του από τη μεριά της μητέρας του ήταν επιστάτης σ’ ένα τσιφλίκι του Λαγκαδά, όπως και ο θείος του, αδελφός της μητέρας του. Άλλοι λένε ότι ήταν βοσκοί, ενώ και ο ίδιος ο Μουσταφά έβοσκε πρόβατα και γελάδια…


Κατά τους ισχυρισμούς των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, ο Κεμάλ ήταν Doenmeh προέλευσης, ενώ άλλοι ιστορικοί λένε ότι ήταν αλβανοσλαβικής καταγωγής. Η μητέρα του, Ζουμπεϊντέ χανούμ, ήταν Γιουρούκ απο το Τουρκμενιστάν και κατ’ άλλους σλαβικής καταγωγής.


Ο Αλή Ριζά πέθανε το 1888 όταν ο Μουσταφά ήταν 7 ετών, που πήγαινε ήδη στο σχολείο του Σαρή Γιαρ. Το 1893 κατεβαίνει με τη μητέρα του στη Θεσσαλονίκη και εγκαθίσταται σε συγγενικό τους σπίτι δίπλα στο σημερινό τουρκικό προξενείο και ο Μουσταφά εγγράφεται στη σχολή «Ιντατζιέ», το στρατιωτικό γυμνάσιο. Εκεί από τον δάσκαλο του (επειδή «έπαιρνε» εύκολα τα μαθηματικά) θα αποκτήσει το προσωνύμιο Κεμάλ. Τρία χρόνια μετά, θα εγγραφεί στη Σχολή υπαξιωματικών στο Μοναστήρι, ενώ η μητέρα του παντρεύεται για δεύτερη φορά. Ο Μουσταφά, μετά το τέλος των σπουδών του στο Μοναστήρι φεύγει το 1899 για την Κωνσταντινούπολη για ανώτατες στρατιωτικές σπουδές.


Οι Μαρτυρίες ότι ο Κεμάλ γεννήθηκε στο Σαρή Γιάρ είναι πολλές και όλες δένουν μεταξύ τους... Το 1922, όταν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και τη Μικρά Ασία εγκαταστάθηκαν στο χωριό άκουγαν από τους Τούρκους κατοίκους που έφυγαν πολύ αργότερα για την Τουρκία, να μιλάνε για το σπίτι που γεννήθηκε ο Κεμάλ. Ήταν, έλεγαν, ένα διώροφο κτίσμα, δίπλα στο τζαμί, κτισμένο με μεγάλες πέτρες και πλιθιά και στο οποίο μπήκε μία ελληνική οικογένεια, η οποία έφυγε το 1930 προς τις εύφορες περιοχές της λίμνης Λαγκαδά. Το σπίτι μετά κατέρρευσε κι έμειναν τα ερείπιά του ως τη δεκαετία του ’70 (όπως δείχνει η φωτογραφία).



Ενδιαφέρον παρουσιάζουν παλιές μαρτυρίες κατοίκων που δημοσιεύτηκαν στον «Ελληνικό Βορρά» από τον δημοσιογράφο Δημ. Λουκά πριν από τριάντα χρόνια.


Σύμφωνα με μαρτυρίες του παλιού κοινοτάρχη Βασίλη Δεργιανή και του γραμματέα Αντώνη Τσιαγκαλίδη, στη δεκαετία του ΄60 επισκέφτηκαν την κοινότητα δύο Τούρκοι επιστήμονες και ζήτησαν να τους δείξουν το σπίτι του Κεμάλ. «Τους πήγαμε στον παλιό συνοικισμό και τους δείξαμε τα χαλάσματα του σπιτιού. Μας είπαν ότι ήρθαν από την Τουρκία για να προσκυνήσουν στο σπίτι που γεννήθηκε ο Κεμάλ. Προσκύνησαν, έκαναν τεμενάδες και φεύγοντας συγκινημένοι πήραν ως ενθύμιο μικρές πέτρες από τα θεμέλια του σπιτιού και λίγο χώμα. Ένας εξ αυτών, φεύγοντας μας είπε ότι το Σαρή Γιάρ ήταν ο τόπος καταγωγής των γονιών τους.


Άλλες μαρτυρίες


Ιωάννης Κουλακλής (πήγε στο Σαρή Γιάρ το 1922 σε ηλικία 35 ετών): «Μέναμε στο χωριό με τους παλιούς Τούρκους κατοίκους που δίσταζαν να μιλήσουν για τον Κεμάλ, γιατί ήξεραν ότι αυτός σκότωσε τους δικούς μας και μπορεί να μας προκαλούσαν. Στο σπίτι που γεννήθηκε ο Κεμάλ, έμενε ο Ανδρέας Στάθης και όλοι τον φώναζαν πειραχτικά … Κεμάλ!».


Σωτήρης Ταυλαρίδης (πήγε στο χωριό σε ηλικία 15 ετών): «Παίζαμε με τα τουρκάκια έξω από το σπίτι και έλεγαν ότι ήταν του Κεμάλ και ότι μέσα σ’ αυτό είχε γεννηθεί».


Φώτης Χαραλαμπάκης (ήρθε στο χωριό 12 ετών!): «Οι γονείς μου μιλούσαν με τους Τούρκους και τους έδειχναν το σπίτι και τους έλεγαν ότι σ’ αυτό γεννήθηκε ο Κεμάλ κι έμεινε μέχρι τα 10 του χρόνια και μιλούσαν με θαυμασμό γι' αυτόν. Πρόσεχαν τα λόγια τους, γιατί εφοβούντο μήπως οργιστούν οι δικοί μας και ζητήσουν εκδίκηση για τα εγκλήματα που έκανε σε βάρος μας»


Ανδρέας Στάθης (παλιός πρόεδρος της Χρυσαυγής, ήρθε στο χωριό σε ηλικία 10 ετών): «Οι γονείς μου έλεγαν πάντα ότι μέναμε στο σπίτι του Κεμάλ, που είχε μεγάλη αυλή, ήταν διώροφο, κάτω ήταν το χαγιάτι και πάνω είχε δύο υπνοδωμάτια. Ένας Τούρκος μας είχε πει ότι από εδώ έφυγε ο Κεμάλ στα 10 του χρόνια και πήγε στη Θεσσαλονίκη. Επίσης, έλεγε ότι είχε Αλβανό πατέρα και Τουρκάλα μητέρα, πολύ όμορφη με γαλάζια μάτια. Μείναμε στο σπίτι αυτό έως το 1930. Μετά φύγαμε κι άρχισαν να πέφτουν οι τοίχοι του και να καταρρέει…»


Η σημερινή κατάσταση


Σήμερα ούτε απομεινάρια του σπιτιού του Κεμάλ υπάρχουν, ούτε του τζαμιού. Μπορεί από τη Θράκη οι μουσουλμάνοι μαθητές που πραγματοποιούν εκδρομές να οδηγούνται υποχρεωτικά για προπαγανδιστικούς λόγους στο δήθεν σπίτι του Κεμάλ στην Αγίου Δημητρίου στο προξενείο, για να προσκυνήσουν, εκείνοι, όμως, που το επιβάλλουν ξέρουν πολύ καλά ότι το σπίτι ήταν στο Σαρή Γιαρ.


Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο που ακόμα και σήμερα -όπως μας λένε κάτοικοι της Χρυσαυγής- έρχονται Τούρκοι κατ’ ευθείαν στη σημείο, όπου υπήρχε το σπίτι και προσκυνάνε… Πριν λίγο καιρό, ένα πούλμαν γεμάτο ταξιδιώτες από την Τουρκία και ο Τούρκος πρόξενος πήγαν και επισκέφτηκαν το χώρο και προσκύνησαν. Αν πριν από 30 χρόνια υπήρχαν χαλάσματα του σπιτιού και του Τζαμιού, που θύμιζαν τον παλιό τούρκικο οικισμό, σήμερα ούτε αυτά υπάρχουν, παρά μόνο ένα απέραντο χωράφι…

"Υποθαλάσσια Θεσαλονίκης ~ Και δεν έγινε και την χρυσοπληρώνουμε"

Ενα πράγμα δεν καταλαβαίνω...αφού αποφάσισαν να μήν το κάνουν το έργο, γιατί τότε πληρώνουμε τόσα εκατομύρια καί δεν το προχωρούν τουλάχιστον μέχρι τού ποσό που θα το αποζημιώσουν, παρά δέχονται να δώσουν τόσα χρήματα σε πρόστιμα γιά το τίποτα; 

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011 

Με τοξικά ελληνικά ομόλογα θέλει το υπουργείο Οικονομικών να αποζημιώσει τους ομίλους Ελλάκτωρ και Archirodon, οι οποίοι θα υλοποιούσαν από κοινού το έργο της υποθαλάσσιας αρτηρίας Θεσσαλονίκης, ώστε να αποφύγει να καταβάλει με μετρητά το ποσό των περίπου 73 εκατ. ευρώ που επιδικάστηκε ως αποζημίωση στην κατασκευαστική κοινοπραξία για την ακύρωσή του.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο Οικονομικών έχει προτείνει στην κοινοπραξία Θερμαϊκή Οδός να καταβάλει το ελληνικό δημόσιο το 50% της αποζημίωσης με μετρητά και το υπόλοιπο 50% με ομόλογα αντίστοιχης σημερινής αξίας:

Όπως είναι φυσικό, η κοινοπραξία απέρριψε την πρόταση, απαιτώντας να πληρωθεί με μετρητά για το σύνολο του ποσού που έχει επιδικαστεί. Εντός των προσεχών ημερών και αφού εξετάσει τα δεδομένα και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν, το υπουργείο αναμένεται να ορίσει τον τρόπο με τον οποίο σκοπεύει να πληρώσει την αποζημίωση.

Σημειώνεται ότι στην κοινοπραξία Θερμαϊκή Οδός συμμετέχουν με ποσοστό 50% τόσο ο όμιλος Ελλάκτωρ όσο και ο ελληνικών συμφερόντων ολλανδικός οίκος Archirodon.
 
Ο τελευταίος, ο οποίος μάλιστα έχει έντονη παρουσία στη Μέση Ανατολή, δραστηριοποιήθηκε για πρώτη φορά στην ελληνική αγορά μέσω του έργου της υποθαλάσσιας αρτηρίας Θεσσαλονίκης, το οποίο όμως ακυρώθηκε πριν καν ξεκινήσει.

Μάλιστα, αυτή η κακή εμπειρία δεν αποκλείεται να λειτουργήσει αποτρεπτικά γι' αυτόν σε ό,τι αφορά τη διεκδίκηση άλλων έργων στην Ελλάδα, ιδίως δε αν το υπουργείο Οικονομικών επιβάλει στη Θερμαϊκή Οδό τη λήψη αποζημίωσής της με τη μορφή ομολόγων.

Υπενθυμίζεται ότι το έργο παραχώρησης για την κατασκευή και λειτουργία της υποθαλάσσιας αρτηρίας Θεσσαλονίκης ήταν ύψους 475 εκατ. ευρώ και ανατέθηκε στην κοινοπραξία Θερμαϊκή Οδός τον Οκτώβριο του 2006. Λίγο μετά την εγκατάσταση των εργοταξίων, κάτοικοι της Θεσσαλονίκης υπέβαλαν προσφυγές κατά του έργου, με αποτέλεσμα να διακοπούν οι εργασίες μέχρις ότου αποφανθεί το ΣτΕ.
Στο μεταξύ, απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου ακύρωσε τη μέθοδο κατασκευής της υποθαλάσσιας αρτηρίας, προκρίνοντας διαφορετικό τρόπο για τη δημιουργία της σήραγγας και αλλάζοντας ουσιαστικά τους όρους της υπογραφείσας σύμβασης.

Τα σοβαρά αυτά εμπόδια και ταυτόχρονα η απροθυμία του υπουργείου Δημοσίων Έργων να διευθετήσει τις εκκρεμότητες προκειμένου το έργο να ξεμπλοκαριστεί οδήγησαν την κατασκευάστρια κοινοπραξία και τις χρηματοδότριες τράπεζες στην απόφαση να καταγγείλουν τη σύμβαση και να διεκδικήσουν την ανάλογη αποζημίωση.

Το διαιτητικό δικαστήριο επιδίκασε τελικά το συνολικό ποσό των 73 εκατ. ευρώ (67,8 εκατ. ευρώ η κύρια αποζημίωση και περίπου 5 εκατ. ευρώ επιμέρους αποζημιώσεις), το οποίο και οφείλει να καταβάλει το προσεχές διάστημα το ελληνικό δημόσιο στους δύο κατασκευαστικούς ομίλους.
του Φάνη Γαβρινιώτη ~ euro2day.gr

Αναρτήθηκε από Κρασοπατήρ στις Πέμπτη, Μάϊος 26, 2011

Τούρκοι εθνικιστές τρομάζουν τη Γερμανία

Στάθης Ευσταθιάδης 

Ανησυχία από ομάδες μεταναστών τρίτης γενεάς που ζητούν την αυτονόμηση ομόσπονδων κρατιδίων

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  24/05/2011

Ο συν-αρχηγός των Πρασίνων Τζεμ Οζντεμίρ ίσως να μην είναι ο μόνος «Τούρκος», υποψήφιος για την καγελαρία της Γερμανίας.

Το υπουργείο Εσωτερικών και η Διεύθυνση Αλλοδαπών της Γερμανίας απασχολήθηκαν την περασμένη Παρασκευή με το «πρόβλημα» το οποίο φαίνεται έχουν δημιουργήσει «κάποιες ομάδες δεύτερης και τρίτης γενιάς» μεταναστών από την Τουρκία οι οποίες, σύμφωνα με καταγγελίες εκκλησιαστικών και άλλων γερμανικών οργανώσεων «διαφέρουν ελάχιστα (...) ή καθόλου» από τις νεοναζιστικές οργανώσεις και τους ισλαμιστές που έχουν εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια στην  Γερμανία.

Υπ' όψιν τους οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι είχαν και δυο κείμενα αξιόλογων τούρκικων οργανώσεων και ομάδων της Γερμανίας - των νεαρών μουσουλμάνων Generation Zukunft  και της Grupe Fünf. Καμία από αυτές δεν περιλαμβάνεται στην μαύρη λίστα των επικίνδυνων της Γερμανίας.

Η πρώτη, μεταξύ άλλων, καλεί τους τούρκικης καταγωγής Γερμανούς «να απαιτήσουν αυτονομία για τους Τούρκους της Γερμανίας με απώτερο στόχο αυτόνομη, ανεξάρτητη διακυβέρνηση. Τα σήματα και οι επιγραφές στη Γερμανία να γράφονται τούρκικα, στα σούπερ μάρκετ οι πληροφορίες να είναι στα τούρκικα. Θέλουμε  η Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία να γίνει το πρώτο ομοσπονδιακό τούρκικο κρατίδιο. Σε απώτερο στάδιο και το Βερολίνο να γίνει αυτόνομη τούρκικη περιοχή. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση να επιστρέψει στη Βόννη». (Σημ: Το τούρκικης καταγωγής στοιχείο αποτελεί το 14% ως 21% του πληθυσμού στη Βεστφαλία και στο Βερολίνο, αντίστοιχα).

Η σχετική διακήρυξη διατυπώνει και τα εξής: «Οι δημογραφικές προοπτικές δείχνουν  ότι οι Τούρκοι συνιστούν ένα σημαντικό τμήμα της νέας γενιάς του γερμανικού πληθυσμού. Υπ' αυτό το πρίσμα, αποτελούμε το μέλλον της Γερμανίας. Η γερμανική κυβέρνηση θα πρέπει να αρχίσει να βλέπει ποιος είναι δίπλα της».

Η Grupe Fünf είναι ακόμη πιο ριζοσπαστική στις...παραισθήσεις της. Σε μνημόνιο το οποίο δημοσίευσε  ο Kurier der Christlichen Mitte No 3 - και το οποίο προκάλεσε την κινητοποίηση των γερμανικών αρχών - διατυπώνονται τα εξής απίστευτα: «Μη ξεχνάει ότι ήταν οι ξένοι που ανοικοδόμησαν τη χώρα όταν η Γερμανία ήταν ερείπια και στάχτες. Οι ξένοι, Τούρκοι κυρίως, έφεραν την ευημερία στη Γερμανία. Χωρίς αυτούς η Γερμανία θα ήταν ακόμη μόνο χαλάσματα. Γεγονός που σημαίνει ότι η χώρα ανήκει σ' εκείνους που την οικοδόμησαν - σε πολιτογραφημένους ξένους. Γι αυτό, απαιτούμε ψήφο, απαιτούμε ασφαλισμένη εργασία και συμμετοχή στις αποφάσεις. Ο νέος καγκελάριος και οι υπουργοί πρέπει να είναι Τούρκοι. Ο σταυρός πρέπει να εκλείψει, καθώς το Ισλάμ είναι η ισχυρότερη δύναμη...»

Αλβανός πολιτικός Σκοπίων: Οι Σλάβοι των Σκοπίων δεν έχουν καμία σχέση με τους Αρχαίους Μακεδόνες

Μάιος 25, 2011.

 Σκόπια.

Arben Xhaferi

«Το πρόγραμμα αναμόρφωσης της πλατείας της πρωτεύουσας της πΓΔΜ, γνωστό ως «Σκόπια 2014» αποτελεί προϊόν μιας ‘απολιθωμένης’ εκδοχής των ιστορικών, ψυχολογικών και πολιτικών εννοιών που αναπτύχθηκαν στην περιοχή των Σκοπίων εδώ και 60 χρόνια», δήλωσε σε συνέντευξή του,  προς το βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων «Φόκους» ο Άμπεν Τζαφέρι/ Arben Xhaferi,  ιδρυτής και επίτιμος πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος των Αλβανών των Σκοπίων.

«Υποθέτω ότι  ο Νίκολα Γκρούεφσκι έχει αναπτύξει την προσωπικότητά του και την άποψη που έχει για τον κόσμο,  βάσει αυτών των θεωριών. Πιστεύω, ασφαλώς, ότι έχει εμποτιστεί με αυτές τις ιστορικές και πολιτικές παραβολές. Όπως η πλειοψηφία των πολιτών της πΓΔΜ, έτσι και ο ίδιος δεν αισθάνονται αρκετά σημαντικοί, χωρίς το ένδοξο παρελθόν των αρχαίων Μακεδόνων.

» Ετσι, μια που όλοι θέλουμε να κλείσει το ζήτημα αυτό πρέπει να παραδεχτούμε ότι κράτος ήταν και θα παραμείνει  ένα κράτος Σλαβομακεδονικό.

Υπάρχει και ένα παράδοξο που προέρχεται από μια ταυτολογία: Η ‘Μακεδονία’ είναι ένα κράτος των Σλάβων και οι σημερινοί Σλαβομακεδόνες δεν έχουν σχέση με τους αρχαίους Μακεδόνες. Η έκφραση αυτή δεν είναι ρητορική αλλά είναι πραγματική.

»Όλα όσα κτίστηκαν και κτίζονται στο έργο ‘Σκόπια 2014’ είναι μια άμεση απάντηση σε όσους αμφισβητούν τον ‘μακεδονισμό’  των Σλάβων, την εκκλησία, την γλώσσα τους και την ιστορία τους», δήλωσε ο Άμπεν Τζαφέρι.

Σύμφωνα με τα λόγια του, υπάρχει μια ρητορική διαμάχη για το όνομα, στην πραγματικότητα είναι για την αληθινή ταυτότητα των Σλάβων της Μακεδονίας.

«Ο Γκρούεφσκι δεν είναι ο μόνος που σκέφτεται  τα προγράμματα της αστικής ανάπτυξης μέχρι το 2014. Αυτή η  σκέψη υπάρχει στην πλειοψηφία των κατοίκων. Ο Γκρούεφσκι, όμως,  υποβάλει μια ρομαντική γοητεία, με την υποστήριξη δύο βασικών προϋποθέσεων:

Α. Την έννοια της ‘Μακεδονίας’ του σήμερα, ως συνέχεια της Αρχαίας Μακεδονίας.

Β. Τη Συμβολή της Μακεδονίας και των Μακεδόνων κατά το Μεσαίωνα στον εκπολιτισμό των σλαβικών λαών και την αναγνώριση της Παλαιάς Μακεδονικής ως σημερινή γλώσσα των κατοίκων της πΓΔΜ» δήλωσε ο Άμπεν Τζαφέρι.

Το έργο ‘Σκόπια 2014’ θα υλοποιηθεί εν μέρει στα όνειρά τους, γιατί με αυτό πιστεύουν ότι θα αποκατασταθούν πλήρως, πρόσθεσε ο Αλβανός πολιτικός των Σκοπίων.

«Έχω την εντύπωση ότι ο  Γκρούεφσκι δεν θα μπορέσει να συμβιβαστεί με κανέναν, όσο αφορά την ταυτότητα και τη συνέχεια των αρχαίων Μακεδόνων με των σημερινών κατοίκων της πΓΔΜ», είπε ο επίτιμος πρόεδρος του εθνικού πολιτικού κόμματος των Αλβανών των Σκοπίων, DPA.

--

Πηγή: Информационна Агенция "Фокус"

Βαλκανικό Περισκόπιο - Ἂρθρα & Σκέψεις- Γιῶργος  Ἐχέδωρος

"Ελλάδα: το διαβατήριο μου στην ευδαιμονία"

Aπό την εμπνευσμένη ομιλία του Onic Palandjian 

στο TEDx Thessaloniki 

του Λεωνίδα Χατζηδάκη 

 

Photo by TEDx Thessaloniki

"Η Ελλάδα είναι το διαβατήριό μου 

στην ευδαιμονία. Το μυστικό μου; 

Aπλά μετρώ αυτά που πραγματικά

αξίζουν στη ζωή."

"Ιδέες που αξίζει να διαδοθούν". Αυτό είναι το μότο του TED, του διάσημου μη κερδοσκοπικού ιδρύματος, που εδώ και 25 χρόνια διοργανώνει ομιλίες σε όλο τον κόσμο, παρουσιάζοντας τέτοιες ιδέες. Στο πρόσφατο TEDx Thessaloniki, το συγκεκριμένο μότο βρήκε την εκπλήρωσή του στην παρουσίαση του Onic Palandjian. Ήταν η ομιλία που -περισσότερο ίσως από κάθε άλλη- άγγιξε το ακροατήριο και μίλησε στις καρδιές μας. Μια ανθρώπινη και εμπνευσμένη ομιλία για το πώς μπορούμε να αγαπήσουμε τον τόπο μας.
Ο Onic, αρμενικής καταγωγής, είναι venture capitalist (επενδυτής σε καινοτόμες εταιρείες) και με εμπειρία δύο δεκαετιών σε εταιρείες σε ΗΠΑ και Ευρώπη, επέστρεψε στη γενέτειρά του Ελλάδα σε αναζήτηση της προσωπικής του "ευδαιμονίας".
Μιλάει με πάθος για την Ελλάδα. Η ιδέα του; Απλή: Το επίπεδο διαβίωσης σε μία χώρα, δεν ορίζεται μόνο από οικονομικούς, επαγγελματικούς και άλλους ποσοτικούς δείκτες. Η Αριστοτέλεια ευδαιμονία καθορίζεται από πλήθος άλλων παραγόντων: την οικογένεια, τις ανθρώπινες σχέσεις, τις ομορφιές της φύσης και τις μικρές χαρές της ζωής. Όλα αυτά είναι που σύμφωνα με τον Onic κάνουν τη χώρα μας "διαβατήριο για την ευδαιμονία". 

"Αρκετά εστιάσαμε στα αρνητικά της Ελλάδας. 

Ήρθε η ώρα να εκτιμήσουμε τα σημαντικά,

που τελικά μας φέρνουν πιο κοντά στην ευδαιμονία."

Photo by Tom Tziros

Είχε απέναντί του ένα νεανικό ακροατήριο, ανήσυχο και κατά βάση απαισιόδοξο για το μέλλον της χώρας μας: Στην ερώτηση ¨πόσοι από εσάς έχετε σκεφτεί να φύγετε από την Ελλάδα", σηκώθηκαν εκατοντάδες χέρια.
Μέσα σε 18 λεπτά που είχε στη διάθεσή του, κατάφερε να κάνει πολλούς από εμάς να αναθεωρήσουν προτεραιότητες, να πιστέψουν στον αγώνα για την "Ανάσταση" της χώρας μας, να παραμείνουν και να παλέψουν για ένα καλύτερο μέλλον. Οι αναφορές του στις μικρές καθημερινές χαρές που θεωρείς δεδομένες αλλά νοσταλγείς ζώντας στο εξωτερικό, άγγιξε ευαίσθητες χορδές σε όλους όσους έχουν ζήσει κάποια χρόνια μακριά από την Ελλάδα, φέρνοντας στο μυαλό γνώριμα συναισθήματα.

"Το όνομα του γιου μου σημαίνει Ανάσταση. 

Ας αναστήσουμε αυτή τη χώρα, 

ώστε η γενιά του να μην την εγκαταλείψει."

Ακόμα και οι περισσότερο σκεπτικιστές απέναντι στο συγκεκριμένο θέμα, που δεν πείστηκαν ενδεχομένως από τα επιχειρήματά του, τους συνεπήρε το πάθος και η πίστη του Onic στο δυναμικό της χώρας μας. Απόδειξη, το ενθουσιώδες και παρατεταμένο χειροκρότημα στο τέλος της ομιλίας του, το πιο θερμό εκείνης της ημέρας.

Περίμενα με ανυπομονησία να κυκλοφορήσει το βίντεο της ομιλίας του Onic στο διαδίκτυο, για να μπορέσω να διαδώσω την ιδέα του. Να μοιραστώ μία πραγματική TED εμπειρία.

Ιδού, λοιπόν. Δείτε την. Δείτε την, απορροφήστε την και διαδώστε την!

http://www.youtube.com/watch?v=CJ8siGPPHoI&feature=player_embedded

http://reason-gr.blogspot.com/2011/05/blog-post_17.html#more