Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011

Καταργούν τη μοναδική Ελληνική βιβλιοθήκη στα Πομακοχώρια!

Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

ΚΡΑΤΟΣ-ΜΕΙΟΔΟΤΗΣ

http://ethnologic.blogspot.com/2011/01/blog-post_28.html
Καταργούν τη μοναδική
Ελληνική βιβλιοθήκη στα Πομακοχώρια!

Κατρακύλα χωρίς σταματημό!
Άρθρο του Κεμάλ Φαρζλή

Ένα νέο χτύπημα -από μία σειρά μειοδοτικών ενεργειών- δέχονται τα Πομακοχώρια, τη στιγμή που η εκτουρκιστική παρουσία της Άγκυρας διογκώνεται ποσοτικά και ποιοτικά. Αναφερόμαστε στη μοναδική Ελληνική (Ελληνόφωνη) βιβλιοθήκη των Πομακοχωριών της Ξάνθης και της Ροδόπης, η οποία λειτουργεί στο χωριό Μύκη από το 2004, με 7.000 βιβλία.
Η Βιβλιοθήκη δεν αποτελεί μόνο χώρο παράταξης βιβλίων, αλλά έχει αναλάβει πλήθος πρωτοβουλιών στις οποίες συμμετέχουν τα παιδιά της Μύκης, όπως κουκλοθέατρο, μαθήματα ζωγραφικήςκαι άλλες δημιουργικές δραστηριότητες. Μέχρι και τις «Όρνιθες» του Αριστοφάνη παρουσίασαν τα μικρά Πομακόπουλα. Πολλοί επισκέπτες από άλλες περιοχές της Ελλάδας, έχουν μείνει άφωνοι με το χώρο και τις δράσεις της βιβλιοθήκης, η οποία απασχολεί μόνο μία υπάλληλο και μία καθαρίστρια.
Οι μητέρες του χωριού, παρά την αρχική προπαγάνδα των γενίτσαρων, αγκάλιασαν τη βιβλιοθήκη και πλέον αποτελεί ένα αγαπημένο προορισμό για τα νεαρά Πομακόπουλα.

Ό,τι δεν πέτυχε η Άγκυρα σε όλα τα χρόνια της λειτουργίας της, το κάνει τώρα η Αθήνα. Στα πλαίσια της πολιτικής οικονομικών περικοπών, επίκειται, η κατάργηση του «Οργανισμού Παιδικών και Εφηβικών Βιβλιοθηκών», (μη κερδοσκοπικού Ν.Π.Ι.Δ. ο οποίος χρηματοδοτείται και εποπτεύεται από το Υπουργείο «Εθνικής» Παιδείας) ή, στην καλύτερη περίπτωση, η κατάργηση πολλών βιβλιοθηκών, ώστε από τις 24 εν λειτουργία να απομείνουν 12. Έτσι, και η βιβλιοθήκη της Μύκης, ένα παράθυρο στον κόσμο για τα Πομακόπουλα, κινδυνεύει να κλείσει.
Την ίδια στιγμή, στα Πομακοχώρια οι τουρκικές βιβλιοθήκες αυξάνονται και ενισχύονται με χιλιάδες τουρκικά βιβλία (πρωτίστως εθνικιστικού χαρακτήρα). Πρόσφατα στον Κένταυρο ανοικοδομήθηκε εκ βάθρων νέα Τουρκική βιβλιοθήκη, η οποία εσωτερικά απαστράπτει από πολυτέλεια, αφού διαθέτει αίθουσα σ ύ γ χ ρ ο ν ω ν  π ρ ο δ ι α γ ρ α φ ώ ν, με αναγνωστήριο, υπολογιστές και πάμπολλους τίτλους τουρκικών βιβλίων και φυσικά μόνιμο προσωπικό. Το κόστος ανοικοδόμησης είναι τεράστιο για τα δεδομένα του χωριού. Πού άραγε βρέθηκαν τα χρήματα;

H βιβλιοθήκη έλκει τον μαθητή και δημιουργεί μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα πολυτέλειας, αλλά και συνθήκες (τουρκικής) μάθησης πρωτόγνωρης για την ορεινή περιοχή. Εκτός, από αυτήν λειτουργεί και η βιβλιοθήκη του Εχίνου, η ιδεολογία της οποίας απεικονίζεται στην επιγραφή της. Αν και είναι δημοτική βιβλιοθήκη, φέρει τον τίτλο της και στα …τουρκικά! (βλ. φωτο) 
Απέναντι, λοιπόν, σε αυτήν την πραγματικότητα, η βιβλιοθήκη της Μύκης ήταν το μοναδικό αντίβαρο κοινωνικοποίησης των Πομακόπουλων. Τώρα, που κινδυνεύει με κλείσιμο, η γνώση, σε αυτό το επίπεδο τουλάχιστον (δεν θα μιλήσουμε προς το παρόν για την παρεχόμενη δημόσια ή μειονοτική εκπαίδευση στα Πομακοχώρια), παραχωρείται μονοπωλιακά στην τουρκική βιβλιοθήκη του Κενταύρου και την …Belediye Kütüphanesi του Εχίνου…
Τα Πομακόπουλα θα πάψουν να διαβάζουν Ελληνικά…
Αναρωτιόμαστε: μεγαλοσχήμονα στελέχη της σημερινής κυβέρνησης, όπως ο Ξανθιώτης υπουργός κ. Σωκράτης Ξυνίδης, πάτησαν ποτέ το πόδι τους, στην βιβλιοθήκη, ώστε να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι και να αξιολογήσουν το παραγόμενο έργο; Ποιοι θα κρίνουν τι πραγματικά συμβαίνει; Άνθρωποι που ούτε το κτήριο, όπου στεγάζεται, δεν γνωρίζουν;
Φυσικά, την ίδια στιγμή, θλιβερά μπουλούκια χριστιανών υποψηφίων παντός πολιτικού χρώματος, περιφέρονται από Πομακο-χωρίου εις Πομακο-χωρίον, περιβεβλημένοι με βλακώδη χαμόγελα και εμετική διαχυτικότητα, χωρίς να τους καίγεται καρφί για την ορεινή Ροδόπη, την οποία παραδίδουν αμαχητί στην σφαίρα πολιτικής και πολιτισμικής επιρροής της Άγκυρας.
Αμφιβάλουμε, αν γνωρίζουν καν, τι συμβαίνει εκεί πάνω. Όλοι τους, επιβεβαιώνουν τον Θεμελιώδη Νόμο της Ανθρώπινης Βλακείας (Θ.Ν.Α.Β.), σύμφωνα με τον οποίο οι Βλάκες είναι πιο επικίνδυνοι και από τους Κακοποιούς. Εμείς, θα λέγαμε ότι, στη Θράκη, οι Βλάκες είναι πιο επικίνδυνοι (για την Ελλάδα) ακόμα και από τους Πράκτορες της Άγκυρας… Εκεί, έχουμε φθάσει! Και δεν τελειώσαμε, έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας…Η κατρακύλα, που πλέον έχει παραδοθεί εξολοκλήρου, όχι μόνο στον προαναφερθέντα Θ.Ν.Α.Β., αλλά και στο νόμο της βαρύτητας, έχει μέλλον…
Και για να μην παρεξηγηθούμε, είμαστε βέβαιοι ότι οι νοήμονες αναγνώστες της Ζαγάλισα, δεν πληρούν τους όρους του Θ.Ν.Α.Β. και γι αυτό θα πιέσουν αυτόβουλα και με σθένος, προς κάθε κατεύθυνση, ώστε να μην κλείσει η Βιβλιοθήκη της Μύκης. Τα μεταξύ μας σχόλια είναι Παντελώς Άχρηστα (Π.Α.), αν δεν μετατραπούν σε πιέσεις προς βουλευτές, περιφερειάρχες, δημάρχους και κομματικά επιτελεία…

"Ζαγάλισα" (Τεύχος 47, Νοέμβριος 2010)
Άρθρο του Κεμάλ Φαρζλή

Η μοναδική λύση για την επιβίωσή αγροτών και κτηνοτρόφων βρίσκεται στην συνεταιριστική αυτοοργάνωση και αυτοδιαχείριση

Φορέα διαχείρισης των προϊόντων τους, με τη μορφή ανώνυμης εταιρείας ή συνεταιρισμού και την επωνυμία Ομάδα Παραγωγών Κτηνοτρόφων Νομού Ηρακλείου, ιδρύουν κτηνοτρόφοι της Κρήτης, για να παρακάμψουν τους μεσάζοντες και να τα προωθήσουν απ' ευθείας στις αγορές.
Στις προτεραιότητές τους είναι η προβολή της ποιότητας των τοπικών προϊόντων κρέατος, η κατάκτηση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών σε εγχώρια αγαθά και η ενίσχυση του εισοδήματός τους.
Η προσπάθεια θα ξεκινήσει από την αξιοποίηση του κρέατος και θα συνεχιστεί σταδιακά στα άλλα προϊόντα, όπως το γάλα και το τυρί.
Η αυτοοργάνωση και η αυτοδιαχείριση, σημειώνουν οι Κρήτες κτηνοτρόφοι, αποτελούν τη μοναδική λύση για την επιβίωσή τους.
Ηδη πραγματοποιούν επαφές για τη διάθεση των προϊόντων τους μέσω συμφωνιών και επιδιώκουν μέσα στο 2011 να προωθήσουν στην αγορά τις ποσότητες κρέατος που παράγουν, όπως έγινε με αλυσίδα σουπερμάρκετ. Προς το παρόν δεν χρειάζονται ψυγεία και υποδομές.
Για το 2012 προγραμματίζουν τη δημιουργία κρεαταγοράς στο Ηράκλειο, που θα απαλλάξει οριστικά τους επαγγελματίες του κλάδου από τη μέγκενη των μεσαζόντων, όπως τονίζει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Κτηνοτρόφων Νομού Ηρακλείου Κώστας Καράτζης.
Ο ίδιος επισημαίνει τη μεγάλη σημασία που δίνεται στη σχέση των συνεργαζόμενων, μέσω του φορέα, κτηνοτρόφων με τους καταναλωτές, ώστε με την εμπέδωση αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης να περιθωριοποιηθούν οι μεσάζοντες που διαμορφώνουν το μεγάλο χάσμα στις τιμές των προϊόντων, ζημιώνοντας τόσο τους κτηνοτρόφους όσο και την τσέπη των αγοραστών.
Για τη νομική μορφή του φορέα (συνεταιρισμός ή Α.Ε.), το καταστατικό, το μετοχικό κεφάλαιο και τον κανονισμό λειτουργίας, οι κτηνοτρόφοι θα έχουν τη συνδρομή της λαρισινής εταιρείας γεωργικών εφαρμογών «Γεωργική Ανάπτυξη Α.Ε.».

Παραδείγματα καθημερινής καρπαζοείσπραξης λόγω πολιτικοδημοσιοϋπαλληλικής αδιαφορίας και ανικανότητας

 
Α'. Βόλος - Λάρισα

Αφαιρέθηκαν οι Μεσογειακοί του 2013 από την Ελλάδα

(από την ελευθεροτυπία http://www.enet.gr/?i=news.el.a8lhtismos&id=245939 )

Η ΔΕΜΑ έκρινε ότι η χώρα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στη διοργάνωση
Αφαιρέθηκαν οριστικά από Βόλο και Λάρισα οι Μεσογειακοί Αγώνες του 2013. Η ΔΕΜΑ συνεδρίασε στο Παρίσι και με ψήφους 12 προς 1 αποφάσισε να πάρει πίσω τη διοργάνωση από την Ελλάδα, καθώς έκρινε ότι η χώρα δεν μπορεί να ανταποκριθεί οικονομικά.
Βάσει του αρχικού προγραμματισμού, οι Αγώνες θα διεξάγονταν από τις 24 Ιουνίου μέχρι τις 3 Ιουλίου του 2013, παρουσία 4.000 αθλητών από 24 χώρες. Οι θεσσαλικές πόλεις πήραν το χρίσμα στις 27 Οκτωβρίου 2007 στην Πεσκάρα και το... έχασαν τρία χρόνια και κάτι αργότερα στο Παρίσι. Εντός της ημέρας αναμένεται να ανακοινωθεί η πόλη που θα πάρει τη διοργάνωση, μόλις δύο χρόνια πριν την έναρξή της. Μεγάλο φαβορί είναι η Ταραγόνα, παραθαλάσσια πόλη στη βορειοανατολική, στην επαρχία της Καταλονίας.

Η απόφαση αυτή της ΔΕΜΑ λειτουργεί εν μέρει και ως ανακούφιση για την Ελλάδα, καθώς τον τελευταίο καιρό όλο και πλήθαιναν οι φωνές, ιδίως από την Κυβέρνηση κατά της διοργάνωσης των Αγώνων. Άλλωστε και στην πρώτη του αντίδραση ο πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, Σπύρος Καπράλος τονίζει ότι κάποιοι ανακουφίστηκαν απ' αυτή την απόφαση, ενώ έκανε λόγο και για “πολιτικά παιχνίδια”. "Είναι μια πολύ άσχημη εξέλιξη και βλάπτει σοβαρά το πρόσωπο της Ελλάδας στο διεθνή χώρο. Δυστυχώς φαίνεται ότι πολιτικά παιχνίδια μας έφτασαν σε αυτή την εξέλιξη. Έχω την αίσθηση ότι κάποιοι αισθάνονται ανακουφισμένοι από την απόφαση αυτή”.

Η απόφαση της ΔΕΜΑ πάντως μόνο αιφνιδιαστική δεν είναι και πάρθηκε μετά την ολιγωρία της ελληνικής κυβέρνησης να συνεργαστεί με την Επιτροπή, την καθυστέρηση στη λήψη αποφάσεων και υλοποίηση των δεσμεύσεων που είχε αναλάβει η χώρα μας. Να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που αφαιρείται μεγάλη διοργάνωση από την Ελλάδα, εξαιτίας της αδυναμίας της να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της. Σύμφωνα με πληροφορίες, καθοριστικό ρόλο στην απόφαση της Διεθνούς Επιτροπής Μεσογειακών Αγώνων έπαιξε η υπόθεση του Μεσογειακού Χωριού. Ενώ αρχικώς η Ελλάδα είχε υποσχεθεί την κατασκευή σε Βόλο και Λάρισα, τελικώς για να μειωθεί το κόστος, αποφασίστηκε να φιλοξενηθούν οι αθλητές σε ξενοδοχεία και κρουαζιερόπλοια!

Η ΔΕΜΑ ζητούσε εδώ και ένα εξάμηνο εγγυήσεις από την Ελλάδα ότι όλα θα πάνε καλά, αλλά ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής, Γιώργος Κολέτσος, έστειλε απλά ένα e-mail στην επιτροπή, με το οποίο ρωτούσε αν γίνεται να μείνουν αθλητές σε κρουαζιερόπλοια και στην εστία του ΤΕΙ Λάρισας. Η ΔΕΜΑ απάντησε με τελεσίγραφο, ότι αν μέχρι τις 15 Ιανουαρίου δεν υπάρχει εγγύηση ότι όλα θα γίνουν όπως προέλβεπε το αρχικό πλάνο, θα αφαιρεθεί η διοργάνωση. Ελληνική αντίδραση δεν υπήρξε ποτέ και η σημερινή απόφαση ηταν αναμενόμενη.

Είναι προφανές επίσης ότι η ελληνική κυβέρνηση, ενώ είχε τη δυνατότητα να δώσει από πέρσι πίσω τους Αγώνες, περίμενε πρώτα να γίνουν οι αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου, για να μην αποφύγει τυχόν δυσμενείς επιπτώσεις στην περιφέρεια Θεσσαλίας και ιδίως στους "καλλικρατικούς" δήμους Βόλου και Λάρισας.

Μετά τη σημερινή εξέλιξη, το δεδομένο είναι ότι η Ελλάδα θα εξοικονομήσει τουλάχιστον 130 εκατομμύρια ευρώ. Ωστόσο θα πρέπει να γίνει μια αποτίμηση, για τα έξοδα που έγιναν από το 2007 όταν και έγινε η ανάληψη της διοργάνωσης.

Β'. Κρήτη
Εξοπλισμός αξίας 100.000 ευρώ εξαφανίστηκε από την αποθήκη του Ενυδρείου Κρήτης
Εξοπλισμός αξίας 100.000 ευρώ έκανε ...φτερά από την αποθήκη του Ενυδρείου Κρήτης.
Οι υπεύθυνοι των εγκαταστάσεων διαπίστωσαν ότι έλειπαν από την αποθήκη οι εφεδρικές ηλεκτρογεννήτριες, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Νέα Κρήτη» .
Η αποθήκη βρισκόταν 500 μέτρα από τον Θαλασσόκοσμο και γίνονταν τακτικοί έλεγχοι του χώρου, ώσπου χθες διαπίστωσαν ότι είχαν εξαφανιστεί δύο μεγάλες μηχανές, οι οποίες ζύγιζαν 2-3 τόνους η κάθε μία και κόστιζαν 70.000 ευρώ, και άλλες μικρότερες.
Οι δράστες φαίνεται να παραβίασαν τη λαμαρίνα για να περάσουν στο εσωτερικό της αποθήκης και στη συνέχεια παραβίασαν από την εσωτερική μεριά την πόρτα.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ


Γ'.  Φέουδο Παναγιώτη Ψωμιάδη (τέως Νομός Θεσσαλονίκης )
Παραπομπή της Ελλάδας για τη ρύπανση της λίμνης ΚορώνειαςΠαραπομπή της Ελλάδας για τη ρύπανση της λίμνης Κορώνειας
Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο παραπέμπει η Κομισιόν την Ελλάδα για τη ρύπανση της λίμνης Κορώνειας, η οποία αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού δικτύου προστατευόμενων περιοχών φυσικού κάλλους (Νatura)
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=13816&subid=2&pubid=94245158

Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο παραπέμπει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή την Ελλάδα για τη ρύπανση της λίμνης Κορώνειας, η οποία αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού δικτύου προστατευόμενων περιοχών φυσικού κάλλους (Νatura 2000). H υπόθεση παραπέμπεται στο Δικαστήριο, ύστερα από σύσταση του Επιτρόπου, αρμόδιου για το περιβάλλον, Γιάνες Ποτότσνικ, αναφέρει σημερινή ανακοίνωση της Επιτροπής.

Ειδικότερα, η Επιτροπή κατηγορεί την Ελλάδα για μη εκπλήρωση των υποχρεώσεών της, όσον αφορά τη λίμνη, και οι οποίες απορρέουν από τις κοινοτικές οδηγίες για τα ενδιαιτήματα και τα πτηνά, την οδηγία για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων και τις απορρίψεις επικίνδυνων ουσιών στο νερό. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, «η λίμνη Κορώνεια αποτελεί διεθνώς σημαντικό υγρότοπο και έχει υποστεί σοβαρή υποβάθμιση λόγω ρύπανσης και παράνομων γεωτρήσεων, με σοβαρές συνέπειες για την τοπική πανίδα και χλωρίδα».
Επιπλέον, η Επιτροπή τονίζει ότι παρ' όλο που υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο αποκατάστασης της λίμνης, με πολλές δράσεις εν μέρει χρηματοδοτούμενες από πόρους της ΕΕ, η πρόοδος που σημειώθηκε ήταν βραδεία. Το 2004 τέθηκε σε εφαρμογή συνολικό σχέδιο δράσης για την αποκατάσταση του υγροτόπου, ενώ κύριο μέρος των δράσεων συγχρηματοδοτήθηκε από πόρους της ΕΕ. Στις δράσεις αυτές συμπεριλαμβάνονται η βελτίωση των φυσικών χαρακτηριστικών της λίμνης (όπως η στάθμη και το βάθος του νερού), τα δίκτυα άρδευσης και η κατασκευή συστημάτων επεξεργασίας λυμάτων και άλλων υγρών αποβλήτων για τις γειτονικές αστικές περιοχές.
Προϋπόθεση για τη συγχρηματοδότηση της ΕΕ ήταν η ανάληψη συγκεκριμένης δράσης για τη σφράγιση παράνομων γεωτρήσεων και τον έλεγχο απορρίψεων αστικών και βιομηχανικών υγρών αποβλήτων στη λίμνη, ωστόσο, σύμφωνα με την Επιτροπή, πολλά από τα μέτρα εξακολουθούν να μην έχουν τεθεί σε εφαρμογή, ενώ οι περισσότεροι από τους όρους που τέθηκαν για τη χρηματοδότηση δεν έχουν τηρηθεί.
Ως εκ τούτου η Επιτροπή αποφάσισε να μην ανανεώσει, προς το παρόν, τη συγχρηματοδότηση για το σχέδιο δράσης στη λίμνη και τονίζει πως «λόγω ασήμαντης προόδου μέχρι τώρα», αποφάσισε την προσαγωγή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Στο παρελθόν διαβιβάστηκε προειδοποιητική επιστολή, την οποία ακολούθησε αιτιολογημένη γνώμη το Μάιο του 2010.
Τέλος, στην ανακοίνωσή της η Επιτροπή τονίζει πως «πληγή» για τη λίμνη Κορώνειας ήταν η εκτεταμένη παράνομη απόληψη υδάτων για άρδευση, η οποία μείωσε δραστικά τη στάθμη νερού της λίμνης, όπου αρκετές εκατοντάδες οικογενειών ζούσαν παλαιότερα με την αλιεία. Η αλιεία και η κολύμβηση στη λίμνη δεν είναι πλέον δυνατά, καθώς η ρύπανση των υδάτων από ρύπους βιομηχανιών ή και πόλεων της γύρω περιοχής είναι σημαντική.
Πηγή: ΑΠΕ

Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011

Obama's State of the Union and U.S. Foreign Policy Read more: Obama's State of the Union and U.S. Foreign Policy | STRATFOR

By George Friedman
Obama's State of the Union and U.S. Foreign Policy is republished with permission of STRATFOR.

U.S. President Barack Obama will deliver the State of the Union address tonight. The administration has let the media know that the focus of the speech will be on jobs and the economy. Given the strong showing of the Republicans in the last election, and the fact that they have defined domestic issues as the main battleground, Obama’s decision makes political sense. He will likely mention foreign issues and is undoubtedly devoting significant time to them, but the decision not to focus on foreign affairs in his State of the Union address gives the impression that the global situation is under control. Indeed, the Republican focus on domestic matters projects the same sense. Both sides create the danger that the public will be unprepared for some of the international crises that are already quite heated. We have discussed these issues in detail, but it is useful to step back and look at the state of the world for a moment.
Photo taken from Obama's speech in Chicago

Afghanistan

The United States remains the most powerful nation in the world, both in the size of its economy and the size of its military. Nevertheless, it continues to have a singular focus on the region from Iraq to Pakistan. Obama argued during his campaign that President George W. Bush had committed the United States to the wrong war in Iraq and had neglected the important war in Afghanistan. After being elected, Obama continued the withdrawal of U.S. forces from Iraq that began under the Bush administration while increasing troop levels in Afghanistan. He has also committed himself to concluding the withdrawal of U.S. forces from Iraq by the end of this year. Now, it may be that the withdrawal will not be completed on that schedule, but the United States already has insufficient forces in Iraq to shape events very much, and a further drawdown will further degrade this ability. In war, force is not symbolic.

This poses a series of serious problems for the United States. First, the strategic goal of the United States in Afghanistan is to build an Afghan military and security force that can take over from the United States in the coming years, allowing the United States to withdraw from the country. In other words, as in Vietnam, the United States wants to create a pro-American regime with a loyal army to protect American interests in Afghanistan without the presence of U.S. forces. I mention Vietnam because, in essence, this is Richard Nixon’s Vietnamization program applied to Afghanistan. The task is to win the hearts and minds of the people, isolate the guerrillas and use the pro-American segments of the population to buttress the government of Afghan President Hamid Karzai and provide recruits for the military and security forces.

The essential problem with this strategy is that it wants to control the outcome of the war while simultaneously withdrawing from it. For that to happen, the United States must persuade the Afghan people (who are hardly a single, united entity) that committing to the United States is a rational choice when the U.S. goal is to leave. The Afghans must first find the Americans more attractive than the Taliban. Second, they must be prepared to shoulder the substantial risks and burdens the Americans want to abandon. And third, the Afghans must be prepared to engage the Taliban and defeat them or endure the consequences of their own defeat.
Given that there is minimal evidence that the United States is winning hearts and minds in meaningful numbers, the rest of the analysis becomes relatively unimportant. But the point is that NATO has nearly 150,000 troops fighting in Afghanistan, the U.S. president has pledged to begin withdrawals this year, beginning in July, and all the Taliban have to do is not lose in order to win. There does not have to be a defining, critical moment for the United States to face defeat. Rather, the defeat lurks in the extended inability to force the Taliban to halt operations and in the limits on the amount of force available to the United States to throw into the war. The United States can fight as long as it chooses. It has that much power. What it seems to lack is the power to force the enemy to capitulate.

Iraq

In the meantime, the wrong war, Iraq, shows signs of crisis or, more precisely, crisis in the context of Iran. The United States is committed to withdrawing its forces from Iraq by the end of 2011. This has two immediate consequences. First, it increases Iranian influence in Iraq simply by creating a vacuum the Iraqis themselves cannot fill. Second, it escalates Iranian regional power. The withdrawal of U.S. forces from Iraq without a strong Iraqi government and military will create a crisis of confidence on the Arabian Peninsula. The Saudis, in particular, unable to match Iranian power and doubtful of American will to resist Iran, will be increasingly pressured, out of necessity, to find a political accommodation with Iran. The Iranians do not have to invade anyone to change the regional balance of power decisively.

In the extreme, but not unimaginable, case that Iran turns Iraq into a satellite, Iranian power would be brought to the borders of Kuwait, Saudi Arabia, Jordan and Syria and would extend Iran’s border with Turkey. Certainly, the United States could deal with Iran, but having completed its withdrawal from Iraq, it is difficult to imagine the United States rushing forces back in. Given the U.S. commitment to Afghanistan, it is difficult to see what ground forces would be available.

The withdrawal from Iraq creates a major crisis in 2011. If it is completed, Iran’s power will be enhanced. If it is aborted, the United States will have roughly 50,000 troops, most in training and support modes and few deployed in a combat mode, and the decision of whether to resume combat will be in the hands of the Iranians and their Iraqi surrogates. Since 170,000 troops were insufficient to pacify Iraq in the first place, sending in more troops makes little sense. As in Afghanistan, the U.S. has limited ground forces in reserve. It can build a force that blocks Iran militarily, but it will also be a force vulnerable to insurgent tactics — a force deployed without a terminal date, possibly absorbing casualties from Iranian-backed forces.

Iran

If the United States is prepared to complete the withdrawal of troops from Iraq in 2011, it must deal with Iran prior to the withdrawal. The two choices are a massive air campaign to attempt to cripple Iran or a negotiated understanding with Iran. The former involves profound intelligence uncertainties and might fail, while the latter might not be attractive to the Iranians. They are quite content seeing the United States leave. The reason the Iranians are so intransigent is not that they are crazy. It is that they think they hold all the cards and that time is on their side. The nuclear issue is hardly what concerns them.

The difference between Afghanistan and Iraq is that a wrenching crisis can be averted in Afghanistan simply by continuing to do what the United States is already doing. By continuing to do what it is doing in Iraq, the United States inevitably heads into a crisis as the troop level is drawn down.
Obama’s strategy appears to be to continue to carry out operations in Afghanistan, continue to withdraw from Iraq and attempt to deal with Iran through sanctions. This is an attractive strategy if it works. But the argument I am making is that the Afghan strategy can avoid collapse but not with a high probability of success. I am also extremely dubious that sanctions will force a change of course in Iran. For one thing, their effectiveness depends on the actual cooperation of Russia and China (as well as the Europeans). Sufficient exceptions have been given by the Obama administration to American companies doing business with Iran that others will feel free to act in their own self-interest.
But more than that, sanctions can unify a country. The expectations that some had about the Green Revolution of 2009 have been smashed, or at least should have been. We doubt that there is massive unhappiness with the regime waiting to explode, and we see no signs that the regime can’t cope with existing threats. The sanctions even provide Iran with cover for economic austerity while labeling resistance unpatriotic. As I have argued before, sanctions are an alternative to a solution, making it appear that something is being done when in fact nothing is happening.
There are numerous other issues Obama could address, ranging from Israel to Mexico to Russia. But, in a way, there is no point. Until the United States frees up forces and bandwidth and reduces the dangers in the war zones, it will lack the resources — intellectual and material — to deal with these other countries. It is impossible to be the single global power and focus only on one region, yet it is also impossible to focus on the world while most of the fires are burning in a single region. This, more than any other reason, is why Obama must conclude these conflicts, or at least create a situation where these conflicts exist in the broader context of American interests. There are multiple solutions, all with significant risks. Standing pat is the riskiest.

Domestic Issues

There is a parallel between Obama’s foreign policy problems and his domestic policy problems. Domestically, Obama is trapped by the financial crisis and the resulting economic problems, particularly unemployment. He cannot deal with other issues until he deals with that one. There are a host of foreign policy issues, including the broader question of the general approach Obama wants to take toward the world. The United States is involved in two wars with an incipient crisis in Iran. Nothing else can be addressed until those wars are dealt with.
The decision to focus on domestic issues makes political sense. It also makes sense in a broader way. Obama does not yet have a coherent strategy stretching from Iraq to Afghanistan. Certainly, he inherited the wars, but they are now his. The Afghan war has no clear endpoint, while the Iraq war does have a clear endpoint — but it is one that is enormously dangerous.
It is unlikely that he will be able to avoid some major foreign policy decisions in the coming year. It is also unlikely that he has a clear path. There are no clear paths, and he is going to have to hack his way to solutions. But the current situation does not easily extend past this year, particularly in Iraq and Iran, and they both require decisions. Presidents prefer not making decisions, and Obama has followed that tradition. Presidents understand that most problems in foreign affairs take care of themselves. But some of the most important ones don’t. The Iraq-Iran issue is, I think, one of those, and given the reduction of U.S. troops in 2011, this is the year decisions will have to be made.

Reprinting or republication of this report on websites is authorized by prominently displaying the following sentence, including the hyperlink to STRATFOR, at the beginning or end of the report.


"Obama's State of the Union and U.S. Foreign Policy is republished with permission of STRATFOR."

Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011

Αυτό κι΄αν είναι ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΟ! Το Ισραήλ αναγνώρισε την ελληνική ΑΟΖ πριν καν την ανακηρύξει η Ελλάδα!

http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=16837&Itemid=139



14-01-2011
Mπορεί η Ελλάδα να μην αναγνωρίζει την ΑΟΖ της, αλλά πρόλαβε και την αναγνώρισε 
το Ισραήλ! Στους χάρτες που έδωσε στην δημοσιότητα το Τελ Αβίβ αναγνωρίζεται 
100% η ελληνική ΑΟΖ, η οποία συνεχίζεται με την ΑΟΖ της Κύπρου! Δηλαδή, 
αναγνωρίζεται (το έτσι ή αλλιώς γεγονός) ότι το Καστελόριζο επεπτείνει την ελληνική 
ΑΟΖ μέχρι το όριο της ΑΟΖ της Κύπρου. Οι χάρτες δόθηκαν και στην ελληνική πολιτική
ηγεσία, περιγράφοντας την πορεία που θα έχει ο αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου που 
θα παράγεται στο κοίτασμα Λεβιάθαν από την αμερικανική εταιρεία Νoble Εnergy Ltd 
στην Ευρώπη μέσω υποθαλάσσιου αγωγούπου θα περνά από την Ελλάδα.
 Image
Για να πραγματοποιηθεί αυτό ο αγωγός αυτός θα πρέπει να διασχίζει την θαλάσσια περιοχή

που σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο αποτελεί μέρος της ελληνικής ΑΟΖ και πιο συγκεκριμένα
του τμήματος της ΑΟΖ που η Ελλάδα διαθέτει στην θαλάσσια περιοχή της Αν. Μεσογείου 
χάρις την ύπαρξη του Καστελορίζου, της Ρώ και της Μεγίστης.
 Image
Επομένως με την πρόταση τους αυτοί, οι Ισραηλινοί με σαφή τρόπο αναγνωρίζουν την 

ελληνική ΑΟΖ στην περιοχή και δίνουν στην Ελλάδα ένα ακόμα διαπραγματευτικό χαρτί 
υποστήριξης των ελληνικών θέσεων για το συγκεκριμένο θέμα. Πρακτικά δημιουργείται
ένα πολύ ισχυρό ενεργειακό μπλοκ Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, με τις ΗΠΑ να βάζουν την
...εταιρεία εξόρυξης και εκμετάλλευσης!
Image
Το ζητούμενο πια δεν είναι αν η Ελλάδα έχει κοινά συμφέροντα με χώρες της ευρύτερης 

γεωγραφικήπεριφέρειας αλλά πως θα μπορούσε η ελληνική κυβέρνηση να αξιοποιήσεις 
τις ραγδαίες εξελίξεις στον τομέα της ενέργειας αφού στα τέλη Απριλίου οι Ισραηλινοί
θα γνωρίζουν την ποσότητα του φυσικού αερίου στο κοίτασμα Λεβιάθαν και αν θα μπορούν να εκμεταλλευτούν αυτό το κοίτασμα.  
Συζήτηση για το θέμα είχαν χτές ο Έλληνας πρωθυπουργός με τον Ισραηλινό υπουργό

Εξωτερικών Άβιγκτορ Λίμπερμαν. 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Η ελληνική γλώσσα είναι μόδα στην Τουρκία

Ολο και περισσότεροι Τούρκοι, κάθε ηλικίας, συμμετέχουν σε πανεπιστημιακά προγράμματα εκμάθησης ελληνικών σε ολόκληρη τη χώρα

ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΚΟΥΖΕΛΗ
Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011
 
Το κτίριο του Σισμανόγλειου Μεγάρου στην Κωνσταντινούπολη. Εφέτος, από τα 450 άτομα που έκαναν αίτηση για δωρεάν παρακολούθηση μαθημάτων ελληνικής γλώσσας, επιλέχθηκαν 350- και αυτό λόγω έλλειψης καθηγητών και αιθουσών


Είκοσι χρόνια λειτουργίας συμπληρώνει εφέτος το Τμήμα Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Αγκυρας. Και ενώ το μέλλον των ελληνικών σπουδών διαγράφεται ανησυχητικό στα δυτικά πανεπιστήμια, η εικόνα που φθάνει από την Τουρκία είναι εντελώς διαφορετική- και πολύ αισιόδοξη.

Τα ελληνικά πρωτοδιδάχτηκαν στην Αγκυρα το 1991. Οι πρώτοι φοιτητές του Τμήματος, το οποίο υπάγεται στο Τμήμα Δυτικών Γλωσσών και Λογοτεχνιών της Σχολής Γλωσσών Ιστορίας και Γεωγραφίας, αποφοίτησαν το 1995. Από τότε η εικόνα για την ελληνική γλώσσα έχει αλλάξει πολύ. Το 2000 ιδρύεται τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Ο Τομέας Βαλκανικών Γλωσσών στο Πανεπιστήμιο της Αδριανούπολης προσφέρει τα τελευταία τέσσερα χρόνια μάθημα ελληνικών. Τα ελληνικά διδάσκονται επίσημα και στο Πανεπιστήμιο του Τσανάκαλε, εδώ και δύο χρόνια, αλλά και στο αγγλόφωνο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου. «Είμαστε πλήρεις, δεν γίνεται λόγος για μείωση των φοιτητών» είπε στο «Βήμα» ο κ. Ιμπραήμ Κελαγά , λέκτορας του Τμήματος Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Αγκυρας. Οι 30 θέσεις εισακτέων που προσφέρει κάθε χρόνο το τμήμα καλύπτονται ανελλιπώς. Οι συνολικά 120 φοιτητές του, οι οποίοι παρακολουθούν 16 ως 20 ώρες μαθημάτων ελληνικής γλώσσας, λογοτεχνίας και Ιστορίας την εβδομάδα, προέρχονται από την παραλιακή ζώνη και έχουν σκοπό να εργαστούν ως μεταφραστές στον δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, ως ξεναγοί ή στελέχη σε εταιρείες που έχουν εμπορικές σχέσεις με την Ελλάδα.

Αντίστοιχη είναι η εικόνα που μας μεταφέρει από την Κωνσταντινούπολη ο κ. Σταύρος Γιωλτζόγλου , αναπληρωτής συντονιστής εκπαίδευσης στο Ελληνικό Προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Δεκαέξι ώρες ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού παρακολουθούν την εβδομάδα οι περίπου 140 φοιτητές του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, όπου υπάρχει και προπαρασκευαστικό τμήμα για την εκμάθηση της ελληνικής, 24 ωρών την εβδομάδα.

Με περισσότερο εύγλωττο τρόπο αποτυπώνουν το εντεινόμενο ενδιαφέρον τα στοιχεία που μας δίνει η κυρία Κατερίνα Ραυτοπούλου , γραμματέας του σχολείου ελληνικής γλώσσας στο Σισμανόγλειο Μέγαρο στην Πόλη. 450 άτομα έκαναν αίτηση για να παρακολουθήσουν τα μαθήματα που ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο- επιλέχθηκαν 350- και 520 ήταν οι ενδιαφερόμενοι για τον νέο κύκλο που ξεκινά τον Φεβρουάριο, από τους οποίους θα επιλεγούν περίπου 200. «Με τέσσερις αίθουσες διδασκαλίας και τέσσερις εκπαιδευτικούς αντιστοίχως το Σισμανόγλειο δεν έχει τη δυνατότητα να δεχτεί περισσότερους μαθητές, το ενδιαφέρον όμως είναι εντυπωσιακό» λέει η κυρία Ραυτοπούλου. «Αλλαξαν οι καιροί», εκτιμά ο κ. Γιωλτζόγλου, «η νεολαία της Τουρκίας θέλει να γνωρίσει τους Ελληνες και τη γλώσσα τους καλύτερα, μακριά από τις προκαταλήψεις και τις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Η ευρωπαϊκή πολιτική της Τουρκίας, οι νέοι ορίζοντες που ανοίγονται, το Διαδίκτυο που μας φέρνει πιο κοντά, όλα έχουν συμβάλει στην αύξηση του ενδιαφέροντος για την ελληνική γλώσσα». Δωρεάν μαθήματα στο Σισμανόγλειο
Το πρόγραμμα δωρεάν εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας ξεκίνησε πέρυσι με πρωτοβουλία του γενικού προξένου της Ελλάδας Βασίλη Μπορνόβα. Οι μαθητές του προγράμματος, το οποίο χρηματοδοτείται από χορηγούς από την Ελλάδα, είναι κατά 95% Τούρκοι, αλλά έχουν εγγραφεί και Ρώσοι, Κινέζοι, μια Γεωργιανή και μια Αρμένισσα. Η πλειονότητα των μαθητών ανήκει στην ηλικιακή ομάδα των 18-30 ετών, ανάμεσά τους υπάρχουν όμως και έφηβοι και άτομα ηλικίας 40-60 ετών.
Πολλοί από αυτούς μαθαίνουν ελληνικά επειδή κάποιος από τους προγόνους τους είχε ελληνική καταγωγή, αρκετοί είναι οι Δυτικοθρακιώτες που γεννήθηκαν στην Τουρκία και δεν γνωρίζουν ελληνικά, άλλοι έχουν σύζυγο ελληνικής καταγωγής, άλλοι τα μαθαίνουν για λόγους παιδείας- ορισμένοι θέλουν να ακολουθήσουν σπουδές Νεοελληνικής Φιλολογίας-, άλλοι από γενικότερο ενδιαφέρον, ενώ πολλοί έχουν έλληνες φίλους και αγαπούν την Ελλάδα.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=379690&dt=22%2F01%2F2011#ixzz1BtXErer7
  

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=379690&dt=22%2F01%2F2011#ixzz1BtWWBAK1

Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011

ΑΛΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ (ελέω Νταβούτογλου...) ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΟΕΒΡΑΪΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Απόβαση του εβραϊκού λόμπι στην Αθήνα

ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ | Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011

 
Ο Αλαν Σόλοου
Ο Αλαν Σόλοου

Απόβαση στην Αθήνα πραγματοποιεί από τις 8 ως τις 13 Φεβρουαρίου στην Ελλάδα το πανίσχυρο εβραϊκό λόμπι.

Κατόπιν πρόσκλησης του έλληνα Πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου, η Διάσκεψη των Προέδρων των Μειζόνων Αμερικανο-εβραϊκών Οργανώσεων θα επισκεφθεί τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Η αντιπροσωπεία θα περιλαμβάνει προέδρους και εκτελεστικούς διευθυντές περίπου 50 αμερικανοεβραϊκών οργανώσεων.

Η έλευσή τους σηματοδοτεί, σύμφωνα με διπλωματικές και κυβερνητικές πηγές, άλλη μία ένδειξη της «νέας εποχής» στις ελληνοϊσραηλινές σχέσεις. Η επίσκεψη αυτή λαμβάνει ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς έχει τύχει της υποστήριξης του Λευκού Οίκου, του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας αλλά και του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών.

Ποιοι θα έρθουν, ποιους θα δουν Από τα πιο γνωστά ονόματα που θα έρθουν στην Αθήνα είναι οι Αλαν Σόλοου και Μάλκολμ Χόενλαϊν, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος των Μειζόνων Αμερικανο-εβραϊκών Οργανώσεων, ο Ρόμπερτ Ελμαν, Πρόεδρος της American Jewish Committee, ο Τζέισον Αϊζακσον, διευθυντής του Washington Office of Government and International Affairs κ.ά
Η «Διάσκεψη των Προέδρων» επισκέπτεται ετησίως το Ισραήλ αλλά πριν πάει εκεί περνά προηγουμένως από μία άλλη, διαφορετική κάθε φορά, χώρα. Η επίσκεψή της στην Ελλάδα θα ξεκινήσει από τη Θεσσαλονίκη στις 8 Φεβρουαρίου.

Στην Αθήνα, η αντιπροσωπεία θα βρεθεί την επομένη 9 Φεβρουαρίου. Εχει μάλιστα ζητήσει να συναντήσει τον πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Καρ. Παπούλια, τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Φ. Πετσάλνικο, τον Πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αντ. Σαμαρά και την ηγεσία των υπουργείων Εξωτερικών, Εθνικής Αμυνας, Προστασίας του Πολίτη και Επικρατείας.

Προοπτικές συνεργασίας Η απόφαση των κυβερνήσεων Ελλάδος και Ισραήλ, ιδιαίτερα μετά την κρίση του στολίσκου τον περασμένο Ιούνιο, να συσφίγξουν τις σχέσεις τους περιελάμβανε και την πτυχή της συνεργασίας ανάμεσα στις ομογενειακές οργανώσεις Ελλήνων και Εβραίων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αλλωστε, κυβερνητικές και διπλωματικές πηγές έχουν εκμυστηρευθεί σε εμπιστευτικές συνομιλίες τους, ότι η αξιοποίηση του εβραϊκού λόμπι θα μπορούσε να ενισχύσει την εικόνα της Αθήνας στις Ηνωμένες Πολιτείες και την προώθηση των ελληνικών θέσεων τόσο για τα εθνικά θέματα όσο και για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Από την πλευρά των εβραϊκών οργανώσεων έχει επίσης εκφραστεί η θέληση για συνεργασία με τις ελληνοαμερικανικές οργανώσεις στο Κογκρέσο και αλλού.

Ωστόσο και οι δύο πλευρές επιμένουν ότι η συνεργασία τους δεν έχει καμία σχέση με την πρόσφατη ψύχρανση των σχέσεων ανάμεσα στο Ισραήλ και στην Τουρκία.