Τετάρτη 30 Ιουνίου 2010

FYROM and Greece: Preconditions for an agreement of lasting peace and good neighborly relations

Mιλτιάδης Η. Μπόλαρης
Το παρών άρθρο δημοσιεύθηκε ταυτόχρονα και στο Αμέρικαν Κρόνικλ:
http://www.americanchronicle.com/articles/view/166406 καθώς και στο Ιστολόγιο MACEDONIAN issues ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ θέματα МАКЕДОНСКИЕ вопросы:
http://macedonianissues.blogspot.com/2010/06/fyrom-and-greece-preconditions-for.html

Todor Petrov (pictured above between a medieval Bulgarian lion and an ancient Greek sun) is the self-proclaimed "President of the World (Slavo-)macedonian Congress. He wants us all to believe that he is a reasonable man, a man of Peace and reconciliation.
In an article in the Skopje daily Vreme (1)we read that he is asking for nothing less than for the presidents of Greece Carolos Papoulias and the president of the Former Yugoslav Republic of Makedonija (FYROM) Georgi Ivanov to sign a statement of reconciliation. Not just a statement, in fact, but "a joint presidential declaration between (Slavo-)makedonija and Greece on the (Slavo-)makedonijan-Greek historical reconciliation". This will have to be followed by a proposed suggestion that "both governments must conclude an agreement on a lasting peace and good neighborly relations between (Slavo-)makedonija and Greece, which will replace the Interim Agreement".
Greece and FYROM have been butting heads ever since the Former Yugoslav People´s Republic split off its mother country Yugoslavia and declared independence, back in 1991. The problem, as Greeks saw it, was the Slavomacedonians´ ultra-nationalism and unbridled irredentism, typical of most nationalities that cut themselves off Yugoslavia at some point or another during the 1990's. The Skopje ultra-nationalists gleefully and in all seriousness demanded annexation of large chunks of Greek territory, including Greece´s second largest city, Thessaloniki. Maps of United Makedonija were widely distributed and propagated, from Melbourne and Toronto to Skopje and the internet:

These attitudes were expressed most vividly in the name and the symbols of the new country: Makedonija, a Slavic rendition of Macedonia, which happens to be the northernmost and largest province of Greece, home of Aristotle and Alexander the Great, among other Greek notables. By 1995, an interim agreement, to which Mr. Petrov makes mention was reached, and some changes were agreed, like dropping the most offensive of FYROM´s constitutional articles that were seemed directed against Greece, and the changing of both the flag and the name. The name for international use was accepted to be FYROM, and it was seen as a transitional name to be replaced later on by a permanent one to be agreed in negotiations between the two countries.
Is it Halloween yet? - Skopje Slavs parading their ethnic confusion
Todor Petkov´s proposals, in other words, sound too good to be true! Finally, someone would think, the most extreme Slavomakedonci groups seem to be putting water in their deleteriously ultra-nationalist positions. It is these expatriate organizations, centered in Melbourne, Australia and Toronto, Canada that ever since the 1940´s seem to be the carriers of the most uncompromising anti-Hellenism. These are the ones who have poisoned the political agenda inside Skopje itself, forcing the "Antiquization" campaign, also known sarcastically as "Bucephalism" from Bucephalas, the name of the horse of Alexander the Great into the political arena. They have forced the revision of this multi-ethnic state´s history, making a two prong attack. First they try to deny the Hellenic nature of the ancient Macedonians, whose name they wish to assume. Secondly, they want to convince the Slavonic inhabitants of FYROM feel that they are not Slavs, and that the Slavic invasion of the 7th and 8th century AD never happened. That these Slavonic people are supposedly indigenous to the area since time immemorial and they are, therefore, the true descendants of the ancient Macedonians. A new official version of a so-called "History of the Macedonian Nation" has been published in 2009, making all these un-historical and outlandish claims official national dogma, something for which a Joseph Goebbels or a Lavrenti Beria would be proud of.
Hearing the president of this group, which started it all, proclaiming reconciliation with "the enemy" is a thunder in sunshine…we rightfully wonder: what happened?
Vreme´s article is thankfully not keeping us in tension for too long. Todor Petrov is forthcoming with a few minor preconditions:

A. "Great Britain must apologize for her agreement with Russia to assist the Greek government defeat the (Communist Party-led) partisan movement during the (1946-1949)Greek Civil War, in which the (Slavo-)macedonians, took active part".

It is true that the Churchill and Stalin made an agreement during the famous Yalta conference, by which Stalin relinquished any interest in Greece, being content with control of Bulgaria, Romania and Yugoslavia, and practical as he was, left Greece and Turkey to the British (later, after 1946, American) sphere of interest. The British, he was heard saying, will not let Greece go, and we have no navy…
http://www.youtube.com/watch?v=qch1f8MBJCo&feature=related

B. "Greece must recognize the associations of the child refugees from Greek Macedonia".

These are the now grown up Greek children, over 30,000 of whom had been taken from their own villages by the retreating Democratic Army partisans and most were raised in orphanages in Tito´s Yugoslavia. Greece at the time raised hell internationally and several United Nations resolutions were passed against Yugoslavia for this crime against humanity, but of the 30,000 who left, less than 1000 were ever returned. The rest of them grew up in a system that taught them a new, recently formed language, teaching them that they are not Greeks but (Slavo-)Macedonians, effectively making rabidly anti-Greek Janissaries out of them.

http://www.youtube.com/user/rempetisa#p/u/14/j30oc2DCdd8
The Yugoslav propaganda painted this tragedy in totally different colors: They named it the EXODUS of the "Macedonian" children, giving it biblical overtones, as if the children made their own decision about where they were being led. More on them later.

C. "Macedonians from "Aegean Macedonia" (originally a Bulgarian but later also Slavomacedonian misnomer for Historic Macedonia of Northern Greece) individually and united must act to exercise their rights of citizenship and property rights and inheritance rights and to claims their seized property".

At the end of the civil war, there were winners and there were losers. The ones who lost had to filter into Albania, Yugoslavia and Bulgaria, and they were then spread, being divided between the Warsaw pact countries, many staying in Yugoslavia´s southernmost province, the so called Socialist People´s Republica Makedonija, while others were relocated everywhere from Hungary´s Beloyiannis village to Poland, and from Uzbekistan´s Tashkent to Czechoslovakia, Bulgaria and Romania; anywhere, in other words, as long as they were far from Stalin´s Moscow who wanted to have nothing to do with them. Many who were caught inside Greece, or trying to cross the frontiers, were executed or thrown into prisons and exile in deserted islands. Thousands of ex-partisans lingered in prison and exile for anywhere from 1 to 15 years or more, most of them with death or life sentences on their head. The ones who left Greece lost all their civil and political rights. Their homes and property were passed to their closest in kin. Although almost everyone built a new life in their respective host countries, some married and made new families, many having left another wife and children back in Greece, but as years went by, they started lobbying their host governments to ask the Greek state to allow their repatriation. Some, especially the ones living in Yugoslavia eventually emigrated and some, very few, ended up in the USA; having to sign the US immigration petition that "you are not now or have not in the past been affiliated with the Communist Party", did not help. Most of them found a new home in Canada or Australia.
More than twenty five years later, post 1975, some of the old partisans of the "Democratic Army" started trickling back into Greece. Then in 1981 Andreas Papandreou´s Socialist PASOK government came to power on a platform of civil war reconciliation and he allowed anyone who had taken up arms in the 1940´s on the side of the partisans but wished to return to do so. There was only one condition to repatriation: Even if you or your children and been born abroad, you had to declare that you are a Greek national. If you were naïve enough to write in your petition: Sovietski, Bulgarski, Makedonski, Slavomakedonski, etc, etc, your petition was summarily dismissed. The road to Greece was open only to the ones who felt and declared themselves to be Greek. Anyone who had collaborated with the occupation of the Nazi-allied Bulgarians (part of Greek Macedonia and most of Greek Thrace had been ceded by Hitler to Bulgaria) or participated in the civil war under Nikos Zachariades´ catastrophic leadership which (in exchange for diplomatic and military support from Tito) advocated that historic Macedonia of Greece be ceded to Tito´s Yugoslavia, and continued to harbor such notions was simply not welcome back, blocking their chances of return to Greece.
No state organizations accepts its voluntary dismemberment without a fight. The Americans fought a bitter civil war to avoid just that in the 19th century and they succeeded, and so did the Yugoslavs unsuccessfully in the 1990's. Speaking of the Americans, to the best of my knowledge, once you take up arms against the American state, like some American born Islamic activists have done so lately, American citizen or not, you are considered an enemy combatant and if caught, in Pakistan, Afghanistan or in New York, you are brought in front of a judge to face death sentence or life imprisonment without parole. I would never equate the Islamic fundamentalists with the Greek partisans of the 1940´s, and I am not advocating the death penalty or state terror against anyone, far from it, but I am trying to keep things in perspective, and take a view from the side of the State´s self preservation.
Some, of the ones we were refused re-entry included many who had emigrated to Canada and Australia, organized themselves in Slavomacedonian organizations and habitually demonstrated outside Greek consular offices. Many of them were in fact the children of the so called "paidomazoma" / the "child abduction" children of the civil war, grown up and full of hatred against Greece by now. Obviously, their names joined the list of undesirables, and the Greek customs officers refused entry to them, especially when they tried to enter Northern Greece in busloads through Skopje.
Who are these children of abduction, the children of the so called Paidomazoma, or Exodus if you like?
During the fiercest battles, towards the end of the Greek civil war, men and women were being forced from both sides to join either the rebel partisans or the national army. The children were being left behind in bombed out villages to fend for themselves. Both sides took realized the problem and both sides took action, to take these children under their control and protection. The royalists created the Paidoupoleis (Παιδουπόλεις / children's cities) in other parts of Greece, away from the fighting, under the auspices of Queen Frederica who saw them as first class propaganda opportunity, to prop up her royal presence. The partisans did exactly the same, taking the children in areas of their control and shipping them off to friendly Eastern European countries, mostly, but not only, in Yugoslavia. Eastern Germany, Czechoslovakia and others took in many of these Greek children too.



Many of these innocent Greek children that were taken abroad were homeless and orphaned, and many lost their parents either because they were eventually killed or arrested, sent off to prison or exile or finally lost in the confusion of the times and were never re-united. Even in cases when the mother was at home, the pressure to get a child out of a war zone where Greek and American planes were bombing every village suspected of cooperation with the Democratic Army guerrillas, was sufficient to persuade the parent, grandparent or other guardian to let the child be taken away, in safety. Whether the children were taken forcefully (it may have happened, and for sure there are documented cases that it did) or taken out willingly from cooperating relatives, the issue is really secondary as to what happened to them later on. The children that remained in Greece or were sent off to other countries, remained Greek. A different fate awaited those who were settled in Yugoslavia. Makedonski indoctrination set in. You are "Macedonians", "Makedonci", "Ethnic Makedonci", they were told. Greeks are your parents' enemies, Greece is your enemy, Makedonija and Yugoslavia is your new country and Marshal Tito is your savior.
http://www.youtube.com/user/rempetisa#p/u/19/RY-j5O-Ynng
A tag of diplomatic and propaganda flared up between Greece and Yugoslavia. The innocent children of the civil war became a point of contention and Greece fought in the United Nations and in the international fora to take them back, throughout the late 1940´s and early 1950´s.

Once they grew up though, they became the unwanted ones, having grown into Yugoslav Jenissaries. The Greek state reacted by rejecting them, not allowing their return, as long as they proclaimed another ethnicity. It is as if someone removes several cells from your body, treats them with poison and then attempts to infuse them back into you: No sane person would accept such transfusion.
The most famous -or infamous- of these expatriate Janissaries is the current prime minister of FYROM, Nikola Gruevski whose grandfather Νικόλαος Γρούιος / Nikolaos Grouios(1911-1940) was a hero of the Greek army, who joined the Greek army and died during the 1940 Greco-Italian war, resisting the Italian invasion of Greece. He died in the Florina military hospital on November 19, 1940 having been mortally wounded by an Italian shrapnel days earlier, and his name is prominently scribed on a marble Heroon in his native village, Αχλάδα/Achlada of the Φλώρινα/Florina district. His son, Gruevski's father himself is one of the so called "Deca Belgaci" children. Gruevski, whose own mother is a Greek Vlach-turned fanatical Makedonka, has become the most virulent enemy of anything and everything Greek.
Now, Todor Petrov is proposing that all of the expatriates "individually and united must act to exercise their rights of citizenship and property rights and inheritance rights and to claims their seized property." (3)
The Greek government has recently declared that it is open to discuss repatriation, and even restitution. Restitution from whom though? Who is tilling their parents´ or grandparents´ land? It is obvious that they will have to sue their own cousins.
If you abandon your land in Greece for over twenty years, anyone who has used it for that time without paying you rent has acquired property rights over it, according to the law. Assuming that Todor Perov´s mates return, a can of worms will be opened, attorneys will be happy, and old family ties will now break up and flare into intra-familial hatred.
But this is not all of it. Todor Petrov has more aces up his sleeve. The civil war issues are only the beginning. The main course come immediately after:

D. For what Mr. Petrov calls "persecutions of the (Slavo-)macedonians during the Balkan wars" of 1912-1913, which today, according to Mr. Petrov, are "defined" (by whom?) as "genocide" there "must be a request for reparation of war damages from the occupation and the division of Macedonia and the genocide against the Macedonian people" - said Petrov.

Where can we start from, now? It is a fact that there were no Slavomakedonci during the 1912 war of liberation against the Ottoman empire. Tito´s so called "Makedonci" nation had to wait until 1944 to be invented. At that time the Bulgarophile Slavs of Macedonia were still Bulgarians. They were calling themselves "Bugari". Todor Petrov is speaking of persecutions but somehow he is forgetting about Serres. My hometown is Serres, which the Bulgarian army burned down completely ninety sever years ago to the date, on June 29, 1913, during its hasty retreat, because its population was not deemed friendly to Bulgarian occupation. Is this burning down of a major Macedonian city (Doxato in Drama province was the next town to suffer the same fate), plus the summary executions of Greek notables also considered genocide?
Serres (Σερρες) after the 1913 torching by the retreating Bulgarian army
Can I and my family sue the Bulgarian state, almost a hundred years later for reparations? But wait, Petrov, is not saying anything about Bulgarians, he almost forgot all about his Bugari / Bulgarski grandparents. True enough, he is a Makedonski now! So, now, it is definitely getting  a bit confusing here. Whom should I have to sue? Should I forget about the original Bulgarians and direct my lawsuit against the FYROMian government in Skopje instead, and demand reparations for their "genocide against the Macedonian Greeks of Serres" and the "war damages" inflicted upon my own family´s property, for the Bulgarian occupation of Serres?
No division between the two existed at the time, and the grandparents of today's Slavomacedonians were proud Bugari being separated by the Bulgarians by a mere "l" (BuLgari) not Makedonci. Therefore, I suppose that I have every right to sue either of them or better yet, both of them! I will find an attorney in Sofia and sue the descendants of both the Bulgari who burned down my hometown, and another attorney in Skopje and sue the descendants of the Bugari – the Slavomacedonians who did the same and whomever wins (I think both will) I will be happy. Me and my brother, and all of our children will now be rich! Victims of Genocide that we are, we will win so much money for the war reparations of our torched down city of Serres that the next step will be to hire yet two more attorneys and send them off to the next mission: Reparations for war damages from the Bulgarian (must I call it "Bugarian/(Slavo-)macedonski"?) occupation and division of Macedonia during the first world war. Speaking of genocide, should we maybe remember the 70,000 Eastern Macedonian Greeks that were taken by the Bulgarian army as "hostages" during the 1916-1917 years of WWI, and only 12,000 of them returned alive? But we are not done yet! What about the second world war? The same week that the Nazi Germans broke through the Thessaloniki – Central Macedonian front, the Bulgarian army followed suit and occupied our province FOR A THIRD TIME IN AS MANY DECADES! Our province was split in half, and the western pat remained with Nazi – occupied Greece, while the Eastern part, including my hometown Serres, and further east the rest of Eastern Macedonia and Western Thrace were given by Hitler to Bulgaria. Talk about "the occupation and the division of Macedonia", indeed!
Hitler also gave Skopje and Vardarska, to the Bulgarians of Sofia. Vardarska, you guessed it, is southern Yugoslavia, which is post 1991 an independent country that now calls itself "Makedonija" but the rest of the world FYROM. Skopje´s Bulgarophile population went frantic and joyous out in the streets to welcome Hitler´s troops and the Bulgarian King they brought along with them.
The Greek Macedonians were now openly persecuted. All the Greek priests had to leave their churches on a day´s notice and all the Greek teachers were thrown out of the schools. Both were replaced by Bulgarians who were brought in from Bulgaria that same week. Greek doctors and attorneys had to sign off their property and were expelled, and so was the case with any and all elected officials. The best homes were all confiscated and given to Bulgarians who were brought in by the thousands to stay.

Within a week´s notice, all the Greek street and commercial signs everywhere had to be changed with Cyrillic and no Greek sign could stay up anywhere. Food became scarce; the economy collapsed and food coupons became the only means of acquiring foodstuffs. Opportunities opened up for the occupational authorities. If you declared yourself a Bulgarian, you were given twice the coupons, twice the rations. New words were invented and entered the Greek language, words immediately forgotten after WWII:
Ντουρντουβάκια / Dourdouvakia: the Greek youth of Eastern Macedonia and Thrace that were summarily rounded up and taken into Bulgaria to work as unpaid slave laborers for the benefit of the Bulgarian state.
Βουλγαρογραμμένος / Boulgarogrammenos was someone who had become "written down" / declared as a Bulgarian".
Λαδοβούλγαρος / Ladoboulgaros: literally an "oily-Bulgarian", someone that became a Bulgarian in order to get olive oil rations in return and avoid starvation.
I know this is not "genocide" in the literal meaning of the word, but it is a hell of a lot harsher than any bogus "genocide" the Greeks are being accused of by the likes of Todor Petrov and his group. But using hunger to change someone´s ethnic identity, really hits the borderline, if you ask me. On another note, the word Genocide has a very particular meaning: Killing off the genes, killing off the procreated future of a nation. Is this what happened to the Bulgarians / Slavomacedonians after Macedonia´s liberation from the Ottomans? Some, several thousand actually, left, especially from the Kilkis area and relocated to Bulgaria. But so did several thousand Greeks who felt trapped into Serbia and Bulgaria, especially from the Monastir district, Stromnista or Philippoupolis. Was that a Genocide too? We need to remain serious. The Greeks from Bulgaria and south Serbia (later renamed Vardarska and now calls itself Makedonija, or FYROM) left because they felt unwelcome, and so did the Bulgarians of Kilkis, but nobody was massacred or suffered the fate of the Pontian and Asia Minor Greeks, Christian Assyrians and Armenians in the hands of the Turks during and after WWI. THAT was genocide.

So, now we return to Todor Petrov´s proposal in Vreme. The article is titled:
"Aegeans require a signature for reconciliation". By "Aegeans" the article means the descendants of the defeated Slavomacedonian partisans who left Greece and relocated to Skopje after the Greek civil war, as if Florina has anything to do with Aegean (it is like saying the "Pacifics", as in the Pacific Ocean, speaking of the people who live in Colorado).
"The presidents of (Slavo-)macedonia and Greece, George Ivanov and Carlos Papoulias, must sign a statement of reconciliation of the two countries". Indeed, the President of the World (Slavo-)macedonian Congress / Светскиот македонски конгрес, Todor Petrov / Тодор Петров, announces that he will encourage the process of reconciliation and unity…!

So, then, where do we start from? I propose that we start from "A":
"Great Britain must apologize for her agreement with Russia to assist the Greek government defeat the (Communist Party-led) partisan movement during the 1946-1949 Greek Civil War, in which the (Slavo-)macedonians, took active part."
But, i wonder, why only the British? The British after all gave up on their presence in Greece by the time the civil war got serious, in 1946, ceding their position of dominance in the Greek political and military events to the Americans.
I propose that Todor Petrov and the World Congress of the (Slavo-)macedonians take steps to amend this slight oversight and immediately send a forceful demand to president Barack Obama insisting that the "US must apologize for her agreement with Great Britain and Russia to assist the Greek government to defeat the (Communist Party-led) partisan movement during the 1946-1949 Greek Civil War, in which the (Slavo-)macedonians took active part!"
I just want to see Obama's face when Светскиот македонски конгрес / Svetskiot Makedonski Kongres president Тодор Петров / Todor Petrov presents him with his group's demands for the expected US apology!

Now, since "reconciliation precondition" A and B are already assigned, we can call this one: "Todor Petrov's reconciliation precondition A-1".

Once this is done, and Great Britain and the USA move expediently to conform with Todor Petrov's and Svetsiot Makedonski Kongres' very reasonable demands for British and American apologies, I am sure that presidents Carolos Papoulias and Georgi Ivanov can then hastily move to the next step and tackle "reconciliation precondition B"...

What else can I say...Good Luck!

PS1: The damage that the Slavomacedonian expatriate community has done, comfortably sitting in their Toronto, Indiana or Melbourne suburbs, to their home country, FYROM over the years, idiotically demanding an ever harder position against Greece is beyond measure. Skopje's body politic has for years been hijacked by the kinds of Nikola Gruevski and Todor Petrov who have been imposing their criminally self-defeating ultra-nationalist policies on the young nation, leading it from one blind alley to another and from one humiliating defeat to another.
Todor Petrov's latest proposal, as published in Vreme and exposed here for what it's worth it, is indicative of the narrow corner into which they have squeezed themselves.
Lasting Peace, good neighborly relations and reconciliation are indeed needed, but it takes two to tango and they obviously cannot be achieved by people who make ludicrously unsupported claims of "genocide" or "exodus" and demand "apology" and "war reparations" for the war of the Greeks against the Turks and Bulgarians during the first and second Balkan wars of 1912 and 1913. Every nation, even the Turks, at some point or another like to pretend that they have been the victim of everyone else. The problem with Nikola Gruevski, Todor Petrov and VMRO-DPMN is that they have overstretched the net of their ultra-nationalist mythology and ethnic hatred against the Greeks just a little bit too far and they are now trapped in it!

PS2: I may or may not agree with everything said on the videos above but I think that they are well-researched and very informative. M.E.B.

(1) http://www.vreme.com.mk/DesktopDefault.aspx?tabindex=5&tabid=1&EditionID=2055&ArticleID=143490
(2)http://history-of-macedonia.com/wordpress/2008/07/11/skopjan-myth-about-deca-belgaci-exposed-testimony-of-irene-damopoulou-part-ii/
(3)http://echedoros-a.blogspot.com/2010/06/blog-post_5191.html

Κυριακή 27 Ιουνίου 2010

Ο ΝΕΟΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ


Το παρών άρθρο γράφτηκε ειδικά για το ιστολόγιο TaXalia, από τον Κωνσταντίνο Χολέβα- Πολιτικό Επιστήμονα
Διαβάστε περισσότερα: http://taxalia.blogspot.com/2010/06/blog-post_4780.html#ixzz0s6WrGv2F

Όσοι γράψαμε και μιλήσαμε κατά τη δεκαετία του 1990 για το μουσουλμανικό τόξο που επιδιώκει η Τουρκία, χλευασθήκαμε υπερβολικά από τους οπαδούς των εθνικών υποχωρήσεων. Και όσοι προτείναμε την ενίσχυση των αμυντικών και διπλωματικών δεσμών με τις γειτονικές Ορθόδοξες χώρες κατηγορηθήκαμε ότι κατασκευάζουμε Ορθόδοξα τόξα με επιθετική διάθεση προς τους ... καλούς γείτονες. Τώρα που διαβάζουμε τη στρατηγική σκέψη του Αχμέτ Νταβούτογλου, Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας και Καθηγητή Διεθνών Σχέσεων, νιώθουμε....

δικαιωμένοι. Τα νεο-οθωμανικά και άλλα οράματα του Νταβούτογλου αναλύονται εκτενώς στο ογκώδες βιβλίο του με τίτλο «Στρατηγικό Βάθος- Η Διεθνής θέση της Τουρκίας», το οποίο ορθώς έπραξε και εξέδωσε στην Ελλάδα ο εκδοτικός οίκος ΠΟΙΟΤΗΤΑ. Η μετάφραση είναι του πανεπιστημιακού Ν. Ραπτόπουλου και η επιστημονική επιμέλεια του γνωστού και ρεαλιστή Τουρκολόγου καθηγητή Νεοκλή Σαρρή.

Στις σελίδες 440-485 (αλλά και σε άλλα σημεία) ο συγγραφεύς αναφέρεται ειδικότερα στα Βαλκάνια και μιλά ξεκάθαρα για την ανάγκη της Τουρκίας να περικυκλώσει την περιοχή χρησιμοποιώντας τις μουσουλμανικές χώρες και μειονότητες. Το μουσουλμανικό τόξο που πρέπει να τεθεί στην υπηρεσία του νεο-οθωμανισμού περιγράφεται αυτολεξεί στη σελίδα 477 ως εξής: «Η ζώνη που εξικνείται βορειοδυτικά και μέσω του άξονα Μπίχατς-Κεντρική Βοσνία-Ανατολική Βοσνία-Σαντζάκ (σ.σ. Νοτίου Σερβίας) -Κόσσοβο-Αλβανία-Μακεδονία-Κίρτζαλι (σ.σ. Βουλγαρίας) -Δυτική Θράκη καταλήγει στην Ανατολική Θράκη, έχει από τη σκοπιά της Τουρκίας τον χαρακτήρα ζωτικής αρτηρίας για τη βαλκανική γεωπολιτική και τον γεωπολιτισμό της». Ενώ σε πολλά σημεία παραδέχεται ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τα τουρκικά συμφέροντα είναι η δημιουργία ενός Σερβοελληνικού συνασπισμού (σελ. 365) και ομολογεί ότι «ένας ενδεχόμενος Σερβοελληνικοβουλγαρικός συνασπισμός θα έχει ως συνέπεια την αύξηση των πιέσεων επί της στρατηγικής ζώνης, ζωτικής αρτηρίας της Τουρκίας στην περιοχή, στη διάλυση της Μακεδονίας (σ.σ. έτσι ονομάζει την ΠΓΔΜ) και στην κατάρρευση των σχέσεων της Τουρκίας με τη Βοσνία και την Αλβανία» (σελ. 481-482).

Αν θέλουμε ψύχραιμα να δούμε τη σκέψη του Νταβούτογλου με μία πρώτη ανάγνωση παρατηρούμε μία καλή γνώση της Ιστορίας και των γεωπολιτικών θεωριών που αναπτύχθηκαν στη δυτική επιστήμη, αλλά με μία βαθύτερη ανάγνωση που επιβάλλεται-- καταλήγουμε ότι πρόκειται για μία επιστημονικοφανή κάλυψη των επεκτατικών και αυτοκρατορικών διαθέσεων της Ισλαμοδημοκρατικής Τουρκίας των Ερντογάν –Νταβούτογλου κ.ά. Στον Επίλογο με τα συμπεράσματά του ο Τούρκος υπουργός προτείνει την αξιοποίηση της διπλωματικής και στρατιωτικής εμπειρίας των Σελτζούκων και Οθωμανών Τούρκων, αλλά με ειρηνικό τρόπο και προτείνει τη Διεθνή οικονομία ως μέσο προβολής της τουρκικής ισχύος. Όμως η ευρύτερη ανάλυση των απόψεών του δείχνει ότι πιστεύει ακράδαντα στον ρόλο των ισχυρών Ενόπλων Δυνάμεων και της Αμυντικής Βιομηχανίας. Για την περίπτωση της Βοσνίας γράφει (σελ. 364-365) κάτι πολύ διδακτικό και για όσους συζητούν τον αφοπλισμό της Κύπρου: «Το σημαντικότερο στοιχείο που θα διασφαλίσει την ύπαρξη της Βοσνίας είναι ... η έμπρακτη επιβεβαίωση της εν λόγω βούλησης δια της στρατιωτικής ισχύος. Κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας ιστορίας κανένα έθνος δεν κατόρθωσε να εγγυηθεί την ανεξαρτησία του με τη συγκατάβαση και κηδεμονία άλλου έθνους»!

Ο νεο-οθωμανισμός στα Βαλκάνια θεμελιώνεται στις εξής κυρίαρχες απόψεις του Νταβούτογλου: 1) Πρέπει η Τουρκία ή οι σύμμαχοί της να ελέγχουν τους άξονες των συγκοινωνιών και των ποταμίων μεταφορών. 2) Η Οθωμανική κληρονομιά πρέπει να προβληθεί ως ιστορική ρίζα των βαλκανικών λαών και κυρίως των Αλβανών και Βοσνιομουσουλμάνων. 3) Η Αλβανία θα παίξει τον ρόλο της συμμάχου, μέσω της οποίας η Τουρκία θα βρει διέξοδο προς την Αδριατική. 4) Ο θρησκευτικός παράγοντας είναι απαραίτητο εργαλείο στρατηγικής σκέψης και διαμόρφωσης συμμαχιών. Κατά τον Νταβούτογλου οι Γερμανοί επηρεάζουν τους Καθολικούς Σλοβένους, Κροάτες και Ούγγρους, η Ορθόδοξη Ρωσία επηρεάζει τους Σέρβους και προσεγγίζει Έλληνες, Βουλγάρους και Ρουμάνους, οι ΗΠΑ αναγκαστικά θα στηριχθούν στους Αλβανούς και Βοσνίους που είναι Μουσουλμάνοι. Άρα ο νεο-οθωμανισμός συμπίπτει –έστω πρόσκαιρα- με τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή. 5) Οι μουσουλμανικές μειονότητες ανά τα Βαλκάνια πρέπει να αξιοποιηθούν ως εφαλτήρια προωθήσεως των τουρκικών συμφερόντων Γράφει χαρακτηριστικά στη σελίδα 482: «Η Τουρκία ... οφείλει να δώσει βάρος σε πολιτικές που περικυκλώνουν την περιοχή στο σύνολό της..... Μπορεί να προταθεί επίσης μία συνεργασία για την εξασφάλιση των πολιτισμικών και εκπαιδευτικών δικαιωμάτων των εθνικών κοινοτήτων, που διαθέτουν διαφορετικές κουλτούρες στους κόλπους των βαλκανικών κρατών. Μία τέτοια συμφωνία μπορεί να διαμορφώσει ένα κατάλληλο έδαφος κυρίως για το Κόσσοβο και τη Δυτική Θράκη». Σημειώνω με ανησυχία την σύνδεση Κοσσόβου και ελληνικής Θράκης στο φάσμα των νεο-οθωμανικών επιδιώξεων.

Ο Νταβούτογλου με χειρουργικό νυστέρι αναδιανέμει σύνορα, λαούς και εθνότητες και ξαναβαπτίζει Οθωμανικά τα Βαλκάνια ενώ εμείς ασχολούμαστε μόνο με τα οικονομικά μας προβλήματα και αδιαφορούμε για όσα εξυφαίνονται εις βάρος μας και μάλιστα δημοσιοποιούμενα μέσω βιβλίων. Το πρώτο ζητούμενο είναι να αποκτήσουμε γραπτό και επίσημο Εθνικό Δόγμα όπως έχει η Τουρκία του Νταβούτογλου, αλλά και η Αλβανία και η Βουλγαρία (δημοσιεύθηκαν το 1997-1998). Επιπλέον νομίζω ότι πρέπει να αντιδράσουμε και εμπράκτως και μάλιστα διδασκόμενοι από ... τον Νταβούτογλου. Να ενδυναμώσουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις μας, να ενισχύσουμε πολύπλευρα την ελληνοσερβική συνεργασία, να αξιοποιήσουμε ειρηνικά την πολιτιστική και θρησκευτική διάσταση της διπλωματίας μας και να εμποδίσουμε κάθε τάση αφελληνισμού της μειονοτικής παιδείας στη Θράκη.

Κ.Χ.


Σάββατο 26 Ιουνίου 2010

Ο (Ελληνιστικός) πολιτιστικός πλούτος του Αφγανιστάν


ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ - ΠOΛITIΣMOΣ
Hμερομηνία δημοσίευσης: 27-06-10


Της Μαριας Pηγουτσου
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_27/06/2010_405751

Λεπτοδουλεμένα διαδήματα, απεικονίσεις της Αφροδίτης, του Διόνυσου και της Αριάδνης σε αριστοτεχνικά σμιλεμένα χρυσά βραχιόλια και δαχτυλίδια, δράκοι που στρογγυλοκάθονται σε λεπτούτσικα σκουλαρίκια, χτένες από πολύτιμο ελεφαντόδοντο, είναι κάποια μόνο από τα εντυπωσιακά εκθέματα που απλώνονται σε μια σκοτεινή, φειδωλά φωτισμένη αίθουσα του Μουσείου Τέχνης της Ομοσπονδιακής Γερμανίας στη Βόννη. Πρόκειται για ένα μικρό τμήμα από τους θησαυρούς που έφερε στο φως η ανασκαφική ομάδα υπό τον ελληνικής καταγωγής αρχαιολόγο Βίκτορα Σαρηγιαννίδη. Ο γεννημένος το 1929 στην Τασκένδη επιστήμονας ανακάλυψε μια βασιλική νεκρόπολη στην πόλη Τιλία Τεπέ του Αφγανιστάν και έφερε στο φως 20.000 χρυσά αντικείμενα. Πρόκειται για μια ανακάλυψη, η οποία θεωρείται από πολλούς ως η σημαντικότερη αρχαιολογική ανακάλυψη του 20ού αιώνα.

«Οι θησαυροί που σώθηκαν» είναι ο τίτλος της έκθεσης, που φιλοξενεί μέχρι τις 3 Οκτωβρίου το γερμανικό μουσείο. Πρόκειται για σπάνιους καλλιτεχνικούς θησαυρούς που κατάφεραν να γλιτώσουν οι συνεργάτες του Εθνικού Μουσείου της Καμπούλ από τα χέρια των Σοβιετικών και των Ταλιμπάν.

230 αντικείμενα παρουσιάζονται σε οχτώ ειδικά διαμορφωμένες σκοτεινές και φωτεινές αίθουσες. Οι σκοτεινές αίθουσες φιλοξενούν τα πολύτιμα εκθέματα από τέσσερις πόλεις του Αφγανιστάν όπου έγιναν ανασκαφές: τις Τέπε Φουλόλ, Αϊ Κανούμ, Τιλία Τεπέ και Μπεγκράμ. Οι φωτεινές αίθουσες φιλοξενούν τεράστιες οθόνες αφής με τη βοήθεια των οποίων ο επισκέπτης μπορεί να πάρει πληροφορίες για τη μακραίωνη ιστορία της χώρας, τις ανασκαφές και τα εκθέματα.

Κίονες, αγαλματίδια, αγγεία, γυάλινα σκεύη, πολύτιμα κοσμήματα μαρτυρούν πως κάποτε η περιοχή ήταν ένα μεγάλο σταυροδρόμι πολιτισμών, όπου ενώνονταν οι δρόμοι του μεταξιού, εκτεινόταν από τη βόρεια Ινδία μέχρι την κεντρική Ασία και ο Μέγας Αλέξανδρος είχε αφήσει ανεξίτηλη τη σφραγίδα του.

Οι πολύτιμοι θησαυροί κατάφεραν σε μεγάλο βαθμό να σωθούν χάρη στην εχεμύθεια των συνεργατών του Εθνικού Μουσείου της Καμπουλ. Ενός μουσείου το οποίο ιδρύθηκε το 1922 και το οποίο κάποτε διέθετε περί τις 100.000 εκθέματα. Η σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν το 1979 κατέστρεψε ένα μεγάλο μέρος των υποδομών. Ενα χρόνο πριν από την αποχώρηση των Σοβιετικών, το 1989, επικρατούσε στη χώρα ένα πολιτικό χάος το οποίο ευνόησε την άνοδο των μουτζαχεντίν το 1992. Τα χρόνια εκείνα, οι κλοπές, οι λεηλασίες και οι καταστροφές πολιτιστικών αγαθών ήταν καθημερινότητα. Το 2001, οι Ταλιμπάν αποφάσισαν να καταστρέψουν όλα τα αγάλματα του Εθνικού Μουσείου της Καμπούλ και περίπου 2.000 κομμάτια αφανίστηκαν. Η προνοητικότητα και η εχεμύθεια των συνεργατών του Εθνικού Μουσείου κατάφεραν να σώσουν ένα κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας. Το 1988 είχαν μεταφέρει στο θησαυροφυλάκιο της κεντρικής τράπεζας, το οποίο βρισκόταν στα υπόγεια του προεδρικού μεγάρου, σημαντικά κομμάτια. Οταν οι πολιτικοί προϊστάμενοι ρωτούσαν τους συνεργάτες του μουσείου πού πήγαν οι αρχαιολογικοί θησαυροί και κυρίως τα κοσμήματα, εκείνοι απαντούσαν πως εκλάπησαν πιθανότατα για να τα λιώσουν και να τα πουλήσουν. Μια πολύ αληθοφανής και πιστευτή απάντηση, αφού στην πράξη έτσι γινόταν.

Μόλις το 2004 η κυβέρνηση στην Καμπούλ παραδέχθηκε ότι οι πολύτιμοι θησαυροί δεν είχαν χαθεί και με διεθνή υποστήριξη στάθηκε δυνατόν από το 2006 να παρουσιαστούν κατ’ αρχάς στο Παρίσι και στη συνέχεια στο Τορίνο, το Αμστερνταμ, στην Ουάσιγκτον, στο Σαν Φραντσίσκο, το Χιούστον και στην Οτάβα.

Εκθέματα εντυπωσιακά, τα οποία «στόχο έχουν να δείξουν πως το Αφγανιστάν δεν είναι μόνο μια χώρα φτωχή όπου γίνονται πόλεμοι και δρουν οι Ταλιμπάν», όπως μας είπε σε άπταιστα ελληνικά ο κ. Ομάρ Σουλτάν, υφυπουργός Πολιτισμού. Ο ίδιος σπούδασε αρχαιολογία στη Θεσσαλονίκη με καθηγητή τον Μανόλη Ανδρόνικο και όπως μας επισημαίνει, σε όποια αίθουσα της έκθεσης κι αν στρέψεις το βλέμμα σου, θα συναντήσεις την Ελλάδα. Ο κ. Σουλτάν μάς λέει πως είναι πολύ υπερήφανος που τόσο πολλά αρχαιολογικά ευρήματα, που έλκουν την καταγωγή τους από την Ελλάδα, βρίσκονται στην πατρίδα του. «Η παρουσία της Ελλάδας ξεκίνησε με τον Μέγα Αλέξανδρο στο Αφγανιστάν. Σε όποια αίθουσα και να πάτε θα δείτε την Ελλάδα. Και πρώτα από όλα στην πόλη Αϊ Κανούμ, είναι η Αλεξάνδρεια επί του Ωξου. Αν πάτε εκεί, θα νομίζετε ότι είστε στην Ελλάδα», μας λέει ο υφυπουργός Πολιτισμού.

Ο κ. Σουλτάν ελπίζει η ελληνική κυβέρνηση να προσκαλέσει την έκθεση και δεν παραλείπει να ευχαριστήσει την Ελλάδα για τη συμβολή της στη διάσωση του Εθνικού Μουσείου της Καμπούλ. «Η Ελλάδα μάς βοήθησε, όταν ήταν υπουργός Πολιτισμού ο κ. Βενιζέλος. Μας έδωσε 750.000 δολάρια και φτιάξαμε το μουσείο. Επίσης το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο –εκεί όπου εγώ σπούδασα– μας δίνει υποτροφίες. Εχουμε οχτώ φοιτητές που σπουδάζουν αρχαιολογία», τονίζει ο κ. Σουλτάν.

Η έκθεση και η αποστολή

Η έκθεση για τους θησαυρούς που σώθηκαν στο Αφγανιστάν έχει και μια ιδιαίτερη σημασία για τη Γερμανία. Το τελευταίο διάστημα υπάρχει στη χώρα μια μεγάλη συζήτηση για το εάν και πόσο η γερμανική στρατιωτική αποστολή θα πρέπει να παραμείνει στο Αφγανιστάν. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη γερμανική στρατιωτική αποστολή στο εξωτερικό μετά τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η κοινή γνώμη είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στο θέμα. Η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει με κάθε τρόπο πως η γερμανική στρατιωτική παρουσία είναι απαραίτητη. Ο Ρόμπερτ Φλεκ, διευθυντής του μουσείου στη Βόννη, είναι πάντως σαφής και θέλει να τονίσει, όπως μας λέει, πως τα κριτήρια της έκθεσης είναι καθαρά καλλιτεχνικά και ουδόλως πολιτικά. Στόχος της έκθεσης είναι να παρουσιάσει τα πολύτιμα αρχαιολογικά ευρήματα και να καταδείξει πως αυτή η τόσο μακρινή για μας χώρα ήταν κάποτε στο επίκεντρο ενός πολιτισμού και ενός κόσμου που γνώριζε μεγάλη άνθηση.

Η έκθεση, η οποία θα παραμείνει στη Βόννη μέχρι τον Οκτώβριο, είναι άγνωστο εάν και πότε θα επιστρέψει στην Καμπούλ, λόγω των επικίνδυνων συνθηκών που συνεχίζουν να επικρατούν.

Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010

Οι Τούρκοι λένε πως είναι Έλληνες!

Από το φίλιο ιστολόγιο του Βισάλτη
http://visaltis.blogspot.com/2010/06/blog-post_22.html

EΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Παίρνουν αυτά που δεν διεκδικήσαμε

Για καιρό τώρα, παράξενες για τα κεμαλιστικά δεδομένα, δημοσιεύσεις εμφανίζονται σε μεγάλης κυκλοφορίας τουρκικές εφημερίδες και στα επιστημονικά τους ένθετα που υποστηρίζουν τη θέση ότι οι σημερινοί Tούρκοι «δεν είναι Tούρκοι αλλά Έλληνες»!

Kάποιες από τις δημοσιέυσεις αυτές αναδημοσιεύει και αναλύει o Σάββας Kαλεντερίδης στο blog του InfognomoPolitics. Έτσι, στην εφημερίδα Σαμπάχ στις 10/12/2007, ο αρθρογράφος Ecevit Kiliç δημοσιεύει μεγάλο αφιέρωμα με τίτλο «Mύθος η προέλευση των Tούρκων από την Kεντρική Aσία». Aναφέρεται εκτεταμένα στην εργασία του κορυφαίου Tούρκου ανθρωπολόγου Timurçin Bider, καθηγητή του Πανεπιστημίου Kωνσταντινούπολης, οι μελέτες και οι έρευνες του οποίου καταδεικνύουν ότι χάρη στις φοβερές εξελίξεις της γενετικής τεχνολογίας και των συγκριτικών του ερευνών στο DNA, οι κάτοικοι της Aνατολίας δεν εκτουρκίστηκαν ποτέ φυλετικά από τους λίγους νομάδες που κατέβηκαν από τις στέπες της Kεντρικής Aσίας.
.
«Oι σημερινοί Tούρκοι δεν ήρθαν από την Kεντρική Aσία, για 40.000 χρόνια δεν το κούνησαν ρούπι από αυτό. Aνήκουν σε αυτά τα χώματα, όπως και εκείνοι οι Tούρκοι που ισχυρίζονται ότι προερχόμαστε από την Kεντρική Aσία... O αριθμός εκείνων που ήρθαν από την Kεντρική Aσία είναι πολύ μικρός. Oι γενετικές έρευνες μάς δείχνουν πόσοι είναι εκείνοι... Tο ποσοστό τους είναι 10% έως 15% του συνόλου του πληθυσμού... H φυγή από την Kεντρική Aσία είναι ένας μύθος... Άσε, που δεν είναι αν αυτοί που ήρθαν απ’ έξω ήταν Iρανοί ή Aφγανοί... O τουρκισμός είναι μία πολιτισμική ταυτότητα που τη δημιουργήσαμε εμείς... εδώ και διακόσια χρόνια! Γενετικές έρευνες μάς δείχνουν ότι οι κάτοικοι της σημερινής Tουρκίας... δεν έχουν καμία βιογολική συγγένεια με τους Tουρκομάνους, τους Oυζμπέκους, τους Oυιγούρος, ακόμα και με τους Mογγόλους... αλλά έχουν στενή αναπόσπαστη γενετική σχέση με τους Έλληνες... αλλά και τους Iρανούς. Δεν έχουν γενετική σχέση με τους Kούρδους και τους Aρμενίους. Aλλά ακόμα και αυτοί είναι πιο κοντά σε εμάς από τους Oυζμπέκους».



O Σάββας Kαλεντερίδης στο blog του δημοσιεύει επίσης σοβαρές (αλλά όχι διασταυρωμένες μέχρι στιγμής πληροφορίες) ότι στην κωμόπολη Aγλασούν (στην αρχαία ελληνιστική Σαγαλασσό της Πισιδίας) του νομού Mπουρντούρ, μία ομάδα αρχαιολόγων από το Kαθολικό Πανεπιστήμιο της Λούβεν, πέρα από τα εντυπωσιακά ελληνο-ρωμαϊκά μνημεία και τεχνουργήματα έδωσε σε ειδικούς γενετικό υλικό των σκελετών των κατοίκων που βρέθηκαν εκεί. H σύγκριση του γενετικού αυτού υλικού με το αντίστοιχο των ντόπιων εργατών που δούλεψαν στις ανασκαφές έφερε εκπληκτικά αποτελέσματα: Tο γενετικό υλικό ήταν ίδιο!
Φαίνεται ότι στην Tουρκία από πολλούς και σοβαρούς κύκλους αρχίζει να προωθείται ως πιθανό μελλοντικό ιστορικο-πολιτικό ιδεολόγημα η θέση ότι οι Tούρκοι είναι..
αυτόχθονες, απόγονοι των Eλλήνων και Bυζαντινών κατοίκων της Aνατολίας. Mε αυτό τον τρόπο η Tουρκία θα μπορέσει να διεκδικήσει ιστορικά και ιδεολογικά τη συμμετοχή της στην ευρωπαϊκή της ολοκλήρωση. Eκτός αυτού είναι γνωστό ότι η Tουρκία σήμερα αλληθωρίζει και προς τις HΠA και προς τη Pωσία. Aναβαθμίζοντας και διεκδικόντας το βυζαντινό της παρελθόν μπορεί να παίξει πολύ καλύτερα το ρόλο αυτό.
Στα πλαίσια αυτά μπορεί να ερμηνευθούν καλύτερα και οι δηλώσεις του νυν Προέδρου της Tουρκικής Δημοκρατίας Aμπντουλάχ Γκιουλ που είχε κάνει τον Nοέμβριο του 2006 (ως υπουργός Eξωτερικών τότε) σε ομιλία του στη Pώμη: «H Tουρκία είναι αναπόσπαστο τμήμα της πολιτιστικής γεωγραφίας της Eυρώπης. H ιστορία έχει δείξει ξεκάθαρα ότι οι βασικές αξίες του ευρωπαίκού πολιτισμού ρίζες τους στην Aνατολία... Aρχαίοι φιλόσοφοι και επιστήμονες, όπως ο Διογένης (ο κυνικός), ο Θαλής (ο Mηλήσιος), ο (ιστορικός) Hρόδοτος, ο Aναξιμένης και ο Hράκλειτος (προ-σωκρατικοί φιλόσοφοι), είναι παιδιά της Aνατολίας».
Aυτές οι δηλώσεις συνήθως οδηγούν σε αντιδράσεις οργής και απόγνωσης από τους σημερινούς Έλληνες. Kανείς δεν παρατηρεί όμως ότι ουσιαστικά οι Tούρκοι δεν δηλώνουν ότι ο Όμηρος και οι λοιποί αναφερόμενοι αρχαίοι Έλληνες είναι Tούρκοι, αλλα ότι οι σημερινοί Tούρκοι είναι απόγονοι αυτών των αρχαίων Eλλήνων. Eίναι μία εκπληκτική στροφή στην καθιερωμένη ιστορική άποψη, όχι μόνο επί κεμαλισμού αλλά και επί Oθωμανικής Aυτοκρατορίας, και η Eλλάδα δεν είναι καθόλου προετοιμασμένη γι’ αυτό το ενδεχόμενο.



Όπως έχει σημειώσει ο Σάββας Kαλεντερίδης, θα αρκούσαν τα χρήματα από ένα Mιράζ και ένα F-16, ώστε η Eλλάδα να εισδύσει μέσα σε αυτό το ελληνογενές πληθυσμιακό υπόστρωμα των Tούρκων με μία επίθεση φιλίας, ώστε να ανατραπεί η τουρκική επιθετικότητα και να χρησιμοποιηθεί η κατάσταση προς όφελος της Eλλάδας.
Eάν η Tουρκία αναστήσει τον ελληνοβυζαντισμό της και διεκδικήσει το όνομα του Bυζαντίου ως δικό της χρησιμοποιώντας το κενό που αφήνει πίσω της η Eλλάδα με τη μη διεκδίκηση του Bυζαντίου ως δικού της διαχρονικού δημιουργήματος, η ελληνική εξωτερική πολιτική θα αντιμετωπίσει ένα τρομακτικό και τεράστιο γεωπολιτικό πρόβλημα που μπροστά του το Mακεδονικό θα φαίνεται άθυρμα.

Δευτέρα 21 Ιουνίου 2010

Η δημοσιονομική κρίση φρενάρει τη λύση (για την ονοματοδοσία της FYROM)


Από το Ιστολόγιο του Ακρίτα
http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/2010/06/fyrom.html

Η Ε.Ε. ασχολείται με τα οικονομικά της προβλήματα - Οι ΗΠΑ προτείνουν
(αλλά δεν επιβάλλουν) την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας
του Βαρδάρη» - Δίκοπο μαχαίρι για τον Γκρούεφσκι το δημοψήφισμα

Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ

Είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού ότι οι υπό τον Μάθιου Νίμπς διαπραγματεύσεις ουσιαστικά έχουν περιέλθει σε αδιέξοδο. Ένα αδιέξοδο που δεν φαίνεται να σπάνε οι διμερείς επαφές, οι οποίες πραγματοποιούνται παραλλήλως και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Η συνάντηση της Πέμπτης έγινε με πρωτοβουλία του Έλληνα πρωθυπουργού, ο οποίος έχει υιοθετήσει την τακτική να επιδιώκει συνάντηση με τον Σλαβομακεδόνα ομόλογο του, όποτε βρίσκονται και οι δύο σε συνόδους.
Η τακτική αυτή εξυπηρετεί δύο σκοπούς:
Πρώτον, να υπογραμμίζει στη διεθνή κοινότητα τη βούληση και την προσπάθεια της Αθήνας να βρει λύση στην εκκρεμότητα.
Δεύτερον, να ξεμπλοκάρει κατά το δυνατόν τις διαπραγματεύσεις.
Η τακτική αυτή μπορεί να μην έχει προσκομίσει αξιόλογα αποτελέσματα στο επίπεδο των διαπραγματεύσεων, αλλά....
βοήθησε στη μεταστροφή του διεθνούς κλίματος. Τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στην Ουάσινγκτον, έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν ότι δεν σημειώνεται πρόοδος, κυρίως λόγω της αρνητικής στάσης του Γκρούεφσκι.

Στο ράφι
Είναι ενδεικτικό ότι το ζήτημα του ορισμού ημερομηνίας έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της ΠΓΔΜ ούτε καν συζητήθηκε στη Σύνοδο Κορυφής, παρ' ότι υπήρχε μία σχετική αναφορά στα Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον περασμένο Δεκέμβριο. Σ' αυτό συνέβαλε η ισπανική Προεδρία, αλλά ο κύριος λόγος είναι ότι η Ε.Ε. είναι απασχολημένη με τα δικά της ζωτικά προβλήματα.
Οι εταίροι κατανοούν επίσης ότι, εάν έβαζαν το μαχαίρι στον λαιμό της κλυδωνισμένης κυβέρνησης Παπανδρέου, ενδεχομένως να πρόσθεταν τη σταγόνα που θα ξεχείλιζε το ποτήρι. Δεν έχουν, άλλωστε, λόγο να επιβραβεύσουν την εξόφθαλμη αδιαλλαξία του Γκρούεφσκι. Για αυτό και τελικώς επέλεξαν να βά λουν σιωπηρά και προσωρινά το ζήτημα στο ράφι. Η εξέλιξη χαρακτηρίσθηκε ως η χειρότερη δυνατή όχι μόνο από την αξιωματική αντιπολίτευση στην ΠΓΔΜ, αλλά και από τα ΜΜΕ της χώρας.
Είναι αξιοσημείωτο ότι η Ε.Ε., διά του αντιπροσώπου της στα Σκόπια πρέσβη Έρβαν Φουερέ, είχε επισημάνει με κριτική διάθεση ότι «η δυναμική των διαπραγματεύσεων για το ζήτημα της ονομασίας εξελίσσεται με βραδύ ρυθμό» και είχε προειδοποιήσει ότι η επίλυση του προβλήματος της ονομασίας και η προώθηση των μεταρρυθμίσεων στην ΠΓΔΜ είναι «ζωτικής σημασίας» για την ενταξιακή πορεία της ΠΓΔΜ. «Δυστυχώς, από την αρχή του χρόνου παρατηρείται στασιμότητα στην πορεία των μεταρρυθμίσεων... Εάν η τρέχουσα τάση συνεχιστεί, τότε θα υπονομευθούν όλα όσα πέτυχε π χώρα την περασμένη χρονιά».

Βαρντάσκα
Σε παράλληλη γραμμή κινείται και η Ουάσινγκτον. Οπως δήλωσε προσφάτως στα Σκόπια ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών Φίλτπ Γκόρντον, «το ζήτημα της ονομασίας είναι καθοριστικό για την απεμπλοκή των διαδικασιών ευρωατλαντικής ενσωμάτωσης της Μακεδονίας, και γι' αυτό η χώρα πρέπει να εργαστεί εποικοδομητικά για την εξεύρεση λύσης με την Ελλάδα». Είναι σαφές ότι η Ουάσινγκτον θέλει να βρεθεί τάχιστα λύση, ώστε στη Σύνοδο Κορυφής του NATO το φθινόπωρο στην Πορτογαλία να καταστεί δυνατή η ένταξη της ΠΓΔΜ στη Συμμαχία.
Στο πλαίσιο αυτό, ο No 2 του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Τζέιμς Στάημπεργκ, επιχειρεί τον τελευταίο χρόνο να άρει το αδιέξοδο. Η τελευταία πρότ¬ση που έχει πέσει στο τραπέζι είναι το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη» (Ρεπούμπλικα Βάρνταρσκα Μακεντόνια), όπως αποκάλυψε ο Αθανάσιος Έλις στην «Καθημερινή».
Το όνομα αυτό έπεσε στο τραπέζι, για τρεις λόγους:
Πρώτον, επειδή ο Γκρούεφσκι έχει απορρίψει και το «Άνω Μακεδονία» και το «Βόρεια Μακεδονία» (έχει προταθεί από τον Μάθιου Νίμιτς).
Δεύτερον, επειδή οι ίδιοι οι Σλαβομακεδόνες αποκαλούν Μακεδονία του Βαρδάρη την περιοχή που καλύπτει η ΠΓΔΜ.
Τρίτον, επειδή εμπίπτει στην προϋπόθεση της Αθήνας για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό.
Υπενθυμίζουμε ότι πριν έναν χρόνο ο σύμβουλος του προέδρου της ΠΓΔΜ πρέσβης Ρίστο Νίκοφσκι είχε ρίξει στο τραπέζι το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας (Βαρδάρη)». Στην πραγματικότητα, όμως, δεν πρόκειται για ίδια πρόταση. Η παρένθεση είναι απαράδεκτη και γι' αυτό έχει απορριφθεί από την Αθήνα Είναι αξιοσημείωτο, πάντως, ότι αυτές τις ημέρες ο Νίκοφσκι δήλωσε ότι «οποιοσδήποτε προσδιορισμός μεταξύ του "Δημοκρατία" και του "Μακεδονία" δεν είναι αποδεκτή λύση, επειδή επηρεάζει άμεσα την ταυτότητα του λαού».

Περί πιέσεων
Η αμερικανική διπλωματία έχει διαμηνύσει στην Αθήνα ότι αυτό που θα αποφασισθεί, όχι μόνο θα υιοθετηθεί από τις ΗΠΑ, αλλά και θα προωθηθεί προς υιοθέτηση και από άλλες χώρες, που επηρεάζονται από την Ουάσινγκτον. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι ο Γκρού¬εφσκι δεν φαίνεται να κάμπτεται από τις πιέσεις. Αν και έχει συνειδητοποιήσει ότι το πρόβλημα της ονομασίας αποτελεί εμπόδιο για την ενσωμάτωση στους ευρωατλαντικούς θεσμούς, εμφανίζεται αποφασισμένος να εξαντλήσει κάθε περιθώριο για να εμποδίσει κάθε συμβιβασμό..
Προσφάτως, δήλωσε ότι «δεν σκοπεύει να συναλλαχθεί. με αντικείμενο τα συμφέροντα της Μακεδονίας και των πολιτών της... Όσα παίζουν το χαρτί των εκβιασμών, των πιέσεων και των απειλών να ξέρουν ότι χάνουν τον χρόνο τους. Επί τρία χρόνια μάς ασκήθηκαν διάφορες πιέσεις, με αποκορύφωμα τους τελευταίους τέσσερις-πέντε μήνες, για να αποδεχθούμε πράγματα τα οποία δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά».
Ο Γκρούεφσκι είναι πολύ σαφής: «Η σημερινή κυβέρνηση στην Ελλάδα είναι πιο ανοιχτή για συναντήσεις και συνομιλίες από την προηγούμενη, αλλά όχι και για την ουσία που σχετίζεται με τις απαιτήσεις προς τη Μακεδονία. Έως ότου η διεθνής κοινότητα βρει το θάρρος να υποδείξει στην Ελλάδα ότι ακολουθεί παράλογη πολιτική, οι ελπίδες μας για την επίλυση του προβλήματος της ονομασίας δεν μπορούν να είναι μεγάλες».

Συγκυβέρνηση
Μπορεί ο Σλαβομακεδόνας πρωθυπουργός να έχει σαφή γραμμή πλεύσης, αλλά έχει και αδύναμες πλευρές. Το κόμμα του διαθέτει αυτοδύναμη κοινοβουλευτικά πλειοψηφία, αλλά είναι όρος ότι πρέπει να -συγκυβερνά με ένα αλβανικό κόμμα. Οι Αλβανοί της ΠΓΔΜ, όμως, έχουν στραφεί εναντίον του. Πριν από έναν μήνα περίπου σημειώθηκαν αιματηρά επεισόδια μεταξύ της σλαβο-μακεδονικής Αστυνομίας και Αλβανών ανταρτών.
Το συγκυβερνών αλβανικό κόμμα (DUI) έχει διχασθεί γύρω από το ζήτημα εάν πρέπει να παραμείνει στην κυβέρνηση ή να την εγκαταλείψει. Η αντιπρόεδρος του, Τεούτα Αρίφι, έχει δηλώσει ότι, εάν μέχρι τον Ιούνιο δεν επιλυθεί η εκκρεμότητα για την ονομασία, τότε το κόμμα της πρέπει να εγκαταλείψει την κυβέρνηση. Τη θέση της συμμερίζεται και η πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής.
0 αρχηγός του κόμματος Αλί Αχμέτι. πιεζόμενος από τους Αμερικανούς, υποστηρίζει την παραμονή στην κυβέρνηση. Προβάλλει το επιχείρημα ότι, εάν αποχωρήσει θα δώσει το πρόσχημα στον Γκρούεφσκι να προκηρύξει πρόωρες εκλογές, για να παρακάμψει τις ασφυκτικές διεθνείς πιέσεις και να εμποδίσει τη λύση του προβλήματος της ονομασίας.

Σενάρια
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, το ενδεχόμενο προκήρυξης πρόωρων εκλογών συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες. Κι αυτό παρ' ότι η οικονομία της ΠΓΔΜ βρίσκεται βαθιά στο κόκκινο. Η ανεργία έχει εκτοξευθεί, οι τοπικές τράπεζες πάσχουν από ρευστότητα και οι προοπτικές είναι σκοτεινές. Έστω και σ' αυτές τις δυσμενείς συνθήκες, ο Γκρούεφσκι εκτιμάει ότι -όπως και το 2008- το εθνικιστικό χαρτί θα του χαρίσει μια νέα εκλογική νίκη. Μια νίκη θα τον βοηθήσει -μεταξύ των άλλων-για να ανακτήσει την πολιτική ηγεμονία και στο εσωτερικό του κόμματος του, όπου παρατηρούνται έντονα φαινόμενα αμφισβήτησης.
Αναμφίβολα, η Ουάσινγκτον έχει αποτελεσματικούς μοχλούς πίεσης, αλλά είναι αμφίβολο εάν θα τους χρησιμοποιήσει, για να επιβάλει έναν συμβιβασμό. Ο Γκρούεφσκι ελπίζει ότι, όταν διαπιστώσουν πως οι τρέχουσες πιέσεις τους δεν φέρνουν αποτέλεσμα, οι Αμερικανοί θα τις στρέψουν προς την Αθήνα, προκειμένου να επιτύχουν το φθινόπωρο την ένταξη της ΠΓΔΜ στο NATO.
Εάν πάλι οι Αμερικανοί του βάλουν το μαχαίρι στον λαιμό, έχει προαναγγείλει ότι θα προκηρύξει δημοψήφισμα. Προεξοφλεί ότι οι ομοεθνείς του θα απορρίψουν οποιαδήποτε συμβιβαστική πρόταση, γεγονός που -κατά την εκτίμηση του- θα διαμορφώσει κόκκινη γραμμή και επιπροσθέτως θα τον θωρακίσει από μελλοντικές πιέσεις.
Ούτως εχόντων των πραγμάτων, η Αθήνα δεν έχει άλλη επιλογή από το να εμμείνει στη δική της κόκκινη γραμμή, φροντίζοντας να συντηρήσει το σημερινό ευνοϊκό διεθνές κλίμα. Μπορεί, άλλωστε, να προβάλει το επιχείρημα στους εταίρους και συμμάχους ότι το όπλο του δημοψηφίσματος δεν το έχει μόνο ο Γκρουέφσκι. Το έχει και η Αθήνα και εάν το χρησιμοποιήσει , η ΠΓΔΜ θα μείνει εκτός NATO και Ε.Ε..

Πηγή:Ο κόσμος του Επενδυτή, 19/20-6-2010

Η ΑΓΝΩΜΩΝ ΑΛΒΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΑΛΥΟΜΕΝΑ ΣΚΟΠΙΑ

Από το ιστολόγιο "Ελληνικού Ενδιαφέροντος":
http://hellenicinterest.blogspot.com/search/label/%CE%A3%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C

Δημοσιεύουμε ένα ενδιαφέρον άρθρο του κου Κ. Χολέβα, πολιτικού επιστήμονος, το οποίο θα δημοσιευθεί στο τεύχος Μαρτίου του γνωστού περιοδικού ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ.
ΔΕΕ


Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων
Όσοι θυμούνται τη γνωστή ιταλική κωμωδία της δεκαετίας του 1970 «Οι εντιμότατοι φίλοι μου», την οποία επαναπροβάλλει συχνά η ελληνική τηλεόραση, μπορούν κάλλιστα να φανταστούν πόσο χρήσιμος θα ήταν ένας καλός σκηνοθέτης για την περίπτωση των δύο βαλκανίων γειτόνων μας: Της Αλβανίας και των Σκοπίων. Θα γύριζε άνετα την ταινία «Οι εντιμότατοι βαλκάνιοι γείτονές μας». Τα πρόσφατα γεγονότα έρχονται να εμπλουτίσουν τη φαντασία του σεναριογράφου. Η Αλβανία μάς ανταποδίδει την οικονομική και πολιτική στήριξη με κουρέλιασμα της συμφωνίας για την υφαλοκρηπίδα και η ΦΥΡΟΜ μάς προκαλεί την ώρα που βαίνει προς διχοτόμηση. Η αγνώμων Αλβανία και τα διαλυόμενα Σκόπια είναι οι κύριοι πρωταγωνιστές της ταινίας αυτής, της οποίας το σενάριο έχει αρχίσει να γράφεται από το 1990.
Στην Αλβανία το Συνταγματικό Δικαστήριο μετά από προσφυγή της Σοσιαλιστικής αντιπολίτευσης θεώρησε άκυρη τη συμφωνία μεταξύ Αθηνών και Τιράνων για τα θαλάσσια σύνορα και την υφαλοκρηπίδα στο Ιόνιο. Η συμφωνία σε νομικό επίπεδο είχε τύχει σοβαρής επεξεργασίας από ελληνικής πλευράς. Επιπλέον ήταν ένα καλό νομικό προηγούμενο, το οποίο μπορούσε η Ελλάδα να επικαλεσθεί έναντι της Τουρκίας στο μοναδικό ζήτημα που αναγνωρίζουμε ως εκκρεμότητα, δηλαδή την υφαλοκρηπίδα των νήσων του Αιγαίου. Η αλβανική αντιπολίτευση πιστεύει ότι η κεντροδεξιά κυβέρνηση Μπερίσα κακώς υπέγραψε, διότι η συμφωνία έβλαπτε τα αλβανικά συμφέροντα και ευνοούσε σκανδαλωδώς την Ελλάδα.
Το δυσάρεστο είναι ότι αυτή η πολιτικοδικαστική συμπαιγνία έρχεται από μία χώρα, η οποία έχει βοηθηθεί και στηριχθεί ηθικά, πολιτικά και οικονομικά από την Ελλάδα κατά τρόπο μονομερή χωρίς ανταλλάγματα. Η χώρα μας συντηρεί και δίνει εργασία σε εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανών υπηκόων, οι οποίοι με τη σειρά τους χρηματοδοτούν την αλβανική οικονομία. Έχουμε δώσει ακόμη και στρατιωτική στήριξη στη γείτονα χώρα, όταν κινδύνευε να διαλυθεί σε βόρειο και νότιο τμήμα το 1997. Έχουμε υποστηρίξει την πορεία της Αλβανίας προς την Ευρώπη παρά την κακή διαγωγή των Τιράνων στο θέμα των περιουσιών, της παιδείας και της εθνικής ταυτότητος των Βορειοηπειρωτών. Και βλέπουμε όλα αυτά τα θετικά μας έργα να μην εκτιμώνται και να ανταμείβονται με αγνωμοσύνη. Ας σκεφθούμε καλά το παράδειγμα αυτό για να μην εκπλαγούμε δυσάρεστα και από τα Σκόπια. Όπως η Αλβανία πρώτα λαμβάνει στήριξη από την Ελλάδα και μετά ανταποδίδει με ανατροπή σοβαρών συμφωνιών, έτσι και η ΦΥΡΟΜ θα υποχωρήσει μερικώς για να εξασφαλίσει την στήριξή μας στο ΝΑΤΟ και στην Ευρ. Ένωση και αφού ενταχθεί θα επανέλθει στον ακραίο εθνικισμό και στην υφαρπαγή της ιστορίας και των συμβόλων μας.
Μιλώντας πάντα για την Αλβανία καλό είναι να θυμόμαστε και την προαναγγελθείσα απογραφή, η οποία θα διεξαχθεί το 2011. Μέχρι σήμερα η επίσημη άποψη των Τιράνων είναι ότι υπάρχουν μόνο 60.000 Έλληνες στη Βόρειο Ήπειρο και μάλιστα σε περιοχές αυστηρά καθορισμένες από τη δικτατορία Χότζα και Αλία. Πρέπει να προετοιμασθούν εγκαίρως οι πολλοί Βορειοηπειρώτες που εργάζονται στη χώρα μας να βρίσκονται στην Αλβανία κατά την ημέρα της απογραφής, διότι τα ερωτήματα θα περιλαμβάνουν την εθνική καταγωγή και το θρήσκευμα.
Στη ΦΥΡΟΜ λάδι στη φωτιά έριξε η πρόσφατη συνέντευξη του Μεντούχ Θάτσι, ισχυρού ηγέτη του αλβανικού κόμματος DPA. Ο Θάτσι που δεν μετέχει στην κυβέρνηση Γκρούεφσκι δήλωσε στο σκοπιανό τηλεοπτικό δίκτυο Kanal 5 ότι αν η σλαβική πλειοψηφία δεν σταματήσει να τρομοκρατεί τους Αλβανούς της ΦΥΡΟΜ και δεν αποδεχθεί μία λύση για την ονομασία του κράτους, τότε η χώρα ενδέχεται αν αντιμετωπίσει ένα πόλεμο, ο οποίος αυτή τη φορά θα τελειώσει με ήττα. Προφανώς υπενθυμίζει την ένοπλή εξέγερση της πολυάριθμης αλβανικής κοινότητας το 2001 που έληξε με τη συμφωνία της Αχρίδας. Ο Θάτσι λέει γι’αυτή τη συμφωνία: «Μη χειροκροτείτε την πολιτική του κ. Γκρούεφσκι. Οι Αλβανοί στη "Μακεδονία" είναι ταπεινωμένοι και η συμφωνία-πλαίσιο είναι νεκρή». Και συνέχισε: «Η πολιτική ταπείνωσης των Αλβανών οδηγεί απευθείας σε πόλεμο. Τα σύνορα με το Κόσσοβο και την Αλβανία θα πέσουν μέσα σε μια νύχτα. Οι "Μακεδόνες" δεν μπορούν να κερδίσουν τον πόλεμο.... Αν η χώρα θέλει να υπάρχει, τότε θα πρέπει να είναι χώρα τόσο των "Μακεδόνων" όσο και των Αλβανών», δήλωσε ο Θάτσι, ο οποίος δεν απέκλεισε την πιθανότητα να διαιρεθεί η ΦΥΡΟΜ σε δύο χωριστές γεωγραφικές και εθνικές ζώνες.Σχετικά με το όνομα δήλωσε ότι η λύση είναι πιθανή μόνον αν η ΦΥΡΟΜ αποδεχθεί τις ελληνικές θέσεις. Προφανώς εκφράζει τη γνωστή βιασύνη των Αλβανών να λυθεί η διαμάχη με την Ελλάδα για να ενταχθεί η ΦΥΡΟΜ στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ. Αυτό και μόνο ενδιαφέρει την πολυπληθή αλβανική κοινότητα των Σκοπίων κι ουδόλως νοιάζονται για το όνομα, με το οποίο η χώρα θα καθιερωθεί διεθνώς. Το άλλο μεγάλο αλβανικό κόμμα της χώρας, το Κόμμα Δημοκρατικής Ένταξης του Αλί Αχμέτι που μετέχει στην κυβέρνηση, δεν σχολίασε τις δηλώσεις Θάτσι, αλλά θυμίζω ότι μόλις προ ενός έτους ο Αχμέτι είχε αποκαλύψει ότι είχε και αυτός συζητήσει με ηγέτες της Σλαβικής πλειοψηφίας την πιθανή διχοτόμηση-διάλυση της χώρας.Απέναντι στην αγνώμονα Αλβανία και στα υπό διάλυσιν Σκόπια η Ελλάς πρέπει να είναι περισσότερο πιεστική και όχι υποχωρητική.Κ.Χ. 18-2-2010