Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

Το μεγάλο ελληνικό «πάρτι» με τη φαρμακευτική δαπάνη

Διπλάσια, με 5,28 δισ. ευρώ το 2009, από το πληθυσμιακά ισοδύναμο Βέλγιο


Ηταν και εν πολλοίς εξακολουθεί να αποτελεί ένα μεγάλο «πάρτι». Στήθηκε γύρω από τη φαρμακευτική δαπάνη, διήρκεσε πάνω από δέκα χρόνια και απέφερε τεράστια κέρδη, ύψους πολλών δισ. ευρώ, σε όλους τους κρίκους της αλυσίδας. Από τις φαρμακοβιομηχανίες που την «παρήγαν» έως τους ιατρούς που τη συνταγογραφούσαν. Κάπως έτσι, η μικρή (αλλά πλέον πτωχευμένη) Ελλάδα έφτασε να είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης στην κατανάλωση φαρμάκων, με δημόσια φαρμακευτική δαπάνη που έφτασε το 2009 να είναι διπλάσια σε σχέση με το ισοδύναμο πληθυσμιακά Βέλγιο (5,28 δισ. ευρώ έναντι 2,5 δισ. ευρώ αντιστοίχως). Τώρα, κυρίως λόγω Μνημονίου, που επιβάλλει περικοπή άνω του 1 δισ. και σε αυτό το μέτωπο, ετοιμάζεται το ξεκαθάρισμα. Και φαίνεται ότι έρχεται η ώρα για να μπουν στη φαρμακευτική καθημερινότητα τα γενόσημα. Δηλαδή, τα φθηνά φάρμακα, τα οποία στη χώρα μας κατέχουν σήμερα μόλις το 18% του συνόλου της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης. Ο στόχος είναι να αυξηθεί η χρήση τους στο 50%. Η αντίδραση, ωστόσο, που προκαλείται είναι τεράστια.

Τα γενόσημα και το λόμπι του φαρμάκου

Πώς στην Ελλάδα τα αντίγραφα έφθασαν να είναι πιο ακριβά από τα πρωτότυπα

Ο γιατρός σε νοσοκομείο της Βόρειας Αττικής είχε διατελέσει σε υπεύθυνη κυβερνητική θέση στο υπουργείο Υγείας. «Ηρθε πριν από τις εκλογές ο Α (αναφέρει όνομα γνωστού φαρμακοβιομηχάνου) και μου πρόσφερε, σε μία τσάντα, χρήματα. Είπα, όμως, ότι έχω καλύψει τις ανάγκες μου και δεν τα πήρα. Διαφορετικά, θα με είχε στο χέρι...».

Ενα δισ. ευρώ είναι πάρα πολλά χρήματα. Το δεύτερο Μνημόνιο προβλέπει ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να περικόψει τις δαπάνες για το φάρμακο λίγο παραπάνω από 1 δισ. ευρώ. Από το 2000 ώς το 2009, η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα ξεπέρασε κάθε πανευρωπαϊκό προηγούμενο αύξησης, προσεγγίζοντας τα 5,1 δισ. από 880 εκατ. ευρώ (7,5 φορές αύξηση), ενώ το 82% των φαρμάκων εισήχθη από χώρες της Ε.Ε. Το νούμερο αυτό πρέπει να συμπιεστεί το 2012 στα 2,88 δισ.

Αντιπαράθεση

Η ομάδα δράσης της Ε.Ε. (task force) προτείνει για την επίτευξη του στόχου μία σειρά εργαλείων για τη χρησιμοποίηση των οποίων αντιδρά το λόμπι της φαρμακευτικής βιομηχανίας, αλλά και οι γιατροί που διατηρούν στενές σχέσεις και χρησιμοποιούνται σαν τμήμα του δικτύου διανομής. Αιχμή της αντιπαράθεσης είναι η γενίκευση της χρήσης των γενοσήμων φαρμάκων, εκείνων δηλαδή που έχουν την ίδια σύσταση με κάποιο πρωτότυπο φάρμακο (προστατευόμενο προϊόν). «Τα γενόσημα όταν λήξει η προστασία του πρωτοτύπου (συνήθως μετά 10ετία) μπορούν να παραχθούν από οποιαδήποτε εταιρεία με άλλο όνομα» (καθηγητής Ι. Παπαδόπουλος).

Η χρήση τους στην Ελλάδα είναι πολύ λίγο διαδεδομένη σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ε.Ε. Κι αυτό διότι κατά κανόνα τα ασφαλιστικά ταμεία πληρώνουν μέχρι σήμερα τα πιο ακριβά από αυτά...

Στην Ελλάδα, το 2011 η χρήση τους έφτασε μόλις στο 18% του συνόλου της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης και αυτό γιατί υπάρχει ένας μηχανισμός διαμόρφωσης της τιμής, που για να προστατεύσει την ελληνική βιομηχανία φαρμάκου, καθόριζε την τιμή του γενοσήμου στο 80% και στη συνέχεια στο 70% της τιμής του πρωτοτύπου. Αποτέλεσμα; Οι βιομηχανίες φαρμάκου κατέβαζαν (σ.σ. ιδιαίτερα μετά τη λήξη της πατέντας του πρωτοτύπου) την τιμή του φαρμάκου και το γενόσημο έμενε στο... ράφι. «Σε πολλές περιπτώσεις», λέει διοικητής νοσοκομείου της Αθήνας, «τα γενόσημα είναι ακριβότερα από τα πρωτότυπα, όπως στην περίπτωση των αλβουμινών» (σ.σ. ενός συστατικού των ορών), ενώ σε φάρμακα όπως ογκολογικά ή πνευμονολογικά, που είναι πανάκριβα, απλά δεν κυκλοφορούν γενόσημα.

Το πρόβλημα είχε τεθεί στον κ. Γ. Παπαθανασίου και στην κ. Λούκα Κατσέλη, ως υπουργούς Ανάπτυξης, αλλά και οι δύο δεν νομοθέτησαν την απελευθέρωση των τιμών των γενοσήμων «προς τα κάτω», για να προστατεύσουν την εγχώρια βιομηχανία. «Δεν θα είχαμε φτάσει εδώ που φτάσαμε με τα φάρμακα, αν στα θεραπευτικά πρωτόκολλα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη χρήση των ογκολογικών φαρμάκων, διασφαλιζόταν ο σεβασμός των ενδείξεων της Ε.Ε. από τους γιατρούς που συνταγογραφούν», σημειώνει γιατρός σε μεγάλη ογκολογική κλινική της Αθήνας.

Τέλος, χωρίς τον έλεγχο του όγκου της συνταγογράφησης, ακόμα και η μείωση της τιμής μπορεί να οδηγήσει σε έκρηξη της δαπάνης, όπως συνέβη με την κατανάλωση των αντικαταθλιπτικών, η δαπάνη για τα οποία πενταπλασιάστηκε τα προηγούμενα χρόνια. Με το νομοσχέδιο που θα ψηφισθεί την επόμενη Τετάρτη οι γιατροί του ΕΟΠΠΥ πρέπει να συνταγογραφούν ώς 50% γενόσημα φάρμακα.

Διαδικασία έγκρισης


Η εγκριτική διαδικασία, πάντως, των ελληνικών γενοσήμων από την πλευρά του ΕΟΦ αμφισβητείται και από επικριτές της επιθετικής εμπορικής πολιτικής των εταιρειών, όπως ο κ. Ι. Παπαδόπουλος. Ο εν λόγω γράφει ότι πολύ λίγα ελληνικά έχουν κλινικές μελέτες που να τα υποστηρίζουν. Διαφορετικό είναι το ζήτημα εάν ένα γενόσημο εισάγεται από μεγάλη χώρα της Ε.Ε., τη Βόρειο Αμερική ή το Ισραήλ, όπου οι εγκριτικές διαδικασίες εφαρμόζονται σαφώς αυστηρότερα απ' ό,τι στην Ελλάδα. Πάντως και σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται έγκριση από τον ΕΟΦ.

Τα όργανα των ιατρών αμφισβητούν συλλήβδην την αξία των γενοσήμων. Αλλά πρόκειται για τα ίδια όργανα που κάλεσαν δύο συναδέλφους τους από τα Γιάννενα στο Πειθαρχικό επειδή τόλμησαν να γράψουν σε βρετανικό επιστημονικό περιοδικό για τις εμπειρίες τους σε δήθεν επιστημονικό ταξίδι στην Ιορδανία, με χορεύτριες, καμήλες, αλκοόλ και τα έξοδα πληρωμένα από φαρμακευτική εταιρεία...
Του Τασου Tελλογλου


Ενα «επιμίσθιο» ως μπόνους

Τη ρητή απαίτηση της τρόικας για συνταγογράφηση της δραστικής ουσίας των φαρμάκων, μέτρο το οποίο έχει προκαλέσει οξύτατες αντιδράσεις από γιατρούς και φαρμακευτικές εταιρείες, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το σχέδιο νόμου του υπουργείου Υγείας που συζητείται στη Βουλή και αναμένεται να ψηφιστεί –εκτός απροόπτου– με τη διαδικασία του επείγοντος την Τετάρτη. Ο στόχος που έχει τεθεί είναι να αυξηθεί η χρήση γενοσήμων που αποζημιώνονται από τα ασφαλιστικά ταμεία και που χορηγούνται στα νοσοκομεία του ΕΣΥ στο 50% από 18,5% και 25% αντίστοιχα που είναι σήμερα.

Μάλιστα, όπως ανέφερε στην «Κ» στέλεχος του υπουργείου Υγείας, τις επόμενες ημέρες θα εκδοθούν υπουργικές αποφάσεις –εφαρμοστικές του νόμου– που θα δίνουν «κίνητρα» σε γιατρούς και φαρμακοποιούς ως προς αυτήν την κατεύθυνση. Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζεται το ενδεχόμενο να δίνεται σε κάθε γιατρό που θα επιτυγχάνει τον στόχο του 50% στη συνταγογράφηση γενοσήμων είτε ένα «επιμίσθιο» ως μπόνους είτε επιπλέον αριθμός εξετάσεων ασφαλισμένων που καλύπτονται από τον ΕΟΠΥΥ.

Το σχέδιο νόμου, εκτός από μέτρα που αποβλέπουν στην αύξηση της χρήσης των γενοσήμων, προβλέπει μεταξύ άλλων κλειστό προϋπολογισμό στην ασφαλιστική φαρμακευτική δαπάνη, μείωση του κέρδους των φαρμακοποιών και φαρμακεμπόρων και περαιτέρω μείωση της τιμής των αντιγράφων και των φαρμάκων των οποίων έχει λήξει η πατέντα. Ειδικότερα, το σχέδιο νόμου μεταξύ άλλων περιλαμβάνει:

- Υποχρεωτική αναγραφή από 1/3/2012 της δραστικής ουσίας του φαρμάκου στη συνταγογράφηση στα νοσοκομεία του ΕΣΥ.

- Συνταγογράφηση και της δραστικής ουσίας φαρμάκων από γιατρούς των ασφαλιστικών ταμείων από 30/6/2012. Καθορίζονται θεραπευτικές κατηγορίες για τις οποίες θα γράφεται συνταγή μόνο με τη δραστική ουσία των φαρμάκων.

- Δυνατότητα υποκατάστασης του φαρμάκου που αναγράφεται στη συνταγή από το φθηνότερο γενόσημό του από τους φαρμακοποιούς, με συναίνεση του ασφαλισμένου.

- Μειωμένο ποσοστό συμμετοχής του ασφαλισμένου στη φαρμακευτική περίθαλψη, όταν χορηγείται το φθηνότερο γενόσημο του φαρμάκου που έχει συνταγογραφήσει ο γιατρός.

- Μείωση κατ’ ελάχιστον της τιμής των πρωτότυπων φαρμάκων μετά τη λήξη της πατέντας και των αντιγράφων - γενοσήμων κατά 50% και 60% της τιμής του πρωτοτύπου με πατέντα. Κάθε νέο γενόσημο έχει υποχρεωτικά περαιτέρω μείωση 10%.

- Υποχρεωτική ηλεκτρονική καταχώριση όλων των συνταγών από τα φαρμακεία, ακόμα και όταν είναι χειρογράφως συνταγογραφημένες.

- Καθορισμός ανώτερου ορίου μηνιαίας φαρμακευτικής δαπάνης για τον Εθνικό Οργανισμό Παροχών Υγείας, στον οποίο εντάσσεται η πλειονότητα των ασφαλιστικών ταμείων.

- Απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των φαρμακείων.

Πεννυ Mπουλουτζα


Διπλασίασαν κέρδη και τζίρο οι εταιρείες

Ηταν μια χρυσή δεκαετία αυτή που προηγήθηκε της κρίσης για την εγχώρια φαρμακοβιομηχανία. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι «έτρεξε» με ρυθμούς ανάπτυξης 14,1% ετησίως, κατά μέσο όρο. Μάλιστα, η διετία 2007 - 2008 ήταν η καλύτερη, καθώς οι εταιρείες του κλάδου έφθασαν να έχουν σχεδόν διπλάσια κέρδη και τζίρο απ’ ό,τι είχαν το 2004.

Σε εκείνη τη φάση ωφελήθηκαν από την αντικατάσταση παλαιών φαρμάκων με νέα, ακριβότερα σκευάσματα, που αύξησαν τα έσοδά τους, αλλά ταυτόχρονα επιβάρυναν τα ασφαλιστικά Ταμεία. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι το 2007 κυκλοφόρησαν 1.800 (!) νέα ακριβότερα φάρμακα. Τον ρόλο τους στην αύξηση των εσόδων και την παράλληλη επιβάρυνση των Ταμείων είχαν διαδραματίσει επίσης η υπερσυνταγογράφηση, οι ελλιπείς έλεγχοι, αλλά και η έλλειψη μηχανοργάνωσης των ασφαλιστικών ταμείων. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι τότε αρχές της Υγείας προσανατολίστηκαν στην επαναφορά της λίστας, μέτρο που βρήκε αντίθετη την εγχώρια φαρμακοβιομηχανία.

Το 2010 ήταν η πρώτη χρονιά που ο κλάδος παρουσίασε μείωση τζίρου -επανήλθε στα επίπεδα του 2007- και αρνητικά αποτελέσματα. Οπως εξηγείται σε μελέτη της ICAP, η μείωση των τιμών με τα διαδοχικά Δελτία Τιμών Φαρμάκων, τον Ιούνιο και τον Σεπτέμβριο του 2010, στο πλαίσιο της δημοσιονομικής προσαρμογής, οδήγησε σε μείωση των αποθεμάτων και επέφερε πτώση των πωλήσεων. Σύμφωνα με στοιχεία της Hellastat, ο κύκλος εργασιών σε δείγμα 145 εταιρειών υποχώρησε το 2010 στα 5,9 δισ. ευρώ, μειωμένος κατά 1 δισ. ευρώ από το 2009 (χρονιά που πέτυχε τα περισσότερα έσοδα ύψους 6,9 δισ. ευρώ). Παράλληλα, το 2010 ήταν η πρώτη χρονιά που οι εταιρείες έδειξαν ζημίες, ύψους 111 εκατ. ευρώ έναντι κερδών 503 εκατ. ευρώ την προηγούμενη χρήση.

Ως προς το χονδρικό εμπόριο (φαρμακαποθήκες, συνεταιρισμούς), η μείωση της ζήτησης, η ενδεχόμενη μείωση των παράλληλων εξαγωγών σε συνδυασμό με τα προβλήματα ρευστότητας και αποδοτικότητας που δημιουργεί η καθυστέρηση πληρωμών από τα δημόσια νοσοκομεία θέτει σε κίνδυνο εταιρείες του κλάδου με τις μικρού μεγέθους

μονάδες να είναι οι πιο ευάλωτες. Ομως, ο αριθμός τους θεωρείται υψηλός για τα μεγέθη της Ελλάδας, καθώς δραστηριοποιούνται 130 εταιρείες έναντι 9 στη Γαλλία και 16 στη Γερμανία.

Θεοδωρα Λιακοπουλου


Σπατάλη δισεκατομμυρίων από την υπερσυνταγογράφηση


Μπορεί ένας γιατρός να γράφει 100 συνταγές φαρμάκων την ημέρα; Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα -όπου όλο το σύστημα γύρω από το φάρμακο χαρακτηρίζεται από ασυδοσία, με αποτέλεσμα ο τομέας υγείας να έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό- μπορεί. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης στην κατανάλωση φαρμάκων, με δημόσια φαρμακευτική δαπάνη που έφτασε το 2009 να είναι διπλάσια σε σχέση με «ισοδύναμα» σε πληθυσμό κράτη της Δύσης όπως π.χ. το Βέλγιο: 5,28 δισ. ευρώ έναντι 2,5 δισ. ευρώ αντίστοιχα. Και παρά τις επιβεβλημένες από την πολιτική του Μνημονίου παρεμβάσεις για μείωση της δαπάνης, το 2010 οι γιατροί «έγραψαν» για ασφαλισμένους φάρμακα αξίας 4,5 δισ. ευρώ και το 2011 αξίας 4,1 δισ. ευρώ!

Το κρίσιμο διάστημα ήταν η περίοδος 2000 - 2009. Στο ΙΚΑ η αντίστοιχη δαπάνη αυξήθηκε πάνω από 400% το διάστημα αυτό (από 583 εκατ. ευρώ άγγιξε τα 2,4 δισ. ευρώ) και στον ΟΓΑ κατά 450% (από 279 εκατ. σε 1,2 δισ. ευρώ). Το 2009 η συνολική φαρμακευτική δαπάνη έφτασε τα 8,4 δισ. ενώ η Ισπανία των 47 εκατομμυρίων είχε 12 δισ. ευρώ! Σε σχέση με χώρες όπως Σουηδία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Δανία, η Ελλάδα ξόδεψε το 2009 περί τα 4 δισ. ευρώ περισσότερα! Την ίδια χρονιά, διακινήθηκαν από την Ομοσπονδία Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών Ελλάδος (ΟΣΦΕ) 434 εκατ. κουτιά φαρμάκων. Η μέση αξία ανά πωληθέν τεμάχιο στην Ελλάδα ήταν 11,4 ευρώ έναντι 8,23 ευρώ του μέσου όρου της Ε.Ε. Το 2011 στην Ελλάδα η μέση τιμή έπεσε στα 9,40 ευρώ -πάλι υψηλότερη από τον μέσο όρο της Ε.Ε.- και διακινήθηκαν 412 εκατ. κουτιά.

Σε κάθε προσπάθεια μείωσης της τιμής των φαρμάκων η απάντηση είναι έτοιμη: η υποκατάστασή τους με ακριβότερα. Ετσι, από 23,80% μείωση των τιμών το 2010 έναντι του 2009, ένα ποσοστό της τάξης 7,85% «ανακτήθηκε» πέρυσι λόγω της υποκατάστασης. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Lipitor για τη χοληστερίνη. Το 2009, το φάρμακο που κυκλοφορεί σε τρεις μορφές (10 mg, 20 mg και 40 mg με 10 χάπια ανά κουτί και μέση αξία κουτιού 10,42 ευρώ) πούλησε στην Ελλάδα 6,4 εκατ. κουτιά. Μόλις έληξε η πατέντα του, κυκλοφόρησαν αμέσως 24 αντίγραφα μόνο των 40 mg, με 28 δισκία το κουτί και μέση αξία 18,42 ευρώ. Το 2011, το πρωτότυπο πούλησε 6,17 εκατ. κουτιά και τα αντίγραφά του άλλες 600.000 κουτιά!

Στον διαβήτη επί 47 χρόνια είναι πρώτο φάρμακο επιλογής το Glucophage με τιμή 2,32 ευρώ. Πριν από 4-5 έτη κυκλοφόρησε το Eucreas -φάρμακο που εμπεριείχε το Glucophage και μία άλλη δραστική ουσία- με τιμή 130 ευρώ (πέρυσι έπεσε στα 58 ευρώ) και το οποίο γρήγορα «υιοθετήθηκε» από πολλούς γιατρούς, παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει μελέτη για τη σχέση κόστος-όφελος του νέου φαρμάκου έναντι του παλαιού. Διαχρονικά, κομβικό σημείο είναι ο γιατρός.

Στην Ελλάδα, ο γιατρός συχνά επιλέγει να γράφει στις συνταγές το πιο ακριβό φάρμακο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που ανέφερε στην «Κ» ψυχίατρος: «Μπορώ να γράψω για έναν ασθενή με σχιζοφρένεια μηνιαία συνταγή αξίας 500 ευρώ. Εναλλακτικά, μπορώ να γράψω στον ίδιο ασθενή συνταγή με φάρμακα στο ένα δέκατο του κόστους και με μικρή διαφορά στην αποτελεσματικότητά τους». Επίσης ο γιατρός συνήθως χρησιμοποιεί στο ακέραιο τη δυνατότητα που του δίνεται να γράφει έως 3 διαφορετικά φάρμακα ανά συνταγή. Την «τιμητική τους» έχουν τα συνοδά φάρμακα για να προλάβουν «τυχόν» παρενέργειες βασικών φαρμάκων. Τα συνοδά «ευθύνονται» για πάνω από ένα δισ. ευρώ δημόσια φαρμακευτική δαπάνη.

Στην Ελλάδα, ο γιατρός που ασκεί αυτές τις «μεθόδους» έχει καλές σχέσεις με τις φαρμακευτικές εταιρείες. Οπως ανέφερε στην «Κ» υψηλόβαθμο στέλεχος του χώρου, «βλέπεις γιατρούς να γράφουν σε όλους τους ασθενείς το ίδιο φάρμακο. Ο έλεγχος δεν είναι εύκολος, παρά το γεγονός ότι οι καταγγελίες για «δωράκια» εταιρειών είναι πολλές. Ενας τρόπος να τους ελέγξεις είναι να συγκρίνεις στοιχεία συμμετεχόντων σε συνέδρια που διοργανώνουν φαρμακευτικές εταιρείες. Το πιο απλό είναι το ιατρικό συνέδριο, αφού συνήθως η συναλλαγή εμπεριέχει ταξίδια αναψυχής στο εξωτερικό έως και επιπλώσεις σπιτιού ή ακόμα και ενοικίαση αυτοκινήτων με leasing».

Της Πεννυς Mπουλουτζα


Στον εισαγγελέα η λίστα με τους έντεκα γιατρούς «ολυμπιονίκες»


Παρά τη δημοσιονομική κρίση και την προσπάθεια που καταβάλλεται για έλεγχο των δημόσιων δαπανών, το «πάρτι» στον χώρο της φαρμακευτικής περίθαλψης καλά κρατεί. Αυτό καταδεικνύει η λίστα με τους 11 γιατρούς του ΕΟΠΥΥ που αναδεικνύονται «ολυμπιονίκες» -κατά την έκφραση του υπουργού Υγείας- στη συνταγογράφηση φαρμάκων.

Στην πρώτη θέση της λίστας βρίσκεται παθολόγος από την Ηλεία, που συνταγογράφησε, για τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2011, 5.776 συνταγές χρεώνοντας τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας με 408.000 ευρώ. Αντίστοιχα, γιατρός στο Αγρίνιο έγραψε για το ίδιο διάστημα 5.000 συνταγές, συνολικού κόστους 303.000 ευρώ, ενώ οι 5.400 συνταγές φαρμάκων συναδέλφου του στο Διδυμότειχο «επιβάρυναν» τον οργανισμό με 297.000 ευρώ. Η ίδια «συνταγή» και από γιατρό στην Αχαΐα, που συνταγογράφησε το διάστημα αυτών των μηνών 4.192 φορές, με κόστος φαρμάκων 270.000 ευρώ. Γιατρός, σε περιοχή της Ζακύνθου με 150 κατοίκους πληθυσμό, έγραψε κατά τη διάρκεια ενός μήνα 1.000 συνταγές!

Τα στοιχεία αυτά, που κατέθεσε στη Βουλή ο ίδιος ο υπουργός Ανδ. Λοβέρδος, έχουν ήδη σταλεί στις εισαγγελικές αρχές.

Ο ΕΟΠΥΥ, από τους ελέγχους που γίνονται, έχει εντοπίσει τουλάχιστον 70-80 περιπτώσεις γιατρών με υψηλό αριθμό και κόστος συνταγών, μεταξύ αυτών και ενός κυτταρολόγου που έχει γράψει 116 συνταγές, αξίας 1.300 ευρώ εκάστη.

Οπως ανέφερε στην «Κ» ο διοικητής του ΕΟΠΥΥ Γεράσιμος Βουδούρης, ο έλεγχος δεν είναι εύκολος καθώς πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ειδικότητα του γιατρού και ο αριθμός των ασθενών που δέχεται.

Kathimerini.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου