Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

Μάρκος Μπόλαρης: Στο ΠΑΣΟΚ δεν φοβόμαστε μήπως ματώσουμε.

Συνέντευξη στην εφημερίδα "Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ"

 Aκόμη πιο δύσκολο προβλέπεται να είναι το 2011 για μισθωτούς και συνταξιούχους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Η Ελλάδα θα καταφέρει να αποσπάσει τις υπόλοιπες δόσεις του δανείου αποφεύγοντας οριστικά το ενδεχόμενο χρεοκοπίας;

Έχω τονίσει επανειλημμένα ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία δεν είναι δημοσιονομικό, ούτε δανεισμού. Η δύσκολη κατάσταση που αντιμετωπίζουμε οφείλεται στο λανθασμένο αναπτυξιακό μοντέλο με το οποίο κινηθήκαμε για δεκαετίες. Εξηγούμαι: φτάσαμε στο κρίσιμο σημείο όταν χρονικά είχαμε ολοκληρώσει την εκταμίευση τριών Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης. Από μόνο του το γεγονός αυτό φαίνεται να υποδεικνύει, με τρόπο ηχηρό, την αποτυχία του αναπτυξιακού μοντέλου που ακολουθήσαμε όλο αυτό το διάστημα. Ένα μοντέλο που στηρίχθηκε στα σαθρό υπόβαθρο της αντιπαραγωγικής διοίκησης, της επιδοτούμενης επιχειρηματικότητας και αγροτικής παραγωγής, της κακοδιαχείρισης, της χωρίς προτεραιότητες, έλεγχο και αξιολόγηση αποτελεσμάτων χρηματοδοτήσεις έργων. Τα μέτρα δημοσιονομικής τάξης που προτάθηκαν είναι το επώδυνο, αλλά αναγκαίο βήμα, για να διαμορφωθούν σταδιακά οι συνθήκες μιας ελεγχόμενης και εξορθολογισμένης διαχείρισης των δημοσιονομικών μεταβλητών. Μέτρα απαραίτητα για να μην καταρρεύσει η οικονομία μας. Όσο όμως επιμένουμε στο παρωχημένο αναπτυξιακό μοντέλο που μας οδήγησε ως εδώ, τα μέτρα αυτά δεν αρκούν από μόνα τους. Χρειάζεται ένας νέος αναπτυξιακός βηματισμός με διαφορετικό προσανατολισμό. Η διασφάλιση της Δημοσιονομικής βιωσιμότητας είναι το πρώτο βήμα για τη νέα πορεία: να συγκροτήσουμε δηλαδή τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας. Η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου με τη γλώσσα της αλήθειας ανέδειξαν το πρόβλημα και στην Ευρωπαϊκή του διάσταση και απέτρεψαν την χρεοκοπία. Αποκαταστήσαμε την αξιοπιστία της χώρας στα διεθνή fora με τολμηρές αποφάσεις. Χρειάζονται τώρα εξίσου τολμηρά βήματα για να εδραιωθεί το νέο αναπτυξιακό πρότυπο.

Το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων πιστεύετε ότι θα συμβάλλει στην αύξηση ανταγωνιστικότητας της οικονομίας;

Οι εμμονές και συνακόλουθα εμπεδωμένες αντιλήψεις που εξυπηρετούν την αντιαναπτυξιακή λογική που μας οδήγησε στο χείλος της χρεοκοπίας δεν συνιστούν πράξη ευθύνης αυτή τη δύσκολη περίοδο. Λέει χαρακτηριστικά ο Ελύτης «κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά». Χρειάζεται επομένως να κινηθούμε δυναμικά στη λογική της ποιότητας για να είμαστε ανταγωνιστικοί. Ν αφήσουμε πίσω μας την τακτική των μαχών οπισθοφυλακής και της συντήρησης κεκτημένων που εξυπηρετούν τους λίγους σε βάρος των πολλών. Πρέπει ν’αλλάξουμε νοοτροπία, ν αποβάλλουμε στερεότυπα όχι γιατί έτσι μας επιβάλλεται, αλλά γιατί η προσήλωση σε λανθασμένες πρακτικές μας οδήγησε σε αδιέξοδο. Πρέπει να εντάξουμε τη δημοσιονομική εξυγίανση σε μια συλλογική στοχοθεσία για να δρομολογήσουμε τις μεγάλες αλλαγές που θα βελτιώσουν τους θεσμούς και θα θεμελιώσουν το νέο πρότυπο ανάπτυξης που θα είναι βιώσιμο και κοινωνικά δίκαιο. Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε αυτό, τόσο το καλύτερο για τη χώρα. Κρίσιμη παράμετρος για τα βήματα που θα ακολουθήσουμε είναι η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας. Αυτή θα καθορίσει και την αναπτυξιακή δυναμική της χώρας. Όσο μειώνεται η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας, τόσο αποψιλώνεται η εξαγωγική αλλά και εσωτερική δυναμική της αγοράς μας και αποθαρρύνουμε την προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Για το σκοπό αυτό η κυβέρνηση εξήγγειλε τις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές που θα βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα των κρατικών υπηρεσιών, θα αναβαθμίσουν την ποιότητα της ρυθμιστικής λειτουργίας του κράτους και της αγοράς και θα καθορίσουν τις προτεραιότητες της πολιτικής μας δράσης με προοπτική αναπτυξιακή.

Από ποιό είδος ανάπτυξης έχει ανάγκη σήμερα η χώρα και πώς αυτό μπορεί να προχωρήσει δίχως την συναίνεση όλου του πολιτικού κόσμου;

Για να ξαναβρεί τον αναπτυξιακό της βηματισμό η ελληνική οικονομία, που κλονίσθηκε από την άφρονα πολιτική των τελευταίων χρόνων και την επιμονή, για δεκαετίες, σε λάθος μοντέλο, είναι αναγκαίο να κινηθούμε στον αντίποδα της λογικής που επικράτησε στη χώρα μας αναφορικά με τον αναπτυξιακό σχεδιασμό. Πρέπει να προσδιορίσουμε τις προτεραιότητες και μετά να δούμε τα χρηματοδοτικά εργαλεία που θα τις καλύψουν. Προτεραιότητες που θα αξιοποιούν τα ισχυρά συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει ο τόπος και σπαταλήσαμε χωρίς φειδώ. Πρέπει να παρέμβουμε δυναμικά, στοχευμένα, επενδύοντας στην ποιότητα και την καινοτομία, για να προδώσουμε αξία στα προϊόντα μας και τις υπηρεσίες μας, είτε πρόκειται για αγροτικά προϊόντα, είτε για τουριστικές υπηρεσίες. Να αναδείξουμε τις δυνατότητες του επιστημονικού και επιχειρηματικού δυναμικού της χώρας στην ανάπτυξη καινοτομικών προϊόντων και υπηρεσιών. Πρέπει να λειτουργήσουμε με εξωστρέφεια αποτολμώντας τις συγκρίσεις στις ξένες αγορές με βάση την αναφορά στην ποιότητα και την καινοτομία. Χρειάζεται να καλλιεργήσουμε μια νέα επιχειρηματική παιδεία που θα διαμορφώσει πολίτες ικανούς να αντιμετωπίσουν με αυτοπεποίθηση τις ευκαιρίες που δημιουργούνται και τις προκλήσεις που διανοίγονται. Αν επιμείνουμε στο αντιπαραγωγικό, αντιαναπτυξιακό πρότυπο της οικονομίας μας θα εγκλωβιστούμε στον ατέρμονα κύκλο του υψηλού δανεισμού και της συρρίκνωσης του εισοδήματος. Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας θα επιτευχθεί επενδύοντας στην καινοτομία και την ποιότητα, με τη δημιουργία συνθηκών δυναμικής της οικονομίας που με τη σειρά της θα χρηματοδοτήσει και τις πολιτικές ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους.

Το ίδιο το πολιτικό σύστημα τι είδους παραδείγματα οφείλει να δώσει απέναντι στην κρίση; Σας βρίσκει σύμφωνο η μείωση του αριθμού των βουλευτών ή η πρόταση να μην λάβουν τα κόμματα για δύο χρόνια την κρατική επιχορήγηση;

Η διαπιστωμένη από πολλούς ως κρίση του πολιτικού συστήματος δεν είναι εντέλει παρά κρίση του αναπτυξιακού μοντέλου που υπηρετήσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Κοινός παρονομαστής αυτού του κακέκτυπου αναπτυξιακού μοντέλου που βιώσαμε ήταν το πελατειακό πολιτικό σύστημα που υπέθαλπε αντικοινωνικές συμπεριφορές. Αν θέλουμε να ανατρέψουμε τη φθίνουσα πορεία, και έχουμε τις δυνατότητες σε ανθρώπινο δυναμικό και συγκριτικά πλεονεκτήματα, θα πρέπει να προσανατολισθούμε στο νέο αναπτυξιακό παράδειγμα. Η στροφή αυτή χρειάζεται να συνοδευτεί από μέτρα και πολιτικές που θα απαλείψουν τη διάχυτη θεσμική αναποτελεσματικότητα που δυσχεραίνει την υγιή και καινοτόμο δράση. Το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται επομένως με άκριτες και συνθηματολογικές προτάσεις εντυπωσιασμού που αποκρύπτουν ή αγνοούν την ουσία. Η λειτουργία ενός κρατικού μηχανισμού που επιχειρήσαμε να τον μετατρέψουμε σε όχημα ικανοποίησης άνομων αιτημάτων, ρουσφετιών, αδιαφάνειας και διαφθοράς δεν είναι παρά το λογικό αποκύημα αυτού του αναπτυξιακού μοντέλου που εξυπηρετήσαμε για δεκαετίες. Είναι αυτό που ενοχοποιείται για τη διάβρωση των θεσμών και την άφρονα πολιτική που ευτέλισε τη σχέση πολίτη και κράτους και στιγμάτισε τη χώρα διεθνώς. Η ανοχή και η διαφθορά, που πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις τα τελευταία χρόνια, βλάστησαν πάνω στο γόνιμο έδαφος αυτού του μοντέλου. Στο νέο αναπτυξιακό πρότυπο που σας περιέγραψα οι πολιτικοί και οι χρηματοδοτήσεις εκ των πραγμάτων θα εξυπηρετούν τις πραγματικές ανάγκες του τόπου.

Είναι αναγκαίο να συσταθεί επιτροπή που θα διερευνήσει τα θέματα της οικονομίας στα προηγούμενα χρόνια ή αυτή η κίνηση θα δημιουργούσε μεγαλύτερη οξύτητα;

Το ΠΑΣΟΚ, όπως ανέφερε ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, δεν κατέχεται από το σύνδρομο του πολιτικού κόστους για λάθη του παρελθόντος ή παραλείψεις. Η διαφάνεια είναι το πρόσημο της κυβερνητικής μας πρακτικής και την προωθήσαμε με συνέπεια μέσα από την ανοικτή διαβούλευση και τους μηχανισμούς πρόσβασης στην πληροφόρηση. Η ατιμωρησία για άνομες και βλαβερές για το δημόσιο συμφέρον πράξεις λειτούργησε ισοπεδωτικά στο κοινωνικό σώμα. Εμείς δεν φοβόμαστε μήπως ματώσουμε, όπως είχε πει χαρακτηριστικά ο Γιώργος Παπανδρέου.

Προκρίνετε τη λύση των πρόωρων εκλογών ή την διεξαγωγή ενός συνεδρίου προκειμένου να συζητηθούν τα όσα έχουν γίνει έως σήμερα σε πεδίο κορυφαίων κυβερνητικών επιλογών;

Ο τόπος χρειάζεται επεξεργασμένες θέσεις που θα διαμορφώσουν το νέο αναπτυξιακό ορίζοντα. Για το πολιτικό και επιχειρηματικό δυναμικό της χώρας, για όλους τους πολίτες που συνειδητοποιούν το μέγεθος της ευθύνης που τους αναλογεί, η πρόκληση σήμερα εστιάζεται στην επιλογή ενός άλλου αναπτυξιακού μοντέλου που θα αποτελέσει την απάντηση στην κρίση. Οι ευκαιρίες που μας δίνονται είναι πολλές και εκεί θα κριθούμε. Οι εκλογές δεν αποτελούν λύση εκτός κι αν άλλο επιθυμούν όσοι ενοχλούνται από τις τομές που επιχειρούνται στην ελληνική κοινωνία και θέλουν να συνδιαμορφώσουν καταστάσεις.
 

Φωτογραφίες:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου