Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2011

«Για να μπορέσουμε να δουλέψουμε υπέρ της χώρας θα πρέπει να αναπροσαρμόσουμε το παραγωγικό μοντέλο»...

Δεν έχουν καμία αξία οι κόκκινες γραμμές που βασίζονται σε στερεότυπα του παρελθόντος και προστατεύουν ένα αντιπαραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης»,
εξηγεί με συνέντευξή του στη «metro» ο πρώην υφυπουργός Οικονομίας Μάρκος Μπόλαρης, αναφερόμενος στη διαδικασία των  αποκρατικοποιήσεων που ξεκινά η κυβέρνηση στο χώρο των ΔΕΚΟ. Σχετικά με το ενδεχόμενο ανασχηματισμού, ο κ. Μπόλαρης τονίζει ότι ο πρωθυπουργός θα κρίνει μετά τη Σύνοδο Κορυφής εάν χρειάζονται αναπροσαρμογές στη σύνθεση της κυβέρνησης.

Υπάρχουν κόκκινες γραμμές στη διαδικασία των αποκρατικοποιήσεων;
↗Συζητούμε για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, για ένα χώρο στον οποίο το κράτος τα προηγούμενα χρόνια είχε επιχειρηματική παρέμβαση. Είναι ένας τομέας
στον οποίο δεν μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ιδιαίτερα ευτυχείς και υπερήφανοι. Για να μπορέσουμε να δουλέψουμε υπέρ της χώρας, θα πρέπεινα αναπροσαρμόσουμε το παραγωγικό μοντέλο, να διορθώσουμε τις στρεβλώσεις του παρελθόντος και με βάση αυτές τις αρχές να επιλέξουμε αν χρειάζονται κόκκινες γραμμές. Ο ισχυρισμός για τις κόκκινες γραμμές, που βασίζεται στα στερεότυπα που υπερασπίζονται το στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης και μας έφερε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, είναι αβάσιμος. Αναδεικνύοντας ένα
άλλο μοντέλο, με ποιότητα, εξωστρέφεια, ανταγωνιστικότητα, μπορούμε να συζητήσουμε ενδεχόμενες κόκκινες γραμμές – και όχι στην ευθεία γραμμή, που έρχεται από το παρελθόν. Συνεπώς το πρόβλημα της ουσίας είναι το αντιπαραγωγικό μοντέλο των προηγούμενων δεκαετιών και, για να μην ξαναγυρίσουμε στα ίδια, χρειάζεται να αναδείξουμε ένα νέο αναπτυξιακό παράδειγμα...
Δεν έχουν καμία αξία οι κόκκινες γραμμές που βασίζονται σε στερεότυπα του παρελθόντος και προστατεύουν ένα αντιπαραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης»,
εξηγεί με συνέντευξή του στη «metro» ο πρώην υφυπουργός Οικονομίας Μάρκος Μπόλαρης, αναφερόμενος στη διαδικασία των  αποκρατικοποιήσεων που ξεκινά η κυβέρνηση στο χώρο των ΔΕΚΟ. Σχετικά με το ενδεχόμενο ανασχηματισμού, ο κ. Μπόλαρης τονίζει ότι ο πρωθυπουργός θα κρίνει μετά τη Σύνοδο Κορυφής εάν χρειάζονται αναπροσαρμογές στη σύνθεση της κυβέρνησης.

Υπάρχουν κόκκινες γραμμές στη διαδικασία των αποκρατικοποιήσεων;
↗Συζητούμε για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, για ένα χώρο στον οποίο το κράτος τα προηγούμενα χρόνια είχε επιχειρηματική παρέμβαση. Είναι ένας τομέας
στον οποίο δεν μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ιδιαίτερα ευτυχείς και υπερήφανοι. Για να μπορέσουμε να δουλέψουμε υπέρ της χώρας, θα πρέπεινα αναπροσαρμόσουμε το παραγωγικό μοντέλο, να διορθώσουμε τις στρεβλώσεις του παρελθόντος και με βάση αυτές τις αρχές να επιλέξουμε αν χρειάζονται κόκκινες γραμμές. Ο ισχυρισμός για τις κόκκινες γραμμές, που βασίζεται στα στερεότυπα που υπερασπίζονται το στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης και μας έφερε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, είναι αβάσιμος. Αναδεικνύοντας ένα
άλλο μοντέλο, με ποιότητα, εξωστρέφεια, ανταγωνιστικότητα, μπορούμε να συζητήσουμε ενδεχόμενες κόκκινες γραμμές – και όχι στην ευθεία γραμμή, που έρχεται από το παρελθόν. Συνεπώς το πρόβλημα της ουσίας είναι το αντιπαραγωγικό μοντέλο των προηγούμενων δεκαετιών και, για να μην ξαναγυρίσουμε στα ίδια, χρειάζεται να αναδείξουμε ένα νέο αναπτυξιακό παράδειγμα...
Συμφωνείτε ότι το κυβερνητικό σχήμα χρειάζεται ανανέωση;
↗Είναι σαφές ότι στην έκτακτη Σύνοδο Κορυφής της 11ης Μαρτίου ο πρωθυπουργός θεμελίωσε με τις αποφάσεις που ελήφθησαν σταθερότητα για τη δημοσιονομική και οικονομική πορεία της χώρας. Έγινε ένα σημαντικό βήμα - δεν τελειώσαμε, στην αρχή είμαστε. Η πορεία είναι κρίσιμη και χρειάζεται σοβαρές αποφάσεις, για να απαντηθούν όχι μόνο τα δημοσιονομικά, αλλά και τα προβλήματα της πραγματικής οικονομίας, με ανάπτυξη. Ο πρωθυπουργός θα επιλέξει τον προσφορότερο δρόμο για να συνεχιστεί η πορεία με αναπροσαρμογές όπου χρειάζεται.
Η Αριστερά ζητά δημοψήφισμα για το ευρωσύμφωνο.
↗ Πιστεύω ότι και στην ελληνική και στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα χρειάζονται περισσότερα δημοψηφίσματα από αυτά που πραγματικά καταγράφονται. Παράλληλα όμως στην πολιτική είμαι όχι για να παίρνουμε εύκολες ή ευχάριστες αποφάσεις, αλλά δύσκολες την κρίσιμη στιγμή. Πολλές φορές, και κόμματα και πολιτικοί την κρίσιμη ώρα επιχειρούμε διαφυγή, μεταφέροντας τις ευθύνες συνολικά στο εκλογικό σώμα. Φοβούμαι ότι τέτοιου χαρακτήρα είναι και η πρόταση για δημοψήφισμα.
Ποιο είναι το σχόλιό σας για τη σφοδρή αντιπαράθεση ανάμεσα στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Θεόδωρο Πάγκαλο, και τον ΣΥΡΙΖΑ;
↗Ακούγεται συχνά τον τελευταίο χρόνο ένα σύνθημα: «να καεί, να καεί το μ… η Βουλή».
Δεν έχει αξιολογηθεί καθόλου αυτό το σύνθημα και δεν υπάρχει και μια απάντηση που να έχει προβληθεί. Η Δημοκρατία μας είναι κοινοβουλευτική, η Βουλή είναι η εθνική μας αντιπροσωπία, επιχειρείται – και αυτό δεν είναι τυχαίο – να μεταφέρονται οι ευθύνες στο αντιπροσωπευτικό σώμα και μάλιστα με επίταση και αισχρότητα. Αυτή όμως η λογική στοχοποιεί τη Βουλή, αθωώνοντας ή παραβλέποντας ευθύνες ενός συστήματος το οποίο μέσα του δεν έχει μόνο τους πολιτικούς.
Έχει και τα ΜΜΕ, τους επιχειρηματίες, τον πνευματικό κόσμο, τους συνδικαλιστές, την Αυτοδιοίκηση κ.ά. Η τάση, γιατί δεν θέλω να την πω καθοδηγούμενη, να επιχειρείται να φιμωθεί ο λόγος του βουλευτή ή η δημόσια αποδοκιμασία πλήττει ευθέως την καρδιά της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας που λειτουργεί στη χώρα.
Αυτό σημαίνει ότι αυτοί που την πυροδοτούν κάποιο άλλο τρόπο σκέφτονται για τη διακυβέρνηση του τόπου και όχι την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και σε αυτή τη βάση πρέπει να αντιμετωπιστούν. Είναι σαφώς κάποιες κλίμακες εντονότερα από μια προσωπική αντιπαράθεση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου