Ελληνικά Θέματα Hellenic Issues Греческая дела Affaires Helléniques

ΠΑΤΡΙΔοκαπηλείΑ και ατιμωρησία

2012-02-29T02:54:00.001-08:00

Τί κάνεις στην χώρα της γενικής ατιμωρησίας οταν σε ζώνουν τα φίδια της δικαστικής καταδίκης γιά κάθε είδους παράβασης καθήκοντος, οικονομικής ατασθαλίας, παρανομίας, καί μαφιόζικης καταπάτησης κάθε άρθρου του ποινικού κώδικα?
Απλό...

Κάνεις χλαμύδα την γαλανόλευκη καί ιδρύεις το δικό σου κόμμα, αυτό κάνεις!

Καί όταν χτυπήσουν οι καμπάνες του ποινικού κώδικα αρχίζεις να χτυπιέσαι καί να ωρύεσαι στεντορίως σε κάθε μήκος καί πλάτος πως οι πολιτικοί σου αντίπαλλοι συνωμοτούν εναντίον της πατρί.δ.α.ς σου!

Ποιός εισαγγελέας θα πάει να τα βάλει με αρχηγό κόμματος, άλλωστε...Ευρώπη είμαστε! Τι θα βγεί να πεί ο Βλαδίμηρος Πούτιν μετά...

"Σας τα έλεγα εγώ γιά την κάλπικη δημοκρατία στην Ελλάδα...πρώτα ρίξανε στα σίδερα τον Ρασπούτιν (μεγάλη η Βατομεδινή χάρη του, προεκλογική και αγιοζωναράτη) καί τώρα...πάνε να μπουζουριάσουν την Αρσακειάδα της ΠΑΤΡΙ.Δ.οκΑπηλείας!

Ηθικό συμπέρασμα γιά κάθε πολιτικό μαφιόζο και Ζορό του Ελληνικού πολιτικού στερεώματος

Κάνε κόμμα (αχρείαστο νά 'ναι) κι'άσετο

κι΄αν σε συλλάβουν...πιάσου απ΄αυτό!

ΥΓ

ΛΑΟΣ υπάρχει, ΠΑΤΡΙΔΑ υπάρχει, το όνομα του κόμματος του Τσοχατζόπουλου πώς θα το ονομάσουν άραγε...ΑΠΑΤΗ?
Καί γιατί δεν κάνουν όλοιμαζί έναν συνασπισμό, καί να τον ονομάσουν ΦΥΛΑΚΗ?

Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΑΜΟΡΑΛΙΣΜΟΥ!

2012-02-29T02:13:00.001-08:00

29 Φεβρουαρίου 2012

ΤΑΚΗΣ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

Η περίπτωση του Χρήστου Παπουτσή, είναι εξόχως διδακτική για την ποιότητα του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Και αυτό γιατί ο συγκεκριμένος είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του είδους, καθώς συμπεριλαμβάνεται στην “αφρόκρεμα” των Ελλήνων πολιτικών!
Ο Χρήστος Παπουτσής λοιπόν, δήλωσε πως προτίθεται να θέσει υποψηφιότητα για την θέση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ και, η απόφαση του αυτή έχει ως συνέπεια την άμεση παραίτησή του από την κυβέρνηση. Ο λόγος είπε, είναι πως δεν επιθυμεί την εμπλοκή του υπουργείου στην προεκλογική διαδικασία του ΠΑΣΟΚ.

Κατά διαβολική σύμπτωση την ίδια ακριβώς ώρα που δόθηκε στη δημοσιότητα η παραίτηση Παπουτσή, γινόταν γνωστή η ανάληψη ευθύνης από την οργάνωση “Αντάρτικο Πόλεων” της αποτυχημένης τυφλής βομβιστικής επίθεσης σε συρμό του ΜΕΤΡΟ, με την διατύπωση της απειλής μάλιστα, πως τα κτυπήματα θα συνεχιστούν! Η κοινή λογική λέει πως χωρίς χρονοτριβή, στο επόμενο λεπτό, ο υπουργός όφειλε να συγκαλέσει σύσκεψη των επιτελών του, να γίνει αποτίμηση της απειλής, να ζητήσει να ισχύσουν έκτακτα μέτρα ασφαλείας στο ΜΕΤΡΟ και να επιβλέψει ο ίδιος την πιστή τήρηση των εντολών του.

Επίσης θα έπρεπε το ίδιο απόγευμα, αφού πρώτα αποσύρει την παραίτηση επικαλούμενος λόγους δημόσιας ασφάλειας, να ζητήσει συνάντηση με τον πρωθυπουργό και να τον ενημερώσει λεπτομερώς, για το τι σκοπεύει να πράξει για την ασφάλεια των 2 εκατομμυρίων επιβατών που χρησιμοποιούν καθημερινά το ΜΕΤΡΟ. Αυτό επιβάλουν οι στοιχειώδεις κανόνες πολιτική ευθύνης. Αυτή θα έπρεπε να είναι η αυτονόητη συμπεριφορά κάθε υπεύθυνου πολιτικού, πολλώ δε μάλλον του υπουργού που έχει εξουσιοδοτηθεί για τη δημόσια ασφάλεια και την προστασία του πολίτη!

Ο λόγος είναι πως η απειλή που διατυπώθηκε κατά της κοινωνίας, είναι πρωτοφανής! Ήταν η πρώτη φορά που ένα τρομοκρατικό κτύπημα ήταν τόσο σατανικά οργανωμένο, ώστε να προκαλέσει τις μεγαλύτερες δυνατές ανθρώπινες απώλειες. Αναλογιστείτε μόνο τι θα είχε συμβεί, αν ο εμπρηστικός μηχανισμός είχε εκραγεί με τον συρμό εν κινήσει, μέσα σε τούνελ. Όλεθρος!

Ο Χρήστος Παπουτσής είναι πολύ έμπειρος. Ανήκει στην κατηγορία των πολιτικών που δεν τους αγγίζει τίποτα. Δεν πτοήθηκε από τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια και τις ζημιές στην πρωτεύουσα, δεν παραιτήθηκε ούτε όταν έγιναν στάχτη και λεηλατήθηκαν δεκάδες επιχειρήσεις. Άλλωστε ούτε όταν είχε βυθιστεί το Σάμαινα είχε πτοηθεί.

Παραιτήθηκε όμως τώρα, γιατί η ευθιξία του δεν του επιτρέπει να διεκδικεί την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ, ενόσω συμμετέχει στην κυβέρνηση Παπαδήμου! Μεταξύ μας ο ίδιος έχει κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένος, αφού πρόλαβε και παραιτήθηκε πριν τον αντίπαλό του στις εκλογές Βαγγέλη Βενιζέλο. Κάνει και τον σταυρό του, γιατί αν είχε εκραγεί η βόμβα δεν θα μπορούσε σήμερα να είναι υποψήφιος. Λογικά σκεπτόμενος, προτιμάει αν ποτέ σκάσει βόμβα στο ΜΕΤΡΟ, να είναι άλλος στο τιμόνι του Υπουργείου.
Και τέλος πάντων ο άνθρωπος έχει σοβαρότερα θέματα να ασχοληθεί. Το πολιτικό του μέλλον!

http://adianoito.blogspot.com/2012/02/blog-post_29.html

Αξιολογούμενος και παραγωγικός δημόσιος υπάλληλος - καί άλλα σενάρια Γαλλικής επιστημονικής φαντασίας

2012-02-29T02:04:00.000-08:00

Δηλαδή θα πρέπει να μάθουμε και κομπιούτερ;

Αρχίζει η εκκαθάριση στο Δημόσιο

Αρχής γενομένης από σήμερα ξεκινά στο Δημόσιο η αξιολόγηση οργανισμών και υπηρεσιών με την επίβλεψη Γάλλων συμβούλων, που ήδη έχουν εγκατασταθεί στα υπουργεία.

Οι οργανισμοί, οι φορείς αλλά και οι υπηρεσίες εντός υπουργείων θα περάσουν από «κόσκινο» ώστε να ξεκαθαρίσει ποιες είναι εκείνες που μπορούν και να καταργηθούν.

Μετά την αξιολόγηση θα ακολουθήσει η εκκαθάριση. Τα λουκέτα δηλαδή και στη συνέχεια η κρίση των υπαλλήλων που υπηρετούν στους προς κατάργηση οργανισμούς.

Πριν καν αξιολογηθεί το προσωπικό θα γίνει ένας υπολογισμός των εξόδων που μπορεί να κάνει το Δημόσιο και από κει θα προκύψει και ο αριθμός των υπαλλήλων που θα στελεχώνει κάθε υπηρεσία. Με τον τρόπο αυτό, θα προκύψει πλεονάζον προσωπικό.

Ταυτόχρονα, πολλές αρμοδιότητες δημόσιων υπηρεσιών θα περάσουν σε ιδιώτες και έτσι θα συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο ο αριθμός των εργαζόμενων. Το ποιοι τελικά θα παραμείνουν στις θέσεις θα εξαρτηθεί από την αξιολόγηση μέσω γραπτών και προφορικών εξετάσεων, ενώ πολλοί από τους επιτυχόντες θα μεταταχθούν σε άλλες υπηρεσίες για την κάλυψη κενών θέσεων.

Για τους υπόλοιπους θα ακολουθηθεί η μέθοδος της νέου τύπου εφεδρείας, 12μηνη δηλαδή εφεδρεία με μισό μισθό και στη συνέχεια απόλυση για την οποία ως μέρος της αποζημίωσης θα υπολογίζεται και το ποσό που θα λαμβάνουν κατά το 12μηνο της εφεδρείας.

epikaira.gr

...να το δώ καί να μην το πιστέψω!...

Πεσούσα Δρύς, γραφειοκρατικό ρεζίλι υaίνων καί σκυλιών καί όνειδος των βαλκανίων

2012-02-29T00:36:00.002-08:00

Στο κατώτατο σκαλοπάτι του εξεφτελισμού μας έχει σύρει πλέον το ανίκανο, αναξιοκρατικό, απόλυτα διεφθαρμένο καί τριτοκοσμικά αντιπαραγωγικό καρεκλοκενταυρικό σύστημα που έχει καταστέψει την ευλογημένη αυτή χώρα. Γελούν μαζί μας τώρα καί οι βουλγαρόψυχες ύενες...εκεί καταντήσαμε! Όταν δεν κοιτούμε το γενικό, κοινό καλό αλλά μόνον το εγωϊστικά προσωπικό καί στενά ενδοπαραταξιακό μας συμφέρον, σαν μεγαλογιατροί, ταξιτζήδες ή εφοριακοί καί συνδικαλιστές της ΑΔΕΔΥ, εκεί καταλήγουμε.
Στό ίδιο καζάνι καταλήγουν καί όσοι δραχμοδίαιτοι φατουρατζήδες επιχειρηματίες του γλυκού νερού που βλέπουν τώρα τις επενδύσεις στα Σκόπια με τις οποίες τάϊζαν ώς χθές το καθεστώς της Μακεντόνιγιας να καταρέουν (στην "τρίτη θέση" τους κατατάσει τώρα ο Γκρούης, περιφρονητικά), αλλά δεν έχει πρόβλημα να βλέπει τους Ελληνάρες να στήνονται γραμμή στα Σκοπιανά οδοντιατρεία και βενζινάδικα.
Οι ζήτουλες γείτονες που ακόμη εκδίδουν τις αδελφές τους στα καζίνα του Μοναστηριού καί της Γευγελής (σαρκική euro-βορά στην επιδοτούμενη περήφανη αγροτιά μας) βγαίνουν τώρα από πάνω καί μας λοιδωρούν διεθνώς.
Δρυός πεσούσης πάς ανήρ ξυλεύεται, θα έλεγα, αλλά εδώ γιά ένα φανταχτερό χριστουγεννιάτικο δέντρο μάλλον θα έπρεπε να μιλούμε, που το κλωτσούν τον Γενάρη οι περαστικοί στο πεζοδρόμιο, αφού έχασε πλέον τα φανταχτερά του μπαλάια.

Σε επίσκεψη που πραγματοποιεί στο Βερολίνο ο Γκρούεφσκι μίλησε στην εφημερίδα «Welt» όπου ανάμεσα στα άλλα αναφέρθηκε καί "στα γραφειοκρατικά εμπόδια που ανέκαθεν εμπόδιζαν στη γειτονική μας προς νότο χώρα".

Κόκκαλο στον λαιμό του αρχικομιτατζή των Σκοπίων είναι η Ελλάδα που ούτε το όνομά της δεν καταδέχεται να προφέρει σαν κάτι το μιαρό...είμαστε η απαξιωτέα "γειτονική προς νότο χώρα", κάτι σαν "το κρατίδιο"που λέγαμε κι εμείς...
Eμείς όμως - η Αθήνα, το ΥΠΕΞ το ΕΛΙΑΜΕΠ - είμαστε έτοιμοι να παραχωρήσουμε στο ΒΜΡΟίτικο σκυλολόϊ την Μακεδονία καί το όνομά της, έστω καί σαν πόρνη...δήθεν "Βόρεια"!

Ιδού τι ακριβώς είπε λοιπόν ο λυσσαλέος αυτός εχθρός του Ελληνισμού:

"...Εξάγουμε όλο και περισσότερο κρασί, αγροτικά προϊόντα, μέταλλα καθώς επίσης και υφάσματα, καθώς είμαστε μια χώρα με χαμηλά ημερομίσθια.Και οι οικονομικές σχέσεις με την Ελλάδα;
Βρίσκονται στην τρίτη θέση. Παρατηρούμε ωστόσο ότι αυξάνεται το ενδιαφέρον ελληνικών επιχειρήσεων για επενδύσεις από τη δική μας πλευρά των συνόρων. Αυτό συμβαίνει αφενός λόγω των χαμηλών μισθών αλλά κυρίως επειδή δεν έχουμε τα γραφειοκρατικά εμπόδια που ανέκαθεν εμπόδιζαν στη γειτονική μας προς νότο χώρα τη δημιουργία επιχειρήσεων και τη βιομηχανική ανάπτυξη...!"

Τί άλλο να πώ, όποιος θέλει να ζήσει, ζεί, καί όποιος θέλει να αυτοκτονήσει αυτοκτονεί.
Μιά κοινωνία που έχει ταυτιστεί με τον αχαλίνωτο αναξιοκρατικό κομματισμό (τα κόμματα κομματόσκυλα θέλουν, την δουλειά τους κάνουν), την ενδημική ατιμωρησία, την καρεκλοκένταυρη ανικανότητα, την ατελείωτη γραφειοκρατική τυράνια του πολίτη καί την διαφθορά σε κάθε επίπεδο της κοινωνίας δεν μπορεί να συνεχίσει εσαεί. Δεν μπορούν τα ζιζάνια μιά ζωή να πνίγουν τα λουλούδια, στην χώρα αυτή, να στραγγαλίζουν την δημιουργική νεανική ενέργεια του τόπου αυτού. Η Τουρκία ήδη μας άφησε χρόνους πίσω, τα χνώτα της Βουλγαρίας ήδη ζεσταίνουν την πλάτη μας, όλες οι επενδύσεις εκεί πάνε (πρώτοι καί καλύτεροι οι Έλληνες), και σε λίγο θα μας περάσουν Σκόπια καί Αλβανία...και εμείς θα μιλούμε ακόμη γιά τις άδειες φορτηγών και ταξί, τις ώρες των φαρμακείων, τα επιδόματα τυφλότητας και τα συνδικαλιστικά κεκτημένα των εφοριακών και άλλων συμπαθών της ΑΔΕΔΥ.
ΚΑΤΙ πρέπει να αλλάξει, κι' αυτό το κάτι είναι περίπου ΟΛΑ!

Μ.Η.Μ.

Ονειρο η πρωθυπουργία Σαμαρά

2012-02-28T07:24:00.004-08:00

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤIKK

Σαρκαστικά σχόλια προκάλεσαν οι αποκριάτικες δηλώσεις του αρχηγού της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά ότι δήθεν δεν θέλει ούτε να ακούει περί μετεκλογικής συγκυβέρνησης του κόμματός του με το ΠΑΣΟΚ, με το οποίο ήδη συγκυβερνά! Ισχυρίστηκε μάλιστα ο πρόεδρος της κυβερνητικής Δεξιάς ότι κάθε συζήτηση περί συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ είναι εκ του πονηρού και αποσκοπεί στο να προκαλέσει πολιτική φθορά στη ΝΔ. Προφανώς ο Α. Σαμαράς έχει την εντύπωση ότι απευθύνεται σε ηλιθίους.

Ο ίδιος προσωπικά πήρε την απόφαση να συγκυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ υπό την πρωθυπουργία του Λουκά Παπαδήμου και τώρα έχει την πολιτική αναίδεια να λέει πως κάθε συζήτηση περί συνέχισης της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και μετά τις εκλογές αποσκοπεί στην... υπονόμευση της ΝΔ! Υποκρίνεται δηλαδή πως αγνοεί ότι ουδείς είναι σε θέση να προκαλέσει μεγαλύτερη πολιτική φθορά στη ΝΔ από την επί τετράμηνο ήδη συνεχιζόμενη συγκυβέρνησή της με το ΠΑΣΟΚ, την αποκλειστική ευθύνη για την οποία συγκυβέρνηση έχει ο ίδιος και μόνο αυτός!

Δεν γνωρίζουμε αν ο Α. Σαμαράς είχε εκ των προτέρων συνειδητοποιήσει πλήρως ότι αφ' ης στιγμής συμμετείχε σε συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, δεν θα υπήρχε πλέον ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να κερδίσει η ΝΔ αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν αυτές. Το γεγονός όμως ότι προκειμένου να υπερψηφίσει από κοινού με το ΠΑΣΟΚ το νέο Μνημόνιο τον οδήγησε στη διαγραφή 21 βουλευτών του και μάλιστα σχεδόν όλων από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της αντιμνημονιακής γραμμής του, σίγουρα τον βοήθησε να αντιληφθεί ότι βαδίζει προς εκλογικό Βατερλό.

Αποπειράται έτσι να «παραμυθιάσει» τους οπαδούς της Δεξιάς ότι σε αντάλλαγμα της «πολιτικής κωλοτούμπας» του και της πλήρους απάρνησης των θέσεών του όχι μόνο θα φέρει τη ΝΔ στην εξουσία, αλλά θα τη φέρει και μόνη της, ώστε να λεηλατήσουν τα κρατικά ταμεία μόνοι τους οι δεξιοί!

Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Ο Α. Σαμαράς έχει πλήρη επίγνωση του ότι η ΝΔ είναι πλέον το κατεξοχήν, το κύριο, το σημαντικότερο κόμμα του Μνημονίου, αντικαθιστώντας το μισοδιαλυμένο ΠΑΣΟΚ.

Γι' αυτό άλλωστε και στις αποκριάτικες δηλώσεις του ο αρχηγός της Δεξιάς εκθείαζε ανενδοίαστα το νέο Μνημόνιο, προσπαθώντας προσχηματικά να το αντιδιαστείλει με το πρώτο Μνημόνιο που είχε απορρίψει.

Πέρα από τα παιδαριώδη φληναφήματα υπεράσπισης του νέου Μνημονίου, η πολιτική ουσία έγκειται στο ότι τις Αποκριές ο Α. Σαμαράς έστειλε μήνυμα στους ξένους επικυρίαρχους της πατρίδας μας ότι πλέον υπερασπίζεται ευθέως το νέο Μνημόνιο εξανδραποδισμού των Ελλήνων εργαζομένων, νέων και συνταξιούχων και δεν αρκείται πλέον να διακηρύσσει ότι το ψήφισε επειδή ήταν δήθεν αναγκαίο κακό. Προσπαθεί να τους πείσει δηλαδή ότι είναι πλέον πρωθυπουργήσιμος - και όντως είναι...

Υπάρχει βεβαίως ακόμη μια δευτερεύουσα «λεπτομέρεια»: για να γίνει πρωθυπουργός ο Α. Σαμαράς πρέπει όχι μόνο να βγει πρώτο κόμμα η ΝΔ στις εκλογές, αλλά και να βρει συμμάχους που θα τη στηρίξουν μετεκλογικά και μαζί τους να συγκεντρώνει στη Βουλή πάνω από 151 βουλευτές, πράγμα καθόλου μα καθόλου εύκολο.

Αν μάλιστα στο αντιμνημονιακό κόμμα που ίδρυσε ο Πάνος Καμμένος συμμετάσχουν ο Γιάννης Μανώλης και μερικοί από τους διαγραφέντες βουλευτές της ΝΔ και επιπροσθέτως οι κινήσεις της Λούκας Κατσέλη οδηγήσουν στη συγκρότηση αντιμνημονιακού κόμματος και στον χώρο του ΠΑΣΟΚ, τότε καθίσταται εξαιρετικά πιθανό το ενδεχόμενο η ΝΔ όχι μόνο αυτοδυναμία να μην πάρει, αλλά να μην μπορούν ούτε καν από κοινού με το ΠΑΣΟΚ να συγκεντρώσουν 151 βουλευτές!

Ετσι, μπορεί μεν ο Αντώνης Σαμαράς δημοσίως να παίζει θέατρο ότι δήθεν «ξορκίζει με τον απήγανο» το ενδεχόμενο μετεκλογικής συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ, μέσα του όμως σίγουρα προσεύχεται να βοηθήσει ο Θεός το ΠΑΣΟΚ να κερδίσει αρκετές έδρες για να τις «τσοντάρει» σε εκείνες της ΝΔ ώστε μαζί να ξεπεράσουν το φράγμα των 151...

ΜΝΗΜΟΝΙΟ
Ο Καρνάβαλος των κομμάτων

Απερίγραπτο είναι πλέον το κομματικό αλαλούμ γύρω από τη στήριξη ή την απόρριψη των δύο Μνημονίων. Το ΠΑΣΟΚ είναι υπέρ και του πρώτου και του δεύτερου Μνημονίου. Η ΝΔ απορρίπτει μετά βδελυγμίας το πρώτο Μνημόνιο, αλλά υιοθετεί ενθουσιωδώς το δεύτερο. Το αντίθετο δηλαδή από τις θέσεις του ΛΑΟΣ, το οποίο απορρίπτει κατηγορηματικά το δεύτερο Μνημόνιο, αλλά θεωρεί «πατριωτική στάση» να υποστηρίξει το πρώτο Μνημόνιο. Ενας απίθανος κομματικός Καρνάβαλος χωρίς καμία θέση αρχής και με μοναδικό στόχο να καλύψει τις πολιτικές κωλοτούμπες των ηγετών τους. Κερδισμένοι ο Αδωνις και ο Βορίδης: ψήφισαν το πρώτο λόγω ΛΑΟΣ, ψήφισαν και το δεύτερο λόγω ΝΔ, άρα είναι πλέον έτοιμοι να πάνε στο... ΠΑΣΟΚ!

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22792&subid=2&pubid=63622751

Προνοιακά Επιδόματα - μπάτε σκύλοι αλέστε κι' αλεστικά μή δίνετε : πως τα τρωκτικά της διπλανής πόρτας ροκάνιζαν το προνιακό χρήμα σε αγαστή συνεργασία με επίορκους δημόσιους υπαλλήλους

2012-02-28T05:46:00.001-08:00

Μάρκος Μπόλαρης: «Διοικητικοί και πειθαρχικοί έλεγχοι στις περιπτώσεις παρανομίας και αναζήτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων προνοιακών επιδομάτων».
Δήλωση του Υφυπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Μάρκου Μπόλαρη στο κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων του ΑΝΤ1

Την αδυναμία για δεκαετίες των μηχανισμών του δημοσίου να εντοπίσουν όσους παράνομα εισέπρατταν προνοιακά επιδόματα αποκαλύπτει η διαδικασία ηλεκτρονικής απογραφής των δικαιούχων προνοιακών δικαιωμάτων, σύμφωνα με το σχετικό θέμα στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού ΑΝΤ1. Στο ρεπορτάζ αναφέρονται ενδεικτικές περιπτώσεις παρανομίας που ζημίωναν εκατομμύρια ευρώ το ελληνικό δημόσιο. Την άρνηση υπηρεσιών να τηρούν ηλεκτρονικά στοιχεία και να καταχωρούν τα σχετικά έγγραφα αποκάλυψε, μιλώντας σε δημοσιογράφο του ΑΝΤ1 ο Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Μάρκος Μπόλαρης. Αναφορικά με όσους παρανόμησαν ο κ. Μπόλαρης δήλωσε πως αποτελεί υποχρέωση του κράτους να προβεί σε διοικητικούς και πειθαρχικούς ελέγχους και να αναζητήσει τα αχρεωστήτως καταβληθέντα από αυτούς που δεν τα δικαιούνται.

Μάρκος Μπόλαρης: «Υποχρέωση του κράτους να προβεί σε διοικητικούς και πειθαρχικούς ελέγχους και βεβαίως να αναζητήσει τα αχρεωστήτως καταβληθέντα από αυτούς που δεν τα δικαιούνται»

Ας κοιτάξουμε τον καθρέφτη

2012-02-27T09:22:00.000-08:00

26/02/2012

Συγκρατημένη ανακούφιση προκάλεσαν οι αποφάσεις των κρατών-μελών της ευρωζώνης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Πολύ περισσότερο γενναιόδωροι σε ύψος δανεισμού, σε μείωση επιτοκίων και σε «κούρεμα» των χρεών μας, ώστε να αποτραπεί η άναρχη πτώχευση και να δοθεί ο χρόνος να εφαρμόσουμε όσα συμφωνήσαμε κι εμείς για να εξυγιανθεί η οικονομία μας και να παύσει να φορτώνεται χρέη. Τίποτα όμως δεν είναι σίγουρο αν προηγουμένως δεν εγκρίνει η ελληνική Βουλή τη νέα δανειακή σύμβαση που προβλέπει πολλά επώδυνα μέτρα: περικοπές μισθών και συντάξεων, ψαλίδισμα προνομίων, άνοιγμα προνομιούχων κλειστών επαγγελμάτων και ταυτόχρονα πολλή δουλειά από όλους και κυρίως από την εν διαλύσει κρατική μηχανή. Και με ένα πολιτικό προσωπικό που πρέπει να δει το φως της λύτρωσης και του εξαγνισμού, όπως ο διώκτης του χριστιανισμού Παύλος, με το όραμα στη Δαμασκό που τον μετάλλαξε σε Απόστολο των αρετών του χριστιανισμού. Δεν υπερβάλλω, καθώς θα πρέπει να συντελεστεί ένα θαύμα στην ελληνική πολιτική σκηνή και στην ελληνική κοινωνία, ώστε να προληφθούν περαιτέρω δεινά και να ανοίξει ο δρόμος προς την ανάπτυξη και συνεπώς η δρομολόγηση προς μια νέα εποχή νοικοκυρέματος και ανάκτησης της ευημερίας. Δηλαδή θα πρέπει να επιδιωχθεί το σχεδόν αδύνατο, αν ληφθεί υπόψη η σημερινή ωμή πραγματικότητα. Ενδεικτικά θα επισημάνουμε μερικές από τις πιο σκοτεινές καταστάσεις που αυτές τις ημέρες αποκαλύφθηκαν:

Ο κ. Σόιμπλε, εξηγώντας έμμεσα στον κ. Παπούλια τη δυσπιστία του προς την Ελλάδα, αποκάλυψε ότι η γερμανική κυβέρνηση εγγράφως πρότεινε στην ελληνική να της προσφέρει την τεχνογνωσία για την αποτελεσματική καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Η ελληνική κυβέρνηση δεν καταδέχθηκε ούτε καν να του απαντήσει. Μία επιπλέον απόδειξη ότι δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για τη δίωξη της φοροδιαφυγής. Αλλωστε αυτό αποδεικνύει και το γεγονός ότι και οι αποκαλυπτόμενοι φοροφυγάδες, ακόμη και όσοι συλλαμβάνονται αφήνονται αμέσως ελεύθεροι χωρίς να πληρώσουν τα χρέη τους. Οι νόμοι, το άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα και η de facto αρνησιδικία του δικαστικού συστήματος συμβάλλουν από κοινού.

Πλάτη σ' αυτό το άγος βάζει απροσχημάτιστα και το συνδικάτο των εφοριακών, που με τη βία εμπόδισε συναδέλφους τους να δώσουν εξετάσεις για να αναβαθμιστούν σε ελεγκτές αναζήτησης των μηχανισμών φοροδιαφυγής. Εύλογο, αφού το σώμα των εφοριακών από νωθρότητα ή ιδιοτέλεια παρεμποδίζει και αυτό την αποτελεσματική αποτροπή της φοροδιαφυγής.

Προς επίρρωσιν της εύλογης καχυποψίας για την έκταση της διαφθοράς στον μηχανισμό λειτουργίας των Εφοριών πολύ επίκαιρα προέκυψε η αποκάλυψη κυκλώματος εφοριακών στη Βόρεια Ελλάδα που επέστρεφε παρανόμως ΦΠΑ, αντί μίζας φυσικά. Εμπλέκονται 15 εφοριακοί, ενώ είναι ακόμα άλλοι 50 που διαφεύγουν τη σύλληψη.

Η επικαιρότητα μας αποκάλυψε ένα ακόμη άγος που εκτρέφει το αναίσχυντο πελατειακό πολιτικό σύστημα. Η ληστεία στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας, που έκανε τους Αγγλους να πανηγυρίζουν καθώς εκείνοι διασώζουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα και από κλοπή αλλά και από τις βεβηλώσεις ακόμη και του Παρθενώνα με τις εισβολές και την ανάρτηση πανό του Κομμουνιστικού Κόμματος (για τις οποίες οι πάντες τηρούν σεμνή σιγή). Οι φωνασκούντες για έλλειψη αρχαιοφυλάκων αντιπαρήλθαν σεμνά το ότι στην Αρχαία Ολυμπία δεν υπάρχουν 3 αρχαιοφύλακες, αλλά 35(!), εκ των οποίων όμως μόνον οι 25 είναι μάχιμοι, καθώς οι υπόλοιποι είναι ή άτομα με ειδικές ανάγκες (δηλαδή ανάπηροι!) ή τελούν σε αναρρωτικές άδειες, χωρίς να υπολογιστούν οι συμβασιούχοι των οποίων ο αριθμός είναι αδιευκρίνιστος. («Τα Νέα», 18.02.2012).

Επίκαιρα ενδεικτικά παραδείγματα του γιατί καταχρεωθήκαμε, γιατί δεν εισπράττονται φόροι και γιατί περικόπτονται μισθοί και συντάξεις. Αυτά είναι αιτίες εθνικής ντροπής και όχι η εύλογη δυσπιστία των λαών που απαιτούμε(!) να μας σώσουν. Ας ανανήψομε κοιτώντας τον καθρέφτη.

jmarinos@tovima.gr

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=445666&h1=true

ΑΝΑΞΙΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ - H φύλαξη του Μουσείου στην Αρχαία Ολυμπία

2012-02-27T09:10:00.001-08:00

Η ΑΝΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΓΕΙΟ ΤΗΣ - Με χαραμοφάηδες καλοπερασάκηδες που πληρώνονται από τα δημόσια ταμεία καί δεν εμφανίζονται κάν στην δεουλειά τους, έργο δεν επιτελείται! ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΑΣ ΜΗΝ ΑΠΟΡΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΜΑΣ:

Τμήμα από άρθρο του Μαρίνου - http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=445666&h1=true

"Σε δήθεν "ανάπηρους" καί δήθεν "εν αναρρώσει" κολλητούς αδειούχους είχε αναθέσει το Υπουργείο την φύλλαξη του Μουσείου Ολυμπίας.

Το μεγάλο ελληνικό «πάρτι» με τη φαρμακευτική δαπάνη

2012-02-27T06:36:00.000-08:00

Διπλάσια, με 5,28 δισ. ευρώ το 2009, από το πληθυσμιακά ισοδύναμο Βέλγιο

Ηταν και εν πολλοίς εξακολουθεί να αποτελεί ένα μεγάλο «πάρτι». Στήθηκε γύρω από τη φαρμακευτική δαπάνη, διήρκεσε πάνω από δέκα χρόνια και απέφερε τεράστια κέρδη, ύψους πολλών δισ. ευρώ, σε όλους τους κρίκους της αλυσίδας. Από τις φαρμακοβιομηχανίες που την «παρήγαν» έως τους ιατρούς που τη συνταγογραφούσαν. Κάπως έτσι, η μικρή (αλλά πλέον πτωχευμένη) Ελλάδα έφτασε να είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης στην κατανάλωση φαρμάκων, με δημόσια φαρμακευτική δαπάνη που έφτασε το 2009 να είναι διπλάσια σε σχέση με το ισοδύναμο πληθυσμιακά Βέλγιο (5,28 δισ. ευρώ έναντι 2,5 δισ. ευρώ αντιστοίχως). Τώρα, κυρίως λόγω Μνημονίου, που επιβάλλει περικοπή άνω του 1 δισ. και σε αυτό το μέτωπο, ετοιμάζεται το ξεκαθάρισμα. Και φαίνεται ότι έρχεται η ώρα για να μπουν στη φαρμακευτική καθημερινότητα τα γενόσημα. Δηλαδή, τα φθηνά φάρμακα, τα οποία στη χώρα μας κατέχουν σήμερα μόλις το 18% του συνόλου της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης. Ο στόχος είναι να αυξηθεί η χρήση τους στο 50%. Η αντίδραση, ωστόσο, που προκαλείται είναι τεράστια.

Τα γενόσημα και το λόμπι του φαρμάκου

Πώς στην Ελλάδα τα αντίγραφα έφθασαν να είναι πιο ακριβά από τα πρωτότυπα

Ο γιατρός σε νοσοκομείο της Βόρειας Αττικής είχε διατελέσει σε υπεύθυνη κυβερνητική θέση στο υπουργείο Υγείας. «Ηρθε πριν από τις εκλογές ο Α (αναφέρει όνομα γνωστού φαρμακοβιομηχάνου) και μου πρόσφερε, σε μία τσάντα, χρήματα. Είπα, όμως, ότι έχω καλύψει τις ανάγκες μου και δεν τα πήρα. Διαφορετικά, θα με είχε στο χέρι...».

Ενα δισ. ευρώ είναι πάρα πολλά χρήματα. Το δεύτερο Μνημόνιο προβλέπει ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να περικόψει τις δαπάνες για το φάρμακο λίγο παραπάνω από 1 δισ. ευρώ. Από το 2000 ώς το 2009, η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα ξεπέρασε κάθε πανευρωπαϊκό προηγούμενο αύξησης, προσεγγίζοντας τα 5,1 δισ. από 880 εκατ. ευρώ (7,5 φορές αύξηση), ενώ το 82% των φαρμάκων εισήχθη από χώρες της Ε.Ε. Το νούμερο αυτό πρέπει να συμπιεστεί το 2012 στα 2,88 δισ.

Αντιπαράθεση

Η ομάδα δράσης της Ε.Ε. (task force) προτείνει για την επίτευξη του στόχου μία σειρά εργαλείων για τη χρησιμοποίηση των οποίων αντιδρά το λόμπι της φαρμακευτικής βιομηχανίας, αλλά και οι γιατροί που διατηρούν στενές σχέσεις και χρησιμοποιούνται σαν τμήμα του δικτύου διανομής. Αιχμή της αντιπαράθεσης είναι η γενίκευση της χρήσης των γενοσήμων φαρμάκων, εκείνων δηλαδή που έχουν την ίδια σύσταση με κάποιο πρωτότυπο φάρμακο (προστατευόμενο προϊόν). «Τα γενόσημα όταν λήξει η προστασία του πρωτοτύπου (συνήθως μετά 10ετία) μπορούν να παραχθούν από οποιαδήποτε εταιρεία με άλλο όνομα» (καθηγητής Ι. Παπαδόπουλος).

Η χρήση τους στην Ελλάδα είναι πολύ λίγο διαδεδομένη σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ε.Ε. Κι αυτό διότι κατά κανόνα τα ασφαλιστικά ταμεία πληρώνουν μέχρι σήμερα τα πιο ακριβά από αυτά...

Στην Ελλάδα, το 2011 η χρήση τους έφτασε μόλις στο 18% του συνόλου της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης και αυτό γιατί υπάρχει ένας μηχανισμός διαμόρφωσης της τιμής, που για να προστατεύσει την ελληνική βιομηχανία φαρμάκου, καθόριζε την τιμή του γενοσήμου στο 80% και στη συνέχεια στο 70% της τιμής του πρωτοτύπου. Αποτέλεσμα; Οι βιομηχανίες φαρμάκου κατέβαζαν (σ.σ. ιδιαίτερα μετά τη λήξη της πατέντας του πρωτοτύπου) την τιμή του φαρμάκου και το γενόσημο έμενε στο... ράφι. «Σε πολλές περιπτώσεις», λέει διοικητής νοσοκομείου της Αθήνας, «τα γενόσημα είναι ακριβότερα από τα πρωτότυπα, όπως στην περίπτωση των αλβουμινών» (σ.σ. ενός συστατικού των ορών), ενώ σε φάρμακα όπως ογκολογικά ή πνευμονολογικά, που είναι πανάκριβα, απλά δεν κυκλοφορούν γενόσημα.

Το πρόβλημα είχε τεθεί στον κ. Γ. Παπαθανασίου και στην κ. Λούκα Κατσέλη, ως υπουργούς Ανάπτυξης, αλλά και οι δύο δεν νομοθέτησαν την απελευθέρωση των τιμών των γενοσήμων «προς τα κάτω», για να προστατεύσουν την εγχώρια βιομηχανία. «Δεν θα είχαμε φτάσει εδώ που φτάσαμε με τα φάρμακα, αν στα θεραπευτικά πρωτόκολλα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη χρήση των ογκολογικών φαρμάκων, διασφαλιζόταν ο σεβασμός των ενδείξεων της Ε.Ε. από τους γιατρούς που συνταγογραφούν», σημειώνει γιατρός σε μεγάλη ογκολογική κλινική της Αθήνας.

Τέλος, χωρίς τον έλεγχο του όγκου της συνταγογράφησης, ακόμα και η μείωση της τιμής μπορεί να οδηγήσει σε έκρηξη της δαπάνης, όπως συνέβη με την κατανάλωση των αντικαταθλιπτικών, η δαπάνη για τα οποία πενταπλασιάστηκε τα προηγούμενα χρόνια. Με το νομοσχέδιο που θα ψηφισθεί την επόμενη Τετάρτη οι γιατροί του ΕΟΠΠΥ πρέπει να συνταγογραφούν ώς 50% γενόσημα φάρμακα.

Διαδικασία έγκρισης

Η εγκριτική διαδικασία, πάντως, των ελληνικών γενοσήμων από την πλευρά του ΕΟΦ αμφισβητείται και από επικριτές της επιθετικής εμπορικής πολιτικής των εταιρειών, όπως ο κ. Ι. Παπαδόπουλος. Ο εν λόγω γράφει ότι πολύ λίγα ελληνικά έχουν κλινικές μελέτες που να τα υποστηρίζουν. Διαφορετικό είναι το ζήτημα εάν ένα γενόσημο εισάγεται από μεγάλη χώρα της Ε.Ε., τη Βόρειο Αμερική ή το Ισραήλ, όπου οι εγκριτικές διαδικασίες εφαρμόζονται σαφώς αυστηρότερα απ' ό,τι στην Ελλάδα. Πάντως και σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται έγκριση από τον ΕΟΦ.

Τα όργανα των ιατρών αμφισβητούν συλλήβδην την αξία των γενοσήμων. Αλλά πρόκειται για τα ίδια όργανα που κάλεσαν δύο συναδέλφους τους από τα Γιάννενα στο Πειθαρχικό επειδή τόλμησαν να γράψουν σε βρετανικό επιστημονικό περιοδικό για τις εμπειρίες τους σε δήθεν επιστημονικό ταξίδι στην Ιορδανία, με χορεύτριες, καμήλες, αλκοόλ και τα έξοδα πληρωμένα από φαρμακευτική εταιρεία...
Του Τασου Tελλογλου

Ενα «επιμίσθιο» ως μπόνους

Τη ρητή απαίτηση της τρόικας για συνταγογράφηση της δραστικής ουσίας των φαρμάκων, μέτρο το οποίο έχει προκαλέσει οξύτατες αντιδράσεις από γιατρούς και φαρμακευτικές εταιρείες, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το σχέδιο νόμου του υπουργείου Υγείας που συζητείται στη Βουλή και αναμένεται να ψηφιστεί –εκτός απροόπτου– με τη διαδικασία του επείγοντος την Τετάρτη. Ο στόχος που έχει τεθεί είναι να αυξηθεί η χρήση γενοσήμων που αποζημιώνονται από τα ασφαλιστικά ταμεία και που χορηγούνται στα νοσοκομεία του ΕΣΥ στο 50% από 18,5% και 25% αντίστοιχα που είναι σήμερα.

Μάλιστα, όπως ανέφερε στην «Κ» στέλεχος του υπουργείου Υγείας, τις επόμενες ημέρες θα εκδοθούν υπουργικές αποφάσεις –εφαρμοστικές του νόμου– που θα δίνουν «κίνητρα» σε γιατρούς και φαρμακοποιούς ως προς αυτήν την κατεύθυνση. Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζεται το ενδεχόμενο να δίνεται σε κάθε γιατρό που θα επιτυγχάνει τον στόχο του 50% στη συνταγογράφηση γενοσήμων είτε ένα «επιμίσθιο» ως μπόνους είτε επιπλέον αριθμός εξετάσεων ασφαλισμένων που καλύπτονται από τον ΕΟΠΥΥ.

Το σχέδιο νόμου, εκτός από μέτρα που αποβλέπουν στην αύξηση της χρήσης των γενοσήμων, προβλέπει μεταξύ άλλων κλειστό προϋπολογισμό στην ασφαλιστική φαρμακευτική δαπάνη, μείωση του κέρδους των φαρμακοποιών και φαρμακεμπόρων και περαιτέρω μείωση της τιμής των αντιγράφων και των φαρμάκων των οποίων έχει λήξει η πατέντα. Ειδικότερα, το σχέδιο νόμου μεταξύ άλλων περιλαμβάνει:

- Υποχρεωτική αναγραφή από 1/3/2012 της δραστικής ουσίας του φαρμάκου στη συνταγογράφηση στα νοσοκομεία του ΕΣΥ.

- Συνταγογράφηση και της δραστικής ουσίας φαρμάκων από γιατρούς των ασφαλιστικών ταμείων από 30/6/2012. Καθορίζονται θεραπευτικές κατηγορίες για τις οποίες θα γράφεται συνταγή μόνο με τη δραστική ουσία των φαρμάκων.

- Δυνατότητα υποκατάστασης του φαρμάκου που αναγράφεται στη συνταγή από το φθηνότερο γενόσημό του από τους φαρμακοποιούς, με συναίνεση του ασφαλισμένου.

- Μειωμένο ποσοστό συμμετοχής του ασφαλισμένου στη φαρμακευτική περίθαλψη, όταν χορηγείται το φθηνότερο γενόσημο του φαρμάκου που έχει συνταγογραφήσει ο γιατρός.

- Μείωση κατ’ ελάχιστον της τιμής των πρωτότυπων φαρμάκων μετά τη λήξη της πατέντας και των αντιγράφων - γενοσήμων κατά 50% και 60% της τιμής του πρωτοτύπου με πατέντα. Κάθε νέο γενόσημο έχει υποχρεωτικά περαιτέρω μείωση 10%.

- Υποχρεωτική ηλεκτρονική καταχώριση όλων των συνταγών από τα φαρμακεία, ακόμα και όταν είναι χειρογράφως συνταγογραφημένες.

- Καθορισμός ανώτερου ορίου μηνιαίας φαρμακευτικής δαπάνης για τον Εθνικό Οργανισμό Παροχών Υγείας, στον οποίο εντάσσεται η πλειονότητα των ασφαλιστικών ταμείων.

- Απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των φαρμακείων.

Πεννυ Mπουλουτζα

Διπλασίασαν κέρδη και τζίρο οι εταιρείες

Ηταν μια χρυσή δεκαετία αυτή που προηγήθηκε της κρίσης για την εγχώρια φαρμακοβιομηχανία. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι «έτρεξε» με ρυθμούς ανάπτυξης 14,1% ετησίως, κατά μέσο όρο. Μάλιστα, η διετία 2007 - 2008 ήταν η καλύτερη, καθώς οι εταιρείες του κλάδου έφθασαν να έχουν σχεδόν διπλάσια κέρδη και τζίρο απ’ ό,τι είχαν το 2004.

Σε εκείνη τη φάση ωφελήθηκαν από την αντικατάσταση παλαιών φαρμάκων με νέα, ακριβότερα σκευάσματα, που αύξησαν τα έσοδά τους, αλλά ταυτόχρονα επιβάρυναν τα ασφαλιστικά Ταμεία. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι το 2007 κυκλοφόρησαν 1.800 (!) νέα ακριβότερα φάρμακα. Τον ρόλο τους στην αύξηση των εσόδων και την παράλληλη επιβάρυνση των Ταμείων είχαν διαδραματίσει επίσης η υπερσυνταγογράφηση, οι ελλιπείς έλεγχοι, αλλά και η έλλειψη μηχανοργάνωσης των ασφαλιστικών ταμείων. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι τότε αρχές της Υγείας προσανατολίστηκαν στην επαναφορά της λίστας, μέτρο που βρήκε αντίθετη την εγχώρια φαρμακοβιομηχανία.

Το 2010 ήταν η πρώτη χρονιά που ο κλάδος παρουσίασε μείωση τζίρου -επανήλθε στα επίπεδα του 2007- και αρνητικά αποτελέσματα. Οπως εξηγείται σε μελέτη της ICAP, η μείωση των τιμών με τα διαδοχικά Δελτία Τιμών Φαρμάκων, τον Ιούνιο και τον Σεπτέμβριο του 2010, στο πλαίσιο της δημοσιονομικής προσαρμογής, οδήγησε σε μείωση των αποθεμάτων και επέφερε πτώση των πωλήσεων. Σύμφωνα με στοιχεία της Hellastat, ο κύκλος εργασιών σε δείγμα 145 εταιρειών υποχώρησε το 2010 στα 5,9 δισ. ευρώ, μειωμένος κατά 1 δισ. ευρώ από το 2009 (χρονιά που πέτυχε τα περισσότερα έσοδα ύψους 6,9 δισ. ευρώ). Παράλληλα, το 2010 ήταν η πρώτη χρονιά που οι εταιρείες έδειξαν ζημίες, ύψους 111 εκατ. ευρώ έναντι κερδών 503 εκατ. ευρώ την προηγούμενη χρήση.

Ως προς το χονδρικό εμπόριο (φαρμακαποθήκες, συνεταιρισμούς), η μείωση της ζήτησης, η ενδεχόμενη μείωση των παράλληλων εξαγωγών σε συνδυασμό με τα προβλήματα ρευστότητας και αποδοτικότητας που δημιουργεί η καθυστέρηση πληρωμών από τα δημόσια νοσοκομεία θέτει σε κίνδυνο εταιρείες του κλάδου με τις μικρού μεγέθους

μονάδες να είναι οι πιο ευάλωτες. Ομως, ο αριθμός τους θεωρείται υψηλός για τα μεγέθη της Ελλάδας, καθώς δραστηριοποιούνται 130 εταιρείες έναντι 9 στη Γαλλία και 16 στη Γερμανία.

Θεοδωρα Λιακοπουλου

Σπατάλη δισεκατομμυρίων από την υπερσυνταγογράφηση

Μπορεί ένας γιατρός να γράφει 100 συνταγές φαρμάκων την ημέρα; Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα -όπου όλο το σύστημα γύρω από το φάρμακο χαρακτηρίζεται από ασυδοσία, με αποτέλεσμα ο τομέας υγείας να έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό- μπορεί. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης στην κατανάλωση φαρμάκων, με δημόσια φαρμακευτική δαπάνη που έφτασε το 2009 να είναι διπλάσια σε σχέση με «ισοδύναμα» σε πληθυσμό κράτη της Δύσης όπως π.χ. το Βέλγιο: 5,28 δισ. ευρώ έναντι 2,5 δισ. ευρώ αντίστοιχα. Και παρά τις επιβεβλημένες από την πολιτική του Μνημονίου παρεμβάσεις για μείωση της δαπάνης, το 2010 οι γιατροί «έγραψαν» για ασφαλισμένους φάρμακα αξίας 4,5 δισ. ευρώ και το 2011 αξίας 4,1 δισ. ευρώ!

Το κρίσιμο διάστημα ήταν η περίοδος 2000 - 2009. Στο ΙΚΑ η αντίστοιχη δαπάνη αυξήθηκε πάνω από 400% το διάστημα αυτό (από 583 εκατ. ευρώ άγγιξε τα 2,4 δισ. ευρώ) και στον ΟΓΑ κατά 450% (από 279 εκατ. σε 1,2 δισ. ευρώ). Το 2009 η συνολική φαρμακευτική δαπάνη έφτασε τα 8,4 δισ. ενώ η Ισπανία των 47 εκατομμυρίων είχε 12 δισ. ευρώ! Σε σχέση με χώρες όπως Σουηδία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Δανία, η Ελλάδα ξόδεψε το 2009 περί τα 4 δισ. ευρώ περισσότερα! Την ίδια χρονιά, διακινήθηκαν από την Ομοσπονδία Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών Ελλάδος (ΟΣΦΕ) 434 εκατ. κουτιά φαρμάκων. Η μέση αξία ανά πωληθέν τεμάχιο στην Ελλάδα ήταν 11,4 ευρώ έναντι 8,23 ευρώ του μέσου όρου της Ε.Ε. Το 2011 στην Ελλάδα η μέση τιμή έπεσε στα 9,40 ευρώ -πάλι υψηλότερη από τον μέσο όρο της Ε.Ε.- και διακινήθηκαν 412 εκατ. κουτιά.

Σε κάθε προσπάθεια μείωσης της τιμής των φαρμάκων η απάντηση είναι έτοιμη: η υποκατάστασή τους με ακριβότερα. Ετσι, από 23,80% μείωση των τιμών το 2010 έναντι του 2009, ένα ποσοστό της τάξης 7,85% «ανακτήθηκε» πέρυσι λόγω της υποκατάστασης. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Lipitor για τη χοληστερίνη. Το 2009, το φάρμακο που κυκλοφορεί σε τρεις μορφές (10 mg, 20 mg και 40 mg με 10 χάπια ανά κουτί και μέση αξία κουτιού 10,42 ευρώ) πούλησε στην Ελλάδα 6,4 εκατ. κουτιά. Μόλις έληξε η πατέντα του, κυκλοφόρησαν αμέσως 24 αντίγραφα μόνο των 40 mg, με 28 δισκία το κουτί και μέση αξία 18,42 ευρώ. Το 2011, το πρωτότυπο πούλησε 6,17 εκατ. κουτιά και τα αντίγραφά του άλλες 600.000 κουτιά!

Στον διαβήτη επί 47 χρόνια είναι πρώτο φάρμακο επιλογής το Glucophage με τιμή 2,32 ευρώ. Πριν από 4-5 έτη κυκλοφόρησε το Eucreas -φάρμακο που εμπεριείχε το Glucophage και μία άλλη δραστική ουσία- με τιμή 130 ευρώ (πέρυσι έπεσε στα 58 ευρώ) και το οποίο γρήγορα «υιοθετήθηκε» από πολλούς γιατρούς, παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει μελέτη για τη σχέση κόστος-όφελος του νέου φαρμάκου έναντι του παλαιού. Διαχρονικά, κομβικό σημείο είναι ο γιατρός.

Στην Ελλάδα, ο γιατρός συχνά επιλέγει να γράφει στις συνταγές το πιο ακριβό φάρμακο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που ανέφερε στην «Κ» ψυχίατρος: «Μπορώ να γράψω για έναν ασθενή με σχιζοφρένεια μηνιαία συνταγή αξίας 500 ευρώ. Εναλλακτικά, μπορώ να γράψω στον ίδιο ασθενή συνταγή με φάρμακα στο ένα δέκατο του κόστους και με μικρή διαφορά στην αποτελεσματικότητά τους». Επίσης ο γιατρός συνήθως χρησιμοποιεί στο ακέραιο τη δυνατότητα που του δίνεται να γράφει έως 3 διαφορετικά φάρμακα ανά συνταγή. Την «τιμητική τους» έχουν τα συνοδά φάρμακα για να προλάβουν «τυχόν» παρενέργειες βασικών φαρμάκων. Τα συνοδά «ευθύνονται» για πάνω από ένα δισ. ευρώ δημόσια φαρμακευτική δαπάνη.

Στην Ελλάδα, ο γιατρός που ασκεί αυτές τις «μεθόδους» έχει καλές σχέσεις με τις φαρμακευτικές εταιρείες. Οπως ανέφερε στην «Κ» υψηλόβαθμο στέλεχος του χώρου, «βλέπεις γιατρούς να γράφουν σε όλους τους ασθενείς το ίδιο φάρμακο. Ο έλεγχος δεν είναι εύκολος, παρά το γεγονός ότι οι καταγγελίες για «δωράκια» εταιρειών είναι πολλές. Ενας τρόπος να τους ελέγξεις είναι να συγκρίνεις στοιχεία συμμετεχόντων σε συνέδρια που διοργανώνουν φαρμακευτικές εταιρείες. Το πιο απλό είναι το ιατρικό συνέδριο, αφού συνήθως η συναλλαγή εμπεριέχει ταξίδια αναψυχής στο εξωτερικό έως και επιπλώσεις σπιτιού ή ακόμα και ενοικίαση αυτοκινήτων με leasing».

Της Πεννυς Mπουλουτζα

Στον εισαγγελέα η λίστα με τους έντεκα γιατρούς «ολυμπιονίκες»

Παρά τη δημοσιονομική κρίση και την προσπάθεια που καταβάλλεται για έλεγχο των δημόσιων δαπανών, το «πάρτι» στον χώρο της φαρμακευτικής περίθαλψης καλά κρατεί. Αυτό καταδεικνύει η λίστα με τους 11 γιατρούς του ΕΟΠΥΥ που αναδεικνύονται «ολυμπιονίκες» -κατά την έκφραση του υπουργού Υγείας- στη συνταγογράφηση φαρμάκων.

Στην πρώτη θέση της λίστας βρίσκεται παθολόγος από την Ηλεία, που συνταγογράφησε, για τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2011, 5.776 συνταγές χρεώνοντας τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας με 408.000 ευρώ. Αντίστοιχα, γιατρός στο Αγρίνιο έγραψε για το ίδιο διάστημα 5.000 συνταγές, συνολικού κόστους 303.000 ευρώ, ενώ οι 5.400 συνταγές φαρμάκων συναδέλφου του στο Διδυμότειχο «επιβάρυναν» τον οργανισμό με 297.000 ευρώ. Η ίδια «συνταγή» και από γιατρό στην Αχαΐα, που συνταγογράφησε το διάστημα αυτών των μηνών 4.192 φορές, με κόστος φαρμάκων 270.000 ευρώ. Γιατρός, σε περιοχή της Ζακύνθου με 150 κατοίκους πληθυσμό, έγραψε κατά τη διάρκεια ενός μήνα 1.000 συνταγές!

Τα στοιχεία αυτά, που κατέθεσε στη Βουλή ο ίδιος ο υπουργός Ανδ. Λοβέρδος, έχουν ήδη σταλεί στις εισαγγελικές αρχές.

Ο ΕΟΠΥΥ, από τους ελέγχους που γίνονται, έχει εντοπίσει τουλάχιστον 70-80 περιπτώσεις γιατρών με υψηλό αριθμό και κόστος συνταγών, μεταξύ αυτών και ενός κυτταρολόγου που έχει γράψει 116 συνταγές, αξίας 1.300 ευρώ εκάστη.

Οπως ανέφερε στην «Κ» ο διοικητής του ΕΟΠΥΥ Γεράσιμος Βουδούρης, ο έλεγχος δεν είναι εύκολος καθώς πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ειδικότητα του γιατρού και ο αριθμός των ασθενών που δέχεται.

Kathimerini.gr

Επιχειρηματικοί δεινόσαυροι καί ρεζἰλια των σκυλιών καταντήσαμε...γελούν μαζί μας καί τα Βαλκανικά Σταλινικά κατάλοιπα που μας άφησαν πίσω στον εκσυγχρονισμό καί την καταπάτηση της διαφθοράς...

2012-02-26T21:59:00.000-08:00

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

«Η απίστευτη ελληνική γραφειοκρατία: 10 μήνες για άδεια σε επιχείρηση!»

Το δημοσίευμα της ρουμανικής εφημερίδας για την απίστευτη ελληνική γραφειοκρατία

Φεβρουάριος 26, 2012.

Μια ομάδα Ελλήνωννέων επιχειρηματιών ζητούσε επί δέκα μήνες άδεια για μια επιχείρηση και ζητούσαν από τους μετόχους της εταιρείας ακτινογραφίες θώρακος και μέχρι δείγματακοπράνων για να ανοίξουν ένα ηλεκτρονικό κατάστημα!

Απελπισμένοικατέφυγαν σε αμερικανική διεύθυνση προκειμένου να κάνουν εξαγωγές και έλαβανάδεια από τις ΗΠΑ μέσα σε 24 ώρες.

Τα περισσότεραηλεκτρονικά καταστήματα αρχίζουν να λειτουργούν μετά την έγκριση τουδικαιώματος επί του σήματός τους, και ηπερίοδος της έγκρισής τους είναι τόσο μεγάλη λόγω της ελληνικής γραφειοκρατίαςπου καθίσταται αδύνατο να δουλέψουν, αφού τα

λειτουργικά έξοδα, όπωςενοίκιο της εγκατάστασης κλπ, είναι αδύνατο να πληρωθούν επί μεγάλο διάστημαχωρίς πωλήσεις.

Χαρακτηριστικόπαράδειγμα είναι αυτό του Φώτη Αντωνόπουλου, ιδρυτή της Oliveshop.com που εμπορεύεται απότην ιστοσελίδα προϊόντα με βάση τοελαιόλαδο, ιδιαίτερα στο εξωτερικό…

Ο Αντωνόπουλος και οισυνεργάτες του συγκέντρωσαν τα στοιχεία τους για τις φορολογικές υπηρεσίες, τοΕπιμελητήριο Εμπορίου και Βιομηχανίας της Αθήνας, προέβησαν σε θεωρήσειςστοιχείων από τις δημόσιες υπηρεσίες, παρέδωσαν έγγραφα στις υγειονομικές αρχές, οιοποίες μάλιστα ζήτησαν ακτινογραφία θώρακος και προσκόμιση ιατρικών εξετάσεων για τα κόπρανά τους!

(εδώ φυσικά δεν απορούμε...Ἀς μήν γελιόμαστε....Όλοι καταλαβαίνουμε πως τα κόπρανα επί πινακίω αποτελούσαν το απόλυτα εξεφτελιστικό πρόσχημα απαίτησης λαδώματος από τους αδίστακτα διεφθαρμένους δημοσιουπαλληλικούς καρεκλοτυφλοπόντικες, τους νεκροθάφτες της Ελληνικής οικονομίας καί υγιούς επιχειρηματικότητας - Σχόλιο ΜΗΜ)

Ηαπίστευτη αυτή ταλαιπωρία συνεχίστηκε και τις τράπεζες.

Τελικά κατέληξαν στη χρησιμοποίηση ξένων συστημάτων μεταφοράςχρημάτων, όπως το Pay Pal, και παράτησαν την ελληνική τράπεζα που επί τρεις μήνεςδιαπραγματεύονταν.

Οι επιχειρηματίες απότην Oliveshop.com απέκτησαν τελικά μέσα σεμόνο 24 ώρες από την αμερικανική Διοίκηση Τροφίμων και Ασφάλειας (FDA) άδεια πώλησης στις ΗΠΑ.

Το ηλεκτρονικόκατάστημα, γράφει το ρουμανικό δημοσίευμα, λειτουργεί εδώ και πέντε μήνες καιλαβαίνει παραγγελίες από διάφορες χώρες όπως: Δανία, Γερμανία, Νορβηγία,Μογγολία, ΗΠΑ και έχει καλύψει ήδη τα λειτουργικά έξοδα και επεκτείνεται με δύονέες εκδόσεις στα ιταλικά και τα γερμανικά.

ΒαλκανικόΠερισκόπιο - Ἂρθρα & Σκέψεις- Γιῶργος Ἐχέδωρος

Να δούμε τώρα ποιός υπουργός θα βρεί το σθένος να διερευνήσει το ζήτημα καί θα ΚΑΡΤΑΡΓΗΣΕΙ τις θέσεις των καρεκλοτυφλοπόντικων αυτών στέλνοντάς τους στην ανεργία καί την ανέχεια, εκεί που έστειλαν ένα εκατομύριο άλλους συνέλληνες με την καταστροφική συμβολή της διαφθοράς καί της γραφειοκρατείας στην κατάρευση της Ελληνικής οικονομίας! - Σχόλιο ΜΗΜ

Καταργούνται ειδικές γραμματείες, οργανισμοί, αυτοτελή γραφεία και νομικά πρόσωπα

2012-02-26T13:03:00.002-08:00

Ξαναστήνεται το κράτος από το μηδέν

(...καλά αυτό να το δούμε και να μην το πιστέψουμε...ούτε πρωταπριλιάτικο ανέκδοτο να ήταν! -ΜΗΜ)

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 05:45

To πολιτικό σύστημα, κατ’ επιταγήν της τρόικας και της Task Force, καλείται πλέον με επιτακτικό και βίαιο τρόπο να συνηγορήσει στην κατάργηση όλων των δομών του κράτους από τις οποίες αντλούσε την εξουσία του. Να αποδεχθεί δηλαδή την κατάργηση ή την επανασύσταση σε νέα βάση των υπηρεσιών μέσω των οποίων καλλιεργούνταν οι πελατειακές σχέσεις, εκκολάπτονταν τα σκάνδαλα, άνθιζε το ρουσφέτι και γιγαντωνόταν η γραφειοκρατία. Οι αλλαγές αναμένεται να είναι σαρωτικές, όπως προκύπτει και από τα κριτήρια που έχουν καταρτίσει η Task Force και η τρόικα, σε συνεργασία με την κυβέρνηση, για την αξιολόγηση των δημοσίων υπηρεσιών.

«Το κάθε υπουργείο αποτελεί και ένα ξεχωριστό βιλαέτι» λέει στέλεχος του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης που μετέχει στην ομάδα εργασίας η οποία, από κοινού με τους γάλλους εμπειρογνώμονες και τα στελέχη του μόνιμου κλιμακίου της τρόικας στην Αθήνα, εκπόνησε τους δείκτες αξιολόγησης των δομών του κράτους που αναμένεται να τεθούν σε ισχύ εντός της εβδομάδος. «Οχι μόνο δεν υπάρχει σαφής προσανατολισμός των υπηρεσιών που έχουν συσταθεί τα τελευταία χρόνια με βάση τις αρμοδιότητες που επιτελούν, αλλά αυτές συστήνονταν με ένα μόνο κριτήριο: την εξυπηρέτηση της προσωπικής πολιτικής του (εκάστοτε) υπουργού» τονίζει.

Η επινοητικότητα των εκπροσώπων της πολιτικής εξουσίας που νέμονταν κατά το δοκούν το κράτος υπήρξε ανεξάντλητη. Μετά την ίδρυση του ΑΣΕΠ από τον πρώην υπουργό Αναστάσιο Πεπονή στις αρχές της δεκαετίας του 1990, παρατηρήθηκε έκρηξη στη σύσταση νέων δομών και υπηρεσιών εντός των υπουργείων, τα οποία μετατράπηκαν σε υδροκέφαλους οργανισμούς. Αυτό ουδόλως μπορεί να εκληφθεί ως τυχαίο γεγονός.

Οι φραγμοί που έθεσε η λειτουργία του ΑΣΕΠ στις πελατειακές σχέσεις, με τη θέσπιση αντικειμενικών κριτηρίων στις προσλήψεις προσωπικού, μετατόπισαν το κέντρο βάρους του ρουσφετιού. Ετσι άρχισαν να ιδρύονται νέες υπηρεσίες με κύριο στόχο την αξιοποίηση των «ευκαιριών χρηματοδότησης» κυρίως μέσω των ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Οι πολιτικοί με άλλα λόγια συγκροτούσαν υπηρεσίες για να μοιράζουν κατά το δοκούν και με αδιαφανείς συνήθως διαδικασίες τα χρήματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Αβγάτισαν υπηρεσίες σε μία δεκαετία

Ετσι, για παράδειγμα, οι υπηρεσίες και οι οργανισμοί του υπουργείου Εργασίας υπερδιπλασιάστηκαν την περίοδο 1999 - 2009 με νομοθετικές και κανονιστικές πράξεις (υπουργικές αποφάσεις, προεδρικά διατάγματα), χωρίς μάλιστα, όπως αναφέρεται σε σχετική έκθεση του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, να αιτιολογείται επαρκώς η σύσταση των νέων δομών. Η ίδια τάση παρατηρείται σε όλα ανεξαιρέτως τα υπουργεία, γεγονός που εκτός των άλλων έχει ως συνέπεια την πολυδιάσπαση των αρμοδιοτήτων τους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σήμερα στα υπουργεία υφίστανται 157 γενικές διευθύνσεις, 1.978 διευθύνσεις και 5.027 τμήματα. Δεδομένου ότι υπάρχουν 15 (βασικά) υπουργεία, μπορούμε να πούμε ότι κατά μέσο όρο κάθε υπουργείο έχει περισσότερες από 10 γενικές διευθύνσεις, 132 διευθύνσεις και 335 τμήματα.

Υπάρχει όμως και η τραγελαφική πλευρά: οι υπηρεσίες αυτές είναι υποστελεχωμένες. Πάνω από το 20% των τμημάτων της κεντρικής διοίκησης δεν έχει κανέναν υπάλληλο, ενώ σχεδόν το 55% των τμημάτων της κεντρικής διοίκησης έχει το πολύ ως τρεις υπαλλήλους. Οι νέοι οργανισμοί μάλιστα που «καπελώνουν» τις δομές των υπουργείων δεν έχουν σαφή προσανατολισμό. Απλώς υπηρετούν τις επιταγές της πολιτικής εξουσίας.

Το σχέδιο των γάλλων ειδικών

Κατόπιν όλων αυτών, οι εμπειρογνώμονες της Task Force έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η δομή του ελληνικού κράτους συνιστά μια σχιζοφρενική κατάσταση! Προτείνουν ως εκ τούτου οι υπηρεσίες της κεντρικής διοίκησης να στηθούν σχεδόν από το μηδέν με βάση συγκεκριμένα κριτήρια λειτουργίας. Ετσι θα θεσπιστεί η υποχρέωση να παραμένει σταθερός ή να βαίνει συνεχώς μειούμενος ο αριθμός των δομών που συνιστούν ένα υπουργείο. Τούτο μπορεί να επιτευχθεί αν κάθε νέα πρόταση για τη σύσταση οργανισμού συνοδεύεται και με απόφαση για την κατάργηση ή συγχώνευση υφιστάμενων δομών.

Ταυτόχρονα θα καταργηθούν όλες οι υπηρεσίες που δεν ασκούν αρμοδιότητες λόγω κοινωνικών και τεχνολογικών αλλαγών (π.χ. τμήματα δακτυλογράφων) και θα συγχωνευθούν όλες οι υπηρεσίες που επιτελούν παρεμφερείς αρμοδιότητες. Σε ό,τι αφορά τις υπηρεσίες που χειρίζονται κοινοτικά προγράμματα, θα λειτουργούν με ενιαίους και σαφείς κανόνες σε ολόκληρο το εύρος της δημόσιας διοίκησης.

Επιπλέον, θα κατηγοριοποιηθούν οι υποστηρικτικές διαδικασίες των υπουργείων σε πέντε βασικές κατηγορίες υπηρεσιών: οικονομικού ελέγχου, διαχείρισης προσωπικού, κατάρτισης, μισθοδοσίας και προμηθειών και πληροφορικής.

Η νέα δομή των υπουργείων

Κάθε υπουργείο θα έχει μία γενική γραμματεία. Οι γενικές διευθύνσεις σε κάθε γενική γραμματεία δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τις τρεις. Οι διευθύνσεις κάθε γενικής διεύθυνσης θα είναι ως επτά, ενώ ως επτά θα είναι και τα τμήματα κάθε διεύθυνσης. Στο νέο σχήμα θα ενταχθούν και οι υπάλληλοι που υπηρετούν σήμερα στις ειδικές γραμματείες και στα αυτοτελή γραφεία. «Προς αυτή την κατεύθυνση», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «θα πρέπει να αναδιατυπωθούν οι διατάξεις του νόμου για την κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα, ώστε να τεθούν οι αρχές για τον τρόπο οργάνωσης των υπουργείων».

Το σχήμα θα οδηγήσει σε ευρείες ανακατατάξεις, όπως για παράδειγμα στο υπουργείο Μεταφορών στο οποίο καταγράφηκαν 45 διευθύνσεις που εποπτεύονται από 13 γενικές διευθύνσεις.

Η κυβέρνηση ταυτόχρονα με την αναδιάρθρωση των δομών, όπως προκύπτει από την πρόταση της Task Force, θα προχωρήσει και σε ριζική ανακατανομή των αρμοδιοτήτων των υπουργείων. Τούτο διότι, σύμφωνα με τα ευρήματα σχετικής έρευνας, οι επιτελικές αρμοδιότητες δεν ασκούνται σήμερα από τα υπουργεία αλλά από νομικά πρόσωπα που έχουν συσταθεί με στόχο την εξυπηρέτηση κυρίως πελατειακών σχέσεων. Με άλλα λόγια, κάθε υπουργός δεν έστηνε απλώς το δικό του «μαγαζάκι», αλλά του προσέδιδε και το ανάλογο κύρος μέσω της εκχώρησης σε αυτό αρμοδιοτήτων που χαρακτηρίζονται περιττές και άχρηστες για την άσκηση δημόσιας πολιτικής.

Ενδεικτικό είναι ότι ένα σημαντικό ποσοστό των αρμοδιοτήτων (περίπου το 37%) έχουν εκχωρηθεί με νομοθετικές πράξεις ή υπουργικές αποφάσεις, χωρίς δηλαδή να υποστούν τον έλεγχο του Συμβουλίου της Επικρατείας, γεγονός που όπως αναφέρεται «προκαλεί προβληματισμό τόσο για τη νομική όσο και, κυρίως, για την οργανωτική και διοικητική του ορθότητα και ποιότητα».

Ηδη έχουν καταμετρηθεί 27.995 αρμοδιότητες μόνο σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης με αποτέλεσμα η Ελλάδα να κατατάσσεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης των «27» όσον αφορά την εξυπηρέτηση των πολιτών. Από το σύνολο των αρμοδιοτήτων οι 10.765 είναι επιτελικές, αν και δεν ασκούνται από τα υπουργεία, αλλά κυρίως από νομικά πρόσωπα των υπουργείων, οι 9.816 είναι υποστηρικτικές, οι 998 παροχικές και οι 1.563 ελεγκτικές.

Εκτός τούτου, έχουν καταμετρηθεί 1.563 διαδικασίες αυτοψιών και ελέγχων που συνοδεύουν τις χορηγήσεις αδειών σε επιχειρήσεις και πολίτες. Οι διαδικασίες αυτές δημιουργούν μία παράλληλη γραφειοκρατία «που χαρακτηρίζεται από συγχύσεις, περιττά διοικητικά βάρη και έλλειψη επιχειρησιακής λογικής, αφού οι περισσότερες από αυτές περιορίζονται στον έλεγχο νομιμότητας και δεν υπεισέρχονται στον απολύτως αναγκαίο έλεγχο της ποιότητας των αποτελεσμάτων».

Κόστους 10 δισ. ευρώ η γραφειοκρατία

Από την άλλη πλευρά, έχει εκτιμηθεί ότι η γραφειοκρατία προκαλεί επιβάρυνση ύψους περίπου 10 δισ. ευρώ στον κρατικό προϋπολογισμό και η μείωσή της κατά 25% μπορεί να επιφέρει εξοικονόμηση πόρων αξίας 1 δισ. ευρώ στο ΑΕΠ.

Η γραφειοκρατία είναι πράγματι ένα «τέρας» που περιορίζει κατά περίπου 7% το ΑΕΠ και θέτει φραγμούς στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και στην προσέλκυση επενδύσεων. Αν η κυβέρνηση είχε καταπολεμήσει τη γραφειοκρατία δεν θα χρειαζόταν να προχωρήσει σε μειώσεις των κατώτατων μισθών και σε περικοπή των συντάξεων.

Οι εμπειρογνώμονες της Task Force προτείνουν, κατ' αρχάς, ανακατανομή των αρμοδιοτήτων, που θα παραμείνουν στην κεντρική διοίκηση και δεν θα εκχωρηθούν στους δήμους, στις περιφέρειες και στους ιδιώτες, μέσω των νέων οργανισμών των υπουργείων. Παράλληλα, για να απλοποιηθεί το πολυδαίδαλο διοικητικό σύστημα εξετάζεται και η κωδικοποίηση των υφιστάμενων αρμοδιοτήτων, έτσι ώστε να υπάρχει σαφής εικόνα του «ποιος κάνει τι σε κάθε υπουργείο».

Εκτιμάται πάντως ότι η δημοσιονομική κρίση μπορεί να συμβάλει θετικά σε αυτή την κατεύθυνση, καθώς οδηγεί στη λήψη μέτρων μείωσης του διοικητικού κόστους. Ετσι σχεδόν όλες οι εκτελεστικές και παροχικές αρμοδιότητες που ασκούνται σήμερα από τα υπουργεία και αφορούν αδειοδοτήσεις και εν γένει την εξυπηρέτηση των πολιτών θα μεταφερθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ενώ μία σειρά τομείς του Δημοσίου, όπως η καθαριότητα και οι υπηρεσίες προμηθειών, θα εκχωρηθούν στον ιδιωτικό τομέα. Η εκχώρηση αρμοδιοτήτων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπως επισημαίνουν στελέχη του υπουργείου, θα καταβληθεί προσπάθεια να συνοδευτεί και με απλοποίηση των διαδικασιών.

Νέα αξιολόγηση
Κριτήριο οι γνώσεις και τα προσόντα

Σε μαζικές μετακινήσεις και απολύσεις μέσω του καθεστώτος της εργασιακής εφεδρείας, που θα προσλάβει μόνιμο χαρακτήρα ώστε να επιτευχθεί η απαίτηση της τρόικας για 150.000 αποχωρήσεις υπαλλήλων ως το 2015, θα οδηγήσει η αξιολόγηση του προσωπικού του Δημοσίου. Η διαδικασία της αξιολόγησης αναμένεται να ξεκινήσει αμέσως μετά την ολοκλήρωση της οργανωτικής αναδιάρθρωσης των υπουργείων, από την οποία θα προκύψει σαφής εικόνα για τις ανάγκες στελέχωσης των νέων υπηρεσιών και κυρίως για τις δεξιότητες που απαιτούνται για την κάλυψη των νέων θέσεων που θα προκύψουν.

Γεγονός είναι πάντως ότι η αλλαγή του ρόλου των υπουργείων, που καλούνται πλέον να επιτελούν επιτελικές κυρίως λειτουργίες, απαιτεί τη στελέχωσή τους με προσωπικό υψηλής κατά κανόνα κατάρτισης. Αυτό θα είναι και το πρώτο κριτήριο για την αξιολόγηση του προσωπικού ώστε να αποφευχθεί στο μέλλον το φαινόμενο κρίσιμοι τομείς του κράτους να στελεχώνονται με υπαλλήλους Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, όπως συμβαίνει σήμερα. Ετσι, το ποσοστό των υπαλλήλων Δευτεροβάθμιας και Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης - καλύπτουν σήμερα το 32% των θέσεων των υπουργείων - θα μειωθεί δραστικά με την κατάργηση των οργανικών τους θέσεων. Οι υπάλληλοι που υπηρετούν σε αυτές τις θέσεις είτε θα μετακινηθούν είτε θα πάρουν τον δρόμο της απόλυσης.

Προκειμένου να διευκολυνθεί η κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων η κυβέρνηση προτίθεται να προχωρήσει και σε κατάργηση των 1.347 ξεχωριστών κλάδων που υπάρχουν σήμερα στη Δημόσια Διοίκηση και να συστήσει διυπουργικούς κλάδους. Σε αυτούς ύστερα από αξιολόγηση θα εντάσσονται οι υπάλληλοι που πληρούν τις προϋποθέσεις και οι οποίοι θα μπορούν εν συνεχεία να υπηρετούν σε όποιον φορέα της διοίκησης προκύπτει ανάγκη στελέχωσης.

Η αξιολόγηση των υπαλλήλων, από την άλλη πλευρά, δεν θα γίνει με βάση τα υφιστάμενα καθηκοντολόγια και προσοντολόγια. Ούτε βεβαίως μόνο με βάση τα τυπικά προσόντα, όπως είναι ο χρόνος υπηρεσίας, η οικογενειακή κατάσταση κ.ά., που αναγράφονται στους ατομικούς φακέλους τους. Βασικό κριτήριο της αξιολόγησης θα είναι αν οι υπάλληλοι μπορούν να ανταποκριθούν στα περιγράμματα θέσης που θα δημιουργηθούν σε κάθε υπουργείο. Τα περιγράμματα θέσης συνδυάζουν δύο κυρίως χαρακτηριστικά:

1Περιγράφεται λεπτομερώς τι καλείται να κάνει ο υπάλληλος που θα καλύψει τη συγκεκριμένη θέση.

2 Αποτυπώνει τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τα προσόντα τα οποία οφείλει να έχει.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι, με άλλα λόγια, θα αξιολογηθούν ως προς την καταλληλότητά τους να υπηρετήσουν σε μια θέση όχι μόνο βάσει των τυπικών προσόντων τους.

http://www.tovima.gr/society/article/?aid=445686

Ο Μπερίσα αναβαθμίζει το Κόμμα των Τσάμηδων

2012-02-25T16:30:00.000-08:00

Του Σταυρου Τζιμα

Add caption

Με το βλέμμα στραμμένο στις προεδρικές εκλογές στην Αλβανία, ο πρωθυπουργός κ. Σαλί Μπερίσα αναβαθμίζει τη θέση των Τσάμηδων στην πολιτική σκηνή. Οι πληροφορίες που διακινούνται στα ΜΜΕ των Τιράνων φέρουν ως βέβαιη τη συμμετοχή στην κυβέρνηση του κόμματος των Τσάμηδων στον ανασχηματισμό που αναμένεται τις αμέσως επόμενες ημέρες. Αν αυτό συμβεί θα είναι η πρώτη φορά που οι Τσάμηδες θα ασκήσουν κυβερνητική εξουσία και μάλιστα, όπως αναφέρεται, με τρία υφυπουργεία. Επιπλέον διεκδικούν δύο Γενικές Διευθύνσεις τις οποίες κατέχουν Ελληνες μειονοτικοί, εκ των οποίων η μία άκρως νευραλγική, καθώς αφορά τη διαχείριση των αρχείων του κράτους.
Εκ πρώτης όψεως η υπόθεση αφορά τα εσωτερικά πολιτικά δρώμενα της γειτονικής χώρας, καθώς ο κ. Μπερίσα επιχειρεί να συγκεντρώσει τις απαραίτητες ψήφους για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, που πρέπει να γίνει έως τις αρχές του καλοκαιριού. Μία τέτοια εξέλιξη, ωστόσο, κάθε άλλο παρά φιλική προς την ελληνική μειονότητα θα πρέπει να θεωρηθεί και αναμένεται να πυροδοτήσει αντιδράσεις στην ομογένεια, ενώ και η Αθήνα δεν αναμένεται να μείνει αδιάφορη.
Και τούτο γιατί οργανώσεις και σύλλογοι των Τσάμηδων επιδίδονται τα τελευταία χρόνια συστηματικά σε ανθελληνικές δραστηριότητες, κάποιες εκ των οποίων αγγίζουν τα όρια των προκλήσεων με πλέον χαρακτηριστική εκείνη τον Νοέμβριο του 2005, όταν ματαίωσαν με διαδηλώσεις και απειλές τη συνάντηση των Προέδρων της Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλια και Α. Μοϊσίου στους Αγίους Σαράντα. «Πρόκειται για φαινόμενα ακραίου εθνικισμού και σοβινισμού, τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με τις ευρωπαϊκές αξίες και το ευρωπαϊκό πνεύμα και στρέφονται εναντίον της ευρωπαϊκής προοπτικής της Αλβανίας. Ως Ομόνοια και Κόμμα Ενωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είμαστε κάθετα αντίθετοι», ανέφερε στην «Κ» ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ κ. Βαγγέλης Ντούλες, ο οποίος τόνισε ότι η προεκλογική συνεργασία του κ. Μπερίσα με το κόμμα των Τσάμηδων το 2009 ήταν η αιτία για την οποία το ΚΕΑΔ αρνήθηκε να συμμετάσχει στην κυβέρνηση. «Εμείς είμαστε υπέρ της καλής συνεργασίας με κάθε παράγοντα στη χώρα, δεν θα επιτρέψουμε όμως κινήσεις οι οποίες στρέφονται κατά των συμφερόντων της ελληνικής εθνικής μειονότητας», τόνισε ο ελληνικής καταγωγής βουλευτής του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος του κ. Μπερίσα, κ. Κώστας Μπάρκας.
Μολονότι η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των Τσάμηδων είναι μάλλον ασήμαντη (δύο βουλευτές), η οικονομική τους ισχύς κυρίως αλλά και οι διασυνδέσεις τους σε κέντρα λήψης αποφάσεων στη Δύση, τους καθιστούν υπολογίσιμους παράγοντες στο ρευστό πολιτικό γίγνεσθαι της γειτονικής χώρας και «αγκάθι» στις ελληνοαλβανικές σχέσεις.

«Να σώσουμε τον ελληνικό λαό από τους σωτήρες του». Το κείμενο συμπαράστασης Γάλλων διανοουμένων...

2012-02-25T08:51:00.004-08:00

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Η γαλλική “Liberation” της Τρίτης 21 Φεβρουαρίου δημοσίευσε ένα σημαντικό κείμενο αντιμνημονιακής συμπαράστασης προς τον ελληνικό λαό και ενάντια στις ισοπεδωτικές πολιτικές που με αφετηρία την Ελλάδα προβλέπεται να επεκταθούν σε όλη την Ευρώπη. Συνυπογράφεται από...
κορυφαίους γάλλους στοχαστές- μεταξύ των οποίων ο Μπαντιού, ο Μπαλιμπάρ, ο Νανσύ, ο Ρανσιέρ, η Μπάρμπαρα Κασσέν, ο Μισέλ Σουριά, ο Ντιντί -Υμπερμάν,ο Ρογκοζίνσκι, κ.ά. Κινητοποιήθηκαν με πρωτοβουλία του Ελληνικού περιοδικού αληthεια που τους πρότεινε και το κείμενο για συνυπογραφή. Το κείμενο θα δημοσιευτεί και στην “Guardian” και στο ιταλικό “Μανιφέστο” .
Το κείμενο που υπέγραψαν οι Γάλλοι διανοούμενοι αναφέρει τα εξής:
“Τη στιγμή που ένας στους δύο Έλληνες νέους είναι άνεργος, 25.000 άστεγοι περιπλανώνται στους δρόμους της Αθήνας, το 30% του πληθυσμού βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχιας, χιλιάδες οικογένειες υποχρεούνται να βάλουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα προκειμένου να μην πεθάνουν από την πείνα και το κρύο, νεόφτωχοι και πρόσφυγες δίνουν μάχες για τους σκουπιδοτενεκέδες στους δημόσιους χώρους, οι «σωτήρες» της Ελλάδας, υπό το πρόσχημα ότι οι Έλληνες «δεν καταβάλουν αρκετές προσπάθειες», επιβάλλουν ένα νέο σχέδιο βοήθειας που διπλασιάζει τη χορηγούμενη θανατηφόρα δόση. Ένα σχέδιο που καταργεί το εργατικό Δίκαιο και καταδικάζει τους φτωχούς σε ακραία ένδεια, εξαφανίζοντας παράλληλα τις μεσαίες τάξεις.
Ο στόχος δεν είναι σε καμία περίπτωση η «σωτηρία» της Ελλάδας: όλοι οι οικονομολόγοι που είναι άξιοι του ονόματός τους συμφωνούν επ’ αυτού. Το ζητούμενο είναι να κερδηθεί χρόνος προκειμένου να σωθούν οι πιστωτές ενώ παράλληλα η χώρα οδηγείται σε μια προδιαγεγραμμένη χρεοκοπία. Πρωτίστως, το ζητούμενο είναι να μετατραπεί η Ελλάδα σε εργαστήριο μιας κοινωνικής μεταλλαγής που θα γενικευθεί, σε έναν δεύτερο χρόνο, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το μοντέλο που δοκιμάζεται πάνω στους Έλληνες είναι εκείνο μιας κοινωνίας χωρίς δημόσιες υπηρεσίες, στο πλαίσιο της οποίας τα σχολεία, τα νοσοκομεία και τα ιατρικά κέντρα κατεδαφίζονται, η υγεία καθίσταται προνόμιο των πλουσίων, οι ευπαθείς πληθυσμοί προορίζονται για μια προγραμματισμένη εξόντωση, ενώ όσοι εξακολουθούν να έχουν μια εργασία καταδικάζονται σε ακραίες μορφές εργασιακής επισφάλειας και οικονομικής εξαθλίωσης.
Προκειμένου όμως αυτή η αντεπίθεση του νεοφιλελευθερισμού να πετύχει τον στόχο της χρειάζεται να εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς που καταργεί τα πλέον στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα. Με διαταγή των σωτήρων, βλέπουμε λοιπόν να εγκαθίστανται στην Ευρώπη κυβερνήσεις τεχνοκρατών που περιφρονούν τη λαϊκή κυριαρχία. Πρόκειται για ένα σημείο καμπής όσον αφορά στα κοινοβουλευτικά καθεστώτα στο πλαίσιο των οποίων βλέπουμε τους «αντιπροσώπους του λαού» να εξουσιοδοτούν εν λευκώ τους ειδικούς και τους τραπεζίτες, απαρνούμενοι την υποτιθέμενη εξουσία τους να αποφασίζουν. Ένα είδος κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος, το οποίο προσφεύγει, μεταξύ άλλων, και σε ένα διευρυμένο κατασταλτικό οπλοστάσιο απέναντι στις λαϊκές διαμαρτυρίες. Έτσι, από τη στιγμή που οι βουλευτές επικύρωσαν την διαμετρικά αντίθετη με την εντολή που είχαν λάβει σύμβαση που τους υπαγόρευσε η Τρόικα (Ευρωπαϊκή Ένωση, Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), μια εξουσία στερούμενη δημοκρατικής νομιμότητας υποθήκευσε το μέλλον της χώρας για τα επόμενα τριάντα ή σαράντα χρόνια.
Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται να δημιουργήσει έναν δεσμευμένο τραπεζικό λογαριασμό στον οποίον θα κατατίθεται απευθείας η βοήθεια προς την Ελλάδα προκειμένου να χρησιμοποιείται αποκλειστικά προς όφελος του χρέους. Τα έσοδα της χώρας οφείλουν να αφιερώνονται κατά «απόλυτη προτεραιότητα» στην εξόφληση των πιστωτών και, εφόσον παραστεί ανάγκη, να κατατίθενται απευθείας σε αυτόν τον λογαριασμό την διαχείριση του οποίου έχει αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Σύμβαση υπαγορεύει ρητά ότι κάθε νέα υποχρέωση που θα προκύπτει στο πλαίσιό της θα διέπεται από το αγγλικό δίκαιο, το οποίο απαιτεί υλικές εγγυήσεις, ενώ οι διενέξεις θα εκδικάζονται από τα δικαστήρια του Λουξεμβούργου, με την Ελλάδα να έχει αποποιηθεί εκ των προτέρων κάθε δικαίωμα προσφυγής ενάντια σε όποια κατάσχεση αποφασίσουν οι πιστωτές της.
Για να ολοκληρωθεί η εικόνα, οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν ανατεθεί σε ένα Ταμείο υπό τη διαχείριση της Τρόικας στο οποίο θα κατατίθενται οι τίτλοι ιδιοκτησίας των δημοσίων αγαθών. Εν συντομία, έχουμε να κάνουμε με μια γενικευμένη λεηλασία, χαρακτηριστικό γνώρισμα του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού που προσφέρει εν προκειμένω στον εαυτό του μια θεσμική καθοσίωση. Στο βαθμό που πωλητές και αγοραστές θα κάθονται στην ίδια πλευρά του τραπεζιού, δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι το εν λόγω εγχείρημα ιδιωτικοποιήσεων αποτελεί πραγματικό συμπόσιο για τους αγοραστές.
Όλα τα μέτρα που έχουν ληφθεί έως τώρα είχαν ως μοναδικό αποτέλεσμα την εμβάθυνση του ελληνικού εθνικού χρέους το οποίο, με τη βοήθεια των σωτήρων που δανείζουν με τοκογλυφικά επιτόκια, έχει κυριολεκτικά εκτοξευθεί στα ύψη προσεγγίζοντας το 170% ενός ακαθάριστου εθνικού προϊόντος σε ελεύθερη πτώση, ενώ το 2009 δεν αντιπροσώπευε παρά το 120%. Μπορεί κανείς να στοιχηματίσει ότι αυτός ο εσμός σχεδίων σωτηρίας -τα οποία παρουσιάζονται κάθε φορά ως «τελικά»- δεν στόχευε παρά στο να εξασθενίσει ολοένα και περισσότερο τη θέση της Ελλάδας ούτως ώστε, στερούμενη κάθε δυνατότητας να προτείνει από μόνη της τους όρους μιας ανασυγκρότησης , να εξαναγκαστεί να εκχωρήσει τα πάντα στους πιστωτές της υπό τον εκβιασμό «καταστροφή ή λιτότητα». Η τεχνητή και καταναγκαστική επιδείνωση του προβλήματος του χρέους χρησιμοποιήθηκε σαν όπλο εφόδου για την άλωση μιας κοινωνίας στο σύνολό της.
Σκόπιμα χρησιμοποιούμε εδώ όρους που ανήκουν στη στρατιωτική ορολογία: πρόκειται σαφώς για έναν πόλεμο που διεξάγεται με τα μέσα της οικονομίας, της πολιτικής και του δικαίου, έναν πόλεμο ταξικό εναντίον ολόκληρης της κοινωνίας. Και τα λάφυρα που η χρηματοπιστωτική τάξη υπολογίζει να αποσπάσει από «τον εχθρό» είναι τα κοινωνικά κεκτημένα και τα δημοκρατικά δικαιώματα, αλλά αυτό που διακυβεύεται σε τελική ανάλυση είναι η δυνατότητα για μια ανθρώπινη ζωή. Και η ζωή εκείνων που δεν παράγουν ή δεν καταναλώνουν αρκετά σε σύγκριση με τις στρατηγικές μεγιστοποίησης του κέρδους, δεν πρέπει να διατηρηθεί.
Έτσι, η αδυναμία μιας χώρας πιασμένης στη μέγγενη της χωρίς όρια κερδοσκοπίας και των καταστροφικών σχεδίων σωτηρίας, γίνεται η μυστική πόρτα από την οποία εισβάλλει βίαια ένα μοντέλο κοινωνίας σύμφωνο προς τις απαιτήσεις του νέο-φιλελεύθερου φονταμενταλισμού. Μοντέλο που προορίζεται για ολόκληρη την Ευρώπη και πέραν αυτής. Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα, και γι αυτό η υπεράσπιση του ελληνικού λαού δεν είναι συρρικνώσιμη σε μια χειρονομία αλληλεγγύης ή αφηρημένης ανθρωπιάς: διακυβεύεται το μέλλον της δημοκρατίας και η τύχη των ευρωπαϊκών λαών. Παντού η «επιτακτική αναγκαιότητα» μιας «οδυνηρής αλλά σωτήριας» λιτότητας θα μας παρουσιαστεί ως το μέσον για να αποφύγουμε τη μοίρα της Ελλάδας, ενώ οδηγεί κατευθείαν σε αυτήν.
Μπροστά σε αυτή την οργανωμένη επίθεση ενάντια στην κοινωνία, μπροστά στην καταστροφή και των τελευταίων νησίδων της δημοκρατίας, καλούμε τους συμπολίτες μας, τους γάλλους και ευρωπαίους φίλους μας να εκφρασθούν σθεναρά. Δεν πρέπει να αφήσουμε το μονοπώλιο του λόγου στους ειδήμονες και στους πολιτικάντηδες. Το γεγονός ότι το αίτημα κυρίως των γερμανών και των γάλλων ιθυνόντων είναι η απαγόρευση πλέον των εκλογών στην Ελλάδα μπορεί να μάς αφήνει άραγε αδιάφορους; Ο στιγματισμός και η συστηματική δυσφήμηση ενός λαού δεν θα άξιζε άραγε μια απάντηση; Είναι δυνατόν να μην υψώσουμε την φωνή μας ενάντια στη θεσμική δολοφονία του ελληνικού λαού; Και μπορούμε άραγε να σιωπούμε μπροστά στην καταναγκαστική εγκαθίδρυση ενός συστήματος που θέτει εκτός νόμου ακόμη και την ίδια την ιδέα της κοινωνικής αλληλεγγύης;
Βρισκόμαστε σε ένα σημείο μη επιστροφής. Είναι επείγον να δώσουμε τη μάχη των αριθμών και τον πόλεμο των λέξεων για να αναχαιτίσουμε την ακραίο-φιλελεύθερη ρητορική του φόβου και της παραπληροφόρησης. Είναι επείγον να αποδομήσουμε τα μαθήματα ηθικής που συσκοτίζουν την πραγματική διαδικασία που εκτυλίσσεται μέσα στην κοινωνία. Είναι κάτι περισσότερο από επείγον να απομυθοποιήσουμε τη ρατσιστική εμμονή περί ελληνικής «ιδιαιτερότητας» που φιλοδοξεί να αναγάγει τον υποτιθέμενο εθνικό χαρακτήρα ενός λαού (τεμπελιά ή κατά βούληση πονηριά) σε πρωταρχική αιτία μιας κρίσης η οποία στην πραγματικότητα είναι παγκόσμια. Αυτό που μετρά σήμερα δεν είναι οι ιδιαιτερότητες, πραγματικές ή φαντασιακές, αλλά τα κοινά: η τύχη ενός λαού που θα επηρεάσει και τους άλλους.
Πολλές τεχνικές λύσεις έχουν προταθεί για να βγούμε από το δίλημμα «ή καταστροφή της κοινωνίας ή πτώχευση» (πράγμα που σημαίνει, το βλέπουμε σήμερα: «και καταστροφή και πτώχευση). Όλες οι λύσεις πρέπει να εξεταστούν σαν στοιχεία στοχασμού προκειμένου να οικοδομήσουμε μιαν άλλη Ευρώπη. Αλλά κατ’ αρχάς πρέπει να καταγγείλουμε το έγκλημα, να αναδείξουμε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ελληνικός λαός, εξ αιτίας των «σχεδίων βοήθειας» τα οποία έχουν συλληφθεί από και για τους κερδοσκόπους και τους πιστωτές. Τη στιγμή που ένα κίνημα υποστήριξης υφαίνεται σε όλο τον κόσμο, όπου τα δίκτυα Ιντερνέτ βουίζουν από πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, οι γάλλοι διανοούμενοι θα ήταν άραγε οι τελευταίοι που θα ύψωναν τη φωνή τους υπέρ της Ελλάδας; Χωρίς να περιμένουμε περισσότερο, ας πολλαπλασιάσουμε τα άρθρα, τις παρεμβάσεις στα μέσα, τις συζητήσεις, τις εκκλήσεις, τις διαδηλώσεις. Γιατί κάθε πρωτοβουλία είναι καλοδεχούμενη, κάθε πρωτοβουλία είναι επείγουσα. Σε ό,τι μας αφορά, ιδού τι προτείνουμε: να προχωρήσουμε τάχιστα στη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής επιτροπής διανοουμένων και καλλιτεχνών για την αλληλεγγύη προς τον ελληνικό λαό που αντιστέκεται.
Αν δεν είμαστε εμείς, ποιος θα είναι;
Αν δεν είναι τώρα, πότε θα είναι;”
Βίκη ΣΚΟΥΜΠΗ, Αρχισυντάκτρια του περιοδικού αλήthεια, Αθήνα.
Michel SURYA, Διευθυντής του περιοδικού Lignes, Παρίσι.
Δημήτρις Βεργέτης, Διευθυντής του περιοδικού αλήthεια.
Και
Daniel ALVARO
Alain BADIOU
Jean-Christophe BAILLY
Etienne BALIBAR
Fernanda BERNARDO
Barbara CASSIN
Bruno CLEMENT
Danièle COHEN-LEVINAS
Yannick COURTEL
Claire DENIS
Georges DIDI-HUBERMANN
Roberto ESPOSITO
Francesca ISIDORI
Pierre-Philippe JANDIN
Jèrôme LEBRE
Jean-Clet MARTIN
Jean-Luc NANCY
Jacques RANCIERE
Judith REVEL
Elisabeth RIGAL
Jacob ROGOZINSKI
Avital RONELL
Ugo SANTIAGO
Beppe SEBASTE
Michele SINAPI
Enzo TRAVERSO

http://press-gr.blogspot.com/2012/02/blog-post_3018.html

Μετά το PSI η επανεκκίνηση των αυτοκινητοδρόμων

2012-02-25T08:49:00.000-08:00

Την δημιουργία Αναπτυξιακού Ταμείου για τα μεγάλα έργα εξετάζει η κυβέρνηση

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 23/02/2012 http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=445309&h1=true

Έργα ύψους 2,4 δισ. ευρώ θα δημοπρατηθούν το 2012 (Πηγη: EUROKINISSI/ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ)

Η σταθεροποίηση της οικονομικής κατάστασης της Ελλάδας με την ενεργοποίηση του PSI, αλλά και οι σημαντικές ζυμώσεις στα Ευρωπαϊκά όργανα, καθιστούν την επανεκκίνηση των μεγάλων οδικών έργων που πραγματοποιούνται με συμβάσεις παραχώρησης ζήτημα μηνών, ανοίγοντας έτσι εκ νέου μία χαραμάδα φωτός στην ύφεση της χώρας.

Αυτό υπογράμμισε την Πέμπτη ο υφυπουργός Υποδομών, κ. Ι. Μαγκριώτης, ο οποίος έκανε έναν σύντομο απολογισμό της δουλειάς που έχει γίνει στο χαρτοφυλάκιο των Δημοσίων Έργων, έχοντας στο πλάι του τους αρμόδιους γενικούς γραμματείς, κ.κ. Ι. Οικονομίδη και Σ.Λαμπρόπουλο.

Ο κ. Μαγκριώτης γνωστοποίησε ότι βρίσκεται υπό εξέταση στο υπουργείο Οικονομικών πρόταση του υπουργείου Υποδομών για την δημιουργία ενός νέου Αναπτυξιακού Ταμείου που θα αντλήσει ρευστότητα από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), την Ευρωπαϊκή Ένωση, το δημόσιο και ιδιωτικά κεφάλαια και θα ρίξει χρήμα στην αγορά για την επανεκκίνηση των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων και την κατασκευή δημοσίων έργων.

Παράλληλα, ο υφυπουργός Υποδομών ανέλυσε τον προγραμματισμό των δημοσίων έργων για τα επόμενα χρόνια, τα οποία μόνο το 2012 θα αγγίξουν τα 2,4 δισ. ευρώ, ενώ αναφέρθηκε και στις αλλαγές στο θεσμικό και οργανωτικό πλαίσιο του χαρτοφυλακίου που εποπτεύει.

Ζήτημα μηνών τα μεγάλα οδικά έργα

Με την εξαίρεση του Μωρέα, που προχωράει κανονικά και βαίνει προς ολοκλήρωση, στις συμβάσεις παραχώρησης έχουν αποφασιστεί οι αλλαγές του φυσικού αντικειμένου που θα γίνουν για περιβαλλοντικούς και νομικούς λόγους.

«Η χρηματοοικονομική πλευρά είναι ένα γενικότερο ζήτημα» είπε ο υφυπουργός και τόνισε ότι μόνο εάν σταθεροποιηθούν οι τράπεζες, θα καταστεί εφικτή η επανεκκίνηση των έργων. Ο κ. Μαγκριώτης σημείωσε ότι το δημόσιο έχει διευθετήσει τις υποχρέωσεις του και εκκρεμούν πια ελάχιστα ζητήματα.

Επίσης, σημείωσε ότι υπάρχουν, βέβαια, οι απαιτήσεις τόσο του δημοσίου όσο και των παραχωρησιούχων, οι οποίες θα πάρουν τον δρόμο της διαιτησίας, όταν αιτιολογηθούν.

«Κάποιοι έλεγαν ότι είμαστε σοσιαλίζοντες» είπε ο κ. Μαγκριώτης και υπογράμμισε ότι τελικά «έγινε δεκτό το μοντέλο βιωσιμότητας που προτείναμε εμείς», σχολιάζοντας ότι «οι στέρεες βάσεις θα τεθούν μόλις ολοκληρωθεί το PSI».

«Χθες, ο νέος πρόεδρος της ΕΤΕπ υιοθέτησε και την πρότασή μας» είπε, αναφερόμενος στην πρόταση για εγγυοδοσία της αναπτυξιακής τράπεζας, με χρήση πόρων του ΕΣΠΑ, στην προώθηση της οποίας βοηθούν ενεργά οι Έλληνες ευρωβουλευτές, αφού για να προχωρήσει απαιτείται η αλλαγή των κανονισμών χρηματοδότησης.

Ο κ. Μαγκριώτης αναφέρθηκε στην ανάγκη ενός «Σχεδίου Μάρσαλ» για τους αυτοκινητοδρόμους με ευρωομόλογα, ευρωπαϊκούς πόρους και χαμηλότοκα δάνεια για την χρηματοδότησης της ανάπτυξης, θέματα, τα οποία, όπως είπε, έχει θέσει τόσο ο κ. Λ. Παπαδήμος όσο και ο κ. Γ. Παπανδρέου, νωρίτερα.

Σχετικά με το εργαλείο χρηματοοικονομικού κινδύνου (risk sharing instrument) συνεχίζονται οι συζητήσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, ούτως ώστε να αναχρηματοδοτηθούν τα μεγάλα οδικά έργα, ενώ παράλληλα εξελίσσεται ο διάλογος για αλλαγή των κοινοτικών κανονισμών, με στόχο την εγγυοδοσία από την ΕΤΕπ με κεφάλαια από το ΕΣΠΑ, προκειμένου η αναπτυξιακή τράπεζα να δανείσει πολλαπλάσια χρήματα.

Ο γενικός γραμματέας συγχρηματοδοτούμενων έργων τόνισε ότι προέχει η τροποποίηση του κανονισμού χρηματοδότησης της Ε.Ε και ανέλυσε τις δύο «συνταγές» για να επαναχρηματοδοτηθούν τα έργα.

Η πρώτη είναι να τεθούν ως εγγυητικό κεφάλαιο πόροι του ΕΣΠΑ στην ΕΤΕπ, η οποία στη συνέχεια θα δανείσει ένα πολλαπλάσιο ποσό. Αυτό το σενάριο εξετάζεται από τα Ευρωπαϊκά όργανα με διαφορετικές απόψεις από την κάθε μεριά και η μεγάλη μάχη θα δοθεί στο Ευρωκοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

Η δεύτερη «συνταγή» είναι να δώσει η ΕΤΕπ απ'ευθείας χρήματα στη χώρα μας, προκειμένου να καλυφθούν πρόσθετες ανάγκες που δεν υπήρχαν στον αρχικό σχεδιασμό των έργων. «Αυτά είναι υπό συζήτηση. Πρόκειται για περιπλοκα θέματα, που δεν αφορούν μόνο την Ελλάδα, αλλά και άλλα κράτη μέλη» τόνισε ο κ. Λαμπρόπουλος, ξεκαθαρίζοντας, πάντως, ότι η επανέναρξη των έργων είναι ζήτημα μηνών.

Δειλά - δειλά ξαναρχίζουν τα έργα

Όπως εξήγησε ο κ. Μαγκριώτης, στον Αυτοκινητόδρομο Αιγαίου υπάρχει η δυνατότητα να ξεκινήσουν εργασίες στις σήραγγες των Τεμπών και του Πλαταμώνα, καθώς και σε ορισμένα οδικά τμήματα για λόγους ασφαλείας.

Έμφαση θα δοθεί στην σήραγγα του Πλαταμώνα, η οποία αντιμετωπίζει πρόβλημα συγκλίσεων, αλλά σε εξωτερικές εργασίες, όπως οι θεμελιώσεις γεφυρών, προκειμένου να εξοικονομηθεί χρόνος. Σύμφωνα με τον κ. Λαμπρόπουλο θα δοθούν περίπου 20-25 εκατ. ερυώ από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους για τις συγκεκριμένες εργασίες.

Τα νέα έργα Μετρό, αεροδρομίων και δρόμων

Ο υφυπουργός Υποδομών σημείωσε ότι το 2010 δημοπρατήθηκαν έργα ύψους 257 εκατ. ερυώ, ενώ το 2011 1,9 δισ. ευρώ. Για το 2012 έχει προγραμματιστεί η δημοπράτηση έργων ύψους 2,4 δισ. ευρώ.

Ο κ. Μαγκριώτης ανέφερε ότι έχουν ετοιμαστεί νέες συμβάσεις παραχώρησης, όπως η υπόγεια σήραγγα της Λευκάρας, έργο που θα τεθεί σε ανταγωνιστικό διάλογο. Επίσης, έχει προχωρήσει αρκετά η ζεύξη Σαλαμίνας - Περάματος, με την οποία, όμως, διαφωνεί ο οικείος δήμος.

Ωστόσο, ο υφυπουργός Υποδομών τόνισε ότι θα ξεκινήσει μία εξαντλητική δημόσια διαβούλευση για το έργο, καθώς, όπως σημείωσε, «τα στοιχεία υπέρ της κατασκευής είναι συντριπτικά». Στο μεταξύ, εκκρεμεί η τύχη του νέου οδικού άξονα Ελευσίνας - Θήβας - Υλίκης, καθώς πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση της Ιονίας Οδού, για λόγους οικονομίας.

Ο κ. Μαγκριώτης μίλησε, επίσης, για την Δυτική Περιφερειακή Υμηττού προς Κορωπί και Αεροδρόμιο, η οποία μπορεί να προχωρήσει υπό προϋποθέσεις, με κατασκευαστικό αντικείμενο μόλις στο 40% του αρχικώς σχεδιασμένου.

Σχετικά με το Μετρό, ο κ. Μαγκριώτης εκτίμησε ότι η επέκταση προς Πειραιά θα υπογραφεί την 1η Μαρτίου και τα έργα θα ξεκινήσουν σε δύο - τρεις μήνες.

Επίσης, έκανε γνωστό ότι ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Αττικό Μετρό (ΑΜ), κ. Χρ. Τσίτουρας δεν έχει ακόμη υπογράψει την σύμβαση με την Siemens για την σηματοδότηση των νέων σταθμών του Μετρό, οι οποίοι εκτιμάται ότι θα παραδοθούν στην κυκλοφορία στα τέλη του 2012.

Ακόμη, στο πρώτο τρίμηνο του 2013 αναμένεται η δημοπράτηση του πρώτου τμήματος της γραμμής 4 «Ευαγγελισμός - Άλσος Βεΐκου», το οποίο θα χρηματοδοτείται από το 2014 από το 5ο ΚΠΣ. Πρόκειται για έργο 8,3 χλμ με 9 σταθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη, πέραν της νέας γραμμής προς Καλαμαριά, η ΑΜ επιταχύνει τις μελέτες για την κατασκευή της πρώτης γραμμής στη Δυτική Θεσσαλονίκη «Βαρδάρης - Σταυρούπολη», μήκους 6,5 χλμ, με στόχο να δημοπρατηθεί το 2013.

Επίσης, το υπουργείο Υποδομών θα αναλάβει δράσεις για την Οδική Ασφάλεια, ύψους 500 εκατ. ευρώ, σε ένα συνολικό δίκτυο 12.500 χλμ με σημειακές παρεμβάσεις στα επόμενα χρόνια. Σε πρώτη φάση θα δοθούν 250 εκατ. ευρώ, μετά από την εκπόνηση μελετών και, στη συνέχεια, άλλα 12 εκατ. ευρώ για συντήρηση κόμβων και γεφυρών,με απότερο στόχο να βρεθούν και τα υπόλοιπα 250.

Ακόμη, εξετάζεται ένα ταμείο χρηματοδότησης για την αντισεισμική προστασία με δημόσια και ιδιωτικά κεφάλαια, βάσει προγράμματος του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ) και της Υπηρεσίας Αποκατάστασης Σεισμοπλήκτων (ΥΑΣ) για την αναθέρμανση της οικονομίας.

Σχετικά με το νέο αεροδρόμιο Καστελίου, έχει ανοίξει τελικώς ένας νέος κύκλος διαβούλευσης, στον οποίο συμμετέχουν πλέον μόνο οι ARCHIRODON, VINCI, ΕΛΛΑΚΤΩΡ και J&P ΑΒΑΞ και το έργο θα δημοπρατηθεί εκ νέου.

«Δεν μπορούμε να παραχωρήσουμε ένα ολόκληρο νησί» τόνισε ο κ. Λαμπρόπουλος, ερωτηθείς για το αίτημα των «μνηστήρων» του έργου για ένταξη όλων των Κρητικών αερολιμένων σε μία παραχώρηση.

Επίσης, σημείωσε ότι υποψήφιοι επενδυτές έχουν προτείνει την κατασκευή του αεροδρομίου κατά φάσεις, ούτως ώστε να γίνει ελκυστικότερο στην χρηματοδότηση. Πάντως το όριο χρηματοδοτικής συμβολής του δημοσίου είναι τα 220 εκατ. ευρώ.

Αναφορικά με τα υπόλοιπα αεροδρόμια, οι σύμβουλοι του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) θα έχουν εισηγηθούν τον τρόπο ομαδοποίησης των αερολιμένων έως τον Μάιο.

Αναδιοργάνωση των υπηρεσιών δημοσίων έργων

Ο κ. Μαγκριώτης σημείωσε ότι το νέο οργανόγραμμα της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων(ΓΓΔΕ) προβλέπει συγχωνεύσεις διευθύνσεων και τμημάτων, που θα την καταστήσει έως και 30% μικρότερη.

Παράλληλα, όμως, θα αναλάβει νέες επιτελικές αρμοδιότητες ελέγχου και εποπτείας των δημοσίων έργων, ενώ θα συγκροτηθεί Γενική Διεύθυνση Φυσικών Καταστροφών και θα αναβαθμιστεί το χαρτοφυλάκιο της Οδικής Ασφάλειας.

Η ΓΓΔΕ θα λειτουργεί παράλληλα με την Αρχή Ελέγχου που προβλέπει το νομοσχέδιο για τα Δημόσια Έργα και την Αρχή Ελέγχου Συμβάσεων του υπουργείου Ανάπτυξης, ενώ οι εκτελεστικοί βραχίονες παραγωγής θα είναι οι Ανώνυμες Εταιρίας του υπουργείου και Ειδικές Υπηρεσίες Δημοσίων Έργων (ΕΥΔΕ). Το νέο οργανόγραμμα έχει κατατεθεί στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και σύντομα θα πάρει την μορφή νομοσχεδίου.

Ο κ. Μαγκριώτης τόνισε ότι το υπουργείο Υποδομών ήταν το πρώτο που προχώρησε σε συγχωνεύσεις φορέων όπως μεταξύ των ΟΑΣΠ και ΙΤΣΑΚ, ενώ το ίδιο θα γίνει και τυπικά τον Απρίλιο μεταξύ ΟΣΚ, ΔΕΠΑΝΟΜ και ΘΕΜΙΣ ΑΕ, υπό την σκέπη της πρώτης, που μετονομάστηκε σε Κτιριακές Υποδομές ΑΕ. Ο κ. Μαγκριώτης τόνισε ότι «εάν δεν είχαν αντιδράσει ορισμένοι συνδικαλιστές, δεν θα είχαν χαθεί κάποιες θέσεις εργασίας» και επανέφερε την πρόταση για απορρόφηση του κατασκευαστικού τμήματος του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ) από την Κτιριακές Υποδομές ΑΕ.

Σχετικά με τις οφειλές του υπουργείου, τόνισε ότι το 2009 οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έφταναν τα 1,2 δισ. ευρώ και το 2012 ανέρχονται σε μόλις 85 εκατ. ευρώ, ενώ έκανε μνεία στη μείωση λειτουργικών δαπανών κατά 86 εκατ. ευρώ το 2011.

Ο υφυπουργός Υποδομών τόνισε οτι είναι έτοιμο προς κατάθεση στη Βουλή το σχέδιο νόμου για τις μελέτες και τα δημόσια έργα, το οποίο αποτέλεσε προεκλογική δέσμευση του ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα, εντάχθηκε στο νομοσχέδιο για την απελευθέρωση της ταχυδρομικής αγοράς άρθρο για τις μελετοκατασκευές που ενσωματώνει σχετική κοινοτική οδηγία και «κλείνει τρύπες από το παρελθόν», όπως σημείωσε.

Να δοθεί το όνομα του «εκατομμυριούχου» ζητούν βουλευτές, αλλά...

2012-02-23T05:45:00.000-08:00

«Θεσμικά αναχώματα» καλύπτουν το βουλευτή του 1.000.000

Μιά γνώμη πρίν από το άρθρο - ΜΗΜ

Μέσα από αυτό το τραγελαφικό δημιουργείται άλλη μία ευκαιρία γιά να παρθούν τα κατάλληλα μέτρα εξυγίανσης του βόθρου του Ελληνικού πολιτικού συστήματος μέσα από την βαθειά αναμόρφωση του πόθεν έσχες πολιτικών καί δημοσίων υπαλλήλων καί λειτουργών. Παράδειγμα απτό θα είταν η απόλυτη ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ της προστασίας των προσωπικών δεδομένων που άπτονται της οικονομικής επιφάνειας (δεν ενδιαφέρουν στον φορολογούμενο πολίτη τα ιατρικά ή τα ερωτικά προσωπικά δεδομένα) πολιτικών και δημοσίων υπαλλήλων και λειτουργών (από δημάρχους βουλευτές και υπουργούς μέχρι μητροπολίτες καί εφοριακούς, ή τελωνιακούς και υπαλλήλους της πολεοδομίας ή του υγειονομικού ελέγχου). Η κατάργηση της προστασίας των προσωπικών τους δεδομένων να ισχύει από την στιγμή που κάποιος είται εκλέγεται είτε διορίζεται, καί γιά να διαρκεί μάλιστα καί γιά κάποιο σοβαρό χρονικό διάστημα (διετία?) μετά την απομάκρυνσή του από την θέση που κατείχε, καί να περιλαμβάνει καί όσους γίνονται λομπίστες καί πλασιέ πρός το δημόσιο (όπως αίφνης οι στρατηγοί, πτέραρχοι καί ναύαρχοι που μόλις αποστρατευθούν βγάζουν το πηλίκιο καί παίρνουν το βαλιτσάκι των πολυεθνικών της πολεμικής βιομηχανίας καί προωθούν λαδώματα καί οπλικά συστήματα στους πρώην υφισταμένους τους). Ενοείται πως τα δεδομένα αυτά θα πρέπει περιλαμβάνουν γονείς, σύζυγο καί παιδιά.
Με άλλα λόγια, όποιος θέλει και αποφασίζει να διοριστεί ή να εκλεγεί και να διαχειρίζεται εφ'εξής δημόσιο χρήμα, θα πρέπει να το σκέφτεται καί να το ζυγιάζει καί η επιλογή θα ανοίκει στον ίδιο. Κανέναν δεν τον έπιασαν από τον λαιμό γιά να τον εξαναγκάσουν να γίνει δήμαρχος ή να διοριστεί στην πολεοδομία. Καί όποιος είναι τώρα, άς παραιτηθεί εάν δεν συμφωνεί με το μέτρο εάν καί όποτε αυτό περαστεί. Αντί να αναλίσκονται στο πούν το πούν το το παλικάρι, άς αδράξουν την ευκαιρία και να κόψουν τους ομφάλιους λώρους της ενδημικής διαφθοράς στην χώρα αυτή, καί άς μήν κατηγορούν όσους διακυρήσουν πως ναί η Ελλάδα ΕΙΝΑΙ μια ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ χώρα ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΩΝ πολιτικών, υπαλλήλων, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών καί (φυσικά) ΔΙΕΥΘΑΡΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ. Οι εξαιρέσεις λίγες και δακτυλοδεικτούμενες, κι άς μην γελιώμαστε αυτογαργαλιζόμενοι!

Μιλτιάδης Η. Μπόλαρης

Ακολουθεί το άρθρο:

Σε «θεσμικά αναχώματα» φαίνεται πως σκοντάφτει η δημοσιοποίηση του ονόματος του βουλευτή, ο οποίος μετέφερε στο εξωτερικό 1 εκατομμύριο ευρώ, καθώς τόσο η Αρχή για την καταπολέμηση του «μαύρου χρήματος» όσο και το υπουργείο Δικαιοσύνης πετούν το μπαλάκι στην επιτροπή ελέγχου «πόθεν έσχες» ως την αρμόδια να ερευνήσει, να εντοπίσει και να ανακοινώσει το όνομα του «εκατομμυριούχου» εθνοπατέρα.

Αναλυτικά, η υπόθεση με το έμβασμα του βουλευτή προέκυψε από καταγγελία που κατατέθηκε στον πρόεδρο της Αρχής για την καταπολέμηση του «μαύρου χρήματος» Παναγιώτη Νικολούδη.

Ο κ. Νικολούδης από έρευνα που πραγματοποίησε εντόπισε και επίσημα το έμβασμα αλλά δεν διαπίστωσε παρανομία. Το γεγονός αυτό -ότι δηλαδή δεν εντόπισε παρανομία- φαίνεται ότι τον δεσμεύει με αποτέλεσμα να μην ανακοινώνει το όνομα του βουλευτή.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης Μιλτιάδης Παπαϊωάννου και ο κ. Νικολούδης επικοινώνησαν και διαπίστωσαν ότι ο μόνος που μπορεί να προχωρήσει την διαδικασία και να δημοσιεύσει το όνομα του βουλευτή είναι ο πρόεδρος της επιτροπής ελέγχου «πόθεν έσχες» Βαγγέλης Αργύρης εξηγώντας ότι πρέπει να στείλει αίτημα προς την Τράπεζα της Ελλάδας με το οποίο να ζητά να του αποσταλούν όλες οι τραπεζικές κινήσεις των βουλευτών και των στενών τους συγγενικών προσώπων για το 2011.

Αντι δηλαδή -έστω και ανεπίσημα- να παραδώσουν στον κ. Αργύρη όλα τα στοιχεία που έχουν στην διάθεσή τους, τον παραπέμπουν σε διαδικασία η οποία θα διαρκέσει αρκετές εβδομάδες και αυτό γιατί η επιτροπή θα πρέπει να στείλει το αίτημα στην Τράπεζα της Ελλάδας, αυτή με την σειρά της να ζητήσει από όλα τα τραπεζικά ιδρύματα τις κινήσεις λογαριασμών όλων των βουλευτών και των συγγενικών τους προσώπων, να τα συγκεντρώσει, να τα παραδώσει στον κ. Αργύρη και αυτός στην συνέχεια να εντοπίσει ποιος είναι ο βουλευτής που τον Μάιο του 2011 έβγαλε στο εξωτερικό 1 εκατομμύριο ευρώ.

Πάντως, την ίδια ώρα οι περισσότεροι βουλευτές κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα καθώς η βαριά σκιά που έχει πέσει πάνω από το κοινοβούλιο - μετά την αποκάλυψη του επικεφαλής της αρχής για την καταπολέμηση μαύρου χρήματος κ. Νικολούδη ότι μέλος του κοινοβουλίου έβγαλε στο εξωτερικό τον Μάιο του 2011 ένα εκατομμύριο ευρώ! (δείτε εδώ) - προκαλεί την έντονη δυσφορία των βουλευτών, που δεν έχουν καμία σχέση με τέτοιου είδους κινήσεις.

Ο πρόεδρος της Επιτροπής ελέγχου των «πόθεν έσχες», Βαγγέλης Αργύρης, έστειλε επιστολή προς τον κ. Νικολούδη, με την οποία του ζητά να του παρασχεθούν όλα τα στοιχεία για τις τραπεζικές κινήσεις του εκατομμυριούχου βουλευτή, ενώ, σε κατ' ιδίαν συνομιλία τους, εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι δεν είχε ενημερωθεί.

Παράλληλα, έξι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ πήραν την πρωτοβουλία και επισκέφτηκαν το γραφείο του προέδρου της Βουλής Φίλιππου Πετσάλνικου, ο οποίος όμως απουσίαζε και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν σε εκείνο του αντιπροέδρου Γρηγόρη Νιώτη.

Με την παράσταση διαμαρτυρίας, που έκαναν στον κ. Νιώτη οι Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, Νάντια Γιαννακοπούλου, Θανάσης Οικονόμου, Φραγκίσκος Παρασύρης, Μιχάλης Κατρίνης και Αφροδίτη Παπαθανάση ζήτησαν να δοθεί στη δημοσιότητα το όνομα του βουλευτή, για τον οποίο έκανε την αποκάλυψη ο κ. Νικολούδης, ώστε να μην αμαυρώνεται η εικόνα της βουλής και των βουλευτών, που δεν εμπλέκονται στην υπόθεση.

Επιφυλάχθηκαν δε να κάνουν και γραπτή παρέμβαση εάν δεν ικανοποιηθεί το αίτημά τους.

Πάντως, το σύνολο σχεδόν των μελών του κοινοβουλίου δηλώνουν οργισμένοι με τον «άγνωστο» συνάδελφό τους εξηγώντας ότι «την ώρα που η κυβέρνηση προσπαθούσε να πείσει τους έλληνες πολίτες πως το τραπεζικό σύστημα δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο προκειμένου να διατηρήσουν τις καταθέσεις τους στην χώρα, ο «συνάδελφος» προτίμησε να μεταφέρει την περιουσία του σε κάποιον φορολογικό παράδεισο».

Ορισμένοι μάλιστα περιμένουν με ενδιαφέρον να μάθουν το όνομα του συγκεκριμένου βουλευτή ώστε να διαπιστώσουν εάν είναι από αυτούς που υπερψήφισαν τα μέτρα της κυβέρνησης.

Την παρέμβαση του υπουργού Δικαιοσύνης Μιλτιάδη Παπαϊωάννου προκάλεσε η αποκάλυψη του προέδρου της Αρχής για την καταπολέμηση του «μαύρου χρήματος» Παναγιώτη Νικολούδη ότι «εν ενεργεία βουλευτής μετέφερε στο εξωτερικό 1 εκατομμύριο ευρώ τον Μάιο του 2011».

Ο κ. Παπαϊωάννου μιλώντας στην Ολομέλεια είπε ότι θα αναλάβει προσωπικά την διαλεύκανση της υπόθεσης και πως θα επικοινωνήσει άμεσα με τον κ. Νικολούδη προκειμένου να μάθει το όνομα του «εκατομμυριούχου» βουλευτή.

Επιπροσθέτως, επισήμανε με νόημα ότι «ο συγκεκριμένος βουλευτής πρέπει μόνος του να βγει και να πει την αλήθεια. Αν δεν το κάνει θα το κάνουμε εμείς».

Επίσης, ο υφυπουργός Υγείας Μάρκος Μπόλαρης είπε: «Ο κ. Νικολούδης έχει ήδη σπάσει το απόρρητο με όσα είπε στη Βουλή και θα έπρεπε να προχωρήσει στην δημοσίευση του ονόματος. Έστω και τώρα θα πρέπει να τον καλέσει η επιτροπή θεσμών και διαφάνειας και να του ζητήσει το όνομα. Να το δώσει με απόρρητες διαδικασίες και μετά θα αναλάβουμε εμείς την ευθύνη για τη δημοσίευση».

Επιπροσθέτως, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χρήστος Πρωτόπαπας ανέφερε πως «δεν είναι δυνατόν να μην ξέρουμε το όνομά αυτού του βουλευτή, γιατί ο καθένας πρέπει να παίρνει τις ευθύνες του. Δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Αυτή η συμπεριφορά θυμίζει συμπεριφορά ποντικιού που πρώτο εγκαταλείπει το καράβι και δεν
μπορεί οι υπόλοιποι 299 να επωμίζονται ευθύνες που δεν τους αναλογούν».

Σπήλιος Λιβανός: "Δεν είμαι εγώ"

Διαψεύδει κατηγορηματικά την φημολογία των τελευταίων ωρών ότι αυτός είναι ο βουλευτής που έβγαλε ένα εκατ. ευρώ στο εξωτερικό ο πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Σπήλιος Λιβανός.

Για την ακρίβεια, ο κ. Λιβανός σε ανακοίνωση του υποστηρίζει ότι : «Με αφορμή πρόσφατα δημοσιεύματα του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου σχετικά με την αποκάλυψη του Προέδρου της «Αρχής για την Καταπολέμηση της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης», Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Π. Νικολούδη, ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, ότι Βουλευτής μετέφερε τον Μάϊο του 2011 στο εξωτερικό ?1.000.000, δηλώνω ρητά και κατηγορηματικά ότι δεν είμαι εγώ το πρόσωπο αυτό, οιαδήποτε δε τέτοια αναφορά είναι όχι απλώς εσφαλμένη αλλά και συκοφαντική. Για το θέμα αυτό αποστέλλω σχετική επιστολή προς τον Πρόεδρο της ανωτέρω Επιτροπής, με την οποία του ζητώ να επιβεβαιώσει τα παραπάνω».

Φέρνουν ξανά τον Νικολούδη στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας

Την άμεση κλήση του προέδρου της Αρχής για την καταπολέμηση του «μαύρου χρήματος» Παναγιώτη Νικολούδη στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας ζήτησε το προεδρείο της Βουλής, ώστε να πραγματοποιηθεί συνεδρίαση κεκλεισμένων των θυρών, με θέμα τις καταγγελίες του κ. Νικολούδη για βουλευτή, ο οποίος έστειλε 1 εκατομμύριο ευρώ στο εξωτερικό το Μάιο του 2011.

Να σημειωθεί ότι με την τελευταία τροποποίηση του Κανονισμού της Βουλής, η Επιτροπή Θεσμών έχει προανακριτικές αρμοδιότητες και σε συνδυασμό με το ότι η συγκεκριμένη συνεδρίαση θα είναι κλειστή «αίρονται» οι όποιες δεσμεύσεις έχει ο κ. Νικολούδης, προκειμένου να δημοσιεύσει το όνομα του βουλευτή.

Να σημειωθεί ότι το προεδρείο της Βουλής προχώρησε στην συγκεκριμένη κίνηση μετά από σχετική πρόταση του υφυπουργού Υγείας Μάρκου Μπόλαρη, ο οποίος, μιλώντας στο protothema.gr, είπε : «Ο κ. Νικολούδης έχει ήδη σπάσει το απόρρητο με όσα είπε στη Βουλή και θα έπρεπε να προχωρήσει στην δημοσίευση του ονόματος. Εστω και τώρα θα πρέπει να τον καλέσει η επιτροπή θεσμών και διαφάνειας και να του ζητήσει το όνομα. Να το δώσει με απόρρητες διαδικασίες και μετά θα αναλάβουμε εμείς την ευθύνη για την δημοσίευση»

http://www.bolaris.gr/index.php?page=description&article_id=5608

Αθήνα – Σκόπια: η ώρα της αλήθειας

2012-02-22T05:06:00.000-08:00

Πίσω από το όνομα και τα σύμβολα κρύβονται άλλες βλέψεις

Εδώ και δεκαεπτά (17) έτη, Αθήνα και Σκόπια έχουν εμπλακεί φαινομενικά σε μια διαπραγμάτευση υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, σχετικά με το πεδίο και το εύρος χρήσης του όρου «Μακεδονία» και των παραγώγων του. Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά, μαζεύονται κάποιοι άνθρωποι χωρίς πολιτική επιρροή σε ένα δωμάτιο, λέει ο καθένας τα δικά του, φωτογραφίζονται χαμογελαστοί και μετά ανανεώνουν το ραντεβού τους για το κοντινό μέλλον. Το σκηνικό συνεχίζεται μέχρι ναυτίας, χωρίς οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Η ιστορική εξέλιξη του ζητήματος είναι επαρκώς καταγεγραμμένη, όμως τι πραγματικά συμβαίνει σήμερα και γιατί;Από τη στιγμή που διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία, η Αθήνα μπορούσε να δώσει στα Σκόπια μόνο πέντε (5) πολιτικές επιλογές:
1)      να μη χρησιμοποιούν τον όρο «Μακεδονία» και τα παράγωγά του για το νέο ανεξάρτητο κράτος, τους ανθρώπους και τη γλώσσα τους
2)      να αυτοπροσδιορίζονται ως μέρος του ευρύτερου γεωγραφικού χώρου της σύγχρονης Μακεδονίας, χρησιμοποιώντας την κατάλληλη ορολογία εντός και εκτός συνόρων
3)      να προσδιορίζονται μόνο στο εξωτερικό ως μέρος του ευρύτερου γεωγραφικού χώρου της σύγχρονης Μακεδονίας
4)      να προσδιορίζουν μόνο στο εξωτερικό και μόνο το κράτος τους ως μέρος του ευρύτερου γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας
5)      να χρησιμοποιούν τον όρο «Μακεδονία» και τα παράγωγά του χωρίς περιορισμούς

Τι συνέβη
Με βάση τα τρέχοντα δεδομένα, η πρώτη επιλογή έχει πρακτικά χαθεί. Μια πολιτική ηγεσία του παρελθόντος και ένα μειοψηφικό, πλην επιδραστικό ιδεολογικό ρεύμα, θεωρούσαν το θέμα όχι ιδιαιτέρως σοβαρό. Το αποτέλεσμα ήταν να μη δίνονται ξεκάθαρα μηνύματα[1] στους εταίρους μας, αν και μας είχαν δώσει πλήρη στήριξη. Η ιστορική καταγραφή καταρρίπτει το προσχηματικό επιχείρημα περί μη ανακίνησης εθνοτικών ζητημάτων, δεδομένων των εστιών αυτανάφλεξης και της συνεχιζόμενης στρατιωτικής παρεμβατικότητας στο συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο. Ας αρκεστούμε απλά στην αυτοκριτική: όταν μια εκλεγμένη ηγεσία δεν πιστεύει πραγματικά σε κάτι, δεν το πετυχαίνει.
Η τελευταία επιλογή έχει πρακτικά παγιωθεί, διότι δισεκατομμύρια ανθρώπων δεν επιθυμούν να στραμπουλήξουν τη γλώσσα και το μυαλό τους. Όταν γίνεται αναφορά σε ανθρώπους που ζουν σήμερα και δεν έχουν καν γεννηθεί στη Γιουγκοσλαβία, φαίνεται τουλάχιστον ιδιόρρυθμο να χαρακτηρίζονται «Προγιουγκοδημομάκες» («Fyromians»). Μπορούμε να γράφουμε όσα πύρινα κείμενα θέλουμε μεταξύ μας (με αμφιβόλου γλωσσικής ποιότητας αναφορές σε «αποκαλύψεις», «αποκλειστικότητες», κρυφά υπερόπλα και υπεργαλαξιακές αποικίες), αλλά για την ώρα ο κόσμος δεν περιστρέφεται γύρω από εμάς. Αν τον κάνουμε να περιστρέφεται θα το γιορτάσουμε παρέα, όμως μέχρι τότε έχουμε δουλειά να κάνουμε – ξεκινώντας από τα του οίκου μας, κατά προτίμηση.
Μένουν τρεις (3) διαπραγματευτικές επιλογές για την Αθήνα. Στη πρώτη τα Σκόπια συμφωνούν σε μια ριζική – για την ψυχοσύνθεσή τους – αλλαγή ταυτότητας (είναι «κάποιοι» Μακεδόνες, όχι «οι» Μακεδόνες). Στις δύο επόμενες, η Αθήνα βάζει την υπογραφή της σε μια συμφωνία που πρακτικά δεν αλλάζει τίποτα για τους γείτονες.
Γιατί συνέβη
Σε μια μη συμβατική ανάγνωση, η παγίωση της χρήσης του όρου «Μακεδονία» για την άλλη πλευρά μπορεί και να μην οφείλεται στην «αδιαλλαξία των γειτόνων», αλλά στην τακτική της Αθήνας. Ας οριοθετήσουμε σύντομα τις προηγούμενες επιλογές.
α) Τι θέλει η Ελλάδα και γιατί;
Κατά τα φαινόμενα, θέλει ένα ανεξάρτητο κράτος μεταξύ Αλβανίας και Βουλγαρίας, ώστε να μην επωφεληθούν σε ενδεχόμενη αλλαγή συνόρων.
β) Πώς επιτυγχάνεται αυτό, δεδομένων του πολιτικού παρελθόντος, των ισχυρών εθνοτικών διαφορών, του ζητήματος του Κοσσυφοπεδίου και των ιστορικών δεσμών με Τίρανα και Σόφια;
Με την ανάδειξη μιας ταυτότητας που θα απομακρύνεται στο μέτρο του δυνατού από το σλαβικό στοιχείο, ενώ θα ελαχιστοποιεί τα σημεία επικάλυψης με την αλβανική και τη βουλγαρική.
γ) Τι είδους ταυτότητα μπορεί να είναι αυτή;
Μια ταυτότητα που θα ριζώνεται σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου από τις προαναφερόμενες.
Σε μια σειρά ζητημάτων πολιτικής διαχείρισης, η ανάγκη για διατήρηση της εκλογικής πελατείας οδηγεί στον «από μηχανής μπαμπούλα»: το πρόβλημα χρόνισε, εμείς κάναμε ό,τι μπορούσαμε, «μας το επιβάλλουν οι ξένοι». Πρόκειται για μια εξόχως αντιδημοκρατική και προσβλητική αντιμετώπιση των Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι θεωρούνται περιορισμένων νοητικών δυνατοτήτων συγκρινόμενοι με μια πεφωτισμένη, ανώτερη κάστα. Πλην τούτου, ένας ντόπιος πολιτευτής επιθυμεί να εμφανίζεται καλός καγαθός. Δεν μπορεί να παραδεχτεί την ανεπάρκεια και την ανικανότητά του στη διαχείριση θεμάτων που υπερβαίνουν το βιολογικό του κύκλο, στα οποία λανθασμένες αποφάσεις μπορεί να έχουν τραγικές συνέπειες στο μέλλον.
Πώς συνέβη
Διαπραγμάτευση σημαίνει μετακινούμαι όσο μετακινείται και η άλλη πλευρά. Δεν σημαίνει αλλάζω ριζικά την αρχική μου θέση, μετακινούμαι στο μέσο της διαδρομής, αφήνω τους γείτονες πρακτικά στην αρχική τους θέση και παρακαλάω να συναντηθούμε στα μισά της υπόλοιπης διαδρομής! Αυτό σημαίνει πως στο τέλος μετακινήθηκα τουλάχιστον κατά τα τρία τέταρτα. Πρόκειται για υποχώρηση και ήττα, όχι για διαπραγμάτευση. Πρέπει να μάθουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.
Σήμερα η Αθήνα λέει στους Έλληνες πολίτες: όλοι πια τους λένε σκέτο «Μακεδόνες», σε μια χρονική στιγμή με το λιγότερο εκλογικό κόστος θα τους πούμε για τα μάτια του κόσμου «Βορειομακεδόνες» ή κάτι ανάλογο, εκείνοι θα συνεχίσουν να ονομάζουν εαυτούς «Μακεδόνες». Το όνομα του κράτους, το οποίο υποτίθεται πως είναι το αντικείμενο της διαπραγμάτευσης, ήταν και είναι δευτερεύον. Το ζήτημα της ταυτότητας ήταν και είναι το ουσιαστικό. Πόσο εύκολα μια κυβέρνηση στα Σκόπια θα υπογράψει την αλλαγή της εθνικής ταυτότητας της πλειοψηφίας των πολιτών του κράτους που εκπροσωπεί;
Τι μπορεί να συμβεί
Οι σκεπτόμενοι πολίτες θα κρίνουν αν οι καθυστερήσεις της Αθήνας οφείλονται σε ανεπάρκεια ή σκοπιμότητα. Ας περιοριστούμε στην αναφορά ενός πρόσφατου περιστατικού, όπου το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας ρωτήθηκε[2] αν γνωρίζει τον αριθμό και τα ονόματα των χωρών που αναγνωρίζουν τη γειτονική χώρα με τη συνταγματική της ονομασία (στα ελληνικά, «Δημοκρατία της Μακεδονίας»). Το Υπουργείο ουσιαστικά απάντησε[3] πως ερχόμαστε εν ειρήνει, αν και ο κος Γκρούεφσκι είναι κακό παιδί.
Για να μας εντυπωθεί καλύτερα, άλλη μια φορά, λίγο διαφορετικά. Το Υπουργείο Εξωτερικών ρωτήθηκε για τα ονόματα των χωρών που αναγνωρίζουν τη γειτονική χώρα ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Το Υπουργείο Εξωτερικών δεν απάντησε. Με βάση τα μαθηματικά σε αυτό το σύμπαν, υπάρχουν δύο πιθανά ενδεχόμενα: α) δεν θέλει να μας πει, β) δεν γνωρίζει.
Ίσως οι αναγνώστες βοηθηθούν από μια «μικρή» λεπτομέρεια: το Υπουργείο Εξωτερικών της γειτονικής χώρας δεν έχει δώσει ποτέ στη δημοσιότητα αντίστοιχο κατάλογο, ενώ ισχυρίζεται πως 133 χώρες του κόσμου αναγνωρίζουν διμερώς τη συνταγματική τους ονομασία.
Η δουλειά των γειτόνων είναι να φροντίζουν τα συμφέροντά τους, με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο. Μένει να διευκρινιστεί ποια είναι η δουλειά και τα συμφέροντα των Ελλήνων, Μακεδόνων ή μη, πολιτικών ή μη, εντός και εκτός Ελλάδας.
Posted by D-Mak in Articles, Greece : http://history-of-macedonia.com/wordpress/2012/02/22/athina-skopia-ora-alitheias/

The State of the World: A Framework

2012-02-21T16:42:00.000-08:00

By George Friedman | February 21, 2012

Part One
Editor's Note: This is the first installment of a new series on the national strategies of today's global power and other regional powers. This installment establishes a framework for understating the current state of the world.

The evolution of geopolitics is cyclical. Powers rise, fall and shift. Changes occur in every generation in an unending ballet. However, the period between 1989 and 1991 was unique in that a long cycle of human history spanning hundreds of years ended, and with it a shorter cycle also came to a close. The world is still reverberating from the events of that period.

On Dec. 25, 1991, an epoch ended. On that day the Soviet Union collapsed, and for the first time in almost 500 years no European power was a global power, meaning no European state integrated economic, military and political power on a global scale. What began in 1492 with Europe smashing its way into the world and creating a global imperial system had ended. For five centuries, one European power or another had dominated the world, whether Portugal, Spain, France, England or the Soviet Union. Even the lesser European powers at the time had some degree of global influence.

After 1991 the only global power left was the United States, which produced about 25 percent of the world's gross domestic product (GDP) each year and dominated the oceans. Never before had the United States been the dominant global power. Prior to World War II, American power had been growing from its place at the margins of the international system, but it was emerging on a multipolar stage. After World War II, it found itself in a bipolar world, facing off with the Soviet Union in a struggle in which American victory was hardly a foregone conclusion.

The United States has been the unchallenged global power for 20 years, but its ascendancy has left it off-balance for most of this time, and imbalance has been the fundamental characteristic of the global system in the past generation. Unprepared institutionally or psychologically for its position, the United States has swung from an excessive optimism in the 1990s that held that significant conflict was at an end to the wars against militant Islam after 9/11, wars that the United States could not avoid but also could not integrate into a multilayered global strategy. When the only global power becomes obsessed with a single region, the entire world is unbalanced. Imbalance remains the defining characteristic of the global system today.

While the collapse of the Soviet Union ended the European epoch, it also was the end of the era that began in 1945, and it was accompanied by a cluster of events that tend to accompany generational shifts. The 1989-1991 period marked the end of the Japanese economic miracle, the first time the world had marveled at an Asian power's sustained growth rate as the same power's financial system crumbled. The end of the Japanese miracle and the economic problem of integrating East and West Germany both changed the way the global economy worked. The 1991 Maastricht Treaty set the stage for Europe's attempt at integration and was the framework for Europe in the post-Cold War world. Tiananmen Square set the course for China in the next 20 years and was the Chinese answer to a collapsing Soviet empire. It created a structure that allowed for economic development but assured the dominance of the Communist Party. Saddam Hussein's invasion of Kuwait was designed to change the balance of power in the Persian Gulf after the Iraq-Iran war and tested the United States' willingness to go to war after the Cold War.

In 1989-1991 the world changed the way it worked, whether measured in centuries or generations. It was an extraordinary period whose significance is only now emerging. It locked into place a long-term changing of the guard, where North America replaced Europe as the center of the international system. But generations come and go, and we are now in the middle of the first generational shift since the collapse of the European powers, a shift that began in 2008 but is only now working itself out in detail.

What happened in 2008 was one of the financial panics that the global capitalist system periodically suffers. As is frequently the case, these panics first generate political crises within nations, followed by changes in the relations among nations. Of these changes, three in particular are of importance, two of which are directly linked to the 2008 crisis. The first is the European financial crisis and its transformation into a political crisis. The second is the Chinese export crisis and its consequences. The third, indirectly linked to 2008, is the shift in the balance of power in the Middle East in favor of Iran.

The European Crisis

The European crisis represents the single most significant event that followed from the financial collapse of 2008. The vision of the European Union was that an institution that would bind France and Germany together would make the wars that had raged in Europe since 1871 impossible. The vision also assumed that economic integration would both join France and Germany together and create the foundations of a prosperous Europe. Within the context of Maastricht as it evolved, the European vision assumed that the European Union would become a way to democratize and integrate the former Communist countries of Eastern Europe into a single framework.

However, embedded in the idea of the European Union was the idea that Europe could at some point transcend nationalism and emerge as a United States of Europe, a single political federation with a constitution and a unified foreign and domestic policy. It would move from a free trade zone to a unified economic system to a single currency and then to further political integration built around the European Parliament, allowing Europe to emerge as a single country.

Long before this happened, of course, people began to speak of Europe as if it were a single entity. Regardless of the modesty of formal proposals, there was a powerful vision of an integrated European polity. There were two foundations for it. One was the apparent economic and social benefits of a united Europe. The other was that this was the only way that Europe could make its influence felt in the international system. Individually, the European states were not global players, but collectively they had the ability to become just that. In the post-Cold War world, where the United States was the sole and unfettered global power, this was an attractive opportunity.

The European vision was smashed in the aftermath of 2008, when the fundamental instability of the European experiment revealed itself. That vision was built around Germany, the world's second-largest exporter, but Europe's periphery remained too weak to weather the crisis. It was not so much this particular crisis; Europe was not built to withstand any financial crisis. Sooner or later one would come and the unity of Europe would be severely strained as each nation, driven by different economic and social realities, maneuvered in its own interest rather than in the interest of Europe.

There is no question that the Europe of 2012 operates in a very different way than it did in 2007. There is an expectation in some parts that Europe will, in due course, return to its old post-Cold War state, but that is unlikely. The underlying contradictions of the European enterprise are now revealed, and while some European entity will likely survive, it probably will not resemble the Europe envisioned by Maastricht, let alone the grander visions of a United States of Europe. Thus, the only potential counterweight to the United States will not emerge in this generation.

China and the Asian Model

China was similarly struck by the 2008 crisis. Apart from the inevitably cyclical nature of all economies, the Asian model, as seen in Japan and then in 1997 in East and Southeast Asia, provides for prolonged growth followed by profound financial dislocation. Indeed, growth rates do not indicate economic health. Just as it was for Europe, the 2008 financial crisis was the trigger for China.

China's core problem is that more than a billion people live in households earning less than $6 a day, and the majority of those earn less than $3 a day. Social tensions aside, the economic consequence is that China's large industrial plant outstrips Chinese consumer demand. As a result, China must export. However, the recessions after 2008 cut heavily into China's exports, severely affecting GDP growth and threatening the stability of the political system. China confronted the problem with a massive surge in bank lending, driving new investment and supporting GDP growth but also fueling rampant inflation. Inflation created upward pressure on labor costs until China began to lose its main competitive advantage over other countries.

For a generation, Chinese growth has been the engine of the global economic system, just as Japan was in the previous generation. China is not collapsing any more than Japan did. However, it is changing its behavior, and with it the behavior of the international system.

Looking Ahead

If we look at the international system as having three major economic engines, two of them -- Europe and China -- are changing their behavior to be less assertive and less influential in the international system. The events of 2008 did not create these changes; they merely triggered processes that revealed the underlying weaknesses of these two entities.

Somewhat outside the main processes of the international system, the Middle East is undergoing a fundamental shift in its balance of power. The driver in this is not the crisis of 2008 but the consequences of the U.S. was in the region and their termination. With the U.S. withdrawal from Iraq, Iran has emerged as the major conventional power in the Persian Gulf and the major influence over Iraq. In addition, with the continued survival of the al Assad regime in Syria through the support of Iran, there is the potential for Iranian influence to stretch from western Afghanistan to the Mediterranean Sea. Even if the al Assad regime fell, Iran would still be well-positioned to assert its claims for primacy in the Persian Gulf.

Just as the processes unleashed in 1989-1991 defined the next 20 years, so, too, will the processes that are being generated now dominate the next generation. Still powerful but acutely off-balance in its domestic and foreign policies, the United States is confronting a changing world without yet having a clear understanding of how to deal with this world or, for that matter, how the shifts in the global system will affect it. For the United States strategically, the fragmentation of Europe, the transformation of global production in the wake of the Chinese economy's climax, and the dramatically increased power of Iran appear as abstract events not directly affecting the United States.

Each of these events will create dangers and opportunities for the United States that it is unprepared to manage. The fragmentation of Europe raises the question of the future of Germany and its relationship with Russia. The movement of production to low-wage countries will create booms in countries hitherto regarded as beyond help (as China was in 1980) and potential zones of instability created by rapid and uneven growth. And, of course, the idea that the Iranian issue can be managed through sanctions is a form of denial rather than a strategy.

Three major areas of the world are in flux: Europe, China and the Persian Gulf. Every country in the world will have to devise a strategy to deal with the new reality, just as 1989-1991 required new strategies. The most important country, the United States, had no strategy after 1991 and has no strategy today. This is the single most important reality of the world. Like the Spaniards, who, in the generation after Columbus' voyage, lacked a clear sense of the reality they had created, Americans have no clear sense of the world they find themselves in. This fact continues to define how the world works.

Therefore, we next turn to American strategy in the next 20 years and consider how it will reshape itself.

Mισθοί και δωροδάνεια

2012-02-21T07:53:00.000-08:00

Πρέπει να πληρώσουμε κάποτε τα διακοποδάνεια...

Οι εξευτελισμοί που υφιστάμεθα ως χώρα και ως λαός είναι ασφαλώς συνέπεια των δικών μας πράξεων. Ως δανειολήπτες υπήρξαμε αχόρταγοι και επιπόλαιοι! Τόσον ως άτομα όσον και ως κράτος, ζούσαμε ανέτως με τα δωροδάνεια που διαφήμιζαν οι τράπεζες νυχθημερόν στην τηλεόραση.

Και πληρώναμε τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων με δανεικά από τις Διεθνείς Αγορές.

Ολα αυτά έτσι είναι. Και πρέπει να πληρώσουμε κάποτε τον λογαριασμό.

Αλλά και οι δανειστές μας έχουν προφανώς μερίδιο ευθύνης και πρέπει να πληρώσουν και αυτοί. Τουλάχιστον ας μη μιλάνε…

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=444522&h1=true

Mαύρo χρήμα ξέπλυτο...

2012-02-21T07:34:00.000-08:00

Λάμπρος Σταυρόπουλος

223,6 εκατ. «μαύρου χρήματος» έχει δεσμεύσει η Αρχή για το ξέπλυμα

«Υπάρχει ακόμα πολλή δουλειά να γίνει», είπε ο πρόεδρός της κ. Π. Νικολούδης

Ο πρόεδρος της Αρχής κ. Π. Νικολούδης (αριστερά) στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής

emailεκτύπωση

223,6 εκατομμύρια ευρώ «μαύρου χρήματος» έχει δεσμεύσει μέσα σε ένα χρόνο -από το 2011 έως σήμερα- η Επιτροπή για την Καταπολέμηση της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, όπως δήλωσε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής ο πρόεδρος της Αρχής κ. Π. Νικολούδης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε από αυτό το ποσό τα 53 εκατ. ευρώ προέρχονται από εγκληματικές οργανώσεις, το 1 εκατ. από τρομοκρατικές πράξεις, τα 20 εκατ. ευρώ από υποθέσεις ναρκωτικών, τα 73,3 εκατ. από φοροδιαφυγή και τα 76,6 εκατ. από άλλα αδικήματα.

Ο κ. Νικολούδης ανέφερε ότι ενώ το 2007 η Ελλάδα είχε αποτύχει σε 13 από τα 16 σημεία της αξιολόγησης του ΟΟΣΑ, το 2011, σύμφωνα με την αντίστοιχη αξιολόγηση, «η Ελλάδα ήταν σε θέση να δείξει ότι και βούληση έχει να νομοθετεί σωστούς νόμους και ικανότητα να επανδρώνει αποτελεσματικούς μηχανισμούς». Οπως δήλωσε σχετικά «αισθανόμαστε περήφανοι γιατί σε αυτό το χρόνο και ενεργώντας μόνο για τα συμφέροντα της πολιτείας, κάναμε ότι μπορούσαμε για να βγει το μήνυμα ότι κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου και οποιοιδήποτε λυμαίνονται δημόσιο χρήμα δεν θα κοιμούνται ήσυχοι».

Πάντως παραδέχθηκε ότι «υπάρχει ακόμα πολλή δουλειά να γίνει», καθώς «υπάρχουν ακόμα "τρύπες" στο σύστημα, που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν διάφοροι, ιδίως στο κομμάτι του ΕΣΠΑ». Ανέφερε μάλιστα ως παράδειγμα την περίπτωση επιχειρηματία, ο οποίος κατέθεσε στο λογαριασμό γνωστού του 1,2 εκατ. ευρώ προκειμένου να εμφανίσει τα ίδια έσοδα και με το σχετικό παραστατικό να λάβει την επιχορήγηση του ΕΣΠΑ. «Βλέπω να ετοιμάζονται κουτάλια, πιρούνια, πιάτα και μαχαίρια για το κομμάτι αυτό», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Νικολούδης.

Σχετικά με τις υποθέσεις του 2011, οι οποίες απασχόλησαν την Επιτροπή, ολοκληρώθηκε η διερεύνηση των 3.115, ενώ υπό διερεύνηση είναι 392. Στον εισαγγελέα εστάλησαν 162 υποθέσεις και ο αριθμός των αποφάσεων δέσμευσης ανέρχεται στις 187 (συνολικό ποσό εγκληματικού προϊόντος 223.982.146 ευρώ).

ΕΓΚΛΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ

ΒΑΣΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΣΟ

ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ 53.000.000

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ 1.000.000

ΚΩΔΙΚΑΣ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ 20.061.040

ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ 73.324.918

ΑΛΛΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ 76.596.188

ΣΥΝΟΛΟ: 223.596.188

“Η γεωπολιτική στρατηγική και η στρατιωτική ισχύς της Τουρκίας”

2012-02-20T22:31:00.000-08:00

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τουρίκη το βιβλίο "Η γεωπολιτική στρατηγική και η στρατιωτική ισχύς της Τουρκίας" του Χρήστου Δ. Μηνάγια.

Σκοπός του βιβλίου αυτού είναι η καταγραφή της μεταβαλλόμενης γεωπολιτικής στρατηγικής της Τουρκίας, καθώς και η λεπτομερής περιγραφή της στρατιωτικής της ισχύος. Η Τουρκία, χωρίς να παρεκκλίνει από την κεμαλική κληρονομιά της αρχής του κράτους-έθνους, επιδιώκει να καταστεί ένα
περιφερειακό κέντρο ισχύος με αυξημένο στρατηγικό, οικονομικό και πολιτιστικό ρόλο. Η παλαιά κεμαλική εξωτερική πολιτική έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη νέα εξωτερική πολιτική της Άγκυρας, η οποία αντλεί μεν δύναμη από το οθωμανικό της παρελθόν, ωστόσο χαρακτηρίζεταιαπό εξωστρέφεια, προγραμματισμό, πολιτική βάθους και μια ευδιάκριτη αυτοπεποίθησητων εμπνευστών της.
Ο στόχος της Τουρκίας είναι πρόδηλος: επιδιώκει να προσδώσει στη διεθνή εικόνα της το χαρακτηριστικό της ισχυρής στρατιωτικής και πολιτικής δύναμης στον άξονα Μέση Ανατολή-Βαλκάνια, με επίκεντρο τη Μεσόγειο Θάλασσα. Με έμφαση στις «αυτοκρατορικές» βλέψεις της Τουρκίας, εξετάζεται η πολιτική που αφορά στη στρατιωτική ισχύ της γείτονας χώρας και μελετάται η
στρατιωτική στρατηγική, η οργάνωση των ενόπλων δυνάμεων και η στρατηγική στους τομείς των εξοπλισμών, των επιστημών, της τεχνολογίας, καθώς και της πυρηνικής ενέργειας.
Ακόμη και οι πιο εξειδικευμένοι μελετητές της Τουρκίας θα διαπιστώσουν ότι το πρωτογενές υλικό του βιβλίου (έγγραφα, ομιλίες, χάρτες, οργανογράμματα κ.ά.) είναι αναντικατάστατο για την κατανόηση της Τουρκίας, η οποία υλοποιεί μια αναθεωρητικά επιθετική πολιτική έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου, επιδιώκοντας να περιθωριοποιήσει την πρώτη στο φυσικό της χώρο και να ακυρώσει τη δεύτερη ως κράτος. Η Ελλάδα, αν επιθυμεί να διατηρήσει την αυτονομία της, οφείλει να βρει απαντήσεις στην τουρκική επιθετικότητα.
Με δεδομένη την ανατολική πρόκληση, το πόνημα αυτό έχει σχεδιαστεί, κατά κύριο λόγο, για τους μελετητές και σχεδιαστές της ελληνικής αμυντικής 2 πολιτικής, αλλά και για κάθε ενδιαφερόμενο για θέματα άμυνας και ασφάλειας.
Το βιβλίο αποτελεί πολύτιμο εργαλείο ώστε, ο αναγνώστης να αντιληφθεί τον τρόπο σκέψης και λειτουργίας της κεμαλικής και ισλαμικής ελίτ.

Ο Χρήστος Μηνάγιας γεννήθηκε το 1960 στην Ελευθερούπολη Καβάλας. Το 1978 εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων απ’ όπου απεφοίτησε το 1982 ως ανθυπολοχαγός πεζικού. Ως αξιωματικός υπηρέτησε σε Μονάδες Πεζικού, σε Επιτελεία Συντάγματος, Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας, Σώματος Στρατού, σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό, στο Γενικό Επιτελείο Στρατού και
στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας, απ’ όπου και αποστρατεύθηκε, με τη βούλησή του, με το βαθμό του Ταξιάρχου. Είναι απόφοιτος της Σχολής Εθνικής Αμύνης, της Ανωτάτης Σχολής Πολέμου, όλων των Σχολείων Πεζικού, της Σχολής Αλεξιπτωτιστών και της Στρατιωτικής Σχολής Ξένων
Γλωσσών (τμήμα τουρκικής γλώσσας). Φοίτησε στη Διακλαδική Σχολή Άμυνας της Γαλλίας (Collège Interarmées de Défense) όπου του απενεμήθησαν το πτυχίο Ανώτερων Αμυντικών Σπουδών (επιπέδου
διδακτορικών σπουδών) και το πτυχίο Ανώτερων Στρατιωτικών Σπουδών. Επίσης έχει ολοκληρώσει μεταπτυχιακές σπουδές στο C.E.D.S. (Centre d’ Etudes Diplomatiques et Strategiques/ Κέντρο Διπλωματικών και Στρατηγικών Σπουδών)/Παράρτημα Αθηνών, όπου του απενεμήθη το πτυχίο των
Ανώτερων Διπλωματικών Σπουδών. Είναι μέλος της ΕΛΕΣΜΕ, του ΣΣΕΘΑ, τακτικός αρθρογράφος επί θεμάτων Τουρκίας και τα άρθρα του δημοσιεύονται σε εφημερίδες, περιοδικά και ιστοσελίδες της Ελλάδος και της Κύπρου. Ομιλεί αγγλικά, γαλλικά και τουρκικά.

ΧΡΗΣΤΟΣ Δ. ΜΗΝΑΓΙΑΣ
ISBN 978-960-6761-05-8
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΟΥΡΙΚΗ
Γαργητού 134, 153 44 Γέρακας Αττικής - Τηλ.: 210 6614031, 210 2757217,
210 2714013

Αντί να βρίζουμε συνεχώς τους κακούς ξένους, καλό είναι να ρίξουμε μια ματιά στις αδυναμίες μας: ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ-ΑΠΡΟΘΥΜΙΑ

2012-02-20T22:20:00.000-08:00

Αν γίνουν μεταρρυθμίσεις, σε πέντε χρόνια ανάπτυξη 8%

...οι μεταρρυθμίσεις «δεν αποτελούν προτεραιότητα»!

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Γερμανία: Στο φως εσωτερικό έγγραφο για τις αρνητικές επιδόσεις της Αθήνας. Ανικανότητα και απροθυμία για την υλοποίηση των απαιτούμενων μεταρρυθμίσεων καταλογίζει στην Αθήνα το Βερολίνο, σύμφωνα με εσωτερικό έγγραφο εργασίας του γερμανικού υπουργείου Οικονομίας που αποκαλύπτει η εφημερίδα «Die Welt».

Όπως αναφέρεται στο έγγραφο, η Ελλάδα:

- δεν είναι ανταγωνιστική,
- λείπει η σχετική υποδομή, ενώ
- οι μεταρρυθμίσεις «δεν αποτελούν προτεραιότητα» για την Αθήνα.

Στο δημοσίευμα γίνεται αναφορά στην επίσκεψη του υπουργού Οικονομίας της Γερμανίας Φιλιπ Ρέσλερ πριν από λίγους μήνες στην Ελλάδα, η οποία, όπως επισημαίνεται, δεν είχε τα αποτελέσματα που θα ήθελε η γερμανική πλευρά.
Σύμφωνα με την αξιολόγηση των συνεργατών του Γερμανού υπουργού, «η υλοποίηση από ελληνικής πλευράς παραμένει ανεπαρκής» και ενδεικτικά αναφέρονται στη δημιουργία επενδυτικής τράπεζας στο πρότυπο της γερμανικής KfW, για την οποία όπως επισημαίνουν, οι συζητήσεις προχωρούν πολύ αργά.
Στο έγγραφο γίνεται λόγος για αρνητικά συμπεράσματα από την εξέλιξη της συνεργασίας, παρά το γεγονός ότι το γερμανικό υπουργείο Οικονομίας θεωρεί την ανάπτυξη εξίσου σημαντική με τις προσπάθειες για σταθεροποίηση και έδωσε την συγκατάθεσή του για ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας. Για το λόγο αυτό προτείνεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ενταχθεί στον κατάλογο των προϋποθέσεων για το δεύτερο πακέτο στήριξης, η βελτίωση της συνεργασίας με την Ομάδα Δράσης για την Ελλάδα.
Στο ίδιο έγγραφο, πάντως, η Ελλάδα περιγράφεται ως χώρα η οποία μπορεί εύκολα να ανθίσει οικονομικά, καθώς, όπως σημειώνεται, οικονομολόγοι και επιχειρηματίες διαπιστώνουν σε όλους τους τομείς μεγάλη απόσταση από τις ανεπτυγμένες χώρες, άρα και μεγάλες προοπτικές για ανάπτυξη. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, εάν προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις στους τομείς
- της αγοράς εργασίας,
- της γραφειοκρατίας,
- των καρτέλ στα ελεύθερα επαγγέλματα,
- στους τομείς ενέργειας, μεταφορών και επικοινωνιών και
-στο φορολογικό και το συνταξιοδοτικό,
θα μπορούσε η ελληνική οικονομία εντός πέντε ετών να σημειώσει ανάπτυξη 8%.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Ναυτεμπορική

Υπάλληλος έβγαζε προνοιακά επιδόματα σε «μαϊμού» αναπήρους!

2012-02-20T22:00:00.000-08:00

Mόνο η… θεία του έλαβε 723.000 ευρώ!

Έχαιραν άκρας υγείας αλλά λάμβαναν επιδόματα πρόνοιας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, σαν να επρόκειτο για αναπήρους πολέμους!

Ο λόγος για μερικούς «μαϊμού» αναπήρους, που με τη συνέργεια ενός υπαλλήλου της Περιφέρειας Αττικής, είχαν εξασφαλίσει παράνομα τεράστιο εισόδημα κάθε μήνα, την ώρα που συμπολίτες μας με πραγματικά σοβαρά προβλήματα υγείας βλέπουν να κόβονται τα επιδόματα, αλλά και τα φάρμακά τους.

Η υπόθεση που αποκαλύπτει το newsbomb έχει πρωταγωνιστή τον υπάλληλο της Διεύθυνσης Οικονομικού της Περιφέρειας Αττικής Γ.Ζ., στον οποίο είχε ανατεθεί η κίνηση όλης της διαδικασίας πληρωμής των απλήρωτων επιδομάτων ΑΜΕΑ μέσω της Εμπορικής Τράπεζας. Διαχειριζόταν κατ’ αποκλειστικά αυτό το αντικείμενο, λόγω των ειδικών γνώσεων που κατείχε στη διαχείριση των ηλεκτρονικών συστημάτων.

Σύμφωνα με το πόρισμα του σώματος ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, ο εν λόγω υπάλληλος εξέδιδε εντολές πληρωμής προς την Εμπορική Τράπεζα και τα ειδοποιητήρια για πολίτες, που όμως δεν ήταν δικαιούχοι των επιδομάτων.

Όπως αποκαλύφθηκε, μία από τις «μαϊμού» αναπήρους που εντοπίστηκε να εισπράττει παράνομα το επίδομα πρόνοιας ήταν η… θεία του, η οποία έλαβε συνολικά 723.364,97 ευρώ!

Έλαβε 17 επιδόματα σε μία ημέρα!

Όπως διαπιστώθηκε, η φερόμενη ως δικαιούχος Μ.Β., θεία του υπαλλήλου Γ.Ζ., από το 2001 έως το 2010 εισέπραξε συνολικά 723.364,97 ευρώ, κατόπιν τουλάχιστον 326 εντολών, ενώ «δεν ήταν δικαιούχος κανενός είδους επιδόματος Πρόνοιας και κατά συνέπεια δεν ήταν εγγεγραμμένη στα μητρώα επιδομάτων ΑΜΕΑ των Δ/νσεων Κοινωνικής Πρόνοιας της τ. Νομαρχίας Αθηνών».

Μάλιστα, η Μ.Β. αναγράφεται ως δικαιούχος προνοιακού επιδόματος και στους 4 τομείς της τ. Νομαρχίας Αθηνών (κεντρικό, ανατολικό, νότιο και δυτικό), ενώ την ίδια ημερομηνία εκδίδονταν πολλές εντολές πληρωμής στο όνομά της και κάποιες εξοφλούντο σε διαφορετικά υποκαταστήματα της τράπεζας την ίδια ημερομηνία!

Ενδεικτικά:

- Στις 22-12-2010 έχουν εκδοθεί 14 εντολές πληρωμής της, που αφορούν το κεντρικό τομέα, συνολικού ποσού 41.774 ευρώ.

- Στις 2-8-2010 έχουν εκδοθεί 11 εντολές πληρωμής της, που αφορούν τον κεντρικό τομέα, συνολικού ποσού 24.609 ευρώ.

- Στις 28-5-2009 έχουν εκδοθεί 17 εντολές πληρωμής της, που αφορούν και τους 4 τομείς της Ν.Α. Αθηνών, συνολικού ποσού 35.685 ευρώ.

- Στις 22-4-2008 έχουν εκδοθεί 10 εντολές πληρωμής της, που αφορούν και τους 4 τομείς της Ν.Α. Αθηνών, συνολικού ποσού 20.976 ευρώ.

- Στις 5-6-2007 έχουν εκδοθεί 9 εντολές πληρωμής της, που αφορούν στους 3 τομείς της Ν.Α. Αθηνών (νότιο, κεντρικό, δυτικό), συνολικού ποσού18.877 ευρώ.

- Στις 11-10-2006 έχουν εκδοθεί 7 εντολές πληρωμής της, που αφορούν στους τρεις τομείς της Ν.Α. Αθηνών (νότιο, ανατολικό, δυτικό), συνολικού ποσού 14.678 ευρώ.

- Στις 9-8-2005 έχουν εκδοθεί 6 εντολές πληρωμής της, που αφορούν στους 3 τομείς της Ν.Α. Αθηνών (νότιο, ανατολικό, δυτικό), συνολικού ποσού12.574 ευρώ.

- Στις 4-3-2004 έχουν εκδοθεί 6 εντολές πληρωμής της, που αφορούν το νότιο τομέα Ν.Α. Αθηνών, συνολικού ποσού 12.504 ευρώ.

- Στις 10-7-2003 έχουν εκδοθεί 9 εντολές πληρωμής της, που αφορούν στους 3 τομείς της Ν.Α. Αθηνών (νότιο, ανατολικό, δυτικό), συνολικού ποσού18.683 ευρώ.

- Στις 11-6-2002 έχουν εκδοθεί 9 εντολές πληρωμής της, που αφορούν στους 3 τομείς της Ν.Α. Αθηνών (νότιο, ανατολικό, δυτικό), συνολικού ποσού12.341 ευρώ.

- Στις 24-12-2001 έχουν εκδοθεί 2 εντολές πληρωμής της, που αφορούν στους 2 τομείς της Ν.Α. Αθηνών (ανατολικό, κεντρικό), συνολικού ποσού2.802,20 ευρώ.

Οι Επιθεωρητές χαρακτηρίζουν στο πόρισμά τους «αξιοπερίεργο» το γεγονός, ότι ένα άτομο υπερήλικο – η θεία του υπαλλήλου είναι 100 ετών ! – την ίδια ημέρα να μεταβαίνει σε διαφορετικά υποκαταστήματα της τράπεζας και να εισπράττει τις παραπάνω επιταγές. Όπως εκτιμούν, λοιπόν, είναι πιθανό τα χρήματα αυτά, ή τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος τους, να κατέληγαν στην τσέπη του υπαλλήλου.

Αυτή είναι η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση «μαϊμού» αναπήρου, που έλαβε παράνομα προνοιακά επιδόματα χιλιάδων ευρώ.

Το newsbomb θα φέρει στο «φως» νέα στοιχεία και για άλλους «αναπήρους», αλλά και πώς οι Επιθεωρητές έφτασαν στα ίχνη του επίορκου υπαλλήλου.

του Παναγιώτη Σουρέλη

Τι είδε στην Ελλάδα και έφριξε ο γερμανός εφοριακός

2012-02-13T22:17:00.000-08:00

Add caption

«Θα χρειαστεί μια γενιά για να αλλάξουν τα πράγματα» λέει
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 13/02/2012,

Με βάση την εμπειρία από την επίσκεψή του στην Ελλάδα ο Ντίτερ Οντρασεκ, πρώην επικεφαλής της Ομοσπονδίας Γερμανών Εφοριακών μιλάει για τα προβλήματα του ελληνικού φοροεισπρακτικού μηχανισμού και τους τρόπους επίλυσής τους σε συνέντευξή του στο περιοδικό FOCUS.

Ο Ντίτερ Οντρασεκ είχε επισκεφθεί την Ελλάδα πριν από πέντε χρόνια για διάστημα μίας εβδομάδας ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συλλόγων Επαγγελματιών. Στις Υπηρεσίες, που επισκέφθηκαν, και δη στις ΔΟΥ διαπίστωσαν ότι το ένα τρίτο των υπαλλήλων απουσίαζε χωρίς να βρίσκονται σε αναρρωτική άδεια και αυτό «δεν φαινόταν να ενοχλεί κανέναν». Εντύπωση τους προκάλεσε, επίσης, το γεγονός ότι μόνο το ένα τρίτο των εφοριακών διέθετε Η/Υ στο γραφείο του. Η εμπειρία αυτή δίδαξε στον Οντρασεκ ότι στην ελληνική νοοτροπία ταίριαζε πιο πολύ το “ε, τότε δεν πηγαίνω καθόλου στη δουλειά”.

Οι εφοριακοί, που ήταν αρμόδιοι για διενέργεια ελέγχων σε επιχειρήσεις, περιορίζονταν στο να εξετάζουν τους ισολογισμούς, ενώ δεν ασχολούνταν καθόλου με ενδεχομένως αμφίβολες αποδείξεις. Ο έλεγχος περιροριζόταν στα τυπικά και η υπόθεση έκλεινε γρήγορα. Οι γερμανοί εφοριακοί, αντιθέτως, προέβαιναν σε έλεγχο των στοιχείων ακόμη και σε μεγάλους ομίλους.

«Θα χρειαστεί να περάσει περίπου μία γενιά μέχρις ότου βελτιωθούν οι συνθήκες», εκτιμά ο Οντρασεκ. Δυστυχώς δεν είναι καν θέμα μερικών ετών. Για το λόγο αυτό δεν πιστεύει στη λύση τοποθέτησης Επιτρόπου ή αποστολής εξωτερικής ομάδας συμβούλων: «Θα συναντούσαν μεγάλη εσωτερική αντίσταση», δηλώνει πεπεισμένος.

Ο πρώην υπουργός οικονομικών της βαυαρικής κυβέρνησης, Γκέοργκ Φάρενσον (CSU), ήθελε προσφάτως να σταλούν γερμανοί εφοριακοί και στην Αθήνα. Ο Οντρασεκ του εξήγησε πώς έχουν τα πράγματα: «Θα επρόκειτο για σπατάλη δημοσίου χρήματος και δεν θα βοηθούσε την κατάσταση στην Ελλάδα» είπε.

Πώς να δοθεί κίνητρο σε έναν 50χρονο Έλληνα εφοριακό, του οποίου οι αποδοχές έχουν περικοπεί και η σύνταξή του έχει συρρικνωθεί; Ο Οντρασεκ είχε ρωτήσει τότε τους συναδέλφους του στην Αθήνα, για ποιο λογο εργάζονται με τόσο χαλαρούς ρυθμούς. Η απάντηση ήταν: Οταν δεν μπορούμε να ελέγξουμε τους μεγαλοεισοδηματίες ή όταν αυτοί έχουν την προστασία των πολιτικών, για ποιο λόγο να ελέγχουμε τον απλό κόσμο;

Ο Οντρασεκ προτείνει να παγώσουν οι ελληνικές καταθέσεις του εξωτερικού, να ελεγχθούν από μία ομάδα υπαλλήλων της ΕΕ, οι οποίοι εν ανάγκη θα εισπράξουν τους φόρους: «Αυτό θα κινητοποιούσε τις ελληνικές ΔΟΥ», υποστηρίζει. Πέραν αυτού, θα πρότεινε να δίνεται προμήθεια σε εφοριακούς που επιτυγχάνουν καλά αποτελέσματα στη δουλειά τους, αν και ο ίδιος απορρίπτει κατά κανόνα τέτοιου είδους κίνητα για εφοριακούς. Από κάθε επιπλέον έσοδο πέραν των σταθερών στόχων, να λαμβάνουν το 10%, προτείνει.

Με τον τρόπο αυτό δεν θα έχουν πια ανάγκη να τρώνε και να πίνουν δωρεάν σε ταβέρνες, όπως είχε δει να συμβαίνει κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα προ πενταετίας.

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=443482

Breakthrough on Austerity Clears Way for Greek Deal

2012-02-09T06:53:00.000-08:00

By RACHEL DONADIO and NIKI KITSANTONIS

February 9, 2012

Photo: Reuters

ATHENS — After days of dramatic talks, Greek political leaders reached a deal on Thursday to support a package of harsh austerity measures demanded by Greece’s financial backers in return for the country’s latest bailout.

Enlarge This Image

George Papandreou, the former prime minister and current leader of the socialist party, left Prime Minister Lucas Papademos's office on Thursday after a meeting with the leaders of the three parties supporting his coalition government in Athens.

The deal is expected to unlock the 130 billion euros, or $172 billion, in new loans and save Greece from potentially disastrous default.

Talks between Prime Minister Lucas D. Papademos and the three leaders backing his coalition had stalled overnight over proposed cuts to pensions, but on Thursday leaders said they had found a way of plugging the 300 million euro shortfall by cutting defense spending and other expenditures.

“We have a deal,” a government official said Thursday afternoon. A statement by the prime minister was expected shortly.

At a news conference in Frankfurt, the head of the European Central Bank, Mario Draghi, said Mr. Papademos had called him with word that “an agreement has been reached and has been endorsed by the major parties” in Greece.

After more than seven hours, talks had stalled early Thursday between Mr. Papademos and the three political leaders in his government, who agreed on a range of steep wage cuts and public sector layoffs. But the politically unpopular pension cuts had proven most thorny.

Once the deal is finalized and the measures are approved by the Greek Parliament in the coming days, the lenders are expected to begin releasing to Greece the aid it needs to prevent a default when its next debt payment comes due on March 20.

The deal is also expected to pave the way for a bond swap under which private investors would take losses of as much as 70 percent — a deal that must be completed well before the debt comes due.

Mr. Draghi declined to comment on how Greek bonds held by the E.C.B. and national central banks would be affected under the terms of the swap, Reuters reported.

A Greek parliamentary vote on the full package of measures was scheduled for Sunday.

Finance Minister Evangelos Venizelos of Greece was to brief his counterparts in Brussels later Thursday.

Before leaving Athens, Mr. Venizelos had appealed to the political leaders for the umpteenth time, saying that their decisions “will determine whether the country remains in the euro zone or whether its place in Europe will be endangered.”

Even then, the line between Greek political theater and international financial trauma was difficult to discern. And after weeks of delays and threats from both sides — many of them empty — it was clear that the credibility of both Greece and its lenders was on the line.

The country’s two main labor unions called for a strike Friday and Saturday to protest the new proposed package of austerity measures. Union leaders said protest rallies would be held outside Parliament on both days of the strike and on Sunday during the vote.

After breaking talks with Mr. Papademos and issuing statements, the three political leaders had retired to their homes for the night about 2 a.m.

A little while earlier, while Mr. Papademos was holding talks with Greece’s foreign lenders, one of the three leaders participating in the government, George Karatzaferis, the leader of the Popular Orthodox Rally, issued a statement saying that he was unwilling to agree to the terms of the new bailout and indicating that he might withdraw from the government.

That would leave the burden of accepting the austerity measures on the other two parties in the coalition, the Socialists and the center-right New Democracy party.

The government official who confirmed the deal said that Mr. Papademos had communicated with Mr. Samaras, and that they had agreed on how to make up the shortfall. Local media said Mr. Papademos had not spoken with Mr. Karatzaferis.

Although Greece’s so-called troika of foreign lenders — the European Commission, the European Central Bank and the International Monetary Fund — have indicated that they will ask for written agreements from the party leaders that they will support the loan agreement, the government is still expected to be able to approve the agreement without Mr. Karatzaferis’s party.

Even if he does pull out of the coalition, the government will have a majority in Parliament, where the Popular Orthodox Rally has only 16 of the coalition’s 252 seats. With elections expected as soon as April, the parties are fighting for political survival.

The leaders appear to have agreed to one of the most unpopular austerity measures, a 22 percent reduction in the minimum wage, to 586 euros a month, according to an earlier statement by the prime minister’s office.

That cut is expected to affect all salaried workers, because the base wage is used as a benchmark by employers.

But the leader of New Democracy, Antonis Samaras, said the talks had foundered over cuts to pensions. Mr. Karatzaferis, whose populist, hard-right former opposition party has been losing ground with voters since it joined the government, said he would support Mr. Samaras to prevent proposed cuts to supplementary pensions..

Analysts suggested that the coalition partners were seeking to avoid blame for the agreement in hopes of leaving Mr. Papademos as the principal target of public anger.

Jean-Claude Juncker, the prime minister of Luxembourg, who heads a group of euro zone finance ministers, had scheduled a ministerial meeting for Thursday that he had previously said he would call only if Athens were ready to sign off on the plan.

Even that meeting would not be the final word. But it would allow for preparations for a bond swap under which private investors would take losses of as much as 70 percent, according to one person briefed on discussions who agreed to describe them only if the person were not identified.

Some details of the bailout remained unclear, but it appeared increasingly likely that the European Central Bank would agree to forgo at least some of its potential profits on Greek bonds, once the government in Athens had agreed to the austerity measures.

The first installment of the bailout was supposed to be an 89 billion euro segment in March, but officials are now saying that payment might be limited to about 30 billion euros to ensure that Greece continues to abide by the terms in coming months.

Landon Thomas Jr. contributed reporting from London.

This article has been revised to reflect the following correction:
Correction: February 9, 2012

An earlier version of this article misstated the amount in pension cuts that is being sought by Greece’s foreign lenders. Greece is expected to find €300 million in pension cuts, not €300 billion.

http://www.nytimes.com/2012/02/10/business/global/greece-austerity-talks-hit-wall.html

Διαβάστε επίσης εδώ:

Greek austerity and reform measures: factbox

Greek leaders failed to sign off on a tough reform and austerity programme on Wednesday night. Here are some details of what has been agreed by the party chiefs and officials of the European Union and International Monetary Fund.

Talks between Greek leaders will continue today.

09 Feb 2012

Taxes and spending

• Greek leaders have agreed to spending cuts worth 1.5pc of gross domestic product (GDP) this year, or €3.3bn (£2.77bn). By Thursday morning, savings had been agreed to cover all but €300m of that amount.

• The cuts include €400m from public investment, €300m from the defence budget and €300m from pensions.

• In June, whichever government is in charge following expected elections will have to specify additional austerity measures worth €10bn for 2013-2015.

• Greece will be given an extra year, until the end of 2015, to meet a primary surplus target (excluding interest payments).

Bank recapitalisations

• Banks with major problems will be recapitalised with common voting shares while those with lesser problems will be recapitalised with bonds convertible into shares with restricted voting rights.

Labour reform

• The minimum wage will be cut by 22pc. However, this will not drag down the entire wage scale, applying only to new hires. New entrants into the labour market, i.e. those getting their first job, will receive a sub-minimum wage 30pc below the current minimum wage, which now stands at about €750. Those under 25 will be affected the most.
• About 15,000 state workers will be placed in a "labour reserve", meaning they will be placed on partial pay and dismissed after a year.
• The government aims to cut the state sector workforce by about 150,000 people by 2015.
Source: Reuters
http://www.telegraph.co.uk/finance/financialcrisis/9070991/Greek-austerity-and-reform-measures-factbox.html

En Grèce, "une potion amère pour un sauvetage temporaire"

2012-02-09T06:35:00.000-08:00

LEMONDE.FR avec AFP | 09.02.12

Les chefs des partis alliés du gouvernement, autour du premier ministre grec Lucas Papademos, lors des négociations sur les mesures consenties en échange d'un prêt de la troïka, le 8 février à Athènes. AFP/ORESTIS PANAGIOTOU

La plupart des quotidiens grecs soulignaient, jeudi 9 février, l'ampleur des "mesures chocs" de rigueur imposées à la Grèce dans le cadre du nouveau plan exigé par les bailleurs de fonds du pays et débattu toute une partie de la nuit au sein de la coalition gouvernementale. Au terme de ce "thriller nocturne", comme le décrit le quotidien libéral Kathimerini, le ministre des finances, Evangélos Venizélos, a reconnu qu'il restait "des questions devant être résolues" avant que les trois partis représentés au gouvernement n'accordent leur soutien à l'ensemble des mesures réclamées à la Grèce pour décrocher un deuxième prêt international vital.

Mais les principaux points déjà connus du programme vont représenter pour les Grecs une "potion amère pour un sauvetage temporaire", estime le quotidien populaire de droite Elefthéros Typos. Le quotidien financier Naftemboriki parle lui d'un "violent ajustement des règles sur l'autel de l'Eurozone" dans tous les domaines de la vie économique et sociale d'un pays qui entre dans sa cinquième année de récession.

BAISSE DE 22 % DU SALAIRE MINIMUM
Selon des fuites depuis plusieurs jours dans la presse, le train de mesures prévoit une baisse de 22 % du salaire minimum ainsi ramené autour de 586 euros bruts sur quatorze mois, quinze mille suppressions d'emploi dans l'année dans le secteur public et des coupes dans les retraites complémentaires. En sortant de chez le premier ministre dans la nuit, M. Samaras, chef de file du parti Nouvelle Démocratie (droite), avait indiqué que c'est justement sur ce dernier point que portait le différend au sein de la coalition, tout en soulignant que "les négociations continuaient" sur cette question.
Pour Ethnos (centre gauche), ces "mesures chocs" vont se traduire par des "coupes drastiques dans les revenus" et des "changements radicaux dans les relations du travail", tandis que Ta Nea (pro-gouvernemental) anticipe des "conséquences douloureuses pour une grande partie des salariés". Le ministre des finances a dit espérer que les ministres des finances de la zone euro, qui se réunissent jeudi dans la soirée à Bruxelles, prendront une "décision positive" sur ce nouveau plan d'aide, alors qu'il ne reste plus, selon une source gouvernementale, que "600 millions d'euros" d'économies à trouver.

Des manifestants tentent d'entrer dans le Parlement à Athènes, le 7 février, pour protester contre la nouvelle cure d'austérité.AP/Thanassis Stavrakis

En réaction à cette nouvelle cure de rigueur annoncée, les deux grandes centrales syndicales grecques, Adedy pour le public et GSEE pour le privé, ont appelé jeudi à une grève générale vendredi et samedi. Mardi, plus de vingt mille personnes ont manifesté à Athènes et à Salonique à l'occasion de la première grève générale de l'année en Grèce contre ce nouveau train de mesures qui se profile pour le pays.

http://www.lemonde.fr/europe/article/2012/02/09/la-presse-grecque-s-emeut-de-mesures-choc-pour-sauvetage-temporaire_1640755_3214.html

"Aujourd'hui la Grèce, demain à qui le tour ?"

2012-02-09T06:22:00.000-08:00

Point de vue

LEMONDE | 08.02.12

Haris Pamboukis, professeur de droit à l'université d'Athènes et avocat

Aujourd'hui la Grèce et les Grecs vivent une tragédie grecque ; une Némésis sans catharsis. L'histoire en soi est simple : une énorme dette extérieure, un déficit public croissant surtout depuis 2007 et une situation économique encore aggravée depuis l'éclatement de la crise en 2008

Tout cela pourtant n'aurait pas attiré l'intérêt des marchés si la Grèce ne faisait pas partie de la zone euro. Car, à travers la Grèce, c'est l'euro qui est visé dans les paris des credit default swaps (CDS). (Les CDS étaient à l'origine des contrats d'assurance mais sont devenus un outil de spéculation.) La constatation est évidente. Il ne s'agit pas que d'un problème grec, de dette grecque mais d'un problème européen, de dette européenne.

La Grèce a en effet servi de bouc émissaire pour cacher derrière elle un problème européen. Elle s'est vu imposer des plans de redressement budgétaire condamnés dès le départ parce que mal conçus, mal préparés et, bien sûr, mal exécutés.

La Grèce doit faire des efforts. Soit ! Mais subir un électrochoc à la fois économique, social et politique, cela est injuste. On a imposé une contrainte de liquidité à l'économie grecque alors qu'à l'évidence il s'agissait d'un problème de solvabilité européenne. Faire de la Grèce un cas à part permettait à l'Europe de contenir le problème dans un périmètre limité et ainsi de gagner du temps, alors qu'elle était dépourvue des armes institutionnelles pour faire face à la crise.
Mettre un pays en avant dans un geste collectif de solidarité peut se comprendre. Mais se laisser emporter par une telle rhétorique est indigne. Dans ces circonstances, l'exceptionnalisme grec exalte. La rhétorique de "la Grèce un cas à part" - et la traiter en lépreuse - est inacceptable, car cela est erroné, injuste et dangereux.
Erroné tout d'abord. Il est faux d'affirmer que les Grecs ne travaillent pas. La Grèce a consenti un effort sans précédent en 2010, en réduisant son déficit public de 5 points en une année. Certes, le pays a besoin de réformes structurelles du système politique, de l'administration publique et fiscale, etc. Mais de quels délais dispose-t-on pour laisser le temps aux réformes de faire sentir leur effet ? Peut-on transformer en deux ans un pays marqué par trente ans d'errance ? La formule choisie nous remet-elle sur le chemin de la croissance ou à la dépression profonde, à l'instabilité sociale, au chaos politique ? Dans ces circonstances, de quoi au juste accuse-t-on la Grèce ?
Injuste ensuite. La formule choisie et imposée est-elle la bonne ? Y avait-il un mécanisme européen institutionnel de gestion de la crise de la dette européenne ? On affirme que les contribuables des autres pays ne doivent pas financer les déficits grecs. Certes. Mais les déficits des uns ne sont-ils pas aussi les excédents des autres ? En outre, pour arrêter ce cercle vicieux, ne doit-on pas appliquer une politique propre à relancer la croissance en Grèce et, par là même, à libérer nos partenaires du fardeau de la solidarité ?
Dangereux enfin, car c'est signer l'arrêt de mort moral, voire politique, de l'Union européenne. L'Histoire nous enseigne en effet que de tels discours ont toujours mal fini. Et c'est même une conquête de la civilisation européenne de les avoir abandonnés. Il est dangereux de traiter en paria un groupe quand on évolue dans une collectivité animée, en principe, par la solidarité. C'est une défaite morale. Aujourd'hui, la Grèce. Demain, à qui le tour ? La Grèce est un pays avec une histoire unique qui porte l'Europe congénitalement. Il n'est point besoin de souligner la contribution grecque à la philosophie, à la démocratie et au rayonnement de l'Europe dans le monde.
Au cours de sa longue histoire, la Grèce s'est trouvée au carrefour de diverses batailles critiques et s'est toujours rangée du côté du juste : Byzance fut le rempart pour l'Europe du danger venant de l'Est, la résistance grecque aux nazis a contribué à la défaite allemande, pour ne citer que ces exemples.
Le premier conflit de l'ère de la mondialisation oppose aujourd'hui la régulation aux marchés et la Grèce se trouve à nouveau aux avant-postes de cette guerre. Si l'Europe doit traiter dignement la Grèce, ce n'est pas simplement dans l'intérêts de la Grèce, mais aussi dans celui de l'Europe. Il faut cesser d'en faire un paria européen.

Article paru dans l'édition du 09.02.12
http://www.lemonde.fr/idees/article/2012/02/08/aujourd-hui-la-grece-demain-a-qui-le-tour_1640428_3232.html

“After Greece and Italy – France?”

2012-02-09T06:16:00.000-08:00

Debt crisis

Wave of panic in France

Le Monde, 11 November 2011

“After Greece and Italy – France?” wonders the front page of Le Monde in the wake of a wave of panic that has swept across the markets worried about the quality of French sovereign debt. On Thursday 10 November, the yield spread between French and German ten-year bonds reached a record high of 170 basis points.
The divergence reflects different perceptions on the part of investors in the two countries, both of which have an AAA rating. For Libération it has been prompted by "the mass exit of banks from the sovereign debt market," with European investors systematically getting rid of the sovereign bonds of Eurozone countries, which are deemed to be "risky":

The cry of every man for himself was launched by the German banks at the end of July, when Deutsche Bank offloaded 8 billion of Italian debt, triggering the penninsula’s descent into hell […] Day by day, the panic is spreading, with everyone eager to get rid of vulnerable assets. […] Worse still the mistrust of the Eurozone is mainly being fed by European market players – banks, insurance companies and pension funds – and not by external institutions.

Market nervouness about French debt was reinforced by a major blunder on the part of ratings agency Standard & Poor's, which, on 10 November mistakenly sent out a “message” to some of its subscribers, which announced an imminent French downgrade. The story has been denied by S&P, reports Le Monde, which recalls that in mid-October Moody's became the first ratings agency "to take a stab at France’s AAA rating with the announcement that, over the next three months, it would determine if the stable outlook for the rating was still justified."
Finally on 10 November, the European Commission, in the person of Economic Affairs Commissioner Olli Rehn, responded to the announcement of a second austerity package unveiled on Monday by Prime Minister François Fillon with a request that Paris take "additional measures to correct its excessive spending deficit" in 2013. "Brussels estimates that France’s deficit will improve slightly to stand at around 5% of GDP in two years time, a result that is far from the 3% figure which France promised the Commission it would deliver", notes Libération.

http://www.presseurop.eu/en/content/news-brief-cover/1160291-wave-panic-france

Παμπούκης: «Σήμερα η Ελλάδα, αύριο ποιός έχει σειρά;»

2012-02-09T06:08:00.001-08:00

ΣΕ ΑΡΘΡΟ ΣΤΗ ΛΕ ΜΟΝΤ

Άρθο του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ, Χάρη Παμπούκη, με τίτλο «Σήμερα η Ελλάδα, αύριο ποιός έχει σειρά;», δημοσιεύει η εφημερίδα ΛΕ Μοντ. «Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μια τραγωδία και μια κρίση που χειροτερεύει από χρονιά σε χρονιά» αναφέρει και εξηγεί: Ουσιαστικά μέσω της Ελλάδας γίνεται επίθεση στο νόμισμα μέσα από τα στοιχήματα για τα CDS, τα οποία ξεκίνησαν με το να είναι ασφάλιστρα κινδύνου και μετεξελίχθηκαν σε εργαλείο κερδοσκοπίας.

Σύμφωνα με τον Χ. Παμπούκη, η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε ως αποδιοπομπαίος τράγος, ώστε να κρυφτεί το ευρωπαϊκό πρόβλημα, και έγινε το πεδίο εφαρμογής σχεδίων δημοσιονομικής προσαρμογής, που ήταν καταδικασμένα ευθύς εξ αρχής, γιατί λανθασμένα σχεδιάστηκαν, λανθασμένα προετοιμάστηκαν και λανθασμένα εκτελέστηκαν.

Επιβλήθηκε περιορισμός στη ρευστότητα της ελληνικής οικονομίας ενώ στην ουσία υπήρχε πρόβλημα ευρωπαϊκής ρευστότητας. Με το να καταστεί η Ελλάδα ξεχωριστή περίπτωση, δόθηκε η δυνατότητα στην Ευρώπη να κερδίσει χρόνο, ενώ δεν διέθετε τα θεσμικά όπλα για να αντιμετωπίσει την κρίση, αναφέρει ο Χ. Παμπούκης, ο οποίος, παράλλληλα, καυτηριάζει τη «ρητορική» εις βάρος της Ελλάδας εκ μέρους των Ευρωπαίων.

«Είναι αναξιοπρεπές το να διολισθήσει η κατάσταση σε μια τέτοια ρητορική και δημιουργεί αγανάκτηση η παρουσίαση της Ελλάδας ως μοναδική περίπτωση. Η ρητορική ότι η Ελλάδα είναι μια ξεχωριστή περίπτωση- ώστε να την αντιμετωπίζουν σαν λεπρό- είναι απαράδεκτη γιατί αυτό δεν συνάγεται από πουθενά, είναι άδικο και επικίνδυνο», υπογραμμίζει.

«Είναι λάθος να λέγεται ότι οι Έλληνες δεν εργάζονται. Η χώρα έκανε πρωτόγνωρες προσπάθειες το 2010, μειώνοντας το έλλειμμα κατά 5% σε ένα μόνο χρόνο. Και βέβαια η χώρα έχει ανάγκη από δομικές μεταρρυθμίσεις, του πολιτικού συστήματος, της Δημόσιας Διοίκησης και του φορολογικού συστήματος», σημειώνει και αναρωτιέται:

«Όμως, ποιος χρόνος δόθηκε για να υπάρξει η δυνατότητα να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις και να φανεί το αποτέλεσμά τους; Είναι δυνατόν να μεταρρυθμιστεί μια χώρα σε δύο χρόνια, όταν επί τριάντα χρόνια έχει ξεφύγει από την ορθή πορεία; Η φόρμουλα που επελέγη θα μας πάει στο δρόμο της ανάπτυξης ή στη βαθιά ύφεση, την κοινωνική αστάθεια ή στο πολιτικό χάος; Μέσα σε τέτοιες συνθήκες για ποιο ακριβώς πράγμα κατηγορούμε την Ελλάδα; Ισχυριζόμαστε ότι οι φορολογούμενοι των άλλων χωρών δεν πρέπει να χρηματοδοτήσουν τα ελληνικά ελλείμματα. Σίγουρα. Αλλά τα ελλείμματα των μεν δεν έγιναν πλεονάσματα των δε; Για να σταματήσει αυτός ο φαύλος κύκλος δεν θα πρέπει άραγε να εφαρμόσουμε μια πολιτική με αποκλειστικό στόχο την εκκίνηση της ανάπτυξης στην Ελλάδα, ώστε με αυτό ακριβώς το τρόπο να απελευθερωθούν οι εταίροι μας από το βάρος της αλληλεγγύης;»

Η κατάσταση είναι τελικά επικίνδυνη γιατί «είναι σαν να υπογράφεται η απόφαση ηθικού και πολιτικού θανάτου της ΕΕ» αναφέρει ο πρώην υπουργός και σημειώνει: «Η Ιστορία μας διδάσκει ότι τέτοιες ρητορικές είχαν πάντοτε άσχημο τέλος και αποτελούσε κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού το ότι τις είχε εγκαταλείψει. Είναι επικίνδυνο να αντιμετωπίζεται ως παρίας μια ομάδα, όταν μεγαλώνουμε σε μια συλλογικότητα που διαπνέεται κατά βάση από την αλληλεγγύη. Αυτό αποτελεί ηθική ήττα. Σήμερα η Ελλάδα. Αύριο ποιος θα έχει σειρά;»

Κλείνοντας το άρθρο, ο Χ. Παμπούκης κάνει, επίσης, μία σύντομη αναφορά στην προσφορά και στο ρόλο της Ελλάδας στην Ευρώπη και τον κόσμο και καταλήγει:

«Εάν η Ευρώπη θέλει να αντιμετωπίσει την Ελλάδα με αξιοπρέπεια, δεν είναι προς το συμφέρον μόνον της Ελλάδος, είναι και προς το συμφέρον της Ευρώπης. Πρέπει να σταματήσει επιτέλους να υποδεικνύεται η Ελλάδα ως ο παρίας της Ευρώπης».

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63614633

Συνεργασίες Ελλάδας- Κίνας και Ελλάδας- Ισραήλ σε θέματα Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης

2012-02-05T15:36:00.000-08:00

Ημερίδα ενημέρωσης διοργανώνει η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας.

Ημερίδα Ενημέρωσης για τα νέα Προγράμματα Διακρατικής Συνεργασίας σε θέματα Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης μεταξύ Ελλάδας-Κίνας και Ελλάδας-Ισραήλ διοργανώνει η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ) του Υπουργείου Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης, την Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012, στις 10.30, στο αμφιθέατρο Βεργίνα του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης.Στόχος της εκδήλωσης είναι η ενημέρωση των ελληνικών επιχειρήσεων για τις δύο νέες προκηρύξεις που αναμένονται άμεσα και αφορούν στην προώθηση της συνεργασίας με επιχειρήσεις της Κίνας ή/και του Ισραήλ, με τη συμμετοχή ερευνητικών φορέων, μέσω κοινής εκτέλεσης μεγάλης κλίμακας έργων Έρευνας & Τεχνολογικής Ανάπτυξης και τελικό ζητούμενο την ανάπτυξη καινοτόμων προϊόντων για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά.
Η δημόσια χρηματοδότηση κάθε έργου θα ανέρχεται μέχρι το ποσό των 400.000 ευρώ και η διάρκειά του δε θα υπερβαίνει τα τρία έτη. Το σύνολο της δημόσιας δαπάνης, από ελληνικής πλευράς, προσδιορίζεται στα 10 εκ. Ευρώ. Αντίστοιχο ποσό θα διατεθεί για τα διμερή αυτά προγράμματα και από τις συνεργαζόμενες χώρες.
Στην εκδήλωση θα παρουσιαστούν παραδείγματα (case studies) συνεργασίας ελληνικών επιχειρήσεων και ερευνητικών κέντρων με αντίστοιχους εταίρους από την Κίνα και το Ισραήλ αποσκοπώντας στην ανάδειξη καλών πρακτικών και νέων δυνατοτήτων συνεργασίας.
Οι δύο αυτές προκηρύξεις έρχονται να ενεργοποιήσουν συμφωνίες που υπέγραψε η Ελλάδα με στρατηγικούς εταίρους όπως η Κίνα και το Ισραήλ, ανοίγοντας διαύλους επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ των επιχειρήσεων των παραπάνω χωρών σε θέματα έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης. Απώτερος στόχος των προκηρύξεων είναι η διακρατική μεταφορά τεχνολογίας με αμοιβαία οφέλη για τις συνεργαζόμενες χώρες και τις επιχειρήσεις τους καθώς και η ανάπτυξη ανταγωνιστικών καινοτομικών προϊόντων και υπηρεσιών υψηλής προστιθέμενης αξίας.
Ο Γενικός Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας, κ. Κωνσταντίνος Κοκκινοπλίτης, στο πλαίσιο ομιλίας του θα παρουσιάσει τις βασικές αρχές των νέων αυτών προγραμμάτων, ενώ στην εκδήλωση έχουν προσκληθεί να παρευρεθούν εκπρόσωποι από τις πρεσβείες της Κίνας και του Ισραήλ. Η εκδήλωση διοργανώνεται με την υποστήριξη του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος, του Συνδέσμου Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος, και του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Πληροφορικής Βορείου Ελλάδος.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012 και ώρα 10:30 π.μ στο αμφιθέατρο ΒΕΡΓΙΝΑ του συνεδριακού κέντρου του ΕΚΕΤΑ, 6ο χλμ Χαριλάου - Θέρμης.
www.kathimerini.gr

Οι «κόκκινες γραμμές» του κ. Λουκά Παπαδήμου

2012-02-05T15:28:00.000-08:00

Watch the Red line...!

Ποια είναι τα σενάρια της επόμενης μέρας
με βάση τα αποτελέσματα της σημερινής σύσκεψης

Του Παναγη Γαλιατσατου
Με τις δικές του «κόκκινες» γραμμές έναντι των απαιτήσεων της τρόικας θα προσέλθει στη σύσκεψη με τους πολιτικούς αρχηγούς ο πρωθυπουργός, η οποία αναμένεται να πραγματοποιηθεί κάποια ώρα σήμερα. Και αυτό γιατί ο κ. Λ. Παπαδήμος έχει αντιρρήσεις σε σχέση με το σχέδιο του νέου μνημονίου που παρέδωσε χθες η τρόικα και οι οποίες αφορούν κυρίως δύο επίμαχα σημεία:
-Τις περικοπές του κατώτατου μισθού και των δύο «δώρων». Η τρόικα επιμένει στη μείωση του κατώτατου μισθού κατά 25-30%, ενώ ο κ. Παπαδήμος θεωρεί ότι η στάση της είναι «οικονομικά και πολιτικά λανθασμένη». Ταυτοχρόνως είναι αντίθετος στην πλήρη κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες θεωρεί ότι ένα «ψαλίδισμα» του ενός «δώρου» θα ήταν ανεκτό, εφόσον απαιτείτο ως αντάλλαγμα ώστε να μην είναι τόσο σημαντική η μείωση του κατώτατου μισθού.
-Το μέγεθος και την ταχύτητα των λεγόμενων δημοσιονομικών προσαρμογών. Ο κ. Παπαδήμος θεωρεί ότι η απαίτηση της τρόικας να υπάρξει προσαρμογή της τάξης του 2% σε ένα χρόνο δεν είναι εφικτή ή λογική. Αντιθέτως, εκτιμά ότι θα έπρεπε να μοιραστεί σε δύο έτη (2012-2013), ώστε να έχει λιγότερο οδυνηρές συνέπειες σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας. Ο κ. Παπαδήμος, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, δεν αποκλείει συνεπώς, εφόσον η τρόικα επιμένει σε ακραίες θέσεις στα δύο αυτά καίρια ζητήματα, να συμφωνήσει σε μια κοινή διαπραγματευτική θέση με τους αρχηγούς και να βρεθεί μαζί τους απέναντι στην τρόικα. Το ερώτημα είναι ασφαλώς τι θα συμβεί τότε, καθώς έχει κυριολεκτικά εξαντληθεί ο χρόνος για περαιτέρω διαπραγματεύσεις και καθίσταται πολύ δύσκολο να προλάβει η χώρα τις ημερομηνίες για την ολοκλήρωση του PSI, το οποίο είναι απολύτως κρίσιμο, για να αποφευχθεί τον Μάρτιο η άτακτη χρεοκοπία, αλλά και για την αποκατάσταση της ρευστότητος. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Παπαδήμος και οι πολιτικοί αρχηγοί είχαν συμφωνήσει στην προηγούμενη σύσκεψή τους σε μια κοινή διαπραγματευτική γραμμή στα εργασιακά, η οποία προέβλεπε 3ετές πάγωμα μισθών, κατάργηση ωριμάνσεων και ορισμένες άλλες θεσμικές αλλαγές. Η πρόταση αυτή απερρίφθη πανηγυρικώς από την τρόικα, αλλά και στις κατ' ιδίαν συζητήσεις που είχε ο κ. Παπαδήμος με κορυφαίους παράγοντες της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.
Κρίσιμο ζήτημα στη διαπραγμάτευση απεδείχθη βεβαίως και το στάτους των μετοχών των υπό κεφαλαιοποίηση τραπεζών. Αρχικώς δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι η τρόικα δεχόταν τη λύση των κοινών μετοχών με την πρόβλεψη ότι οι μέτοχοι των τραπεζών θα έχουν πρώτο δικαίωμα επαναγοράς όταν αποκατασταθεί η κεφαλαιακή τους επάρκεια. Η πρόταση, όμως, που υπεβλήθη χθες από την τρόικα προβλέπει διαφορετική μεταχείριση των μετόχων, ανάλογα με το αν καταφέρουν να βρουν επαρκή κεφάλαια ή να συνεισφέρουν οι ίδιοι στις απαιτούμενες αυξήσεις κεφαλαίου. Εν συνεχεία υπάρχει μια ακόμη διάκριση ανάμεσα στις μετοχές που αναλογούν σε κεφάλαια που προέρχονται από απώλειες λόγω PSI και κατοχής ελληνικών ομολόγων και σε εκείνες που προέρχονται από την ύφεση ή την κακοδιαχείριση όπως έχει καταγραφεί στην έκθεση της BlackRock.
Το όλο πακέτο του νέου μνημονίου προβλέπει πάντως, όπως ήταν γνωστό από καιρό, θεαματικές αλλαγές στο εργασιακό και μισθολογικό των ΔΕΚΟ ή των πρώην ΔΕΚΟ, που έχουν ιδιωτικοποιηθεί, την άμεση κατάργηση φορέων του Δημοσίου με ταυτόχρονη απόλυση υπαλλήλων τους σε αριθμό έως και 15.000, την άμεση αναδιοργάνωση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών κ.ά.
Πλέον τα προφανή σενάρια, σύμφωνα με πολύ καλά ενημερωμένες πηγές, είναι τα εξής:
-Να επιμείνει σε ακραίες θέσεις η τρόικα και ο κ. Παπαδήμος να συμφωνήσει με τους τρεις αρχηγούς ότι το νέο μνημόνιο δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Σε αυτή την περίπτωση θα χρειασθεί νέος γύρος διαπραγματεύσεων, ενδεχομένως με τη συμμετοχή και των αρχηγών. Ομως, ο χρόνος είναι πολύ περιορισμένος και σύμφωνα με στελέχη της Ε.Ε. και του ΔΝΤ «δεν υπάρχει ευήκοον ους σε καμία μεγάλη πρωτεύουσα, δυστυχώς είναι όλοι στοιχισμένοι πίσω από το ΔΝΤ και το Βερολίνο».
-Να υπάρξουν, την τελευταία στιγμή, διορθωτικές κινήσεις από την πλευρά της τρόικας που να καταστήσουν τη συμφωνία αποδεκτή από τον κ. Παπαδήμο αλλά όχι από τους τρεις ή κάποιους από τους αρχηγούς. Εκεί η κατάσταση περιπλέκεται, καθώς ο κ. Παπαδήμος είναι αμφίβολο κατά πόσον θα δεχθεί συνέχιση της διαπραγμάτευσης, πλην ενός ίσως ακόμη γύρου. Σε αυτή την περίπτωση, ο πρωθυπουργός θα πει στους πολιτικούς αρχηγούς «πάτε σε εκλογές».
-Να βρεθούν κοινά αποδεκτές λύσεις, κυριολεκτικά την ύστατη στιγμή και να ανακοινωθεί απόψε ή έως την Τρίτη το βράδυ -πριν από τη συνεδρίαση του Eurogroup- η συμφωνία για το PSI και το νέο μνημόνιο.
Εάν προκύψει ένα εκ των δύο πρώτων σεναρίων δεν θα πρέπει να αποκλείεται το σενάριο της «θεαματικής αποχώρησης» της τρόικας. Να φύγουν δηλαδή οι εκπρόσωποί της, αφήνοντας πίσω το τελικό σχέδιο συμφωνίας, δίνοντας παράλληλα μια διορία ολίγων ημερών για να αποφασίσει η Ελλάδα τι θα πράξει. Ουδείς θέλει μια τέτοια εξέλιξη, η οποία ελλοχεύει πολλούς κινδύνους: την άμεση αποσταθεροποίηση της Πορτογαλίας και άλλων χωρών, την ανεξέλεγκτη ενδυνάμωση των βορείων χωρών και ιδίως των σκληρών Γερμανών και των Ολλανδών, που θα ομιλούν πλέον ανοικτά για αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ και την τελειωτική αποσταθεροποίηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.
Υπάρχουν, πάντως, κορυφαίοι αξιωματούχοι στην Αθήνα οι οποίοι δεν κρύβουν τους φόβους τους για το ενδεχόμενο το ΔΝΤ να θεωρεί «χαμένη υπόθεση» την Ελλάδα και να θέλει να αποχωρήσει, θέτοντας τόσο το ελληνικό πολιτικό σύστημα όσο και το ευρωπαϊκό προ των ευθυνών τους. Πρόκειται για μεθόδευση που η ηγεσία του ΔΝΤ πιστεύει ακράδαντα ότι έπρεπε να είχε ακολουθηθεί πολλούς μήνες πριν και ίσως τώρα κρίνει ότι αποτελεί τη μοναδική διέξοδο στο ελληνικό… αδιέξοδο.
Ωστόσο, αυτό το οποίο γίνεται ξεκάθαρο από όλες τις πλευρές είναι πως για όλα υπάρχει ένα «οδόφραγμα» που δεν είναι άλλο από τις αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου.